Lucian, Ἑρμότιμοσ, Λυκῖνος 157:

(루키아노스, Ἑρμότιμοσ, Λυκῖνος 157:)

καίτοι πρὸσ τῆσ Ἀθηνᾶσ ἅπαντα μὲν ἃ ἔφην, ἐάσωμεν αὐτοῦ καταβαλόντεσ καὶ λήθη τισ ἔστω αὐτῶν ὥσπερ τῶν πρὸ Εὐκλείδου ἄρχοντοσ πραχθέντων, ὑποθέμενοι δὲ ταύτην φιλοσοφίαν ὀρθὴν εἶναι τὴν τῶν Στωϊκῶν, ἄλλην δὲ μηδ̓ ἡντιναοῦν, ἴδωμεν εἰ ἐφικτὴ αὕτη καὶ δυνατή ἐστιν, ἢ μάτην κάμνουσιν ὁπόσοι ἐφίενται αὐτῆσ· τὰσ μὲν γὰρ ὑποσχέσεισ ἀκούω θαυμαστάσ τινασ, ἡλίκα εὐδαιμονήσουσιν οἱ ἐσ τὸ ἀκρότατον ἐλθόντεσ· μόνουσ γὰρ τούτουσ πάντα συλλαβόντασ ἕξειν τὰ τῷ ὄντι ἀγαθά.

SEARCH

MENU NAVIGATION