Lucian, Pro lapsu inter salutandum 22:

(루키아노스, Pro lapsu inter salutandum 22:)

ἐνεγκόντοσ. οὗτοσ τοίνυν ἀεὶ θεοῖσ εὐχόμενοσ καὶ θύων καὶ ἀνατιθεὶσ οὐδεπώποτε ἢ νίκην ἢ βασιλείασ ἀξίωμα μεῖζον ἢ εὔκλειαν ἢ πλούτου ὑπερβολὴν ᾔτησε παῤ αὐτῶν, ἀλλ̓ ἓν τοῦτο ηὔχετο, ὑγιαίνειν, ὡσ ἔστ̓ ἂν τοῦτ̓ ἔχῃ, ῥᾳδίωσ αὐτῷ τῶν ἄλλων προσγενησομένων. καὶ ἄριστα, οἶμαι, ἐφρόνει, λογιζόμενοσ ὅτι οὐδὲν ὄφελοσ τῶν ἁπάντων ἀγαθῶν, ἔστ̓ ἂν τοῦ ὑγιαίνειν μόνον ἀπῇ.

SEARCH

MENU NAVIGATION