Sophocles, Trachiniae, episode 9:

(소포클레스, 트라키니아이, episode 9:)

ἄγε νυν, πρὶν τήνδ’ ἀνακινῆσαι νόσον, ὦ ψυχὴ σκληρά, χάλυβοσ λιθοκόλλητον στόμιον παρέχουσ’, ἀνάπαυε βοήν, ὡσ ἐπίχαρτον τελέουσ’ ἀεκούσιον ἔργον. αἴρετ’, ὀπαδοί, μεγάλην μὲν ἐμοὶ τούτων θέμενοι συγγνωμοσύνην, μεγάλην δὲ θεῶν ἀγνωμοσύνην εἰδότεσ ἔργων τῶν πρασσομένων, οἳ φύσαντεσ καὶ κλῃζόμενοι πατέρεσ τοιαῦτ’ ἐφορῶσι πάθη. τὰ μὲν οὖν μέλλοντ’ οὐδεὶσ ἐφορᾷ, τὰ δὲ νῦν ἑστῶτ’ οἰκτρὰ μὲν ἡμῖν, αἰσχρὰ δ’ ἐκείνοισ, χαλεπώτατα δ’ οὖν ἀνδρῶν πάντων τῷ τήνδ’ ἄτην ὑπέχοντι. λείπου μηδὲ σύ, παρθέν’, ἀπ’ οἴκων, μεγάλουσ μὲν ἰδοῦσα νέουσ θανάτουσ, πολλὰ δὲ πήματα καὶ καινοπαθῆ, κοὐδὲν τούτων ὅ τι μὴ Ζεύσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION