Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 10

(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 10)

Ἐζεκίου δὲ τοῦ τῶν δύο φυλῶν βασιλέωσ τέταρτον ἤδη καὶ δέκατον ἔτοσ τῆσ ἡγεμονίασ ἔχοντοσ ὁ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεὺσ Σεναχείριμοσ ὄνομα στρατεύει μετὰ πολλῆσ παρασκευῆσ ἐπ’ αὐτὸν κατὰ κράτοσ τε ἁπάσασ αἱρεῖ τὰσ πόλεισ τὰσ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ καὶ Βενιαμίτιδοσ. μέλλοντοσ δ’ ἄγειν τὴν δύναμιν καὶ ἐπὶ Ιἑροσόλυμα φθάνει πρεσβευσάμενοσ πρὸσ αὐτὸν καὶ ὑπακούσεσθαι καὶ φόρον ὃν ἂν τάξῃ τελέσειν ὑπισχνούμενοσ.

Σεναχείριμοσ δὲ μαθὼν τὰ παρὰ τῶν πρέσβεων ἔγνω μὴ πολεμεῖν, ἀλλὰ τὴν ἀξίωσιν προσδέχεται καὶ ἀργυρίου μὲν τάλαντα τριακόσια χρυσίου δὲ τριάκοντα λαβὼν φίλοσ ἀναχωρήσειν ὡμολόγει πίστεισ δοὺσ τοῖσ πρεσβευταῖσ ἐνόρκουσ, ἦ μὴν ἀδικήσασ μηδὲν αὐτὸν οὕτωσ ἀναστρέψειν. ὁ δ’ Ἐζεκίασ πεισθεὶσ καὶ κενώσασ τοὺσ θησαυροὺσ πέμπει τὰ χρήματα νομίζων ἀπαλλαγήσεσθαι τοῦ πολέμου καὶ τοῦ περὶ τῆσ βασιλείασ ἀγῶνοσ.

ὁ δὲ Ἀσσύριοσ λαβὼν ταῦτα τῶν μὲν ὡμολογημένων οὐδὲν ἐφρόντισεν, ἀλλ’ αὐτὸσ μὲν ἐστράτευσεν ἐπ’ Αἰγυπτίουσ καὶ Αἰθίοπασ, τὸν δὲ στρατηγὸν Ῥαψάκην μετὰ πολλῆσ ἰσχύοσ σὺν καὶ δυσὶν ἄλλοισ τῶν ἐν τέλει κατέλιπε πορθήσοντασ τὰ Ιἑροσόλυμα.

τούτων δὲ τὰ ὀνόματα Θαρατὰ καὶ Ἀράχαρισ ἦν. Ὡσ δ’ ἐλθόντεσ πρὸ τῶν τειχῶν ἐστρατοπεδεύσαντο, πέμψαντεσ πρὸσ τὸν Ἐζεκίαν ἠξίουν αὐτὸν ἐλθεῖν εἰσ λόγουσ.

ὁ δὲ αὐτὸσ μὲν ὑπὸ δειλίασ οὐ πρόεισι, τρεῖσ δὲ τοὺσ ἀναγκαιοτάτουσ φίλουσ αὐτῷ ἐξέπεμψε, τὸν τῆσ βασιλείασ ἐπίτροπον Ἐλιακίαν ὄνομα καὶ Σουβαναῖον καὶ Ιὤανον τὸν ἐπὶ τῶν ὑπομνημάτων. οὗτοι μὲν οὖν προελθόντεσ ἀντικρὺ τῶν ἡγεμόνων τῆσ στρατιᾶσ τῶν Ἀσσυρίων ἔστησαν, θεασάμενοσ δ’ αὐτοὺσ ὁ στρατηγὸσ Ῥαψάκησ ἐκέλευσεν ἀπελθόντασ Ἐζεκίᾳ λέγειν, ὅτι βασιλεὺσ μέγασ Σεναχείριμοσ πυνθάνεται αὐτοῦ, τίνι θαρρῶν καὶ πεποιθὼσ φεύγει δεσπότην αὐτοῦ καὶ ἀκροάσασθαι μὴ θέλει καὶ τὴν στρατιὰν οὐ δέχεται τῇ πόλει;

ἦ διὰ τοὺσ Αἰγυπτίουσ τὴν αὐτοῦ στρατιὰν ἐλπίζων ὑπ’ ἐκείνων αὐτῶν καταγωνίσασθαι; εἰ δὲ τοῦτο προσδοκᾷ, δηλοῦν αὐτῷ, ὅτι ἀνόητόσ ἐστι καὶ ὅμοιοσ ἀνθρώπῳ, ὃσ καλάμῳ ἐπερειδόμενοσ τεθλασμένῳ πρὸσ τῷ καταπεσεῖν ἔτι καὶ τὴν χεῖρα διαπαρεὶσ ᾔσθετο τῆσ βλάβησ.

εἰδέναι δ’ ὅτι καὶ βουλήσει θεοῦ τὴν ἐπ’ αὐτὸν στρατείαν πεποίηται, ὃσ αὐτῷ καταστρέψασθαι καὶ τὴν τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλείαν δέδωκεν, ἵνα τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τοὺσ ἀρχομένουσ ὑπ’ αὐτοῦ διαφθείρῃ. " ταῦτα δὲ τὸν Ῥαψάκην ἑβραϊστὶ λέγοντα, τῆσ γὰρ γλώττησ εἶχεν ἐμπείρωσ, ὁ Ἐλιάκειμοσ φοβούμενοσ, μὴ τὸ πλῆθοσ ἐπακοῦσαν εἰσ ταραχὴν ἐμπέσῃ, συριστὶ φράζειν ἠξίου. συνεὶσ δ’ ὁ στρατηγὸσ τὴν ὑπόνοιαν αὐτοῦ καὶ τὸ ἐπ’ αὐτῷ δέοσ μείζονι καὶ διατόρῳ τῇ φωνῇ χρώμενοσ ἀπεκρίνατο αὐτῷ ἑβραϊστὶ λέγειν, ὅπωσ ἀκούσαντεσ τὰ τοῦ βασιλέωσ προστάγματα πάντεσ τὸ συμφέρον ἕλωνται παραδόντεσ αὑτοὺσ ἡμῖν·

δῆλον γὰρ ὡσ τὸν λαὸν ὑμεῖσ τε καὶ ὁ βασιλεὺσ ἐλπίσι παρακρουόμενοι ματαίαισ ἀντέχειν πείθετε.

εἰ δὲ θαρρεῖτε καὶ τὴν δύναμιν ἡμῶν ἀπώσεσθαι νομίζετε, δισχιλίουσ ἐκ τῆσ ἐμοὶ παρούσησ ἵππουσ ἕτοιμόσ εἰμι ὑμῖν παρέχειν, οἷσ ἰσαρίθμουσ ἐπιβάτασ δόντεσ ἐμφανίσατε τὴν αὑτῶν δύναμιν· ἀλλ’ οὐκ ἂν οὕσ γε μὴ ἔχετε τούτουσ δῴητε. τί τοιγαροῦν βραδύνετε παραδιδόναι σφᾶσ αὐτοὺσ τοῖσ κρείττοσι καὶ ληψομένοισ ὑμᾶσ καὶ μὴ θέλοντασ;

καίτοι τὸ μὲν ἑκούσιον τῆσ παραδόσεωσ ἀσφαλὲσ ὑμῖν, τὸ δὲ ἀκούσιον πολεμουμένοισ ἐπικίνδυνον καὶ συμφορῶν αἴτιον φανεῖται. Ταῦτ’ ἀκούσαντεσ ὅ τε δῆμοσ καὶ οἱ πρέσβεισ τοῦ στρατηγοῦ τῶν Ἀσσυρίων λέγοντοσ ἀπήγγειλαν Ἐζεκίᾳ.

ὁ δὲ πρὸσ ταῦτα τὴν βασιλικὴν ἀποδὺσ ἐσθῆτα, ἀμφιασάμενοσ δὲ σάκκουσ καὶ σχῆμα ταπεινὸν ἀναλαβὼν τῷ πατρίῳ νόμῳ πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον τὸν θεὸν ἱκέτευε καὶ βοηθῆσαι τῷ μηδεμίαν ἄλλην ἐλπίδα ἔχοντι σωτηρίασ ἠντιβόλει. πέμψασ δὲ καὶ τῶν φίλων τινὰσ καὶ τῶν ἱερέων πρὸσ Ἡσαί̈αν τὸν προφήτην ἠξίου δεηθῆναι τοῦ θεοῦ καὶ ποιησάμενον θυσίασ ὑπὲρ τῆσ κοινῆσ σωτηρίασ παρακαλεῖν αὐτὸν νεμεσῆσαι μὲν ταῖσ τῶν πολεμίων ἐλπίσιν, ἐλεῆσαι δὲ τὸν αὐτοῦ λαόν.

ὁ δὲ προφήτησ ταῦτα ποιήσασ χρηματίσαντοσ αὐτῷ τοῦ θεοῦ παρεθάρρυνεν αὐτόν τε τὸν βασιλέα καὶ τοὺσ περὶ αὐτὸν φίλουσ προλέγων ἀμαχητὶ τοὺσ πολεμίουσ ἡττηθέντασ ἀναχωρήσειν αἰσχρῶσ καὶ οὐχὶ μεθ’ οἱού νῦν εἰσι θράσουσ·

τὸν γὰρ θεὸν προνοεῖν ὅπωσ διαφθαρῶσι·

καὶ αὐτὸν δὲ τὸν βασιλέα τῶν Ἀσσυρίων Σεναχείριμον διαμαρτόντα τῶν ἐπὶ τὴν Αἴγυπτον πραγμάτων καὶ ἐπανερχόμενον εἰσ τὴν οἰκείαν ἀπολεῖσθαι σιδήρῳ προύλεγεν. Ἔτυχε δ’ ὑπὸ τὸν αὐτὸν καιρὸν καὶ γεγραφὼσ τῷ Ἐζεκίᾳ ὁ Ἀσσύριοσ ἐπιστολάσ, ἐν αἷσ ἀνόητον μὲν αὐτὸν ἔλεγεν ὑπολαμβάνοντα τὴν ὑπ’ αὐτῷ διαφεύξεσθαι δουλείαν ἔθνη πολλὰ καὶ μεγάλα κεχειρωμένῳ, ἠπείλει δὲ πανωλεθρίᾳ διαφθερεῖν αὐτὸν παραλαβών, εἰ μὴ τὰσ πύλασ ἀνοίξασ ἑκὼν αὐτοῦ δέξεται τὴν στρατιὰν εἰσ τὰ Ιἑροσόλυμα.

ταῦτ’ ἀναγνοὺσ καταφρονεῖ διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ θεοῦ πεποίθησιν, τὰσ δ’ ἐπιστολὰσ πτύξασ εἰσ τὸν ναὸν ἔσω κατέθετο.

πάλιν δὲ τῷ θεῷ τὰσ εὐχὰσ αὐτοῦ ποιησαμένου περὶ τῆσ πόλεωσ καὶ τῆσ ἁπάντων σωτηρίασ Ἡσαί̈ασ ὁ προφήτησ ἐπήκοον αὐτὸν ἔφασκε γεγονέναι καὶ κατὰ τὸν παρόντα καιρὸν μὴ πολιορκηθήσεσθαι ὑπὸ τοῦ Σύρου, μέλλοντι πάντων ἀδεεῖσ τῶν ὑπ’ αὐτοῦ γενομένων γεωργήσειν μετ’ εἰρήνησ καὶ τῶν ἰδίων ἐπιμελήσεσθαι κτημάτων οὐδὲν φοβουμένουσ. ὀλίγου δὲ χρόνου διελθόντοσ καὶ ὁ τῶν Ἀσσυρίων βασιλεὺσ διαμαρτὼν τῆσ ἐπὶ τοὺσ Αἰγυπτίουσ ἐπιβολῆσ ἄπρακτοσ ἀνεχώρησεν ἐπ’ οἴκου δι’ αἰτίαν τοιαύτην·

πολὺσ αὐτῷ χρόνοσ ἐτρίβετο πρὸσ τὴν Πηλουσίου πολιορκίαν, καὶ τῶν χωμάτων ἤδη μετεώρων ὄντων, ἃ πρὸσ τοῖσ τείχεσιν ἤγειρε, καὶ ὅσον οὔπω μέλλοντοσ προσβαλεῖν αὐτοῖσ, ἀκούει τὸν τῶν Αἰθιόπων βασιλέα Θαρσικὴν πολλὴν ἄγοντα δύναμιν ἐπὶ συμμαχίᾳ τοῖσ Αἰγυπτίοισ ἥκειν διεγνωκότα ποιήσασθαι τὴν πορείαν διὰ τῆσ ἐρήμου καὶ ἐξαίφνησ εἰσ τὴν τῶν Ἀσσυρίων ἐμβαλεῖν. ταραχθεὶσ οὖν ὑπὸ τούτων ὁ βασιλεὺσ Σεναχείριμοσ ἐπὶ τὸν ἱερέα τὸν Ἡφαίστου στρατεῦσαι ἔλεγεν ὡσ οὗτοσ ὁ βασιλεὺσ ἐπὶ τὸν τῶν Αἰγυπτίων ἔλθοι βασιλέα ἱερέα ὄντα τοῦ Ἡφαίστου, πολιορκῶν δὲ τὸ Πηλούσιον ἔλυσε τὴν πολιορκίαν ἐξ αἰτίασ τοιαύτησ·

ηὔξατο ὁ βασιλεὺσ τῶν Αἰγυπτίων τῷ θεῷ, ᾧ γενόμενοσ ἐπήκοοσ ὁ θεὸσ πληγὴν ἐνσκήπτει τῷ Ἄραβι· πλανᾶται γὰρ κἀν τούτῳ οὐκ Ἀσσυρίων λέγων τὸν βασιλέα ἀλλ’ Ἀράβων·

μυῶν γὰρ πλῆθόσ φησι μιᾷ νυκτὶ τὰ τόξα καὶ τὰ λοιπὰ ὅπλα διαφαγεῖν τῶν Ἀσσυρίων, καὶ διὰ τοῦτο μὴ ἔχοντα τόξα τὸν βασιλέα τὴν στρατιὰν ἀπάγειν ἀπὸ τοῦ Πηλουσίου. καὶ Ἡρόδοτοσ μὲν οὕτωσ ἱστορεῖ, Βηρωσὸσ δὲ ὁ τὰ Χαλδαϊκὰ συγγραψάμενοσ μνημονεύει τοῦ βασιλέωσ τοῦ Σεναχειρίμου, καὶ ὅτι τῶν Ἀσσυρίων ἦρχε καὶ ὅτι πάσῃ ἐπεστρατεύσατο τῇ Ἀσίᾳ [καὶ τῇ Αἰγύπτῳ] λέγων οὕτωσ·

Ὑποστρέψασ δ’ ὁ Σεναχείριμοσ ἀπὸ τῶν Αἰγυπτίων πολέμων εἰσ τὰ Ιἑροσόλυμα, καταλαβὼν ἐκεῖ τὴν ὑπὸ τῷ στρατηγῷ Ῥαψάκῃ δύναμιν τοῦ θεοῦ λοιμικὴν ἐνσκήψαντοσ αὐτοῦ τῷ στρατῷ νόσον κατὰ τὴν πρώτην νύκτα τῆσ πολιορκίασ διαφθείρονται μυριάδεσ ὀκτωκαίδεκα καὶ πεντακισχίλιοι σὺν ἡγεμόσι καὶ ταξιάρχαισ.

ὑπὸ ταύτησ δὲ τῆσ συμφορᾶσ εἰσ φόβον καὶ δεινὴν ἀγωνίαν καταστὰσ καὶ δείσασ περὶ τῷ στρατῷ παντὶ φεύγει μετὰ τῆσ λοιπῆσ δυνάμεωσ εἰσ τὴν αὑτοῦ βασιλείαν τὴν Νίνου προσαγορευθεῖσαν.

καὶ διατρίψασ ἐν αὐτῇ ὀλίγον χρόνον δολοφονηθεὶσ ὑπὸ τῶν πρεσβυτέρων παίδων Ἀνδρομάχου καὶ Σελευκάρου τελευτᾷ τὸν βίον καὶ ἀνετέθη τῷ ἰδίῳ ναῷ Ἀράσκῃ λεγομένῳ.

καὶ οἱ μὲν φυγαδευθέντεσ ἐπὶ τῷ φόνῳ τοῦ πατρὸσ ὑπὸ τῶν πολιτῶν εἰσ τὴν Ἀρμενίαν ἀπῆραν, διαδέχεται δὲ τὴν βασιλείαν τῶν μετ’ αὐτοὺσ καταφρονῶν τοῦ Σεναχειρίμου Ἀσαραχόδδασ. καὶ τὸ μὲν τῆσ Ἀσσυρίων στρατείασ τῆσ ἐπὶ τοὺσ Ιἑροσολυμίτασ τέλοσ τοιοῦτο συνέβη γενέσθαι. Ἐζεκίασ δ’ ὁ βασιλεὺσ παραδόξωσ ἀπαλλαγεὶσ τῶν φόβων χαριστηρίουσ σὺν ἅπαντι τῷ λαῷ θυσίασ ἐπετέλεσε τῷ θεῷ, μηδεμιᾶσ ἄλλησ αἰτίασ τῶν πολεμίων τοὺσ μὲν διαφθειράσησ τοὺσ δὲ φόβῳ τῆσ ὁμοίασ τελευτῆσ ἀπαλλαξάσησ ἀπὸ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν ἢ τῆσ συμμαχίασ τῆσ ἀπὸ τοῦ θεοῦ.

πάσῃ δὲ χρησάμενοσ σπουδῇ καὶ φιλοτιμίᾳ περὶ τὸν θεὸν μετ’ οὐ πολὺ νόσῳ χαλεπῇ περιπεσὼν ἀπέγνωστο μὲν ὑπὸ τῶν ἰατρῶν, χρηστὸν δὲ περὶ αὑτοῦ οὐδὲν προσδοκῶν, οὐδὲ γὰρ οἱ φίλοι.

τῇ δὲ νόσῳ προσετίθετο καὶ ἀθυμία δεινὴ ὑπὸ τοῦ βασιλέωσ αὐτοῦ τὴν ἀπαιδίαν λογιζομένου, καὶ ὅτι μέλλοι τελευτᾶν ἔρημον καταλιπὼν τὸν οἶκον καὶ τὴν ἀρχὴν γνησίασ διαδοχῆσ. κάμνων οὖν ὑπ’ αὐτῆσ τῆσ ἐννοίασ μάλιστα καὶ ὀδυρόμενοσ ἱκέτευε τὸν θεὸν αὐτῷ ζωῆσ ὀλίγον χρόνον προσεπιδοῦναι μέχρι τέκνων γονῆσ, καὶ μὴ πρότερον ἢ πατὴρ γένηται τὴν ψυχὴν αὐτὸν ἐᾶσαι καταλιπεῖν.

