Dio, Chrysostom, Orationes, ΔΙΟΓΕΝΗΣ ἢ ΙΣΘΜΙΚΟΣ. 13:

ὁ δὲ ἤρετο αὐτοὺσ διὰ τί παράνομόν ἐστιν αὐτὸν ἐστεφανῶσθαι τῆσ πίτυοσ, ἄλλουσ δὲ οὐ παράνομον. εἶπεν οὖν τισ αὐτῶν, Ὅτι οὐ νενίκηκασ, ὦ Διόγενεσ. ὁ δέ, Πολλούσ γε, εἶπεν, ἀνταγωνιστὰσ καὶ μεγάλουσ, οὐχ οἱᾶ ταῦτά ἐστι τὰ ἀνδράποδα τὰ νῦν ἐνταῦθα παλαίοντα καὶ δισκεύοντα καὶ τρέχοντα, τῷ παντὶ δὲ χαλεπωτέρουσ, πενίαν καὶ φυγὴν καὶ ἀδοξίαν, ἔτι δὲ ὀργήν τε καὶ λύπην καὶ ἐπιθυμίαν καὶ φόβον καὶ τὸ πάντων ἀμαχώτατον θηρίον, ὕπουλον καὶ μαλθακόν, ἡδονήν·