Plato, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, Λάχης 92:

οὐκοῦν αἰσχρὰ ἡ ἄφρων τόλμα τε καὶ καρτέρησισ ἐν τῷ πρόσθεν ἐφάνη ἡμῖν οὖσα καὶ βλαβερά; πάνυ γε. ἡ δέ γε ἀνδρεία ὡμολογεῖτο καλόν τι εἶναι. ὡμολογεῖτο γάρ. νῦν δ’ αὖ πάλιν φαμὲν ἐκεῖνο τὸ αἰσχρόν, τὴν ἄφρονα καρτέρησιν, ἀνδρείαν εἶναι. ἐοίκαμεν. καλῶσ οὖν σοι δοκοῦμεν λέγειν; μὰ τὸν Δί’, ὦ Σώκρατεσ, ἐμοὶ μὲν οὔ. οὐκ ἄρα που κατὰ τὸν σὸν λόγον δωριστὶ ἡρμόσμεθα ἐγώ τε καὶ σύ, ὦ Λάχησ·