Plutarch, Bruta animalia ratione uti, chapter, section 10 3:

οὐδενὶ γὰρ αὐτῶν ψυχῆσ μέτεστιν οὕτωσ οὐκ ἐδόκει ζῷον ἕτερον ἑτέρου τῷ φρονεῖν ἀργότερον εἶναι καὶ δυσμαθέστερον, εἰ μὴ πάντα λόγου καὶ συνέσεωσ, ἄλλα δὲ μᾶλλον καὶ ἧττον ἄλλων πωσ μετεῖχεν. ἐννόησον δ’ ὅτι τὰσ ἐνίων ἀβελτερίασ καὶ βλακείασ ἐλέγχουσιν ἑτέρων πανουργίαι καὶ δριμύτητεσ, ὅταν ἀλώπεκι καὶ λύκῳ καὶ μελίττῃ παραβάλῃσ ὄνον καὶ πρόβατον ὥσπερ εἰ σαυτῷ τὸν Πολύφημον ἢ τῷ πάππῳ σου τῷ Αὐτολύκῳ τὸν Κορίνθιον ἐκεῖνον Ὅμηρον.