ἐλεήσασ δὲ αὐτὸν ὁ θεὸσ καὶ τῆσ αἰτήσεωσ ἀποδεξάμενοσ, ὅτι μὴ διὰ τὸ μέλλειν στέρεσθαι τῶν ἐκ τῆσ βασιλείασ ἀγαθῶν ὠδύρετο τὴν ὑπονοηθεῖσαν τελευτὴν ἔτι τε χρόνον ζωῆσ αὐτῷ δεηθείη παρασχεῖν, ἀλλὰ τοῦ παῖδασ αὐτῷ γενέσθαι τοὺσ ὑποδεξομένουσ τὴν ἡγεμονίαν ἐκείνου, πέμψασ Ἡσαί̈αν τὸν προφήτην ἐκέλευσε δηλοῦν αὐτῷ, ὅτι καὶ διαφεύξεται τὴν νόσον μετὰ τρίτην ἡμέραν καὶ βιώσεται μετ’ αὐτὴν ἔτη πεντεκαίδεκα καὶ παῖδεσ αὐτῷ γενήσονται.

ταῦτα τοῦ προφήτου φήσαντοσ κατ’ ἐντολὴν τοῦ θεοῦ διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆσ νόσου καὶ τὸ παράδοξον τῶν ἀπηγγελμένων ἀπιστῶν σημεῖόν τι καὶ τεράστιον ἠξίου ποιῆσαι τὸν Ἡσαί̈αν, ἵνα αὐτῷ πιστεύσῃ λέγοντι ταῦτα ἥκοντι παρὰ τοῦ θεοῦ·

τὰ γὰρ παράλογα καὶ μείζω τῆσ ἐλπίδοσ τοῖσ ὁμοίοισ πιστοῦται πράγμασιν. ἐρωτήσαντοσ δ’ αὐτὸν τί βούλεται σημεῖον γενέσθαι, τὸν ἥλιον ἠξίωσεν, ἐπειδὴ σκιὰν ἐπὶ δέκα βαθμοὺσ ἀποκλίνασ ἤδη πεποίηκεν ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἐπὶ τὸν αὐτὸν ἀναστρέψαι τόπον ποιήσασ αὐτὴν πάλιν παρασχεῖν.

τοῦ δὲ προφήτου τὸν θεὸν παρακαλέσαντοσ, ὥστε τὸ σημεῖον τοῦτ’ ἐπιδεῖξαι τῷ βασιλεῖ, ἰδὼν ὅπερ ἤθελεν εὐθὺσ λυθεὶσ τῆσ νόσου ἄνεισιν εἰσ τὸ ἱερὸν καὶ τῷ θεῷ προσκυνήσασ εὐχὰσ ἐποιήσατο. Ἐν τούτῳ δὲ τῷ χρόνῳ συνέβη τὴν τῶν Ἀσσυρίων ἀρχὴν ὑπὸ Μήδων καταλυθῆναι·

δηλώσω δὲ περὶ τούτων ἐν ἑτέροισ. ὁ δὲ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεὺσ Βαλάδασ ὄνομα πέμψασ πρὸσ τὸν Ἐζεκίαν πρέσβεισ δῶρα κομίζοντασ σύμμαχόν τε αὐτὸν εἶναι παρεκάλει καὶ φίλον. ὁ δὲ τοὺσ πρεσβευτὰσ ἡδέωσ ἀποδεξάμενοσ ἑστιασάμενόσ τε καὶ τοὺσ θησαυροὺσ ἐπιδείξασ αὐτοῖσ καὶ τὴν τῶν ὅπλων παρασκευὴν καὶ τὴν ἄλλην πολυτέλειαν, ὅσην ἐν λίθοισ εἶχε καὶ χρυσῷ, δῶρά τε δοὺσ κομίζειν τῷ Βαλάδῳ πρὸσ αὐτὸν ἀπέλυσεν.

Ἡσαί̈ου δὲ τοῦ προφήτου πρὸσ αὐτὸν ἀφικομένου καὶ πυνθανομένου πόθεν εἰε͂ν οἱ παρόντεσ, ἐκ Βαβυλῶνοσ ἔλεγε παρὰ τοῦ θεοῦ ἐλθεῖν αὐτούσ·

ἐπιδεῖξαι δὲ πάντ’ αὐτοῖσ, ὅπωσ ἰδόντεσ τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δύναμιν ἐκ τούτου στοχαζόμενοι σημαίνειν ἔχωσι τῷ βασιλεῖ. ὁ δὲ προφήτησ ὑποτυχών "ἴσθι, φησίν, οὐ μετ’ ὀλίγον χρόνον εἰσ Βαβυλῶνά σου τοῦτον μετατεθησόμενον τὸν πλοῦτον καὶ τοὺσ ἐκγόνουσ εὐνουχισθησομένουσ καὶ ἀπολέσαντασ τὸ ἄνδρασ εἶναι τῷ Βαβυλωνίῳ δουλεύσοντασ βασιλεῖ·

ταῦτα γὰρ προλέγειν τὸν θεόν. ὁ δ’ Ἐζεκίασ λυπηθεὶσ ἐπὶ τοῖσ εἰρημένοισ ἔφη μὲν οὐκ ἂν βούλεσθαι τοιαύταισ συμφοραῖσ τὸ ἔθνοσ αὐτοῦ περιπεσεῖν, ἐπεὶ δ’ οὐκ εἶναι δυνατὸν τὰ τῷ θεῷ δεδογμένα μεταβαλεῖν, ηὔχετο μέχρι τῆσ αὐτοῦ ζωῆσ εἰρήνην ὑπάρξαι.

μνημονεύει δὲ τοῦ τῶν Βαβυλωνίων βασιλέωσ Βαλαδᾶ Βηρωσόσ. ὢν δ’ οὗτοσ ὁ προφήτησ θεῖοσ ὁμολογουμένωσ καὶ θαυμάσιοσ τὴν ἀλήθειαν, πεποιθὼσ τῷ μηδὲν ὅλωσ ψευδὲσ εἰπεῖν ἅπανθ’ ὅσα προεφήτευσεν ἐγγράψασ βίβλοισ κατέλιπεν ἐκ τοῦ τέλουσ γνωρισθησόμενα τοῖσ αὖθισ ἀνθρώποισ.

καὶ οὐχ οὗτοσ μόνοσ ὁ προφήτησ, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι δώδεκα τὸν ἀριθμὸν τὸ αὐτὸ ἐποίησαν, καὶ πᾶν εἴ τι φαῦλον γίνεται παρ’ ἡμῖν κατὰ τὴν ἐκείνων ἀποβαίνει προφητείαν. ἀλλὰ τούτων μὲν αὖθισ ἐξαγγελοῦμεν ἕκαστον. Ἐπιβιοὺσ δ’ ὃν προειρήκαμεν χρόνον ὁ βασιλεὺσ Ἐζεκίασ καὶ πάντα τοῦτον ἐν εἰρήνῃ διαγαγὼν τελευτᾷ πεντηκοστὸν μὲν καὶ τέταρτον ἔτοσ τῆσ ζωῆσ διανύσασ, εἴκοσι δὲ βασιλεύσασ καὶ ἐννέα.

διαδεξάμενοσ δὲ τὴν βασιλείαν ὁ παῖσ αὐτοῦ Μανασσῆσ ἐκ μητρὸσ μὲν Ἐχίβασ τοὔνομα πολίτιδοσ γεγονώσ, ἀπέρρηξεν ἑαυτὸν τῶν τοῦ πατρὸσ ἐπιτηδευμάτων καὶ τὴν ἐναντίαν ἐτράπετο πᾶν εἶδοσ πονηρίασ ἐπιδειξάμενοσ ἐν τῷ τρόπῳ καὶ μηδὲν ἀσεβὲσ παραλιπών, ἀλλὰ μιμούμενοσ τὰσ τῶν Ἰσραηλιτῶν παρανομίασ, οἳ εἰσ τὸν θεὸν ἁμαρτόντεσ ἀπώλοντο·

μιᾶναι δὲ καὶ τὸν ναὸν ἐτόλμησε τοῦ θεοῦ καὶ τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν ἅπασαν. ἀπὸ γὰρ τῆσ εἰσ τὸν θεὸν καταφρονήσεωσ ὁρμώμενοσ πάντασ τοὺσ δικαίουσ τοὺσ ἐν τοῖσ Ἑβραίοισ ἀπέκτεινεν, ἀλλ’ οὐδὲ τῶν προφητῶν ἔσχε φειδὼ καὶ τούτων δέ τινασ καθ’ ἡμέραν ἀπέσφαζεν, ὥστε αἵματι ῥεῖσθαι τὰ Ιἑροσόλυμα.

λαβὼν οὖν ὀργὴν ἐπὶ τούτοισ ὁ θεὸσ πέμπει προφήτασ πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ τὸ πλῆθοσ, δι’ ὧν αὐτοῖσ ἠπείλησε τὰσ αὐτὰσ συμφοράσ, αἷσ συνέβη περιπεσεῖν τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτῶν Ἰσραηλίτασ εἰσ αὐτὸν ἐξυβρίζοντασ.

οἱ δὲ τοῖσ μὲν λόγοισ οὐκ ἐπίστευον, παρ’ ὧν ἠδύναντο κερδῆσαι τὸ μηδενὸσ πειραθῆναι κακοῦ, τοῖσ δ’ ἔργοισ ἔμαθον ἀληθῆ τὰ παρὰ τῶν προφητῶν. Ὡσ γὰρ τοῖσ αὐτοῖσ ἐπέμενον, πόλεμον ἐπ’ αὐτοὺσ ἐκίνει παρά τε τοῦ τῶν Βαβυλωνίων καὶ Χαλδαίων βασιλέωσ, ὃσ στρατιὰν πέμψασ εἰσ τὴν Ιοὐδαίαν τήν τε χώραν αὐτῶν ἐλεηλάτησε καὶ τὸν βασιλέα Μανασσῆν δόλῳ ληφθέντα καὶ πρὸσ αὐτὸν ἀχθέντα πρὸσ ἣν ἠβούλετο τιμωρίαν εἶχεν ὑποχείριον.

ὁ δὲ Μανασσῆσ τότε συνεὶσ ἐν οἱοίσ κακοῖσ ἐστι καὶ πάντων ἑαυτὸν αἴτιον νομίζων ἐδεῖτο τοῦ θεοῦ παρέχειν αὐτῷ φιλάνθρωπον καὶ ἐλεήμονα τὸν πολέμιον.

χαρίζεται τοῦτο τῆσ ἱκεσίασ ἐπακούσασ ὁ θεὸσ αὐτῷ καὶ πάλιν εἰσ τὴν οἰκείαν ὁ Μανασσῆσ ἀπολυθεὶσ ὑπὸ τοῦ τῶν Βαβυλωνίων βασιλέωσ ἀνασώζεται. γενόμενοσ δ’ εἰσ τὰ Ιἑροσόλυμα τῶν μὲν προτέρων ἁμαρτημάτων περὶ τὸν θεὸν καὶ τὴν μνήμην ἐσπούδαζεν, εἰ δυνατὸν αὐτῷ γένοιτο, τῆσ ψυχῆσ ἐκβαλεῖν, ὧν ἐπιβουλεύειν ὡρ́μησε καὶ πάσῃ χρῆσθαι περὶ αὐτὸν δεισιδαιμονίᾳ·

καὶ τὸν ναὸν ἥγνισε καὶ τὴν πόλιν ἐκάθηρε καὶ πρὸσ μόνῳ τὸ λοιπὸν ἦν τῷ χάριν τε τῆσ σωτηρίασ ἐκτείνειν τῷ θεῷ καὶ διατηρεῖν αὐτὸν εὐμενῆ παρ’ ὅλον τὸν βίον. τὰ δὲ αὐτὰ πράττειν καὶ τὸ πλῆθοσ ἐδίδασκε μεμαθηκώσ, οἱᾴ παρὰ μικρὸν ἐχρήσατο συμφορᾷ διὰ τὴν ἐναντίαν πολιτείαν.

ἐπισκευάσασ δὲ καὶ τὸν βωμὸν τὰσ νομίμουσ θυσίασ ἐπετέλει, καθὼσ διέταξε Μωυσῆσ. διοικησάμενοσ δὲ τὰ περὶ τὴν θρησκείαν ὃν δεῖ τρόπον καὶ τῆσ τῶν Ιἑροσολύμων ἀσφαλείασ προενόησεν, ὥστε τὰ παλαιὰ τείχη μετὰ πολλῆσ ἐπισκευάσασ σπουδῆσ καὶ ἕτερον αὐτοῖσ ἐπιβαλεῖν, ἀναστῆσαί τε καὶ πύργουσ ὑψηλοτάτουσ τά τε πρὸ τῆσ πόλεωσ φρούρια τοῖσ τ’ ἄλλοισ καὶ δὴ καὶ σιτίων πάντων τῶν εἰσ αὐτὰ χρησίμων ὀχυρώτερα ποιῆσαι.

ἀμέλει δὲ τῇ πρὸσ ταῦτα μεταβολῇ χρησάμενοσ οὕτω τὸν μεταξὺ διῆγε βίον, ὡσ μακαριστὸσ εἶναι καὶ ζηλωτὸσ ἐκείνου τοῦ χρόνου λογιζομένου, ἀφ’ οὗ τὸν θεὸν εὐσεβεῖν ἤρξατο.

ζήσασ οὖν ἔτη ἑξήκοντα ἑπτὰ κατέστρεψε τὸν βίον βασιλεύσασ ἔτη πέντε καὶ πεντήκοντα.

καὶ θάπτεται μὲν αὐτὸσ ἐν τοῖσ αὐτοῦ παραδείσοισ, ἡ βασιλεία δὲ εἰσ τὸν υἱὸν αὐτοῦ παραγίνεται Ἀμμῶνα μητρὸσ Ἐμασέλμησ μὲν ὄνομα τετυχηκότα, ἐκ δὲ πόλεωσ Ιἀζαβάτησ ὑπαρχούσησ. Οὗτοσ μιμησάμενοσ τὰ τοῦ πατρὸσ ἔργα, ἃ νέοσ ὢν ἐκεῖνοσ ἐτόλμησεν, ἐπιβουλευθεὶσ ὑπὸ τῶν ἰδίων οἰκετῶν ἀπέθανεν ἐπὶ τῆσ οἰκίασ τῆσ αὑτοῦ βιώσασ ἔτη τέσσαρα καὶ εἴκοσι, βασιλεύσασ δ’ ἐξ αὐτῶν δύο.

μετῆλθε δ’ αὐτοῦ τὸ πλῆθοσ τοὺσ φονεῖσ καὶ τῷ πατρὶ συνθάπτουσι τὸν Ἀμμῶνα, τὴν δὲ βασιλείαν τῷ παιδὶ αὐτοῦ Ιὠσίᾳ παραδιδοῦσιν ὀκταετεῖ τὴν ἡλικίαν ὄντι, ᾧ μήτηρ ἐκ πόλεωσ μὲν ἦν Βοσκέθ, Ιἔδισ δὲ τοὔνομα.

τὴν δὲ φύσιν αὐτὸσ ἄριστοσ ὑπῆρχε καὶ πρὸσ ἀρετὴν εὖ γεγονὼσ Δαυίδου τοῦ βασιλέωσ ἐπιτηδευμάτων καὶ σκοπῷ καὶ κανόνι τῆσ ὅλησ περὶ τὸν βίον ἐπιτηδεύσεωσ ἐκείνῳ κεχρημένοσ.

γενόμενοσ δὲ ἐτῶν δυοκαίδεκα τὴν εὐσέβειαν καὶ τὴν δικαιοσύνην ἐπεδείξατο·

τὸν γὰρ λαὸν ἐσωφρόνιζε καὶ παρῄνει τῆσ περὶ τῶν εἰδώλων δόξησ ὡσ οὐχὶ θεῶν ὄντων ἀποστάντασ σέβειν τὸν πάτριον θεόν, τά τε τῶν προγόνων ἐπισκοπῶν ἔργα τὰ μὲν ἁμαρτηθέντα διώρθου συνετῶσ ὡσ ἂν πρεσβύτατοσ καὶ νοῆσαι τὸ δέον ἱκανώτατοσ, ὅσα δ’ εὑρ́ισκεν εὖ γεγονότα κατὰ χώραν ἐφύλαττέ τε καὶ ἐμιμεῖτο. ταῦτα δ’ ἔπραττε σοφίᾳ καὶ ἐπινοίᾳ τῆσ φύσεωσ χρώμενοσ καὶ τῇ τῶν πρεσβυτέρων πειθόμενοσ συμβουλίᾳ καὶ παραδόσει·

τοῖσ γὰρ νόμοισ κατακολουθῶν ὡσ περὶ τὴν τάξιν τῆσ πόλεωσ καὶ περὶ τὸ θεῖον εὐσεβείασ εὐοδεῖν τε συνέβαινε διὰ τὴν τῶν πρώτων παρανομίαν μὴ τυγχάνειν ἀλλ’ ἐξηφανίσθαι· περιιὼν γὰρ ὁ βασιλεὺσ καὶ τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν ἅπασαν τά τε ἄλση τὰ τοῖσ ξενικοῖσ ἀνειμένα θεοῖσ ἐξέκοψε καὶ τοὺσ βωμοὺσ αὐτῶν κατέσκαψεν, εἴ τι δ’ ἀνάθημα τούτοισ ὑπὸ τῶν προγόνων ἀνέκειτο περιυβρίζων κατέσπα.

καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ τὸν λαὸν ἀπὸ τῆσ περὶ αὐτοὺσ δόξησ εἰσ τὴν τοῦ θεοῦ θρησκείαν ἐπέστρεψε καὶ τὰσ συνήθεισ ἐπέφερε θυσίασ αὐτοῦ τῷ βωμῷ καὶ τὰσ ὁλοκαυτώσεισ.

ἀπέδειξε δέ τινασ κριτὰσ καὶ ἐπισκόπουσ, ὡσ ἂν διοικοῖεν τὰ παρ’ ἑκάστοισ πράγματα περὶ παντὸσ τὸ δίκαιον ποιούμενοι καὶ τῆσ ψυχῆσ οὐκ ἔλασσον αὐτὸ περιέποντεσ. διαπέμψασ δὲ κατὰ πᾶσαν τὴν χώραν χρυσὸν καὶ ἄργυρον τοὺσ βουλομένουσ ἐκέλευε κομίζειν εἰσ ἐπισκευὴν τοῦ ναοῦ, ὅσον τισ ἢ προαιρέσεωσ ἢ δυνάμεωσ ἔχει.

κομισθέντων δὲ τῶν χρημάτων τῆσ ἐπιμελείασ τοῦ ναοῦ καὶ τῆσ εἰσ τοῦτο δαπάνησ προύστησε τόν τ’ ἐπὶ τῆσ πόλεωσ Ἀμασίαν καὶ τὸν γραμματέα Σαφᾶν καὶ τὸν γραφέα τῶν ὑπομνημάτων Ιωἄτην καὶ τὸν ἀρχιερέα Ἐλιακίαν, οἳ μηδὲν ὑπερθέσει μηδὲ ἀναβολῇ δόντεσ ἀρχιτέκτονασ καὶ πάνθ’ ὅσα πρὸσ τὴν ἐπισκευὴν χρήσιμα παρασκευάσαντεσ εἴχοντο τῶν ἔργων.

καὶ ὁ μὲν ναὸσ οὕτωσ ἐπισκευασθεὶσ τὴν τοῦ βασιλέωσ εὐσέβειαν φανερὰν ἐποίησεν.

Ὄγδοον δ’ ἤδη καὶ δέκατον τῆσ βασιλείασ ἔτοσ ἔχων πέμπει πρὸσ Ἐλιακίαν τὸν ἀρχιερέα κελεύων τὸ περισσὸν χωνεύσαντα ποιῆσαι κρατῆρασ καὶ σπονδεῖα καὶ φιάλασ εἰσ τὴν διακονίαν, ἔτι δὲ καὶ ὅσοσ ἂν ᾖ χρυσὸσ ἐν τοῖσ θησαυροῖσ καὶ ἄργυροσ καὶ τοῦτον προκομίσαντασ εἰσ τοὺσ κρατῆρασ ὁμοίωσ καὶ τὰ τοιαῦτα σκεύη δαπανῆσαι.

προκομίζων δὲ τὸν χρυσὸν ὁ ἀρχιερεὺσ Ἐλιακίασ ἐντυγχάνει ταῖσ ἱεραῖσ βίβλοισ ταῖσ Μωυσέοσ ἐν τῷ ναῷ κειμέναισ καὶ προκομίσασ δίδωσι τῷ γραμματεῖ Σαφᾷ.

ὁ δὲ ἀναγνοὺσ παραγίνεται πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ πάντα ὅσα κελεύει γενέσθαι τέλοσ ἔχοντα ἐδήλου, παρανέγνω δ’ αὐτῷ καὶ τὰσ βίβλουσ [αὐτῶν]. ἀκούσασ δὲ καὶ περιρρηξάμενοσ τὴν ἐσθῆτα τὸν ἀρχιερέα καλέσασ Ἐλιακίαν καὶ αὐτὸν τὸν γραμματέα καὶ τῶν ἀναγκαιοτάτων φίλων τινὰσ ἔπεμψε πρὸσ τὴν προφῆτιν Οὀλδά, γυναῖκα δὲ Σαλλούμου τῶν ἐν δόξῃ τινὸσ καὶ δι’ εὐγένειαν ἐπιφανοῦσ, καὶ προσελθόντασ ἐκέλευε λέγειν ἱλάσκεσθαι τὸν θεὸν καὶ πειρᾶσθαι ποιεῖν εὐμενῆ·

δέοσ γὰρ εἶναι, μὴ παραβάντων τοὺσ Μωυσέοσ νόμουσ τῶν προγόνων αὐτῶν κινδυνεύσωσιν ἀνάστατοι γενέσθαι καὶ τῆσ οἰκείασ ἐκπεσόντεσ ἐπ’ ἀλλοτρίασ ἔρημοι πάντων καταστρέψωσιν οἰκτρῶσ τὸν βίον. ἀκούσασα δ’ ἡ προφῆτισ παρὰ τῶν πεμφθέντων ταῦτα δι’ αὐτῶν ὧν ἐπέστειλεν ὁ βασιλεὺσ ἐκέλευσεν αὐτοὺσ ἀπελθόντασ πρὸσ τὸν βασιλέα λέγειν, ὅτι τὸ μὲν θεῖον ἤδη κατ’ αὐτῶν ψῆφον ἤνεγκεν, ἣν οὐχ ἱκεσίαισ ἄν τισ ἄκυρον ποιήσειεν, ἀπολέσαι τὸν λαὸν καὶ τῆσ χώρασ ἐκβαλεῖν καὶ πάντων ἀφελέσθαι τῶν νῦν παρόντων ἀγαθῶν παραβάντασ τοὺσ νόμουσ καὶ τοσούτῳ μεταξὺ χρόνῳ μὴ μετανοήσαντασ, τῶν τε προφητῶν τοῦτο παραινούντων σωφρονεῖν καὶ τὴν ἐπὶ τοῖσ ἀσεβήμασι τιμωρίαν προλεγόντων·

ἥν, ἵνα πεισθῶσιν, ὅτι θεόσ ἐστι καὶ οὐδὲν ἐψεύδετο τούτων ὧν αὐτοῖσ διὰ τῶν προφητῶν κατήγγειλε, πάντωσ αὐτοῖσ ποιήσειν.

δι’ αὐτὸν μέντοι δίκαιον γενόμενον ἐφέξειν ἔτι τὰσ συμφοράσ, μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν τὰ κατεψηφισμένα πάθη τοῖσ ὄχλοισ ἐπιπέμψειν. Οἱ μὲν οὖν τῆσ γυναικὸσ προφητευσάσησ ἐλθόντεσ ἀπήγγειλαν τῷ βασιλεῖ.

ὁ δὲ περιπέμψασ πανταχοῦ τὸν λαὸν ἐκέλευε συνελθεῖν εἰσ Ιἑροσόλυμα τούσ θ’ ἱερεῖσ καὶ τοὺσ Λευίτασ, πᾶσαν ἡλικίαν παρεῖναι προστάξασ. ἀθροισθέντων δὲ αὐτῶν πρῶτον μὲν αὐτοῖσ ἀνέγνω τὰσ ἱερὰσ βίβλουσ, ἔπειτα στὰσ ἐπὶ τοῦ βήματοσ ἐν μέσῳ τῷ πλήθει ὁρ́κουσ ποιήσασθαι καὶ πίστεισ ἠνάγκασεν, ἦ μὴν θρησκεύσειν τὸν θεὸν καὶ φυλάξειν τοὺσ Μωυσέοσ νόμουσ.

οἱ δὲ προθύμωσ τ’ ἐπῄνεσαν καὶ τὰ παραινεθέντα ὑπὸ τοῦ βασιλέωσ ποιήσειν ὑπέστησαν θύοντέσ τε παραχρῆμα καὶ καλλιεροῦντεσ ἤδη τὸν θεὸν ἱκέτευον εὐμενῆ καὶ ἵλεων αὐτοῖσ ὑπάρχειν.

τὸν δὲ ἀρχιερέα προσέταξεν εἴ τι περισσὸν ὑπὸ τῶν προγόνων σκεῦοσ τοῖσ εἰδώλοισ καὶ ξενικοῖσ θεοῖσ κατασταθὲν ἦν ἐν τῷ ναῷ, τοῦτο ἐκβαλεῖν.

συναθροισθέντων δὲ πολλῶν καταπρήσασ αὐτὰ τὴν σποδὸν αὐτῶν διέσπειρε καὶ τοὺσ ἱερεῖσ τῶν εἰδώλων οὐκ ὄντασ ἐκ τοῦ Αἀρῶνοσ γένουσ ἀπέκτεινε. Ταῦτα δὲ ἐν τοῖσ Ιἑροσολύμοισ διαπραξάμενοσ ἧκεν εἰσ τὴν χώραν καὶ τὰ κατασκευασθέντα ἐν αὐτῇ ὑπὸ Ιἑροβοάμου τοῦ βασιλέωσ εἰσ τιμὴν τῶν ξενικῶν θεῶν ἠφάνισε καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν ψευδοπροφητῶν ἐπὶ τοῦ βωμοῦ, ὃν κατεσκεύασε πρῶτοσ Ιἑρόβαμοσ, κατέκαυσε.

ταῦτα δὲ προφήτην κατελθόντα πρὸσ Ιἑρόβαμον θυσιάζοντοσ αὐτοῦ καὶ παντὸσ ἀκούοντοσ τοῦ λαοῦ προκαταγγεῖλαι τὰ γενησόμενα, ὅτι τισ ἐκ τοῦ Δαυίδου γένουσ Ιὠσίασ τοὔνομα ποιήσει τὰ προειρημένα.

συνέβη δὲ ταῦτα λαβεῖν τέλοσ μετὰ ἔτη τριακόσια καὶ ἑξηκονταέν. Μετὰ δὲ ταῦτα ὁ βασιλεὺσ Ιὠσίασ πορευθεὶσ καὶ πρὸσ τοὺσ ἄλλουσ τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὅσοι τὴν αἰχμαλωσίαν καὶ τὴν δουλείαν τὴν ὑπὸ τῶν Ἀσσυρίων διέφυγον, ἀφεῖναι μὲν τὰσ ἀσεβεῖσ πράξεισ καὶ τὰσ τιμὰσ τὰσ πρὸσ τοὺσ ἀλλοτρίουσ θεοὺσ ἐγκαταλιπεῖν ἔπεισε, τὸν δὲ πάτριον καὶ μέγιστον θεὸν εὐσεβεῖν καὶ τούτῳ προσανέχειν·

τὰσ οἰκίασ τε καὶ τὰσ κώμασ ἠρεύνησε καὶ τὰσ πόλεισ, μή τισ ἔνδον ἔχοι τι τῶν εἰδώλων ὑπονοῶν.

οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὰ τοῖσ βασιλευομένοισ ἐφεστῶτα ἁρ́ματα, ἃ κατεσκεύασαν οἱ πρόγονοι, καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτον ἦν ᾧ προσεκύνουν ὡσ θεῷ ἐβάστασε· καὶ καθαρίσασ οὕτω τὴν χώραν ἅπασαν εἰσ Ιἑροσόλυμα τὸν λαὸν συνεκάλεσε κἀκεῖ τὴν ἀζύμων ἑορτὴν καὶ τὴν πάσχα λεγομένην ἤγαγεν·

ἐδωρήσατό τε τῷ λαῷ τὸ πάσχα νεογνοὺσ ἐρίφουσ καὶ ἄρνασ δισμυρίουσ, βοῦσ δ’ εἰσ ὁλοκαυτώματα τρισχιλίουσ. παρεῖχον δὲ καὶ τῶν ἱερέων οἱ πρῶτοι διὰ τὸ πάσχα τοῖσ ἱερεῦσιν ἄρνασ δισχιλίουσ ἑξακοσίουσ καὶ τοῖσ Λευίταισ πεντακισχιλίουσ ἄρνασ ἔδοσαν οἱ προεστῶτεσ αὐτῶν, βοῦσ δὲ πεντακοσίουσ.

καὶ γενομένησ οὕτωσ ἀφθόνου τῆσ τῶν ἱερείων εὐπορίασ τὰσ θυσίασ ἐπετέλουν τοῖσ Μωυσέοσ νόμοισ, ἑκάστῳ τῶν ἱερέων ἐξηγουμένων καὶ διακονουμένων τοῖσ ὄχλοισ, καὶ τοῦ μηδεμίαν ἄλλην οὕτωσ ἀχθῆναι τοῖσ Ἑβραίοισ ἑορτὴν ἀπὸ τῶν Σαμουήλου τοῦ προφήτου χρόνων αἴτιον ἦν τὸ πάντα κατὰ νόμουσ καὶ κατὰ τὴν ἀρχαίαν παρατήρησιν τῆσ πατρίου συνηθείασ ἐπιτελεσθῆναι.

ζήσασ δ’ ἐν εἰρήνῃ μετὰ ταῦτα ὁ Ιὠσίασ ἔτι δὲ καὶ πλούτῳ καὶ τῇ παρὰ πᾶσιν εὐδοξίᾳ κατέστρεψε τούτῳ τῷ τρόπῳ τὸν βίον·

Νεχαῦσ ὁ τῶν Αἰγυπτίων βασιλεὺσ ἐγείρασ στρατιὰν ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ἤλασε ποταμὸν Μήδουσ πολεμήσων καὶ τοὺσ Βαβυλωνίουσ, οἳ τὴν Ἀσσυρίων κατέλυσαν ἀρχήν·

τῆσ γὰρ Ἀσίασ βασιλεῦσαι πόθον εἶχε. γενομένου δ’ αὐτοῦ κατὰ Μένδην πόλιν, ἦν δ’ αὕτη τῆσ Ιὠσίου βασιλείασ, μετὰ δυνάμεωσ εἶργεν αὐτὸν διὰ τῆσ ἰδίασ ποιεῖσθαι χώρασ τὴν ἐπὶ τοὺσ Μήδουσ ἔλασιν.

πέμψασ δὲ κήρυκα πρὸσ αὐτὸν Νεχαῦσ οὐκ ἐπ’ αὐτὸν στρατεύειν ἔλεγεν, ἀλλ’ ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ὡρμηκέναι· μὴ παροξύνειν δ’ αὐτὸν ἐκέλευεν, ὥστε πολεμεῖν αὐτῷ κωλύοντι βαδίζειν ἐφ’ οὗ διέγνωκεν. Ιὠσίασ δὲ οὐ προσίετο τὰ παρὰ τοῦ Νεχαῦ, ἀλλ’ οὕτωσ εἶχεν ὡσ μὴ συγχωρεῖν αὐτῷ τὴν οἰκείαν διέρχεσθαι, τῆσ πεπρωμένησ οἶμαι εἰσ τοῦτ’ αὐτὸν παρορμησάσησ, ἵνα λάβῃ πρόφασιν κατ’ αὐτοῦ.

διατάσσοντοσ γὰρ αὐτοῦ τὴν δύναμιν καὶ ἐφ’ ἁρ́ματοσ ἀπὸ κέρωσ ἐπὶ κέρασ ὀχουμένου τοξεύσασ τισ αὐτὸν τῶν Αἰγυπτίων ἔπαυσε τῆσ πρὸσ τὴν μάχην σπουδῆσ·

τῷ τραύματι γὰρ περιαλγὴσ ὢν ἐκέλευσεν ἀνακληθῆναι τὸ στράτευμα καὶ ὑπέστρεψεν εἰσ τὰ Ιἑροσόλυμα. τελευτᾷ δ’ ἐκ τῆσ πληγῆσ ἐκεῖ τὸν βίον καὶ κηδεύεται ἐν ταῖσ πατρῴαισ θήκαισ μεγαλοπρεπῶσ βιώσασ μὲν ἔτη τριακονταεννέα, βασιλεύσασ δὲ τούτων ἓν καὶ τριάκοντα. πένθοσ δ’ ἐπ’ αὐτῷ μέγα τοῦ λαοῦ παντὸσ ἤχθη πολλαῖσ ἡμέραισ ὀδυρομένου καὶ κατηφοῦντοσ·

Ιἑρεμίασ δὲ ὁ προφήτησ ἐπικήδειον αὐτοῦ συνέταξε μέλοσ [θρηνητικόν], ὃ καὶ μέχρι νῦν διαμένει. οὗτοσ ὁ προφήτησ καὶ τὰ μέλλοντα τῇ πόλει δεινὰ προεκήρυξεν ἐν γράμμασι καταλιπὼν καὶ τὴν νῦν ἐφ’ ἡμῶν γενομένην ἅλωσιν τήν τε Βαβυλῶνοσ αἱρ́εσιν.

οὐ μόνον δὲ οὗτοσ προεθέσπισε ταῦτα τοῖσ ὄχλοισ, ἀλλὰ καὶ ὁ προφήτησ Ιἐζεκίηλοσ, ὃσ πρῶτοσ περὶ τούτων δύο βίβλουσ γράψασ κατέλιπεν. ἦσαν δὲ οἱ δύο τῷ γένει ἱερεῖσ, ἀλλ’ ὁ μὲν Ιἑρεμίασ ἐν Ιἑροσολύμοισ διῆγεν ἀπὸ τρισκαιδεκάτου ἔτουσ τῆσ Ιὠσίου βασιλείασ ἑώσ οὗ κατεσκάφη ἡ πόλισ καὶ ὁ ναόσ.

τὰ μέντοι γε συμβάντα περὶ τοῦτον τὸν προφήτην κατὰ χώραν δηλώσομεν. Τελευτήσαντοσ δὲ Ιὠσίου, καθὼσ προειρήκαμεν, τὴν βασιλείαν ὁ παῖσ αὐτοῦ διαδέχεται Ιὤαζοσ τοὔνομα τρίτον καὶ εἰκοστὸν ἤδη ἔτοσ γεγονώσ.

καὶ οὗτοσ μὲν ἐν Ιἑροσολύμοισ ἐβασίλευσε μητρὸσ Ἀμιτάλησ καὶ πόλεωσ Τομάνησ ἀσεβὴσ δὲ καὶ μιαρὸσ τὸν τρόπον· ὁ δὲ τῶν Αἰγυπτίων βασιλεὺσ ὑποστρέψασ ἀπὸ τῆσ μάχησ μεταπέμπεται τὸν Ιὤαζον πρὸσ αὑτὸν εἰσ Ἀμαθὰ καλουμένην πόλιν, ἥτισ ἐστὶ τῆσ Συρίασ, καὶ τὸν μὲν ἐλθόντα ἔδησε, τῷ δὲ πρεσβυτέρῳ αὐτοῦ ἀδελφῷ ὁμοπατρίῳ ὄντι Ἐλιακείμῳ τοὔνομα τὴν βασιλείαν παραδίδωσι μετονομάσασ αὐτὸν Ιωἄκειμον·

τῇ δὲ χώρᾳ ἐπέταξεν ἑκατὸν ἀργυρίου τάλαντα, ἓν δὲ χρυσίου. καὶ τοῦτο μὲν ἐτέλει ὁ Ιωἄκειμοσ τὸ πλῆθοσ τῶν χρημάτων, τὸν δὲ Ιὤαζον ἀπήγαγεν εἰσ Αἴγυπτον, ὃσ καὶ ἐτελεύτησεν ἐν αὐτῇ βασιλεύσασ μῆνασ τρεῖσ ἡμέρασ δέκα.

