ὦ παῖ, εἰ τιμωρήσεισ Πατρόκλῳ τῷ ἑταίρῳ τὸν φόνον καὶ Ἕκτορα ἀποκτενεῖσ, αὐτὸσ ἀποθανῇ ‐ αὐτίκα γάρ τοι, φησί, μεθ’ Ἕκτορα πότμοσ ἑτοῖμοσ ‐ ὁ δὲ τοῦτο ἀκούσασ τοῦ μὲν θανάτου καὶ τοῦ κινδύνου ὠλιγώρησε, πολὺ δὲ μᾶλλον δείσασ τὸ ζῆν κακὸσ ὢν καὶ τοῖσ φίλοισ μὴ τιμωρεῖν, αὐτίκα, φησί, τεθναίην, δίκην ἐπιθεὶσ τῷ ἀδικοῦντι, ἵνα μὴ ἐνθάδε μένω καταγέλαστοσ παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν ἄχθοσ ἀρούρησ.
