Hellas Alive Dictionary - αναλιος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἀνάλιος ἀνάλιη ἀνάλιον

Structure: ἀναλι (Stem) + ος (Ending)

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἀνάλιος ἀναλίου	ἀναλιώτερος ἀναλιωτέρου	ἀναλιώτατος ἀναλιωτάτου
Adverb	ἀναλίως	ἀναλιώτερον	ἀναλιώτατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

ὦ Πανὸσ θακήματα καὶ παραυλίζουσα πέτρα μυχώδεσι Μακραῖσ, ἵνα χοροὺσ στείβουσι ποδοῖν Ἀγλαύρου κόραι τρίγονοι στάδια χλοερὰ πρὸ Παλλάδοσ ναῶν, συρίγγων ὑπ’ αἰόλασ ἰαχᾶσ ὕμνων, ὅτ’ ἀναλίοισ συρίζεισ, ὦ Πάν, τοῖσ σοῖσιν ἐν ἄντροισ, ἵνα τεκοῦσά τισ Φοίβῳ παρθένοσ, ὦ μελέα, βρέφοσ, πτανοῖσ ἐξόρισεν θοίναν θηρσί τε φοινίαν δαῖτα, πικρῶν γάμων ὕβριν· (Euripides, Ion, choral, epode1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com