Plato, Euthyphro, Apology, Crito, Phaedo, Φαίδων 52:

(플라톤, Euthyphro, Apology, Crito, Phaedo, Φαίδων 52:)

τὸ γὰρ μὴ ἀγανακτεῖν τοὺσ φρονιμωτάτουσ ἐκ ταύτησ τῆσ θεραπείασ ἀπιόντασ, ἐν ᾗ ἐπιστατοῦσιν αὐτῶν οἵπερ ἄριστοί εἰσιν τῶν ὄντων ἐπιστάται, θεοί, οὐκ ἔχει λόγον· οὐ γάρ που αὐτόσ γε αὑτοῦ οἰέται ἄμεινον ἐπιμελήσεσθαι ἐλεύθεροσ γενόμενοσ. ἀλλ’ ἀνόητοσ μὲν ἄνθρωποσ τάχ’ ἂν οἰηθείη ταῦτα, φευκτέον εἶναι ἀπὸ τοῦ δεσπότου, καὶ οὐκ ἂν λογίζοιτο ὅτι οὐ δεῖ ἀπό γε τοῦ ἀγαθοῦ φεύγειν ἀλλ’ ὅτι μάλιστα παραμένειν, διὸ ἀλογίστωσ ἂν φεύγοι·

SEARCH

MENU NAVIGATION