Plutarch, Lycurgus, chapter 28

(플루타르코스, Lycurgus, chapter 28)

ἐν μὲν οὖν τούτοισ οὐδέν ἐστιν ἀδικίασ ἴχνοσ οὐδὲ πλεονεξίασ, ἣν ἐγκαλοῦσιν ἔνιοι τοῖσ Λυκούργου νόμοισ, ὡσ ἱκανῶσ ἔχουσι πρὸσ ἀνδρείαν, ἐνδεῶσ δὲ πρὸσ δικαιοσύνην. ἡ δὲ καλουμένη κρυπτεία παρ’ αὐτοῖσ, εἴ γε δὴ τοῦτο τῶν Λυκούργου πολιτευμάτων ἕν ἐστιν, ὡσ Ἀριστοτέλησ ἱστόρηκε, ταύτην ἂν εἰή καὶ τῷ Πλάτωνι περὶ τῆσ πολιτείασ καὶ τοῦ ἀνδρὸσ ἐνειργασμένη δόξαν. ἦν δὲ τοιαύτη· τῶν νέων οἱ ἄρχοντεσ διὰ χρόνου τοὺσ μάλιστά νοῦν ἔχειν δοκοῦντασ εἰσ τὴν χώραν ἄλλωσ ἐξέπεμπον, ἔχοντασ ἐγχειρίδια καὶ τροφὴν ἀναγκαίαν, ἄλλο δὲ οὐδέν·

οἱ δὲ μεθ’ ἡμέραν μὲν εἰσ ἀσυνδήλουσ διασπειρόμενοι τόπουσ, ἀπέκρυπτον ἑαυτοὺσ καὶ ἀνεπαύοντο, νύκτωρ δὲ κατιόντεσ εἰσ τὰσ ὁδοὺσ τῶν εἱλώτων τὸν ἁλισκόμενον ἀπέσφαττον. πολλάκισ δὲ καὶ τοῖσ ἀγροῖσ ἐπιπορευόμενοι τοὺσ ῥωμαλεωτάτουσ καὶ κρατίστουσ αὐτῶν ἀνῄρουν.

ὥσπερ καὶ Θουκυδίδησ ἐν τοῖσ Πελοποννησιακοῖσ ἱστορεῖ τοὺσ ἐπ’ ἀνδρείᾳ προκριθέντασ ὑπὸ τῶν Σπαρτιατῶν στεφανώσασθαι μὲν ὡσ ἐλευθέρουσ γεγονότασ καὶ περιελθεῖν τὰ τῶν θεῶν ἱερά, μικρὸν δὲ ὕστερον ἅπαντασ ἀφανεῖσ γενέσθαι, πλείονασ ἢ δισχιλίουσ ὄντασ, ὡσ μήτε παραχρῆμα μήτε ὕστερον ἔχειν τινὰ λέγειν ὅτῳ τρόπῳ διεφθάρησαν. Ἀριστοτέλησ δὲ μάλιστά φησι καὶ τοὺσ ἐφόρουσ, ὅταν εἰσ τὴν ἀρχὴν καταστῶσι πρῶτον, τοῖσ εἵλωσι καταγγέλλειν πόλεμον, ὅπωσ εὐαγὲσ ᾖ τὸ ἀνελεῖν.

καὶ τἆλλα δὲ τραχέωσ προσεφέροντο καὶ σκληρῶσ αὐτοῖσ, ὥστε καὶ πίνειν ἀναγκάζοντεσ πολὺν ἄκρατον εἰσ τὰ συσσίτια παρεισῆγον, ἐπιδεικνύμενοι τὸ μεθύειν οἱο͂́ν ἐστι τοῖσ νέοισ. καὶ ᾠδὰσ ἐκέλευον ᾄδειν καὶ χορείασ χορεύειν ἀγεννεῖσ καὶ καταγελάστουσ, ἀπέχεσθαι δὲ τῶν ἐλευθέρων. διὸ καί φασιν ὕστερον ἐν τῇ Θηβαίων εἰσ τὴν Λακωνικὴν στρατείᾳ τοὺσ ἁλισκομένουσ εἵλωτασ κελευομένουσ ᾄδειν τὰ Τερπάνδρου καὶ Ἀλκμᾶνοσ καὶ Σπένδοντοσ τοῦ Λάκωνοσ παραιτεῖσθαι, φάσκοντασ οὐκ ἐθέλειν τοὺσ δεσποσύνουσ.

ὥστε τοὺσ λέγοντασ, ἐν Λακεδαίμονι καὶ τὸν ἐλεύθερον μάλιστά ἐλεύθερον εἶναι καὶ τὸν δοῦλον μάλιστά δοῦλον, οὐ φαύλωσ τεθεωρηκέναι τὴν διαφοράν. τὰσ μὲν οὖν τοιαύτασ χαλεπότητασ ὕστερον ἐγγενέσθαι τοῖσ Σπαρτιάταισ νομίζω, μάλιστά μετὰ τὸν μέγαν σεισμόν, ᾧ συνεπιθέσθαι τοὺσ εἵλωτασ μετὰ Μεσσηνίων ἱστοροῦσι, καὶ πλεῖστα κακὰ τὴν χώραν ἐργάσασθαι καὶ μέγιστον τῇ πόλει περιστῆσαι κίνδυνον.

οὐ γὰρ ἂν ἔγωγε προσθείην Λυκούργῳ μιαρὸν οὕτω τῆσ κρυπτείασ ἔργον ἀπὸ τῆσ ἄλλησ αὐτοῦ πρᾳότητοσ καὶ δικαιοσύνησ τεκμαιρόμενοσ τὸν τρόπον, ᾧ καὶ τὸ δαιμόνιον ἐπεμαρτύρησε.

SEARCH

MENU NAVIGATION