ὀλίγον δὲ ἐπισχόντεσ ἐνίοτε παλινῳδοῦσιν, ἀνευχόμενοι ἅττ’ ἂν τὸ πρῶτον εὔξωνται. ἐγὼ μὲν οὖν ἀπορῶ μὴ ὡσ ἀληθῶσ μάτην θεοὺσ ἄνθρωποι αἰτιῶνται, ἐξ ἐκείνων φάμενοι κακά σφισιν εἶναι· οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ σφῇσιν εἴτε ἀτασθαλίαισιν εἴτε ἀφροσύναισ χρὴ εἰπεῖν, ὑπὲρ μόρον ἄλγε’ ἔχουσι.
