Plutarch, Lycurgus, chapter 4

(플루타르코스, Lycurgus, chapter 4)

οὕτωσ ἀπάρασ πρῶτον μὲν εἰσ Κρήτην ἀφίκετο· καὶ τὰσ αὐτόθι πολιτείασ κατανοήσασ καὶ συγγενόμενοσ τοῖσ πρωτεύουσι κατὰ δόξαν ἀνδράσι, τὰ μὲν ἐζήλωσε καὶ παρέλαβε τῶν νόμων, ὡσ οἴκαδε μετοίσων καὶ χρησόμενοσ, ἔστι δ̓ ὧν κατεφρόνησεν. ἕνα δὲ τῶν νομιζομένων ἐκεῖ σοφῶν καὶ πολιτικῶν χάριτι καὶ φιλίᾳ πείσασ ἀπέστειλεν εἰσ τὴν Σπάρτην, Θάλητα, ποιητὴν μὲν δοκοῦντα λυρικῶν μελῶν καὶ πρόσχημα τὴν τέχνην ταύτην πεποιημένον, ἔργῳ δὲ ἅπερ οἱ κράτιστοι τῶν νομοθετῶν διαπραττό‐ μενον. λόγοι γὰρ ἦσαν αἱ ᾠδαὶ πρὸσ εὐπείθειαν καὶ ὁμόνοιαν ἀνακλητικοί, διὰ μελῶν ἅμα καὶ ῥυθμῶν πολὺ τὸ κόσμιον ἐχόντων καὶ καταστατικόν, ὧν ἀκροώμενοι κατεπραΰνοντο λεληθότωσ τὰ ἤθη καὶ συνῳκειοῦντο τῷ ζήλῳ τῶν καλῶν ἐκ τῆσ ἐπιχωριαζούσησ τότε πρὸσ ἀλλήλουσ κακοθυμίασ, ὥστε τρόπον τινὰ τῷ Λυκούργῳ προοδοποιεῖν τὴν παίδευσιν αὐτῶν ἐκεῖνον.

ἐκεῖ δὲ καὶ τοῖσ Ὁμήρου ποιήμασιν ἐντυχὼν πρῶτον, ὡσ ἐοίκε, παρὰ τοῖσ ἐκγόνοισ τοῖσ Κρεοφύλου διατηρουμένοισ, καὶ κατιδὼν ἐν αὐτοῖσ τῆσ πρὸσ ἡδονὴν καὶ ἀκρασίαν διατριβῆσ τὸ πολιτικὸν καὶ παιδευτικὸν οὐκ ἐλάττονοσ ἄξιον σπουδῆσ ἀναμεμιγμένον, ἐγράψατο προθύμωσ καὶ συνήγαγεν ὡσ δεῦρο κομιῶν.

ἦν γάρ τισ ἤδη δόξα τῶν ἐπῶν ἀμαυρὰ παρὰ τοῖσ Ἕλλησιν, ἐκέκτηντο δὲ οὐ πολλοὶ μέρη τινά, σποράδην τῆσ ποιήσεωσ, ὡσ ἔτυχε, διαφερομένησ γνωρίμην δὲ αὐτὴν καὶ μάλιστα πρῶτοσ ἐποίησε Λυκοῦργοσ. Αἰγύπτιοι δὲ καὶ πρὸσ αὑτοὺσ ἀφικέσθαι τὸν Λυκοῦργον οἰόνται, καὶ τὴν ἀπὸ τῶν ἄλλων γενῶν τοῦ μαχίμου διάκρισιν μάλιστα θαυμάσαντα μετενεγκεῖν εἰσ τὴν Σπάρτην, καὶ χωρίσαντα τοὺσ βαναύσουσ καὶ χειροτέχνασ ἀστεῖον ὡσ ἀληθῶσ τὸ πολίτευμα καὶ καθαρὸν ἀποδεῖξαι.

ταῦτα μὲν οὖν Αἰγυπτίοισ ἔνιοι καὶ τῶν Ἑλληνικῶν συγγραφέων μαρτυροῦσιν· ὅτι δὲ καὶ Λιβύην καὶ Ἰβηρίαν ἐπῆλθεν ὁ Λυκοῦργοσ καὶ περὶ τὴν Ἰνδικὴν πλανηθεὶσ τοῖσ Γυμνοσοφισταῖσ ὡμίλησεν, οὐδένα πλὴν Ἀριστοκράτη τὸν Ἱππάρχου Σπαρτιάτην εἰρηκότα γινώσκομεν.

SEARCH

MENU NAVIGATION