Dio, Chrysostom, Orationes, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ α. 31:

(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ α. 31:)

τὴν μὲν οὖν ἁπλότητα καὶ τὴν ἀλήθειαν ἡγεῖται βασιλικὸν καὶ φρόνιμον, τὴν δὲ πανουργίαν καὶ τὴν ἀπάτην ἀνόητον καὶ δουλοπρεπέσ, ὁρῶν ὅτι καὶ τῶν θηρίων τὰ δειλότατα καὶ ἀγεννέστατα, ψεύδεται πάντων μάλιστα καὶ ἐξαπατᾷ.