οὐκοῦν, ἔφη ὁ Χρυσάντασ, εὖ σοι δοκοῦσι βουλεύεσθαι; πρόσ γε ἃ ὁρῶσι· πρὸσ δὲ ἃ οὐχ ὁρῶσιν ἔτι κάκιον ἢ εἰ κατὰ κέρασ προσῇσαν. ἀλλὰ σὺ μέν, ἔφη, ὦ Ἀρσάμα, ἡγοῦ τῷ πεζῷ ἠρέμα ὥσπερ ἐμὲ ὁρᾷσ· καὶ σύ, ὦ Χρυσάντα, ἐν ἴσῳ τούτῳ τὸ ἱππικὸν ἔχων συμπαρέπου. ἐγὼ δὲ ἄπειμι ἐκεῖσε ὅθεν μοι δοκεῖ καιρὸσ εἶναι ἄρχεσθαι τῆσ μάχησ· ἅμα δὲ παριὼν ἐπισκέψομαι ἕκαστα πῶσ ἡμῖν ἔχει.
