καὶ ταλαιπωρουμένη τε δὴ τοῦτον τὸν βίον ζῴη καὶ τελευτῶσά γε ἐν τῷ καλουμένῳ θανάτῳ ἀπολλύοιτο. διαφέρειν δὲ δὴ φῂσ οὐδὲν εἴτε ἅπαξ εἰσ σῶμα ἔρχεται εἴτε πολλάκισ, πρόσ γε τὸ ἕκαστον ἡμῶν φοβεῖσθαι· προσήκει γὰρ φοβεῖσθαι, εἰ μὴ ἀνόητοσ εἰή, τῷ μὴ εἰδότι μηδὲ ἔχοντι λόγον διδόναι ὡσ ἀθάνατόν ἐστι.
