Plato, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, Λύσις 102:

ἐὰν μὲν ἄρα σοφὸσ γένῃ, ὦ παῖ, πάντεσ σοι φίλοι καὶ πάντεσ σοι οἰκεῖοι ἔσονται ‐ χρήσιμοσ γὰρ καὶ ἀγαθὸσ ἔσῃ ‐ εἰ δὲ μή, σοὶ οὔτε ἄλλοσ οὐδεὶσ οὔτε ὁ πατὴρ φίλοσ ἔσται οὔτε ἡ μήτηρ οὔτε οἱ οἰκεῖοι. οἱο͂́ν τε οὖν ἐπὶ τούτοισ, ὦ Λύσι, μέγα φρονεῖν, ἐν οἷσ τισ μήπω φρονεῖ; καὶ πῶσ ἄν; ἔφη. εἰ δ’ ἄρα σὺ διδασκάλου δέῃ, οὔπω φρονεῖσ. ἀληθῆ. οὐδ’ ἄρα μεγαλόφρων εἶ, εἴπερ ἄφρων ἔτι. μὰ Δία, ἔφη, ὦ Σώκρατεσ, οὔ μοι δοκεῖ.