ἡ δὲ τοῦ Ιωἀκείμου μήτηρ ἐκαλεῖτο Ζαβουδᾶ, ἐκ πόλεωσ δ’ ἦν Ἀβουμᾶσ. ἐτύγχανε δ’ ὢν τὴν φύσιν ἄδικοσ καὶ κακοῦργοσ καὶ μήτε πρὸσ θεὸν ὅσιοσ μήτε πρὸσ ἀνθρώπουσ ἐπιεικήσ. Ἔτοσ δ’ αὐτοῦ τῆσ βασιλείασ τέταρτον ἤδη ἔχοντοσ τὴν Βαβυλωνίων ἀρχὴν παραλαμβάνει Ναβουχοδονόσοροσ ὄνομα, ὃσ ὑπὸ τὸν αὐτὸν καιρὸν μετὰ μεγάλησ παρασκευῆσ ἐπὶ Καρχάμισσαν ἀναβαίνει πόλιν, ἔστι δ’ αὕτη πρὸσ τῷ Εὐφράτῃ ποταμῷ, διεγνωκὼσ πολεμεῖν τῷ τῶν Αἰγυπτίων Νεχαῦ·

ὑπὸ τούτῳ γὰρ ἦν ἅπασα ἡ Συρία. μαθὼν δὲ τὴν τοῦ Βαβυλωνίου προαίρεσιν καὶ τὴν ἐπ’ αὐτὸν στρατείαν ὁ Νεχαῦσ οὐδὲ αὐτὸσ ὠλιγώρησεν, ἀλλὰ σὺν πολλῇ χειρὶ τὸν Ναβουχοδονόσορον ἀμυνούμενοσ ὡρ́μησεν ἐπὶ τὸν Εὐφράτην.

συμβολῆσ δὲ γενομένησ ἡττήθη καὶ πολλὰσ ἀπέβαλε μυριάδασ ἐν τῇ μάχῃ.

διαβὰσ δὲ τὸν Εὐφράτην ὁ Βαβυλώνιοσ τὴν ἄχρι Πηλουσίου παραλαμβάνει Συρίαν πάρεξ τῆσ Ιοὐδαίασ. τέσσαρα δ’ ἔτη βασιλεύοντοσ ἤδη τοῦ Ναβουχοδονοσόρου ὄγδοον ἦν τῷ Ιωἀκείμῳ τῷ τῶν Ἑβραίων ἔχοντι τὴν ἀρχήν, καὶ στρατεύει μετὰ πολλῆσ δυνάμεωσ ἐπὶ τοὺσ Ιοὐδαίουσ ὁ Βαβυλώνιοσ φόρουσ αἰτῶν τὸν Ιωἄκειμον ἢ πολεμήσειν ἀπειλῶν.

ὁ δὲ δείσασ τὴν ἀπειλὴν καὶ τὴν εἰρήνην ἀντικαταλλαξάμενοσ τῶν χρημάτων ἤνεγκεν αὐτῷ φόρουσ οὓσ ἔταξεν ἐπὶ ἔτη τρία. Τῷ δὲ τρίτῳ στρατεύειν τοὺσ Αἰγυπτίουσ ἀκούσασ ἐπὶ τὸν Βαβυλώνιον καὶ τοὺσ φόρουσ αὐτῷ μὴ δοὺσ διεψεύσθη τῆσ ἐλπίδοσ·

οἱ γὰρ Αἰγύπτιοι ποιήσασθαι τὴν στρατείαν οὐκ ἐθάρρησαν.

ταῦτα δὲ ὁ προφήτησ Ιἑρεμίασ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν προύλεγεν, ὡσ μάτην ταῖσ παρὰ τῶν Αἰγυπτίων ἐλπίσι προσανέχουσι, καὶ ὡσ δεῖ τὴν πόλιν ὑπὸ τοῦ Βαβυλωνίων βασιλέωσ ἀνάστατον γενέσθαι, καὶ Ιωἀκείμῳ τῷ βασιλεῖ χειρωθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ. ἀλλὰ ταῦτ’ οὐδὲν χρήσιμον οὐκ ὄντων τῶν σωθησομένων ἐλέγετο·

καὶ γὰρ τὸ πλῆθοσ καὶ οἱ ἄρχοντεσ ἀκούοντεσ παρημέλουν, καὶ πρὸσ ὀργὴν λαμβάνοντεσ τὰ λεγόμενα ὡσ οἰωνιζομένου κατὰ τοῦ βασιλέωσ τοῦ προφήτου τὸν Ιἑρεμίαν ᾐτιῶντο, καὶ ὑπάγοντεσ δίκῃ καταψηφισθῆναι πρὸσ τιμωρίαν ἠξίουν. καὶ οἱ μὲν ἄλλοι πάντεσ ἤνεγκαν τὰσ ψήφουσ κατ’ αὐτοῦ οἳ καὶ ἀπέγνωσαν τῶν πρεσβυτέρων, οἱ δὲ σοφῆσ ὄντεσ διανοίασ ἀπέλυσαν τὸν προφήτην ἀπὸ τῆσ αὐλῆσ καὶ τοῖσ ἄλλοισ συνεβούλευσαν μηδὲν διαθεῖναι κακὸν τὸν Ιἑρεμίαν.

ἔλεγον γὰρ οὐ μόνον τοῦτον προλέγειν τῇ πόλει τὰ μέλλοντα, ἀλλὰ καὶ Μιχαίαν πρὸ αὐτοῦ ταῦτα κατηγγελκέναι καὶ πολλοὺσ ἄλλουσ, ὧν οὐδεὶσ ὑπὸ τῶν τότε βασιλέων οὐδὲν ἔπαθεν, ἀλλ’ ὡσ προφήτησ τοῦ θεοῦ τιμῆσ ἔτυχε.

τούτοισ καταπραύ̈ναντεσ τὸ πλῆθοσ τοῖσ λόγοισ ἐρρύσαντο τῆσ κατεψηφισμένησ αὐτοῦ κολάσεωσ τὸν Ιἑρεμίαν, ὃσ ἁπάσασ αὑτοῦ τὰσ προφητείασ συγγραψάμενοσ νηστεύοντοσ τοῦ δήμου καὶ ἐκκλησιάζοντοσ ἐν τῷ ἱερῷ μηνὶ ἐνάτῳ τοῦ πέμπτου ἔτουσ τῆσ Ιωἀκείμου βασιλείασ ἀνέγνω τὴν βίβλον, ἣν περὶ τῶν μελλόντων συμβήσεσθαι τῇ πόλει καὶ τῷ ναῷ καὶ τοῖσ ὄχλοισ ἦν συντεταχώσ.

ἀκούσαντεσ δ’ οἱ ἡγεμόνεσ λαμβάνουσι παρ’ αὐτοῦ τὸ βιβλίον καὶ κελεύουσιν αὐτόν τε καὶ τὸν γραμματέα Βαροῦχον ἐκποδὼν αὑτοὺσ ποιῆσαι, μή τισι δῆλοι γένωνται, τὸ δὲ βιβλίον αὐτοὶ φέροντεσ τῷ βασιλεῖ διδόασιν.

ὁ δὲ παρόντων αὐτῷ τῶν φίλων ἐκέλευσε τὸν αὑτοῦ γραμματέα λαβόντα ἀναγνῶναι. ἀκούσασ δὲ τῶν ἐν τῷ βιβλίῳ καὶ ὀργισθεὶσ ὁ βασιλεὺσ διέρρηξέ τε καὶ βαλὼν εἰσ πῦρ ἠφάνισε, ζητηθέντασ δὲ τόν τε Ιἑρεμίαν καὶ τὸν γραμματέα Βαροῦχον ἐκέλευσεν ἀχθῆναι πρὸσ αὐτὸν κολασθησομένουσ.

οὗτοι μὲν οὖν διαφεύγουσιν αὐτοῦ τὴν ὀργήν. Μετ’ οὐ πολὺν δὲ χρόνον στρατευόμενον ἐπ’ αὐτὸν τὸν τῶν Βαβυλωνίων βασιλέα δέχεται κατὰ δέοσ τῶν προειρημένων ὑπὸ τοῦ προφήτου τούτου, οὐδὲν νομίζων πείσεσθαι δεινὸν μηδὲ ἀποκλείσασ μηδὲ πολεμήσασ, ἀπελθὼν δ’ εἰσ αὐτὸν ὁ Βαβυλώνιοσ οὐκ ἐφύλαξε τὰσ πίστεισ, ἀλλὰ τοὺσ ἀκμαιοτάτουσ καὶ κάλλει διαφέροντασ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν ἀπέκτεινε μετὰ τοῦ βασιλέωσ Ιωἀκείμου, ὃν ἄταφον ἐκέλευσε ῥιφῆναι πρὸ τῶν τειχῶν·

τὸν δὲ υἱὸν αὐτοῦ Ιωἄκειμον κατέστησε βασιλέα τῆσ χώρασ καὶ τῆσ πόλεωσ.

τοὺσ δ’ ἐν ἀξιώματι τρισχιλίουσ ὄντασ τὸν ἀριθμὸν αὐτοῦ αἰχμαλώτουσ λαβὼν ἀπήγαγεν εἰσ τὴν Βαβυλῶνα·

ἐν δὲ τούτοισ ἦν καὶ ὁ προφήτησ Ιἐζεκίηλοσ παῖσ ὤν. καὶ τέλοσ μὲν τοιοῦτον Ιωἄκειμον τὸν βασιλέα κατέσχε βιώσαντα μὲν ἓξ καὶ τριάκοντα ἔτη βασιλεύσαντα δὲ τούτων ἕνδεκα, ὁ δὲ διαδεξάμενοσ αὐτοῦ τὴν βασιλείαν Ιωἄκειμοσ, ἐκ μητρὸσ μὲν Νοόστησ ὄνομα πολίτιδοσ δέ, ἐβασίλευσε μῆνασ τρεῖσ ἡμέρασ δέκα. Τὸν δὲ τῶν Βαβυλωνίων βασιλέα δόντα τὴν βασιλείαν Ιωἀκείμῳ παραχρῆμα ἔλαβε δέοσ·

ἔδεισε γάρ, μὴ μνησικακήσασ αὐτῷ τῆσ τοῦ πατρὸσ ἀναιρέσεωσ ἀποστήσῃ τὴν χώραν αὐτοῦ· πέμψασ τοιγαροῦν δύναμιν ἐπολιόρκει τὸν Ιωἄκειμον ἐν τοῖσ Ιἑροσολύμοισ. ὁ δὲ φύσει χρηστὸσ ὢν καὶ δίκαιοσ οὐκ ἠξίου τὴν πόλιν κινδυνεύουσαν δι’ αὐτὸν περιορᾶν, ἀλλ’ ἀπάρασ τὴν μητέρα καὶ τοὺσ συγγενεῖσ παραδίδωσι τοῖσ πεμφθεῖσιν ὑπὸ τοῦ Βαβυλωνίου στρατηγοῖσ ὁρ́κουσ παρ’ αὐτῶν λαβὼν ὑπὲρ τοῦ μηδὲν μήτ’ αὐτοὺσ παθεῖν μήτε τὴν πόλιν.

οἷσ οὐδ’ ἐνιαυτὸν ἡ πίστισ ἔμεινεν·

οὐ γὰρ ἐφύλαξεν αὐτὴν ὁ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεύσ, ἀλλὰ τοῖσ στρατηγοῖσ ἐπέστειλεν ἅπαντασ τοὺσ ἐν τῇ πόλει λαβόντασ αἰχμαλώτουσ νέουσ τὴν ἡλικίαν καὶ τεχνίτασ δεδεμένουσ ἄγειν πρὸσ αὑτόν, ἦσαν δὲ οὗτοι πάντεσ εἰσ μυρίουσ ὀκτακοσίουσ τριακονταδύο, καὶ τὸν Ιωἄκειμον μετὰ τῆσ μητρὸσ καὶ τῶν φίλων. τούτουσ δὴ κομισθέντασ πρὸσ αὑτὸν εἶχεν ἐν φυλακῇ·

τὸν δὲ θεῖον τοῦ Ιωἀκείμου Σαχχίαν ἀπέδειξε βασιλέα ὁρ́κουσ παρ’ αὐτοῦ λαβών, ἦ μὴν φυλάξειν αὐτῷ τὴν χώραν καὶ μηδὲν νεωτερίσειν μηδὲ τοῖσ Αἰγυπτίοισ εὐνοήσειν. Σαχχίασ δ’ ἦν ἐτῶν μὲν εἴκοσι καὶ ἑνόσ, ὅτε τὴν ἀρχὴν παρέλαβεν, ὁμομήτριοσ μὲν Ιωἀκείμου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, τῶν δὲ δικαίων καὶ τοῦ δέοντοσ ὑπερόπτησ·

καὶ γὰρ τὴν ἡλικίαν ἦσαν ἀσεβεῖσ περὶ αὐτὸν καὶ ὁ πᾶσ ὄχλοσ ἐπ’ ἐξουσίασ ὕβριζεν ἃ ἤθελεν· διὸ καὶ ὁ προφήτησ Ιἑρεμίασ πρὸσ αὐτὸν ἐλθὼν πολλάκισ ἐμαρτύρατο κελεύων τὰσ μὲν ἄλλασ ἀσεβείασ καὶ παρανομίασ καταλιπεῖν, προνοεῖν δὲ τοῦ δικαίου, καὶ μήτε τοῖσ ἡγεμόσι τῷ εἶναι ἐν αὐτοῖσ πονηροὺσ προσανέχειν μήτε τοῖσ ψευδοπροφήταισ ἀπατῶσιν αὐτὸν πεπιστευκέναι, ὡσ οὐκέτι πολεμήσει τὴν πόλιν ὁ Βαβυλώνιοσ καὶ ὡσ Αἰγύπτιοι στρατεύσουσιν ἐπ’ αὐτὸν καὶ νικήσουσι·

ταῦτα γὰρ οὐκ ἀληθῆ λέγειν οὐδ’ οὕτωσ ὀφείλοντα γενέσθαι. ὁ δὲ Σαχχίασ ἐφ’ ὅσον μὲν ἤκουσε τοῦ προφήτου ταῦτα λέγοντοσ ἐπείθετο αὐτῷ καὶ συνῄδει πᾶσιν ὡσ ἀληθεύουσι καὶ συμφέρον αὐτῷ πεπιστευκέναι·

διέφθειρον δὲ πάλιν αὐτὸν οἱ φίλοι καὶ διῆγον ἀπὸ τῶν τοῦ προφήτου πρὸσ ἅπερ ἤθελον. προεφήτευσε δὲ καὶ Ιἐζεκίηλοσ ἐν Βαβυλῶνι τὰσ μελλούσασ τῷ λαῷ συμφορὰσ καὶ γράψασ ταῦτα ἔπεμψεν εἰσ Ιἑροσόλυμα.

ταῖσ δὲ προφητείαισ αὐτῶν Σαχχίασ ἠπίστησεν ἐκ τοιαύτησ αἰτίασ· τὰ μὲν ἄλλα πάντα συμφωνοῦντα εἰπεῖν συνέβη, ὡσ ἥ τε πόλισ ἁλώσεται καὶ Σαχχίασ αὐτὸσ αἰχμάλωτοσ ἔσται, διεφώνησε δὲ Ιἐζεκίηλοσ εἰπὼν οὐκ ὄψεσθαι Βαβυλῶνα τὸν Σαχχίαν τοῦ Ιἑρεμίου φάσκοντοσ αὐτῷ, ὅτι δεδεμένον αὐτὸν ὁ Βαβυλώνιοσ ἄξει βασιλεύσ. καὶ διὰ τὸ μὴ ταὐτὸν αὐτοὺσ ἑκατέρουσ λέγειν καὶ περὶ ὧν συμφωνεῖν ἐδόκουν ὡσ οὐδ’ ἐκεῖνα ἀληθῆ λέγουσι καταγνούσ·

καίτοι πάντ’ αὐτῷ κατὰ τὰσ προφητείασ ἀπήντησεν, ἅπερ εὐκαιρότερον δηλώσομεν. Τὴν συμμαχίαν δὲ τὴν πρὸσ τοὺσ Βαβυλωνίουσ ἐπ’ ἔτη ὀκτὼ κατασχὼν διέλυσε τὰσ πρὸσ αὐτοὺσ πίστεισ καὶ τοῖσ Αἰγυπτίοισ προστίθεται καταλύσειν τοὺσ Βαβυλωνίουσ ἐλπίσασ, αἳ μετ’ ἐκείνων ἐγένοντο.

μαθὼν δὲ τοῦτο ὁ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεὺσ ἐστράτευσεν ἐπ’ αὐτὸν καὶ τὴν χώραν κακώσασ αὐτοῦ καὶ τὰ φρούρια λαβὼν ἐπ’ αὐτὴν ἧκε τὴν τῶν Ιἑροσολυμιτῶν πόλιν πολιορκήσων αὐτήν.

ὁ δ’ Αἰγύπτιοσ ἀκούσασ ἐν οἷσ ἐστιν ὁ σύμμαχοσ αὐτοῦ Σαχχίασ ἀναλαβὼν πολλὴν δύναμιν ἧκεν εἰσ τὴν Ιοὐδαίαν ὡσ λύσων τὴν πολιορκίαν.

ὁ δὲ Βαβυλώνιοσ ἀφίσταται τῶν Ιἑροσολύμων, ἀπαντήσασ δὲ τοῖσ Αἰγυπτίοισ καὶ συμβαλὼν αὐτοῖσ τῇ μάχῃ νικᾷ καὶ τρεψάμενοσ αὐτοὺσ εἰσ φυγὴν ἐξ ὅλησ διώκει τῆσ Συρίασ. ὡσ δ’ ἀνεχώρησεν ὁ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεὺσ ἀπὸ τῶν Ιἑροσολύμων, ἐξηπάτησαν οἱ ψευδοπροφῆται τὸν Σαχχίαν λέγοντεσ οὔτε τὸν Βαβυλώνιον ἔτι αὐτὸν πολεμήσειν καὶ τοὺσ ὁμοφύλουσ, οὓσ ἀναστήσειεν ἐκ τῆσ οἰκείασ εἰσ τὴν Βαβυλῶνα, μετὰ πάντων ἀνήξειν τῶν τοῦ ναοῦ σκευῶν, ὧν ἐσύλησεν ὁ βασιλεὺσ ἐκ τοῦ νεώ.

