Plato, Euthyphro, Apology, Crito, Phaedo, Κρίτων 7:

πόθεν τοῦτο τεκμαίρῃ; γἐγώ σοι ἐρῶ. τῇ γάρ που ὑστεραίᾳ δεῖ με ἀποθνῄσκειν ἢ ᾗ ἂν ἔλθῃ τὸ πλοῖον. φασί γέ τοι δὴ οἱ τούτων κύριοι. οὐ τοίνυν τῆσ ἐπιούσησ ἡμέρασ οἶμαι αὐτὸ ἥξειν ἀλλὰ τῆσ ἑτέρασ. τεκμαίρομαι δὲ ἔκ τινοσ ἐνυπνίου ὃ ἑώρακα ὀλίγον πρότερον ταύτησ τῆσ νυκτόσ· καὶ κινδυνεύεισ ἐν καιρῷ τινι οὐκ ἐγεῖραί με. ἦν δὲ δὴ τί τὸ ἐνύπνιον; ἐδόκει τίσ μοι γυνὴ προσελθοῦσα καλὴ καὶ εὐειδήσ, λευκὰ ἱμάτια ἔχουσα, καλέσαι με καὶ εἰπεῖν·