Plutarch, chapter 24

(플루타르코스, chapter 24)

ὁ δὲ Σουρήνασ μέγιστοσ καὶ κάλλιστοσ αὐτόσ, τῇ δὲ κατ’ ἀνδρείαν δόξῃ τὴν θηλύτητα τοῦ κάλλουσ οὐκ ἐοικώσ, ἀλλὰ Μηδικώτερον ἐσκευασμένοσ ἐντρίμμασι προσώπου καὶ κόμησ διακρίσει, τῶν ἄλλων Πάρθων ἔτι Σκυθικῶσ ἐπὶ τὸ φοβερὸν τῷ ἀνασίλλῳ κομώντων. καὶ πρῶτον μὲν διενοοῦντο τοῖσ κοντοῖσ εἰσελαύνοντεσ ὠθεῖν καὶ βιάζεσθαι τοὺσ προτάκτουσ·

ὡσ δ’ ἑώρων τό τε βάθοσ τοῦ συνασπισμοῦ καὶ τῶν ἀνδρῶν τὸ μόνιμον καὶ παρεστηκόσ, ἀνῆγον ὀπίσω καὶ σκίδνασθαι δοκοῦντεσ ἅμα καὶ διαλύειν τὴν τάξιν ἐλάνθανον ἐν κύκλῳ περιβάλλοντεσ τὸ πλινθίον αὐτῶν. Κράσσου δὲ τοὺσ ψιλοὺσ ἐκδραμεῖν κελεύσαντοσ, οὗτοι μὲν οὐ πολὺ προῆλθον, ἀλλὰ πολλοῖσ τοξεύμασιν ἐντυχόντεσ ταχὺ καὶ συμπαρέντεσ αὖθισ ἐνεδύοντο τοῖσ ὁπλίταισ, καὶ παρεῖχον ἀκοσμίασ ἀρχὴν καὶ δέουσ, ὁρῶσι τὸν τόνον τῶν ὀιστῶν καὶ τὴν ῥώμην ὅπλα τε ῥηγνύντων καὶ διὰ παντὸσ φερομένων ὁμοίωσ ἀντιτύπου καὶ μαλακοῦ στεγάσματοσ.

οἱ δὲ Πάρθοι διαστάντεσ ἐκ μήκουσ ἤρξαντο τοξεύειν ἅμα πανταχόθεν, οὐ τὴν ἀκριβῆ τοξείαν ἡ γὰρ συνέχεια καὶ πυκνότησ τῶν Ῥωμαίων οὐδὲ τῷ βουλομένῳ διαμαρτάνειν ἀνδρὸσ παρεῖχεν, εὐτόνουσ δὲ τὰσ πληγὰσ καὶ βιαίουσ διδόντεσ ἀπὸ τόξων κραταιῶν καὶ μεγάλων καὶ τῇ σκολιότητι τῆσ καμπῆσ ἠναγκασμένον τὸ βέλοσ ἀποστελλόντων.

ἦν οὖν αὐτόθεν ἤδη μοχθηρὰ τὰ Ῥωμαίων·

καὶ γὰρ μένοντεσ ἐν τάξει συνετιτρώσκοντο, καὶ χωρεῖν ὁμόσε πειρώμενοι τοῦ μὲν ποιεῖν ἴσον ἀπεῖχον, ὁμοίωσ δ’ ἔπασχον. ὑπέφευγον γὰρ ἅμα βάλλοντεσ οἱ Πάρθοι, καὶ τοῦτο κράτιστα ποιοῦσι μετὰ Σκύθασ· καὶ σοφώτατόν ἐστιν ἀμυνομένουσ ἔτι σῴζεσθαι καὶ τῆσ φυγῆσ ἀφαιρεῖν τὸ αἰσχρόν.

SEARCH

MENU NAVIGATION