τἀναντία δὲ τούτων καὶ ἀληθῆ προελθὼν Ιἑρεμίασ προεφήτευσεν, ὡσ ποιοῦσι μὲν κακῶσ καὶ ἐξαπατῶσι τὸν βασιλέα, παρὰ δὲ τῶν Αἰγυπτίων οὐδὲν αὐτοῖσ ἐστιν ὄφελοσ, ἀλλὰ νικήσασ αὐτοὺσ ὁ Βαβυλώνιοσ ἐπιστρατεύσειν εἰσ τὰ Ιἑροσόλυμα μέλλει, καὶ πολιορκήσει τε καὶ τῷ λιμῷ διαφθερεῖ τὸν δῆμον, καὶ τοὺσ περιλειφθέντασ αἰχμαλώτουσ ἄξει, καὶ τὰσ οὐσίασ διαρπάσει, καὶ τὸν ἐν τῷ ναῷ πλοῦτον ἐκφορήσασ ἔτι καὶ αὐτὸν ἐμπρήσει καὶ κατασκάψει τὴν πόλιν, καὶ δουλεύσομεν αὐτῷ καὶ τοῖσ ἐγγόνοισ αὐτοῦ ἐπ’ ἔτη ἑβδομήκοντα.

παύσουσι δ’ ἡμᾶσ τότε τῆσ ὑπ’ αὐτοῖσ δουλείασ Πέρσαι τε καὶ Μῆδοι καταλύσαντεσ Βαβυλωνίουσ, ἀφ’ ὧν εἰσ τήνδε ἀπολυθέντεσ οἰκοδομήσομεν τὸν ναὸν πάλιν καὶ τὰ Ιἑροσόλυμα κατα στήσομεν.

" ταῦτα λέγων ὁ Ιἑρεμίασ ὑπὸ μὲν τῶν πλειόνων ἐπιστεύετο, οἱ δὲ ἡγεμόνεσ καὶ οἱ ἀσεβεῖσ ὡσ ἐξεστηκότα τῶν φρενῶν αὐτὸν οὕτωσ ἐξεφαύλιζον.

δόξαν δὲ αὐτῷ που καὶ εἰσ τὴν πατρίδα παραγενέσθαι λεγομένην Ἀναθὼθ σταδίουσ δ’ ἀπέχουσαν τῶν Ιἑροσολύμων εἴκοσι, συντυχὼν κατὰ τὴν ὁδὸν τῶν ἀρχόντων τισ συλλαβὼν κατέσχε συκοφαντῶν ὡσ πρὸσ τοὺσ Βαβυλωνίουσ αὐτομολοῦντα. ὁ δὲ ψευδῆ μὲν ἐκεῖνον ἔλεγεν αἰτίαν ἐπιφέρειν αὐτῷ, βαδίζειν δ’ αὑτὸν ἔφασκεν εἰσ τὴν πατρίδα.

ὁ δ’ οὐ πεισθεὶσ ἀλλὰ λαβὼν αὐτὸν ἤγαγεν εἰσ δίκην πρὸσ τοὺσ ἄρχοντασ, ὑφ’ ὧν πᾶσαν αἰκίαν καὶ βασάνουσ ὑπομείνασ ἐφυλάττετο πρὸσ τιμωρίαν. καὶ χρόνον μέν τινα διῆγεν οὕτωσ ἀδίκωσ πάσχων τὰ προειρημένα. Ἔτει δ’ ἐνάτῳ τῆσ Σαχχίου βασιλείασ καὶ ἡμέρᾳ δεκάτῃ τοῦ δεκάτου μηνὸσ στρατεύει τὸ δεύτερον ὁ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεὺσ ἐπὶ τὰ Ιἑροσόλυμα καὶ προσκαθίσασ αὐτῇ μῆνασ ὀκτωκαίδεκα μετὰ πάσησ πολιορκεῖ φιλοτιμίασ.

συνεπέθετο δὲ εἰσ ταὐτὸ πολιορκουμένοισ τοῖσ Ιἑροσολύμοισ δύο τὰ μέγιστα τῶν παθῶν, λιμὸσ καὶ φθορὰ λοιμικὴ ἐνσκήψαντα σφοδρῶσ. ἐν δὲ τῇ εἱρκτῇ τυγχάνων ὁ προφήτησ Ιἑρεμίασ οὐχ ἡσύχαζεν, ἀλλ’ ἐκεκράγει καὶ ἐκήρυσσε παραινῶν τῷ πλήθει δέξασθαι τὸν Βαβυλώνιον ἀνοίξαντασ τὰσ πύλασ·

σωθήσεσθαι γὰρ αὐτοὺσ πανοικὶ τοῦτο πράξαντασ, εἰ δὲ μή, διαφθαρήσεσθαι. προύλεγεν δ’ ὡσ εἰ μὲν ἐπιμένοι τισ ἐν τῇ πόλει πάντωσ ἀπολεῖται θατέρῳ ἢ λιμῷ δαπανηθεὶσ ἢ σιδήρῳ τῷ τῶν πολεμίων, εἰ δὲ φύγοι πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ, διαδράσεται τὸν θάνατον.

οὐδὲ ἐν αὐτοῖσ δὲ ὄντεσ τοῖσ δεινοῖσ ἐπίστευον οἱ ταῦτ’ ἀκούοντεσ τῶν ἡγεμόνων, ἀλλὰ μετ’ ὀργῆσ ἀπήγγελλον ἐλθόντεσ πρὸσ τὸν βασιλέα, καὶ κατηγοροῦντεσ κατῃτιῶντο κτεῖναι τὸν προφήτην ὡσ μεμηνότα καὶ τὰσ ψυχὰσ αὐτῶν προκατακλῶντα καὶ ταῖσ τῶν χειρόνων καταγγελίαισ τὸ πρόθυμον ἐκλύοντα τοῦ πλήθουσ·

ἕτοιμον γὰρ εἶναι αὐτὸ ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τῆσ πατρίδοσ κινδυνεῦσαι, ὁ δὲ παρῄνει πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ φεύγειν ἁλώσεσθαι λέγων τὴν πόλιν καὶ πάντασ ἀπολεῖσθαι. Ὁ δὲ βασιλεὺσ αὐτὸσ μὲν ὑπὸ χρηστότητοσ καὶ δικαιοσύνησ οὐδὲν ἰδίᾳ παρωξύνθη, ἵνα δὲ μὴ τοῖσ ἡγεμόσιν ἀπεχθάνηται παρὰ τοιοῦτον καιρὸν ἀντιπράττων αὐτῶν τῇ προαιρέσει, τὸν προφήτην ἐφῆκεν αὐτοῖσ ποιεῖν ὅτι ἂν θέλωσιν.

ὡσ δὲ τοῦτο ἐφέντοσ αὐτοῖσ τοῦ βασιλέωσ εὐθὺσ εἰσ τὴν εἱρκτὴν εἰσελθόντεσ καὶ παραλαβόντεσ αὐτὸν εἴσ τινα λάκκον βορβόρου πλήρη καθίμησαν, ὅπωσ ἰδίῳ θανάτῳ πνιγεὶσ ἀποθάνῃ.

ὁ δὲ πρὸ τοῦ αὐχένοσ ὑπὸ τοῦ πηλοῦ περισχεθεὶσ ἐν τούτοισ ἦν. τῶν δ’ οἰκετῶν τισ τοῦ βασιλέωσ ἐν τιμῇ τυγχάνων Αἰθίοψ τὸ γένοσ τὸ περὶ τὸν προφήτην πάθοσ ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ φάσκων οὐκ ὀρθῶσ ταῦτα τοὺσ φίλουσ καὶ τοὺσ ἡγεμόνασ αὐτοῦ πεποιηκέναι καταποντίσαντασ εἰσ βόρβορον τὸν προφήτην καὶ τοῦ διὰ τῶν δεσμῶν θανάτου πικρότερον οὕτωσ ἐσόμενον ἐπινοήσαντασ κατ’ αὐτοῦ.

ταῦτ’ ἀκούσασ ὁ βασιλεὺσ καὶ μετανοήσασ ἐν τῷ παραδοῦναι τὸν προφήτην τοῖσ ἡγεμόσιν ἐκέλευσε τὸν Αἰθίοπα τριάκοντα τῶν βασιλικῶν παραλαβόντα καὶ σχοίνουσ καὶ πᾶν ὃ πρὸσ τὴν τοῦ προφήτου σωτηρίαν ἐπινοεῖν χρήσιμον μετὰ σπουδῆσ ἀνελκύσαι τὸν Ιἑρεμίαν.

ὁ δ’ Αἰθίοψ παραλαβὼν οὓσ ἐπετάγη ἀνέσπασεν ἐκ τοῦ βορβόρου τὸν προφήτην καὶ διαφῆκεν ἀφύλακτον. Μεταπεμψαμένου δ’ αὐτὸν κρύφα τοῦ βασιλέωσ καὶ τί δύναται φράζειν αὐτῷ παρὰ τοῦ θεοῦ καὶ πρὸσ τὰ παρόντα σημαίνειν ἐρομένου, ἔχειν μὲν ἔλεγεν, οὐ πιστευθήσεσθαι δ’ εἰπὼν οὐδὲ παραινέσασ ἀκουσθήσεσθαι, ἀλλ’ ὡσ δὴ μέγα κακόν τι εἰργασμένον ἀπολέσαι διέγνωσαν οἱ σοὶ φίλοι, φησί, καὶ ποῦ νῦν εἰσιν οἱ τὸν Βαβυλώνιον οὐκέθ’ ἡμῖν ἐπιστρατεύσειν φάσκοντεσ καὶ ἀπατῶντεσ ὑμᾶσ;

εὐλαβοῦμαι δὲ νῦν γε τὴν ἀλήθειαν εἰπεῖν, μή με κατακρίνῃσ θανάτῳ. ὡσ οὔτε αὐτὸσ αὐτὸν ἀναιρήσει οὔτε τοῖσ ἡγεμόσιν ἐκδώσει, θαρσήσασ τῇ δεδομένῃ πίστει συνεβούλευσεν αὐτῷ παραδοῦναι τὴν πόλιν τοῖσ Βαβυλωνίοισ·

ταῦτα δὲ αὐτῷ τὸν θεὸν δι’ αὐτοῦ προφητεύειν ἔλεγεν, εἴ γε βούλεται σώζεσθαι καὶ τὸν ἐφεστῶτα κίνδυνον διαφυγεῖν καὶ μήτε τὴν πόλιν εἰσ ἔδαφοσ πεσεῖν, μήτε τὸν ναὸν ἐμπρησθέντα γὰρ αὐτὸν τούτων παραίτιον ἔσεσθαι τῶν κακῶν τοῖσ πολίταισ καὶ αὑτῷ πανοικὶ τῆσ συμφορᾶσ.

ὁ δὲ ταῦτ’ ἀκούσασ βούλεσθαι μὲν αὐτὸσ ἔφη ποιεῖν ἃ παραινεῖ καὶ λέγει συνοίσειν αὐτῷ γινόμενα, δεδιέναι δὲ τοὺσ αὐτομολήσαντασ τῶν ὁμοφύλων πρὸσ τοὺσ Βαβυλωνίουσ, μὴ διαβληθεὶσ ὑπ’ αὐτῶν τῷ βασιλεῖ κολασθῇ.

παρεθάρσυνε δὲ αὐτὸν ὁ προφήτησ καὶ μάτην ὑπονοεῖν τὴν τιμωρίαν ἔλεγεν·

οὐδενὸσ γὰρ κακοῦ πειραθήσεσθαι παραδόντα τοῖσ Βαβυλωνίοισ οὔτ’ αὐτὸν οὔτε τὰ τέκνα οὔτε τὰσ γυναῖκασ, μενεῖν δὲ καὶ τὸν ναὸν ἀπαθῆ. καὶ τὸν μὲν Ιἑρεμίαν ταῦτ’ εἰπόντα ὁ βασιλεὺσ ἀπέλυσεν προστάξασ αὐτῷ πρὸσ μηδένα τῶν πολιτῶν ἐξενεγκεῖν τὰ δόξαντ’ αὐτοῖσ, ἀλλὰ μηδὲ τοῖσ ἡγεμόσιν, εἰ μαθόντεσ αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ μετάπεμπτον γεγονέναι πυνθάνονται τί κληθεὶσ εἴποι πρὸσ αὐτόν, φράζειν τι τούτων, ἀλλὰ σκήπτεσθαι πρὸσ αὐτούσ, ὅτι δεηθείη μὴ ἐν δεσμῷ τυγχάνειν καὶ φυλακῇ.

καὶ δὴ τοῦτο πρὸσ αὐτοὺσ ἔλεγεν·

ἐπυνθάνοντο γὰρ ἐλθόντεσ πρὸσ τὸν προφήτην, τί περὶ αὐτῶν ἀφίκοιτο πρὸσ τὸν βασιλέα σκήπτεσθαι. ταῦτα μὲν οὕτωσ ἐλέχθη. Τῆσ δὲ πολιορκίασ τῶν Ιἑροσολύμων ὁ Βαβυλώνιοσ ἐντεταμένωσ σφόδρα καὶ προθύμωσ εἴχετο·

πύργουσ τε γὰρ μεγάλων οἰκοδομήσασ χωμάτων ἀπ’ αὐτῶν ἀνεῖργε τοὺσ τοῖσ τείχεσιν ἐφεστῶτασ, καὶ πολλὰ περὶ τὸν κύκλον ὅλον ἤγειρε χώματα τοῖσ τείχεσι τὸ ὕψοσ ἴσα. καρτερῶσ δὲ καὶ προθύμωσ ἔφερον οἱ ἐντὸσ τὴν πολιορκίαν·

ἔκαμνον γὰρ οὔτε πρὸσ τὸν λιμὸν οὔτε πρὸσ τὴν νόσον τὴν λοιμικήν, ἀλλὰ καίπερ ἔνδον ὑπὸ τούτων ἐλαυνόμενοι τῶν παθῶν τὰσ ψυχὰσ ἔρρωντο πρὸσ τὸν πόλεμον, μήτε πρὸσ τὰσ ἐπινοίασ τῶν ἐχθρῶν καὶ τὰ μηχανήματα καταπληττόμενοι, ἀλλ’ ἀντιμηχανήματα πρὸσ πάντα τὰ παρ’ ἐκείνων ἀντεπινοοῦντεσ· ὡσ εἶναι τὸν ὅλον ἀγῶνα καὶ τοῖσ Βαβυλωνίοισ καὶ τοῖσ Ιἑροσολυμίταισ τῆσ ὀξύτητοσ καὶ συνέσεωσ, τῶν μὲν πλέον ἐν ταύτῃ δυνηθῆναι τὴν ἀναίρεσιν οἰομένων εἶναι τῆσ πόλεωσ, τῶν δὲ τὴν σωτηρίαν ἐν οὐκ ἄλλῳ τιθεμένων ἢ ἐν τῷ μὴ καμεῖν μηδ’ ἀπειπεῖν ἀντεφευρίσκοντασ οἷσ μάταια τὰ τῶν ἐχθρῶν ἀπελεγχθήσεται μηχανήματα.

καὶ ταῦθ’ ὑπέμειναν ἐπὶ μῆνασ ὀκτωκαίδεκα ἑώσ οὗ διεφθάρησαν ὑπὸ τοῦ λιμοῦ καὶ τῶν βελῶν, ἅπερ ἀπὸ τῶν πύργων εἰσ αὐτοὺσ ἠκόντιζον οἱ πολέμιοι.

Ηἱρέθη δ’ ἡ πόλισ ἑνδεκάτῳ ἔτει τῆσ Σαχχίου βασιλείασ τοῦ τετάρτου μηνὸσ τῇ ἐνάτῃ ἡμέρᾳ.

εἷλον δ’ οὖν οἱ ἡγεμόνεσ τῶν Βαβυλωνίων, οἷσ ἐπίστευσε τὴν πολιορκίαν ὁ Ναβουχοδονόσοροσ· αὐτὸσ γὰρ ἐν Ἀραβαθᾶ διέτριβε πόλει. τὰ δὲ τῶν ἡγεμόνων ὀνόματα, εἴ τισ ἐπιζητήσειε γνῶναι, οἵτινεσ τὰ Ιἑροσόλυμα πορθήσαντεσ ὑπέταξαν, ἦν Ῥεγάλσαροσ, Ἀρέμαντοσ, Σεμέγαροσ, Ναβώσαρισ, Ἀχαράμψαρισ. ἁλούσησ δὲ τῆσ πόλεωσ περὶ μέσην νύκτα καὶ τῶν ἡγεμόνων τῶν πολεμίων εἰσελθόντων εἰσ τὸ ἱερὸν γνοὺσ ὁ Σαχχίασ ὁ βασιλεύσ, παραλαβὼν τὰσ γυναῖκασ καὶ τὰ τέκνα καὶ τοὺσ ἡγεμόνασ καὶ τοὺσ φίλουσ φεύγει μετ’ αὐτῶν ἐκ τῆσ πόλεωσ διὰ τῆσ καρτερᾶσ φάραγγοσ καὶ διὰ τῆσ ἐρήμου.

φρασάντων δὲ τοῦτό τινων αὐτομόλων τοῖσ Βαβυλωνίοισ ὑπὸ τὸν ὄρθρον ὡρ́μησαν διώκειν αὐτόν, καταλαβόντεσ δὲ οὐκ ἄπωθεν Ιἑριχοῦντοσ ἐκυκλώσαντο αὐτόν·

οἱ δὲ φίλοι καὶ οἱ ἡγεμόνεσ οἱ συμφυγόντεσ τῷ Σαχχίᾳ ἐπεὶ τοὺσ πολεμίουσ ἐγγὺσ ὄντασ εἶδον, καταλιπόντεσ αὐτὸν διεσπάρησαν ἄλλοσ ἀλλαχοῦ καὶ σώζειν ἑαυτὸν ἕκαστοσ ἔγνω. περιλειφθέντα τε αὐτὸν σὺν ὀλίγοισ ζωγρήσαντεσ οἱ πολέμιοι μετὰ τῶν τέκνων καὶ τῶν γυναικῶν ἤγαγον πρὸσ τὸν βασιλέα.

παραγενόμενον δ’ αὐτὸν ὁ Ναβουχοδονόσαροσ ἀσεβῆ καὶ παράσπονδον ἀποκαλεῖν ἤρξατο καὶ ἀμνήμονα τῶν πρόσω λόγων, οὓσ ἐποιήσατο σώζειν αὐτῷ τὴν χώραν ὑποσχόμενοσ. ὠνείδιζε δὲ καὶ ἀχαριστίαν παρ’ αὐτοῦ μὲν λαβόντι τὴν βασιλείαν, Ιωἀκείμου γὰρ αὐτὴν οὖσαν ἀφελόμενον ἐκείνῳ δοῦναι, χρησαμένῳ δὲ τῇ δυνάμει κατὰ τοῦ παρασχόντοσ·

"ἀλλὰ μέγασ, εἶπεν, ὁ θεόσ, ὃσ μισήσασ σου τὸν τρόπον ὑποχείριον ἡμῖν ἔθηκε. χρησάμενοσ δὲ τούτοισ πρὸσ Σαχχίαν τοῖσ λόγοισ τοὺσ υἱοὺσ ἐκέλευσεν ἀνελεῖν καὶ τοὺσ φίλουσ παραχρῆμα αὐτοῦ τε Σαχχίου καὶ τῶν ἄλλων αἰχμαλώτων βλεπόντων, ἔπειτα τοὺσ ὀφθαλμοὺσ ἐκκόψασ τοῦ Σαχχίου δήσασ ἤγαγεν εἰσ Βαβυλῶνα.

