"λύουσι γάρ," ἔφη, "οἱ ἕνδεκα Σωκράτη καὶ παραγγέλλουσιν ὅπωσ ἂν τῇδε τῇ ἡμέρᾳ τελευτᾷ. " οὐ πολὺν δ’ οὖν χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν καὶ ἐκέλευεν ἡμᾶσ εἰσιέναι. εἰσιόντεσ οὖν κατελαμβάνομεν τὸν μὲν Σωκράτη ἄρτι λελυμένον, τὴν δὲ Ξανθίππην ‐ γιγνώσκεισ γάρ ‐ ἔχουσάν τε τὸ παιδίον αὐτοῦ καὶ παρακαθημένην.
