Dio, Chrysostom, Orationes, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ β. 37:

(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ β. 37:)

ἐνταῦθα ἐπῄνεσεν ὡσ καλῶσ αὐτὸν εἰπόντα ὁ Φίλιπποσ καὶ ἀξίωσ τοῦ ποιητοῦ. οὐκοῦν, ἦ δ’ ὅσ, καὶ τοῦτο, οὗπερ νῦνἐμνήσθημεν, Ὅμηροσ ἐπιδείκνυσιν. τὸν γοῦν Ἀχιλλέα πεποίηκεν ὑστερίζοντα ἐν τῷ στρατοπέδῳ τῶν Ἀχαιῶν οὐδὲ ἐρωτικὰ μέλη ᾅδοντα· καίτοι φησί γε ἐρᾶν αὐτὸν τῆσ Βρισηίδοσ· ἀλλὰ κιθάρᾳ μὲν χρῆσθαι, μὰ Δί’ οὐκ ὠνησάμενον οὐδὲ οἴκοθεν ἄγοντα παρὰ τοῦ πατρόσ, ἀλλὰ ἐκ τῶν λαφύρων ἐξελόμενον, ὅτε εἷλετὰσ Θήβασ καὶ τὸν Ηἐτίωνα ἀπέκτεινε τὸν τοῦ Έκτοροσ κηδεστήν.

SEARCH

MENU NAVIGATION