καὶ ταῦτ’ αὐτῷ συνέβη, ἃ Ιἑρεμίασ τε καὶ Ιἐζεκίηλοσ προεφήτευσαν αὐτῷ, ὅτι συλληφθεὶσ ἀχθήσεται πρὸσ τὸν Βαβυλώνιον καὶ λαλήσει αὐτῷ κατὰ στόμα καὶ ὄψεται τοῖσ ὀφθαλμοῖσ τοὺσ ὀφθαλμοὺσ αὐτοῦ.

καὶ ταῦτα μὲν Ιἑρεμίασ εἶπε, τυφλωθεὶσ δὲ καὶ ἀχθεὶσ εἰσ Βαβυλῶνα ταύτην οὐκ εἶδε καθὼσ Ιἐζεκίηλοσ προεῖπε. Ταῦτα μὲν οὖν ἱκανῶσ ἐμφανίσαι δυνάμενα τὴν τοῦ θεοῦ φύσιν τοῖσ ἀγνοοῦσιν εἰρήκαμεν, ὅτι ποικίλη τέ ἐστι καὶ πολύτροποσ καὶ καθ’ ὡρ́αν ἀπαντᾷ τεταγμένωσ, ἅ τε δεῖ γενέσθαι προλέγει, τήν τε τῶν ἀνθρώπων ἄγνοιαν καὶ ἀπιστίαν, ὑφ’ ἧσ οὐδὲν προϊδεῖν εἰάθησαν τῶν ἀποβησομένων, ἀφύλακτοι δὲ ταῖσ συμφοραῖσ παρεδόθησαν, ὡσ ἀμήχανον αὐτοῖσ εἶναι τὴν ἐξ αὐτῶν πεῖραν διαφυγεῖν.

Οἱ μὲν οὖν ἐκ τοῦ Δαυίδου γένουσ βασιλεύσαντεσ οὕτωσ κατέστρεψαν τὸν βίον, εἴκοσι μὲν καὶ εἷσ γενόμενοι μέχρι τοῦ τελευταίου βασιλέωσ, ἔτη δὲ πάντεσ βασιλεύσαντεσ πεντακόσια καὶ δεκατέσσαρα καὶ μῆνασ ἓξ καὶ ἡμέρασ δέκα, ἐξ ὧν εἴκοσι τὴν ἀρχὴν κατέσχεν ὁ πρῶτοσ αὐτῶν βασιλεὺσ Σαοῦλοσ οὐκ ἐκ τῆσ αὐτῆσ φυλῆσ ὑπάρχων.

Ὁ δὲ Βαβυλώνιοσ πέμπει τὸν αὑτοῦ στρατηγὸν Ναβουζαρδάνην εἰσ Ιἑροσόλυμα συλήσοντα τὸν ναόν, προστάξασ ἅμα καὶ καταπρῆσαι αὐτόν τε καὶ τὰ βασίλεια τήν τε πόλιν εἰσ ἔδαφοσ καθελεῖν καὶ τὸν λαὸν εἰσ τὴν Βαβυλωνίαν μεταστῆσαι.

ὃσ γενόμενοσ ἐν τοῖσ Ιἑροσολύμοισ ἑνδεκάτῳ ἔτει τῆσ Σαχχίου βασιλείασ συλᾷ τε τὸν ναὸν καὶ βαστάζει τὰ σκεύη τοῦ θεοῦ χρυσᾶ τε καὶ ἀργυρᾶ καὶ δὴ καὶ τὸν μέγαν λουτῆρα, ὃν Σολόμων ἀνέθηκεν, ἔτι γε μὴν τοὺσ στύλουσ τοὺσ χαλκοῦσ καὶ τὰσ κεφαλὰσ αὐτῶν τάσ τε χρυσᾶσ τραπέζασ καὶ τὰσ λυχνίασ.

βαστάσασ δὴ ταῦτα ἀνῆψε τὸν ναὸν μηνὶ πέμπτῳ τῇ νουμηνίᾳ ἑνδεκάτῳ ἔτει τῆσ Σαχχίου βασιλείασ, ὀκτωκαιδεκάτῳ δὲ τῆσ Ναβουχοδονοσόρου·

ἐνέπρησε δὲ καὶ τὰ βασίλεια καὶ τὴν πόλιν κατέστρεψεν. ἐνεπρήσθη δὲ ὁ ναὸσ μετὰ τετρακόσια ἔτη καὶ ἑβδομήκοντα καὶ μῆνασ ἓξ καὶ δέκα ἡμέρασ, ἀφ’ οὗ κατεσκευάσθη·

τῇ δ’ ἐξ Αἰγύπτου μεταναστάσει τοῦ λαοῦ τότε ἦν ἔτη χίλια ἑξηκονταδύο μῆνεσ ἓξ ἡμέραι δέκα· τῷ δὲ κατακλυσμῷ μέχρι τῆσ τοῦ ναοῦ πορθήσεωσ χρόνοσ ἦν ὁ πᾶσ ἐτῶν χιλίων ἐνακοσίων πεντηκονταεπτὰ μηνῶν ἓξ ἡμερῶν δέκα· ἐξ οὗ δ’ ἐγεννήθη ὁ Ἄδαμοσ μέχρι τῶν περὶ τὸν ναὸν συμβάντων ἔτη ἐστὶ τετρακισχίλια πεντακόσια δεκατρία μῆνεσ ἓξ ἡμέραι δέκα.

τοσοῦτον μὲν οὖν τὸ τούτων τῶν ἐτῶν πλῆθοσ· ὅσα γε μὴν ἐπράχθη καθ’ ἕκαστον τῶν συμβεβηκότων δεδηλώκαμεν. ὁ δὲ στρατηγὸσ τοῦ Βαβυλωνίων βασιλέωσ κατασκάψασ τὰ Ιἑροσόλυμα καὶ τὸν λαὸν μεταναστήσασ ἔλαβεν αἰχμαλώτουσ τὸν ἀρχιερέα Σεβαῖον καὶ τὸν μετ’ αὐτὸν ἱερέα Σεφενίαν καὶ τοὺσ φυλάσσοντασ τὸ ἱερὸν ἡγεμόνασ, τρεῖσ δὲ ἦσαν οὗτοι, καὶ τὸν ἐπὶ τῶν ὁπλιτῶν εὐνοῦχον καὶ τοὺσ φίλουσ τοῦ Σαχχίου ἑπτὰ καὶ τὸν γραμματέα αὐτοῦ καὶ ἄλλουσ ἡγεμόνασ ἑξήκοντα, οὓσ ἅπαντασ μεθ’ ὧν ἐσύλησε σκευῶν ἐκόμισε πρὸσ τὸν βασιλέα εἰσ Σαλάβαθα πόλιν τῆσ Συρίασ.

ὁ δὲ βασιλεὺσ τοῦ μὲν ἀρχιερέωσ καὶ τῶν ἡγεμόνων ἐκέλευσεν ἐκεῖ τὰσ κεφαλὰσ ἀποτεμεῖν, αὐτὸσ δὲ πάντασ τοὺσ αἰχμαλώτουσ καὶ τὸν Σαχχίαν εἰσ Βαβυλῶνα δέσμιον ἐπήγετο καὶ Ιὠσάδακον τὸν ἀρχιερέα ὄντα υἱὸν Σαραία τοῦ ἀρχιερέωσ, ὃν ἀπέκτεινεν ὁ Βαβυλώνιοσ ἐν Ἀριβαθᾶ πόλει τῆσ Συρίασ, ὡσ καὶ πρότερον ἡμῖν δεδήλωται.

Ἐπεὶ δὲ τὸ γένοσ διεξήλθομεν τὸ τῶν βασιλέων καὶ τίνεσ ἦσαν δεδηλώκαμεν καὶ τοὺσ χρόνουσ αὐτῶν, ἀναγκαῖον ἡγησάμην καὶ τῶν ἀρχιερέων εἰπεῖν τὰ ὀνόματα καὶ τίνεσ ἦσαν οἱ τὴν ἀρχιερωσύνην καταδείξαντεσ ἐπὶ τοῖσ βασιλεῦσι.

πρῶτοσ μὲν οὖν Σάδωκοσ ἀρχιερεὺσ ἐγένετο τοῦ ναοῦ, ὃν Σολόμων ᾠκοδόμησε·

μετ’ αὐτὸν δ’ ὁ υἱὸσ Ἀχιμᾶσ διαδέχεται τὴν τιμὴν καὶ μετὰ Ἀχιμᾶν Ἀζαρίασ, τούτου δὲ Ιὤραμοσ, τοῦ δὲ Ιὠράμου Ιὤσ, μετ’ αὐτὸν δὲ Ἀξιώραμοσ, τοῦ δὲ Ἀξιωράμου Φιδέασ, τοῦ δὲ Φιδέα Σουδαίασ, τοῦ δὲ Σουδαία Ιουἦλοσ, τοῦ δὲ Ιὤθαμοσ, Ιὠθάμου δὲ Οὐρίασ, Οὐρία δὲ Νηρίασ, Νηρία δὲ Ὠδαίασ, τοῦ δὲ Σαλοῦμοσ, Σαλούμου δὲ Ἐλκίασ, Ἐλκία δ’ Ἄζαροσ, τοῦ δὲ Ιὠσάδακοσ ὁ αἰχμαλωτισθεὶσ εἰσ Βαβυλῶνα. οὗτοι πάντεσ παῖσ παρὰ πατρὸσ διεδέξαντο τὴν ἀρχιερωσύνην.

Παραγενόμενοσ δ’ εἰσ Βαβυλῶνα ὁ βασιλεὺσ Σαχχίαν μὲν εἶχεν ἄχρισ οὗ καὶ ἐτελεύτησεν ἐν εἱρκτῇ, θάψασ δ’ αὐτὸν βασιλικῶσ τὰ σκεύη τὰ ἐκ τοῦ Ιἑροσολύμων συληθέντα ναοῦ ἀνέθηκε τοῖσ ἰδίοισ θεοῖσ, τὸν δὲ λαὸν κατῴκισεν ἐν τῇ Βαβυλωνίτιδι χώρᾳ, τὸν δὲ ἀρχιερέα ἀπέλυσε τῶν δεσμῶν.

Ὁ δὲ στρατηγὸσ Ναβουζαρδάνησ αἰχμαλωτίσασ τὸν τῶν Ἑβραίων λαὸν τοὺσ πένητασ καὶ αὐτομόλουσ ἐκεῖ κατέλιπεν ἀποδείξασ αὐτῶν ἡγεμόνα Γαδαλίαν ὄνομ’ Αἰ̈κάμου παῖδα τῶν εὖ γεγονότων ἐπιεικῆ καὶ δίκαιον, ἐπέταξε δ’ αὐτοῖσ τὴν χώραν ἐργαζομένοισ τῷ βασιλεῖ τελεῖν φόρον ὡρισμένον.

Ιἑρεμίαν δὲ τὸν προφήτην λαβὼν ἐκ τῆσ εἱρκτῆσ ἔπειθεν εἰσ Βαβυλῶνα σὺν αὐτῷ παραγενέσθαι·

κεκελεῦσθαι γὰρ ὑπὸ τοῦ βασιλέωσ πάντ’ αὐτῷ χορηγεῖν· εἰ δὲ τοῦτο μὴ βούλεται, δηλοῦν αὐτῷ ποῦ μένειν διέγνωκεν, ἵνα τοῦτο ἐπισταλῇ τῷ βασιλεῖ. ὁ δὲ προφήτησ οὔθ’ ἕπεσθαι ἤθελεν οὔτ’ ἀλλαχόσε που μένειν, ἡδέωσ δ’ εἶχεν ἐπὶ τοῖσ ἐρειπίοισ τῆσ πατρίδοσ καὶ τοῖσ ταλαιπώροισ αὐτῆσ διαζῆσαι λειψάνοισ.

γνοὺσ δ’ αὐτοῦ τὴν προαίρεσιν ὁ στρατηγόσ, τῷ Γαδαλίᾳ προστάξασ, ὃν κατέλιπεν, αὐτίκα πᾶσαν αὐτοῦ ποιεῖσθαι πρόνοιαν καὶ χορηγίαν ὅσων ἂν δέηται δωρησάμενόσ τε αὐτὸν δωρεαῖσ πολυτελέσιν ἀπέλυσεν. καὶ Ιἑρεμίασ μὲν κατέμεινεν [εἰσ Δάναν] ἐν πόλει τῆσ χώρασ Μοσφοθᾶ καλουμένῃ παρακαλέσασ τὸν Ναβουζαρδάνην, ἵν’ αὐτῷ συναπολύσῃ τὸν μαθητὴν Βαροῦχον Νήρου δὲ παῖδα ἐξ ἐπισήμου σφόδρα οἰκίασ ὄντα καὶ τῇ πατρίῳ γλώττῃ διαφερόντωσ πεπαιδευμένον.

Ναβουζαρδάνησ δὲ ταῦτα διαπραξάμενοσ ὡρ́μησεν εἰσ Βαβυλῶνα.

οἱ δὲ πολιορκουμένων Ιἑροσολύμων φυγόντεσ διασκεδασθέντεσ κατὰ τὴν χώραν, ἐπειδὴ τοὺσ Βαβυλωνίουσ ἤκουσαν ἀνακεχωρηκότασ καὶ λείψανά τινα καταλελοιπότασ ἐν τῇ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν γῇ [καὶ] τοὺσ ταύτην ἐργασομένουσ, συλλεχθέντεσ πανταχόθεν ἧκον πρὸσ τὸν Γαδαλίαν εἰσ Μασαφθά. ἡγεμόνεσ δ’ ἦσαν ἐν αὐτοῖσ Ιωἄδησ υἱὸσ Καρίου καὶ Σερέασ καὶ Ιωἀζανίασ καὶ ἕτεροι πρὸσ τούτοισ, ἐκ δὲ τοῦ βασιλικοῦ γένουσ ἦν τισ Ἰσμάηλοσ πονηρὸσ ἀνὴρ καὶ δολιώτατοσ, ὃσ πολιορκουμένων τῶν Ιἑροσολύμων ἔφυγε πρὸσ τὸν Ἀμμανιτῶν βασιλέα Βααλεὶμ καὶ συνδιήγαγεν αὐτῷ τὸν χρόνον ἐκεῖνον.

τούτουσ τοίνυν γενομένουσ αὐτοῦ Γαδαλίασ ἔπεισε μένειν αὐτίκα μηδὲν δεδιότασ τοὺσ Βαβυλωνίουσ·

γεωργοῦντασ γὰρ τὴν χώραν οὐδὲν πείσεσθαι δεινόν. ταῦτα ὀμνὺσ αὐτοῖσ διεβεβαιοῦτο καὶ προστάτην αὐτὸν ἔχειν λέγων, ὥστε εἴ τισ ἐνοχλοίη τεύξεσθαι τῆσ προθυμίασ· καὶ συνεβούλευε κατοικεῖν [εἰσ] ἣν ἕκαστοσ βούλεται πόλιν ἀποστέλλοντα μετὰ τῶν ἰδίων καὶ ἀνακτίζειν τὰ ἐδάφη καὶ κατοικεῖν·

προεῖπέ τε παρασκευάζεσθαι αὐτοὺσ ἑώσ ἔτι καιρόσ ἐστι σῖτον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον, ὅπωσ ἔχωσι διὰ τοῦ χειμῶνοσ τρέφεσθαι. ταῦτα διαλεχθεὶσ πρὸσ αὐτοὺσ ἀπέλυσε [διὰ] τῆσ χώρασ εἰσ ὃν ἕκαστοσ ἐβούλετο τόπον. Διαδραμούσησ δὲ φήμησ εἰσ τὰ περὶ τὴν Ιοὐδαίαν ἔθνη, ὅτι τοὺσ ἀπὸ τῆσ φυγῆσ παρ’ αὐτὸν ἐλθόντασ Γαδαλίασ ἐδέξατο φιλανθρώπωσ καὶ τὴν γῆν αὐτοῖσ γεωργοῦσι κατοικεῖν ἐφῆκεν, ἐφ’ ᾧ τελεῖν φόρον τῷ Βαβυλωνίῳ, συνέδραμον αὐτοὶ πρὸσ τὸν Γαδαλίαν καὶ τὴν χώραν κατῴκησαν.

κατανοήσαντεσ δὲ τὴν χώραν καὶ τὴν τοῦ Γαδαλίου χρηστότητα καὶ φιλανθρωπίαν Ιωἄννησ καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ ἡγεμόνεσ ὑπερηγάπησαν αὐτὸν καὶ Βαάλιμον τὸν τῶν Ἀμμανιτῶν βασιλέα ἔλεγον πέμψαι Ἰσμάηλον ἀποκτενοῦντα αὐτὸν δόλῳ κρυφίωσ, ὅπωσ αὐτὸσ ἄρχῃ τῶν Ἰσραηλιτῶν·

εἶναι γὰρ αὐτὸν ἐκ τοῦ γένουσ τοῦ βασιλικοῦ. ῥύσεσθαί γε μὴν ἔλεγον αὐτὸν τῆσ ἐπιβουλῆσ, ἂν αὐτοῖσ ἐφῇ κτεῖναι τὸν Ἰσμάηλον, ὡσ οὐδενὸσ γνωσομένου·

δεδιέναι γὰρ ἔφασκον, μὴ φονευθεὶσ αὐτὸσ ὑπ’ ἐκείνου παντελὴσ ἀπώλεια γένηται τῶν ὑπολελειμμένων τῆσ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἰσχύοσ. ὁ δ’ ἀπιστεῖν αὐτοῖσ ὡμολόγει κατ’ ἀνδρὸσ εὖ πεπονθότοσ ἐπιβουλὴν τοιαύτην ἐμφανίσασιν·

οὐ γὰρ εἰκὸσ εἶναι παρὰ τηλικαύτην ἐρημίαν ὧν ἔχρῃζε μὴ διαμαρτόντα οὕτωσ πονηρὸν εἰσ τὸν εὐεργετήσαντα καὶ ἀνόσιον εὑρεθῆναι, ὡσ τῷ μὲν τὸ ἀδίκημα τὸ μὴ ὑπ’ ἄλλων ἐπιβουλευόμενον σῶσαι, σπουδάζειν δὲ αὐτὸν αὐτόχειρα ζητεῖν αὐτοῦ γενέσθαι. οὐ μὴν ἀλλ’ εἰ ταῦτ’ ἀληθῆ δεῖ δοκεῖν, ἄμεινον ἔφασκεν ἀποθανεῖν αὐτὸν ὑπ’ ἐκείνου μᾶλλον, ἢ καταφυγόντα πρὸσ αὐτὸν ἄνθρωπον καὶ πιστεύσαντα τὴν ἰδίαν σωτηρίαν καὶ παρακαταθέμενον αὐτῷ διαφθεῖραι.

