Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 10 156:

Μεταπεμψαμένου δ’ αὐτὸν κρύφα τοῦ βασιλέωσ καὶ τί δύναται φράζειν αὐτῷ παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ πρὸσ τὰ παρόντα σημαίνειν ἐρομένου, ἔχειν μὲν ἔλεγεν, οὐ πιστευθήσεσθαι δ’ εἰπὼν οὐδὲ παραινέσασ ἀκουσθήσεσθαι, ἀλλ’ ὡσ δὴ μέγα κακόν τι εἰργασμένον ἀπολέσαι διέγνωσαν οἱ σοὶ φίλοι, φησί, καὶ ποῦ νῦν εἰσιν οἱ τὸν Βαβυλώνιον οὐκέθ’ ἡμῖν ἐπιστρατεύσειν φάσκοντεσ καὶ ἀπατῶντεσ ὑμᾶσ; εὐλαβοῦμαι δὲ νῦν γε τὴν ἀλήθειαν εἰπεῖν, μή με κατακρίνῃσ θανάτῳ.