Plutarch, Bruta animalia ratione uti, chapter, section 6 9:

καὶ ἄμοιροσ ἀγαθῶν ἀπολελειμμένοσ. τοιγαροῦν, ὥσ σε μέμνημαι ἐν Κρήτῃ θεασάμενοσ ἀμπεχόνῃ κεκοσμημένον πανηγυρικῶσ, οὐ τὴν φρόνησιν ἐζήλουν οὐδὲ τὴν ἀρετήν, ἀλλὰ τοῦ χιτῶνοσ εἰργασμένου περιττῶσ τὴν λεπτότητα καὶ τῆσ χλαμύδοσ οὔσησ ἁλουργοῦ τὴν οὐλότητα καὶ τὸ κάλλοσ ἀγαπῶν καὶ τεθηπὼσ εἶχε δέ τι καὶ ἡ πόρπη χρυσὸσ οὖσα παίγνιον οἶμαι τορείαισ διηκριβωμένον εἱπόμην γεγοητευμένοσ, ὥσπερ αἱ γυναῖκεσ.