Καὶ ὁ μὲν Ιωἄννησ καὶ οἱ σὺν αὐτῷ τῶν ἡγεμόνων μὴ δυνηθέντεσ πεῖσαι τὸν Γαδαλίαν ἀπῆλθον.

χρόνου δὲ διελθόντοσ ἡμερῶν τριάκοντα παραγίνεται πρὸσ Γαδαλίαν εἰσ Μασφαθὰ πόλιν Ἰσμάηλοσ μετ’ ἀνδρῶν δέκα, οὓσ λαμπρᾷ τραπέζῃ καὶ ξενίοισ ὑποδεξάμενοσ εἰσ μέθην προήχθη φιλοφρονούμενοσ τὸν Ἰσμάηλον καὶ τοὺσ σὺν αὐτῷ. θεασάμενοσ δ’ αὐτὸν οὕτωσ ἔχοντα καὶ βεβαπτισμένον εἰσ ἀναισθησίαν καὶ ὕπνον ὑπὸ τῆσ μέθησ ὁ Ἰσμάηλοσ ἀναπηδήσασ μετὰ τῶν δέκα φίλων ἀποσφάττει τὸν Γαδαλίαν καὶ τοὺσ κατακειμένουσ σὺν αὐτῷ ἐν τῷ συμποσίῳ.

καὶ μετὰ τὴν τούτων ἀναίρεσιν ἐξελθὼν νυκτὸσ ἅπαντασ φονεύει τοὺσ ἐν τῇ πόλει Ιοὐδαίουσ καὶ τοὺσ ὑπὸ τῶν Βαβυλωνίων καταλειφθέντασ ἐν αὐτῇ τῶν στρατιωτῶν. τῇ δ’ ἐπιούσῃ μετὰ δώρων ἧκον πρὸσ Γαδαλίαν τῶν ἀπὸ τῆσ χώρασ ὀγδοήκοντα μηδενὸσ τὰ περὶ αὐτὸν ἐγνωκότοσ.

ἰδὼν δὲ αὐτοὺσ Ἰσμάηλοσ εἴσω τε αὐτοὺσ καλεῖ ὡσ πρὸσ Γαδαλίαν, καὶ παρελθόντων ἀποκλείσασ τὴν αὔλειον ἐφόνευσε καὶ τὰ σώματα αὐτῶν εἰσ λάκκον τινὰ βαθύν, ὡσ ἂν ἀφανῆ γένοιτο, κατεπόντισε. διεσώθησαν δὲ τῶν ὀγδοήκοντα τούτων ἀνδρῶν οἳ μὴ πρότερον ἀναιρεθῆναι παρεκάλεσαν πρὶν ἢ τὰ κεκρυμμένα ἐν τοῖσ ἀγροῖσ αὐτῷ παραδῶσιν ἔπιπλά τε καὶ ἐσθῆτα καὶ σῖτον.

ταῦτ’ ἀκούσασ ἐφείσατο τῶν ἀνδρῶν τούτων Ἰσμάηλοσ· τὸν δ’ ἐν τῇ Μασφάθῃ λαὸν σὺν γυναιξὶ καὶ νηπίοισ ᾐχμαλώτισεν, ἐν οἷσ καὶ τοῦ βασιλέωσ Σαχχίου θυγατέρασ, ἃσ Ναβουζαρδάνησ ὁ τῶν Βαβυλωνίων στρατηγὸσ παρὰ Γαδαλίᾳ καταλελοίπει.

ταῦτα διαπραξάμενοσ ἀφικνεῖται πρὸσ τὸν Ἀμμανιτῶν βασιλέα. Ἀκούσασ δ’ ὁ Ιωἄννησ καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ἡγεμόνεσ [τὰ ἐν τῇ Μασφαθῇ] τὰ πεπραγμένα ὑπὸ Ἰσμαήλου καὶ τὸν Γαδαλίου θάνατον ἠγανάκτησαν, καὶ τοὺσ ἰδίουσ ἕκαστοσ ὁπλίτασ παραλαβὼν ὡρ́μησαν πολεμήσοντεσ τὸν Ἰσμάηλον καὶ καταλαμβάνουσιν αὐτὸν πρὸσ τῇ πηγῇ ἐν Ἰβρῶνι.

οἱ δὲ αἰχμαλωτισθέντεσ ὑπὸ Ἰσμαήλου τὸν Ιωἄννην ἰδόντεσ καὶ τοὺσ ἡγεμόνασ εὐθύμωσ διετέθησαν βοήθειαν αὑτοῖσ ἥκειν ὑπολαμβάνοντεσ, καὶ καταλιπόντεσ τὸν αἰχμαλωτίσαντα πρὸσ Ιωἄννην ἀνεχώρησαν.

Ἰσμάηλοσ μὲν οὖν μετ’ ἀνδρῶν ὀκτὼ φεύγει πρὸσ τὸν τῶν Ἀμμανιτῶν βασιλέα. ὁ δὲ Ιωἄννησ παραλαβὼν οὓσ ἀνέσωσεν ἐκ τῶν Ἰσμαήλου χειρῶν καὶ τοὺσ εὐνούχουσ καὶ τὰσ γυναῖκασ καὶ τὰ νήπια εἴσ τινα τόπον Μάνδρα λεγόμενον παραγίνεται.

καὶ τὴν μὲν ἡμέραν ἐκείνην ἐπέμεινεν αὐτόθι, διεγνώκεισαν δ’ ἐκεῖθεν ἄραντεσ εἰσ Αἴγυπτον ἐλθεῖν φοβούμενοι, μὴ κτείνωσιν αὐτοὺσ οἱ Βαβυλώνιοι μείναντασ ἐν τῇ χώρᾳ ὑπὲρ Γαδαλία τοῦ κατασταθέντοσ ὑπ’ αὐτῶν ἡγεμόνοσ ὀργισθέντεσ πεφονευμένου. Ὄντων δ’ ἐπὶ ταύτησ τῆσ βουλῆσ προσίασιν Ιἑρεμίᾳ τῷ προφήτῃ Ιωἄννησ ὁ τοῦ Καρίου καὶ οἱ ἡγεμόνεσ οἱ σὺν αὐτῷ παρακαλοῦντεσ δεηθῆναι τοῦ θεοῦ, ὅπωσ ἀμηχανοῦσιν αὐτοῖσ περὶ τοῦ τί χρὴ ποιεῖν τοῦτ’ αὐτοῖσ ὑποδείξῃ, ὀμόσαντεσ ποιήσειν ὅ τι ἂν αὐτοῖσ Ιἑρεμίασ εἴπῃ.

ὑποσχομένου δὲ τοῦ προφήτου διακονήσειν αὐτοῖσ πρὸσ τὸν θεὸν συνέβη μετὰ δέκα ἡμέρασ αὐτῷ φανέντα τὸν θεὸν εἰπεῖν δηλῶσαι Ιωἄννῃ καὶ τοῖσ ἄλλοισ ἡγεμόσι καὶ τῷ λαῷ παντί, ὅτι μένουσι μὲν αὐτοῖσ ἐν ἐκείνῃ τῇ χώρᾳ παρέσται καὶ πρόνοιαν ἕξει καὶ τηρήσει παρὰ τῶν Βαβυλωνίων οὓσ δεδίασιν ἀπαθεῖσ, πορευομένουσ δὲ εἰσ Αἴγυπτον ἀπολείψει καὶ ταὐτὰ διαθήσει ὀργισθείσ, ἃ καὶ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὑτῶν ἔμπροσθεν οἴδατε πεπονθότασ.

" ταῦτα εἰπὼν τῷ Ιωἄννῃ καὶ τῷ λαῷ τὸν θεὸν αὐτοῖσ προλέγειν ὁ προφήτησ οὐκ ἐπιστεύετο, ὡσ κατὰ ἐντολὴν τὴν ἐκείνου μένειν αὐτοὺσ ἐν τῇ χώρᾳ κελεύει, χαριζόμενον δὲ Βαρούχῳ τῷ ἰδίῳ μαθητῇ καταψεύδεσθαι μὲν τοῦ θεοῦ, πείθειν δὲ μένειν αὐτόθι, ὡσ ἂν ὑπὸ τῶν Βαβυλωνίων διαφθαρῶσι.

παρακούσασ οὖν ὅ τε λαὸσ καὶ Ιωἄννησ τῆσ τοῦ θεοῦ συμβουλίασ, ἣν αὐτοῖσ διὰ τοῦ προφήτου παρῄνεσεν, ἀπῆρεν εἰσ τὴν Αἴγυπτον ἄγων καὶ τὸν Ιἑρεμίαν καὶ τὸν Βαροῦχον.

Γενομένων δὲ αὐτῶν ἐκεῖ σημαίνει τὸ θεῖον τῷ προφήτῃ μέλλοντα στρατεύειν ἐπὶ τοὺσ Αἰγυπτίουσ τὸν βασιλέα τῶν Βαβυλωνίων, καὶ προειπεῖν ἐκέλευε τῷ λαῷ τήν τε ἅλωσιν τῆσ Αἰγύπτου, καὶ ὅτι τοὺσ μὲν αὐτῶν ἀποκτενεῖ, τοὺσ δὲ αἰχμαλώτουσ λαβὼν εἰσ Βαβυλῶνα ἄξει.

καὶ ταῦτα συνέβη·

τῷ γὰρ πέμπτῳ τῆσ Ιἑροσολύμων πορθήσεωσ ἔτει, ὅ ἐστι τρίτον καὶ εἰκοστὸν τῆσ Ναβουχοδονοσόρου βασιλείασ, στρατεύει Ναβουχοδονόσοροσ ἐπὶ τὴν κοίλην Συρίαν, καὶ κατασχὼν αὐτὴν ἐπολέμησε καὶ Μωαβίταισ καὶ Ἀμμανίταισ. ποιησάμενοσ δὲ ὑπήκοα ταῦτα τὰ ἔθνη ἐνέβαλεν εἰσ τὴν Αἴγυπτον καταστρεψόμενοσ αὐτήν, καὶ τὸν μὲν τότε βασιλέα κτείνει, καταστήσασ δὲ ἕτερον τοὺσ ἐν αὐτῇ πάλιν Ιοὐδαίουσ αἰχμαλωτίσασ ἤγαγεν εἰσ Βαβυλῶνα.

καὶ τὸ μὲν Ἑβραίων γένοσ ἐν τοιούτῳ τέλει γενόμενον παρειλήφαμεν δὶσ ἐλθὸν πέραν Εὐφράτου·

ὑπὸ Ἀσσυρίων μὲν γὰρ ἐξέπεσεν ὁ τῶν δέκα φυλῶν λαὸσ ἀπὸ Σαμαρείασ βασιλεύοντοσ αὐτῶν Ὠσήου, ἔπειτα τῶν δύο φυλῶν ὑπὸ Ναβουχοδονοσόρου τοῦ τῶν Βαβυλωνίων βασιλέωσ καὶ τῶν Χαλδαίων ὃσ ὑπελείφθη τῶν Ιἑροσολύμων ἁλόντων. Σαλμανάσσησ μὲν οὖν ἀναστήσασ τοὺσ Ἰσραηλίτασ κατῴκισεν ἀντ’ αὐτῶν τὸ τῶν Χουθαίων ἔθνοσ, οἳ πρότερον ἐνδοτέρω τῆσ Περσίδοσ καὶ τῆσ Μηδίασ ἦσαν, τότε μέντοι Σαμαρεῖσ ἐκλήθησαν τὴν τῆσ χώρασ εἰσ ἣν κατῳκίσθησαν προσηγορίαν ἀναλαβόντεσ·

ὁ δὲ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεὺσ τὰσ δύο φυλὰσ ἐξαγαγὼν οὐδὲν ἔθνοσ εἰσ τὴν χώραν αὐτῶν κατῴκισε καὶ διὰ τοῦτο ἔρημοσ ἡ Ιοὐδαία πᾶσα καὶ Ιἑροσόλυμα καὶ ὁ ναὸσ διέμεινεν ἔτεσιν ἑβδομήκοντα. τὸν δὲ σύμπαντα χρόνον, ὃσ ἀπὸ τῆσ τῶν Ἰσραηλιτῶν αἰχμαλωσίασ ἐπὶ τὴν τῶν δύο φυλῶν ἀνάστασιν ἐληλύθει, ἑκατὸν ἔτη καὶ τριάκοντα καὶ μῆνασ ἓξ καὶ δέκα ἡμέρασ συνέβη γενέσθαι.

Ὁ δὲ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεὺσ Ναβουχοδονόσοροσ τοὺσ εὐγενεστάτουσ λαβὼν τῶν Ιοὐδαίων παῖδασ καὶ τοὺσ Σαχχίου τοῦ βασιλέωσ αὐτῶν συγγενεῖσ, οἳ καὶ ταῖσ ἀκμαῖσ τῶν σωμάτων καὶ ταῖσ εὐμορφίαισ τῶν ὄψεων ἦσαν περίβλεπτοι, παιδαγωγοῖσ καὶ τῇ δι’ αὐτῶν θεραπείᾳ παραδίδωσι ποιήσασ τινὰσ αὐτῶν ἐκτομίασ·

τὸ δ’ αὐτὸ καὶ τοὺσ ἄλλων ἐθνῶν ὅσα κατεστρέψατο ληφθέντασ ἐν ὡρ́ᾳ τῆσ ἡλικίασ διαθεὶσ ἐχορήγει μὲν αὐτοῖσ τὰ ἀπὸ τῆσ τραπέζησ αὐτοῦ εἰσ δίαιταν, ἐπαίδευε δὲ καὶ τὰ ἐπιχώρια καὶ τὰ τῶν Χαλδαίων ἐξεδίδασκε γράμματα·

ἦσαν δὲ οὗτοι σοφίαν ἱκανοὶ περὶ ἣν ἐκέλευε διατρίβειν. ἦσαν δ’ ἐν τούτοισ τῶν ἐκ τοῦ Σαχχίου γένουσ τέσσαρεσ καλοί τε καὶ ἀγαθοὶ τὰσ φύσεισ, ὧν ὁ μὲν Δανίηλοσ ἐκαλεῖτο, ὁ δὲ Ἀνανίασ, ὁ δὲ Μισάηλοσ, ὁ δὲ τέταρτοσ Ἀζαρίασ.

τούτουσ ὁ Βαβυλώνιοσ μετωνόμασε καὶ χρῆσθαι προσέταξεν ἑτέροισ ὀνόμασι. καὶ τὸν μὲν Δανίηλον ἐκάλουν Βαλτάσαρον, τὸν δ’ Ἀνανίαν Σεδράχην, Μισάηλον δὲ Μισάχην, τὸν δ’ Ἀζαρίαν Ἀβδεναγώ.

τούτουσ ὁ βασιλεὺσ δι’ ὑπερβολὴν εὐφυί̈ασ καὶ σπουδῆσ τῆσ περὶ τὴν παίδευσιν καὶ σοφίασ ἐν προκοπῇ γενομένουσ εἶχεν ἐν τιμῇ καὶ στέργων διετέλει. Δόξαν δὲ Δανιήλῳ μετὰ τῶν συγγενῶν σκληραγωγεῖν ἑαυτὸν καὶ τῶν ἀπὸ τῆσ βασιλικῆσ τραπέζησ ἐδεσμάτων ἀπέχεσθαι καὶ καθόλου πάντων τῶν ἐμψύχων, προσελθὼν Ἀσχάνῃ τῷ τὴν ἐπιμέλειαν αὐτῶν ἐμπεπιστευμένῳ εὐνούχῳ τὰ μὲν παρὰ τοῦ βασιλέωσ αὐτοῖσ κομιζόμενα παρεκάλεσεν αὐτὸν ἀναλίσκειν λαμβάνοντα, παρέχειν δ’ αὐτοῖσ ὄσπρια καὶ φοίνικασ εἰσ διατροφὴν καὶ εἴ τι τῶν ἀψύχων ἕτερον βούλοιτο·

πρὸσ γὰρ τὴν τοιαύτην δίαιταν αὐτοὺσ κεκινῆσθαι, τῆσ δ’ ἑτέρασ περιφρονεῖν. ὁ δ’ εἶναι μὲν ἕτοιμοσ ἔλεγεν ὑπηρετεῖν αὐτῶν τῇ προαιρέσει, ὑφορᾶσθαι δέ, μὴ κατάδηλοι τῷ βασιλεῖ γενηθέντεσ ἐκ τῆσ τῶν σωμάτων ἰσχνότητοσ καὶ τῆσ τροπῆσ τῶν χαρακτήρων, συμμεταβάλλειν γὰρ αὐτοῖσ ἀνάγκη τὰ σώματα καὶ τὰσ χρόασ ἅμα τῇ διαίτῃ, καὶ μάλιστα τῶν ἄλλων παίδων εὐπαθούντων ἐλεγχθέντεσ αἴτιοι κινδύνου καὶ τιμωρίασ αὐτῷ καταστῶσιν.

ἔχοντα τοίνυν πρὸσ τοῦτ’ εὐλαβῶσ τὸν Ἀσχάνην πείθουσιν ἐπὶ δέκα ἡμέρασ ταῦτα παρασχεῖν αὐτοῖσ πείρασ ἕνεκα καὶ μὴ μεταβαλούσησ μὲν αὐτοῖσ τῆσ τῶν σωμάτων ἕξεωσ ἐπιμένειν τοῖσ αὐτοῖσ, ὡσ οὐδὲν ἔτι εἰσ αὐτὴν βλαβησομένων, εἰ δὲ μειωθέντασ ἴδοι καὶ κάκιον τῶν ἄλλων ἔχοντασ, ἐπὶ τὴν προτέραν αὐτοὺσ δίαιταν ἄγειν.

ὡσ δὲ οὐ μόνον οὐδὲν αὐτοὺσ ἐλύπει τὴν τροφὴν ἐκείνην προσφερομένουσ, ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων εὐτραφέστεροι τὰ σώματα καὶ μείζονεσ ἐγίνοντο, ὡσ τοὺσ μὲν ἐνδεεστέρουσ ὑπολαμβάνειν οἷσ τὴν βασιλικὴν συνέβαινεν εἶναι χορηγίαν, τοὺσ δὲ μετὰ τοῦ Δανιήλου δοκεῖν ἐν ἀφθονίᾳ καὶ τρυφῇ τῇ πάσῃ βιοῦν, ἔκτοτε μετ’ ἀδείασ ὁ Ἀσχάνησ ἃ μὲν ἀπὸ τοῦ δείπνου καθ’ ἡμέραν συνήθωσ ἔπεμπε τοῖσ παισὶν ὁ βασιλεὺσ αὐτὸσ ἐλάμβανεν, ἐχορήγει δ’ αὐτοῖσ τὰ προειρημένα.

οἱ δὲ ὡσ καὶ τῶν ψυχῶν αὐτοῖσ διὰ τοῦτο καθαρῶν καὶ πρὸσ τὴν παιδείαν ἀκραιφνῶν γεγενημένων καὶ τῶν σωμάτων πρὸσ φιλοπονίαν εὐτονωτέρων, οὔτε γὰρ ἐκείνασ ἐφείλκοντο καὶ βαρείασ εἶχον ὑπὸ τροφῆσ ποικίλησ οὔτε ταῦτα μαλακώτερα διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν, πᾶσαν ἑτοίμωσ ἐξέμαθον παιδείαν ἥτισ ἦν παρὰ τοῖσ Ἑβραίοισ καὶ τοῖσ Χαλδαίοισ.

μάλιστα δὲ Δανίηλοσ ἱκανῶσ ἤδη σοφίασ ἐμπείρωσ ἔχων περὶ κρίσεισ ὀνείρων ἐσπουδάκει, καὶ τὸ θεῖον αὐτῷ φανερὸν ἐγίνετο. Μετὰ δ’ ἔτοσ δεύτερον τῆσ Αἰγύπτου πορθήσεωσ ὁ βασιλεὺσ Ναβουχοδονόσοροσ ὄναρ ἰδὼν θαυμαστόν, οὗ τὴν ἔκβασιν κατὰ τοὺσ ὕπνουσ αὐτὸσ αὐτῷ ἐδήλωσεν ὁ θεόσ, τούτου μὲν ἐπιλανθάνεται διαναστὰσ ἐκ τῆσ κοίτησ, μεταπεμψάμενοσ δὲ τοὺσ Χαλδαίουσ καὶ τοὺσ μάγουσ καὶ τοὺσ μάντεισ, ὡσ εἰή τι ὄναρ ἑωρακὼσ ἔλεγεν αὐτοῖσ, καὶ τὸ συμβεβηκὸσ περὶ τὴν λήθην ὧν εἶδε μηνύων ἐκέλευεν αὐτοὺσ λέγειν, ὅτι τε ἦν τὸ ὄναρ καὶ [τί] τὸ σημεῖον.

τῶν δὲ ἀδύνατον εἶναι λεγόντων ἀνθρώποισ τοῦτο εὑρεῖν, εἰ δὲ αὐτοῖσ ἐκθοῖτο τὴν ὄψιν τοῦ ἐνυπνίου φράσειν τὸ σημεῖον ὑποσχομένων, θάνατον ἠπείλησεν αὐτοῖσ, εἰ μὴ τὸ ὄναρ εἴποιεν, προσέταξε τε πάντασ αὐτοὺσ ἀναιρεθῆναι ποιῆσαι τὸ κελευσθὲν ὁμολογήσαντασ μὴ δύνασθαι.

Δανίηλοσ δ’ ἀκούσασ, ὅτι προσέταξε πάντασ τοὺσ σοφοὺσ ὁ βασιλεὺσ ἀποθανεῖν, ἐν τούτοισ δὲ καὶ αὐτὸν μετὰ τῶν συγγενῶν κινδυνεύειν, πρόσεισιν Ἀριόχῃ τῷ τὴν ἐπὶ τῶν σωματοφυλάκων τοῦ βασιλέωσ ἀρχὴν πεπιστευμένῳ.

δεηθεὶσ δὲ παρ’ αὐτοῦ τὴν αἰτίαν μαθεῖν, δι’ ἣν ὁ βασιλεὺσ πάντασ εἰή προστεταχὼσ ἀναιρεθῆναι τοὺσ σοφοὺσ καὶ Χαλδαίουσ καὶ μάγουσ, καὶ μαθὼν τὸ περὶ τὸ ἐνύπνιον καὶ ὅτι κελευσθέντεσ ὑπὸ τοῦ βασιλέωσ τοῦτ’ αὐτῷ δηλοῦν ἐπιλελησμένῳ φήσαντεσ μὴ δύνασθαι παρώξυναν αὐτόν, παρεκάλεσε τὸν Ἀριόχην εἰσελθόντα πρὸσ τὸν βασιλέα μίαν αἰτήσασθαι νύκτα τοῖσ μάγοισ [καὶ ταύτῃ] τὴν ἀναίρεσιν ἐπισχεῖν·

ἐλπίζειν γὰρ δι’ αὐτῆσ δεηθεὶσ τοῦ θεοῦ γνώσεσθαι τὸ ἐνύπνιον. ὁ δὲ Ἀριόχησ ταῦτ’ ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ Δανίηλον ἀξιοῦν.

καὶ ὁ μὲν κελεύει τὴν ἀναίρεσιν ἐπισχεῖν τῶν μάγων ἑώσ γνῷ τὴν ὑπόσχεσιν τὴν Δανιήλου· ὁ δὲ παῖσ μετὰ τῶν συγγενῶν ὑποχωρήσασ πρὸσ ἑαυτὸν δι’ ὅλησ ἱκετεύει τὸν θεὸν τῆσ νυκτὸσ γνωρίσαι καὶ τοὺσ μάγουσ καὶ τοὺσ Χαλδαίουσ, οἷσ δεῖ καὶ αὐτοὺσ συναπολέσθαι, ῥύσασθαι δὲ τῆσ τοῦ βασιλέωσ ὀργῆσ ἐμφανίσαντα τὴν ὄψιν αὐτῷ καὶ ποιήσαντα δήλην, ἧσ ὁ βασιλεὺσ ἐπελέληστο διὰ τῆσ παρελθούσησ νυκτὸσ ἰδὼν κατὰ τοὺσ ὕπνουσ. ὁ δὲ θεὸσ ἅμα τούσ τε κινδυνεύοντασ ἐλεήσασ καὶ τὸν Δανίηλον τῆσ σοφίασ ἀγασάμενοσ τό τε ὄναρ αὐτῷ γνώριμον ἐποίησε καὶ τὴν κρίσιν, ὡσ ἂν καὶ τὸ σημαινόμενον ὁ βασιλεὺσ παρ’ αὐτοῦ μάθοι.

Δανίηλοσ δὲ γνοὺσ παρὰ τοῦ θεοῦ ταῦτα περιχαρὴσ ἀνίσταται καὶ τοῖσ ἀδελφοῖσ δηλώσασ τοὺσ μὲν ἀπεγνωκότασ ἤδη τοῦ ζῆν καὶ πρὸσ τῷ τεθνάναι τὴν διάνοιαν ἔχοντασ εἰσ εὐθυμίαν καὶ τὰσ περὶ τοῦ βίου διήγειρεν ἐλπίδασ, εὐχαριστήσασ δὲ τῷ θεῷ μετ’ αὐτῶν ἔλεον λαβόντι τῆσ ἡλικίασ αὐτῶν γενομένησ ἡμέρασ παραγίνεται πρὸσ Ἀριόχην καὶ ἄγειν αὐτὸν ἠξίου πρὸσ τὸν βασιλέα·

δηλῶσαι γὰρ αὐτῷ βούλεσθαι τὸ ἐνύπνιον, ὅ φησιν ἰδεῖν πρὸ τῆσ παρελθούσησ νυκτόσ.

Εἰσελθὼν δὲ πρὸσ τὸν βασιλέα Δανίηλοσ παρῃτεῖτο πρῶτον μὴ σοφώτερον αὐτὸν δόξαι τῶν ἄλλων Χαλδαίων καὶ μάγων, ὅτι μηδενὸσ ἐκείνων τὸ ὄναρ εὑρεῖν δυνηθέντοσ αὐτὸσ αὐτὸ μέλλοι λέγειν·

οὐ γὰρ κατ’ ἐμπειρίαν οὐδ’ ὅτι τὴν διάνοιαν αὐτῶν μᾶλλον ἐκπεπόνηται τοῦτο γίνεται, ἀλλ’ ἐλεήσασ ἡμᾶσ ὁ θεὸσ κινδυνεύοντασ ἀποθανεῖν δεηθέντι περί τε τῆσ ἐμῆσ ψυχῆσ καὶ τῶν ὁμοεθνῶν καὶ τὸ ὄναρ καὶ τὴν κρίσιν αὐτοῦ φανερὰν ἐποίησεν. οὐχ ἧττον γὰρ τῆσ ἐφ’ ἡμῖν αὐτοῖσ καταδικασθεῖσιν ὑπὸ σοῦ μὴ ζῆν λύπησ περὶ τῆσ σῆσ αὐτοῦ δόξησ ἐφρόντιζον ἀδίκωσ οὕτωσ ἄνδρασ καὶ ταῦτα καλοὺσ κἀγαθοὺσ ἀποθανεῖν κελεύσαντοσ, οἷσ οὐδὲν μὲν ἀνθρωπίνησ σοφίασ ἐχόμενον προσέταξασ, ὃ δ’ ἦν θεοῦ τοῦτο ἀπῄτεισ παρ’ αὐτῶν.

σοὶ τοίνυν φροντίζοντι περὶ τοῦ τίσ ἄρξει τοῦ κόσμου παντὸσ μετὰ σέ, κοιμηθέντι βουλόμενοσ δηλῶσαι πάντασ ὁ θεὸσ τοὺσ βασιλεύσοντασ ὄναρ ἔδειξε τοιοῦτον·

ἔδοξασ ὁρᾶν ἀνδριάντα μέγαν ἑστῶτα, οὗ τὴν μὲν κεφαλὴν συνέβαινεν εἶναι χρυσῆν, τοὺσ δὲ ὤμουσ καὶ τοὺσ βραχίονασ ἀργυροῦσ, τὴν δὲ γαστέρα καὶ τοὺσ μηροὺσ χαλκέουσ, κνήμασ δὲ καὶ πόδασ σιδηροῦσ.

εἶτα λίθον ἐξ ὄρουσ ἀπορραγέντα ἐμπεσεῖν τῷ ἀνδριάντι καὶ τοῦτον καταβαλόντα συνθρύψαι καὶ μηδὲν αὐτοῦ μέροσ ὁλόκληρον ἀφεῖναι, ὡσ τὸν μὲν χρυσὸν καὶ τὸν ἄργυρον καὶ τὸν χαλκὸν καὶ τὸν σίδηρον ἀλεύρων λεπτότερον γενέσθαι, καὶ τὰ μὲν ἀνέμου πνεύσαντοσ σφοδροτέρου ὑπὸ τῆσ βίασ ἁρπαγέντα διασπαρῆναι, τὸν δὲ λίθον αὐξῆσαι τοσοῦτον, ὡσ ἅπασαν δοκεῖν τὴν γῆν ὑπ’ αὐτοῦ πεπληρῶσθαι.

τὸ μὲν οὖν ὄναρ, ὅπερ εἶδεσ, τοῦτ’ ἔστιν, ἡ δὲ κρίσισ αὐτοῦ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον·

ἡ μὲν χρυσῆ κεφαλὴ σέ τε ἐδήλου καὶ τοὺσ πρὸ σοῦ βασιλέασ Βαβυλωνίουσ ὄντασ· αἱ δὲ χεῖρεσ καὶ οἱ ὦμοι σημαίνουσιν ὑπὸ δύο καταλυθήσεσθαι βασιλέων τὴν ἡγεμονίαν ὑμῶν· τὴν δὲ ἐκείνων ἕτερόσ τισ ἀπὸ τῆσ δύσεωσ καθαιρήσει χαλκὸν ἠμφιεσμένοσ, καὶ ταύτην ἄλλη παύσει τὴν ἰσχὺν ὁμοία σιδήρῳ καὶ κρατήσει δὲ εἰσ ἅπαντα διὰ τὴν τοῦ σιδήρου φύσιν·

εἶναι γὰρ αὐτὴν στερροτέραν τῆσ τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἀργύρου καὶ τοῦ χαλκοῦ. ἐδήλωσε δὲ καὶ περὶ τοῦ λίθου Δανίηλοσ τῷ βασιλεῖ, ἀλλ’ ἐμοὶ μὲν οὐκ ἔδοξε τοῦτο ἱστορεῖν τὰ παρελθόντα καὶ τὰ γεγενημένα συγγράφειν οὐ τὰ μέλλοντα ὀφείλοντι, εἰ δέ τισ τῆσ ἀκριβείασ γλιχόμενοσ οὐ περιίσταται πολυπραγμονεῖν, ὡσ καὶ περὶ τῶν ἀδήλων τί γενήσεται βούλεσθαι μαθεῖν, σπουδασάτω τὸ βιβλίον ἀναγνῶναι τὸ Δανιήλου·

εὑρήσει δὲ τοῦτο ἐν τοῖσ ἱεροῖσ γράμμασιν. Ὁ δὲ βασιλεὺσ Ναβουχοδονόσαροσ ἀκηκοὼσ ταῦτα καὶ ἐπιγνοὺσ τὸ ὄναρ ἐξεπλάγη τὴν τοῦ Δανιήλου φύσιν καὶ πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον, ᾧ τρόπῳ τὸν θεὸν προσκυνοῦσι, τούτῳ τὸν Δανίηλον ἠσπάζετο·

καὶ θύειν δὲ ὡσ θεῷ προσέταξεν, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὴν προσηγορίαν αὐτῷ τοῦ ἰδίου θεοῦ θέμενοσ ἁπάσησ ἐπίτροπον τῆσ βασιλείασ ἐποίησε καὶ τοὺσ συγγενεῖσ αὐτοῦ, οὓσ ὑπὸ φθόνου καὶ βασκανίασ εἰσ κίνδυνον ἐμπεσεῖν συνέβη τῷ βασιλεῖ προσκρούσαντασ ἐξ αἰτίασ τοιαύτησ·

ὁ βασιλεὺσ κατασκευάσασ χρύσεον ἀνδριάντα πηχῶν τὸ μὲν ὕψοσ ἑξήκοντα τὸ πλάτοσ δὲ ἕξ, στήσασ αὐτὸν ἐν τῷ μεγάλῳ τῆσ Βαβυλῶνοσ πεδίῳ καὶ μέλλων καθιεροῦν αὐτὸν συνεκάλεσεν ἐξ ἁπάσησ ἧσ ἦρχε γῆσ τοὺσ πρώτουσ πρῶτον αὐτοῖσ προστάξασ, ὅταν σημαινούσησ ἀκούσωσι τῆσ σάλπιγγοσ, τότε πεσόντασ προσκυνεῖν τὸν ἀνδριάντα·

τοὺσ δὲ μὴ ποιήσαντασ ἠπείλησεν εἰσ τὴν τοῦ πυρὸσ ἐμβληθῆναι κάμινον. πάντων οὖν μετὰ τὸ σημαινούσησ ἐπακοῦσαι τῆσ σάλπιγγοσ προσκυνούντων τὸν ἀνδριάντα τοὺσ Δανιήλου συγγενεῖσ οὐ ποιῆσαι τοῦτό φασι μὴ βουληθέντασ παραβῆναι τοὺσ πατρίουσ νόμουσ.

καὶ οἱ μὲν ἐλεγχθέντεσ εὐθὺσ εἰσ τὸ πῦρ ἐμβληθέντεσ θείᾳ σώζονται προνοίᾳ καὶ παραδόξωσ διαφεύγουσι τὸν θάνατον. ἀλλὰ κατὰ λογισμὸν οἶμαι τῷ μηδὲν ἀδικήσαντασ εἰσ αὐτὸ βληθῆναι οὐχ ἥψατο, καίειν δ’ ἀσθενὲσ ἦν ἔχον ἐν ἑαυτῷ τοὺσ παῖδασ τοῦ θεοῦ κρείττονα τὰ σώματα αὐτῶν ὥστε μὴ δαπανηθῆναι ὑπὸ τοῦ πυρὸσ παρασκευάσαντοσ.

τοῦτο συνέστησεν αὐτοὺσ τῷ βασιλεῖ ὡσ δικαίουσ καὶ θεοφιλεῖσ, διὸ μετὰ ταῦτα πάσησ ἀξιούμενοι παρ’ αὐτοῦ τιμῆσ διετέλουν. Ὀλίγῳ δ’ ὕστερον χρόνῳ πάλιν ὁρᾷ κατὰ τοὺσ ὕπνουσ ὁ βασιλεὺσ ὄψιν ἑτέραν, ὡσ ἐκπεσὼν τῆσ ἀρχῆσ μετὰ θηρίων ἕξει τὴν δίαιταν καὶ διαζήσασ οὕτωσ ἐπὶ τῆσ ἐρημίασ ἔτεσιν ἑπτὰ αὖθισ τὴν ἀρχὴν ἀπολήψεται.

τοῦτο θεασάμενοσ τοὖναρ πάλιν τοὺσ μάγουσ συγκαλέσασ ἀνέκρινεν αὐτοὺσ περὶ αὐτοῦ καὶ τί σημαίνοι λέγειν ἠξίου. τῶν μὲν οὖν ἄλλων οὐθεὶσ ἠδυνήθη τὴν τοῦ ἐνυπνίου διάνοιαν εὑρεῖν οὐδ’ ἐμφανίσαι τῷ βασιλεῖ, Δανίηλοσ δὲ μόνοσ καὶ τοῦτ’ ἔκρινε καὶ καθὼσ οὗτοσ αὐτῷ προεῖπεν ἀπέβη.

διατρίψασ γὰρ ἐπὶ τῆσ ἐρημίασ τὸν προειρημένον χρόνον οὐδενὸσ τολμήσαντοσ ἐπιθέσθαι τοῖσ πράγμασι παρὰ τὴν ἑπταετίαν, δεηθεὶσ τοῦ θεοῦ τὴν βασιλείαν ἀπολαβεῖν πάλιν εἰσ αὐτὴν ἐπανέρχεται. ἐγκαλέσῃ δέ μοι μηδεὶσ οὕτωσ ἕκαστα τούτων ἀπαγγέλλοντι διὰ τῆσ γραφῆσ, ὡσ ἐν τοῖσ ἀρχαίοισ εὑρίσκω βιβλίοισ·

καὶ γὰρ εὐθὺσ ἐν ