Demosthenes, Speeches 41-50, Κατὰ Εὐέργου καὶ Μνησιβούλου Ψευδομαρτυριῶν 9:

ᾠήθησαν δὲ οἱ δικασταὶ ἀληθῆ εἶναι τὴν μαρτυρίαν, φεύγειν δ’ ἐμὲ τὸν ἔλεγχον <τὸν> ἐκ τῆσ ἀνθρώπου περὶ τῆσ αἰκείασ, ὁπότεροσ ἡμῶν ἦρξεν χειρῶν ἀδίκων τοῦτο γάρ ἐστιν ἡ αἴκεια, πῶσ οὐκ ἀναγκαῖόν ἐστιν τούτουσ τοὺσ μάρτυρασ τὰ ψευδῆ μεμαρτυρηκέναι, οἵ γε οὐδὲ νῦν πω τολμῶσι τὸ σῶμα τῆσ ἀνθρώπου παραδοῦναι, καθὰ ἔφασαν προκαλέσασθαι τὸν Θεόφημον καὶ ἐμαρτύρησαν αὐτῷ, καὶ τὴν μὲν μαρτυρίαν ἔργῳ βεβαιῶσαι ὡσ ἀληθήσ ἐστιν, καὶ τοὺσ μάρτυρασ ἀπηλλάχθαι τοῦ ἀγῶνοσ παραδόντασ τὸ σῶμα τῆσ ἀνθρώπου, τὴν δὲ ἄνθρωπον περὶ τῆσ αἰκείασ βασανίζεσθαι, ἐφ’ ᾗ ἐγὼ διώκω δίκῃ τὸν Θεόφημον, ἐπειδὴ τότε οὐ παρέσχεν, καὶ τὸν ἔλεγχον ἐξ ὧν ὁ Θεόφημοσ ἔλεγεν τότε ἐξαπατῶν τοὺσ δικαστάσ, ἐκ τούτων γίγνεσθαι;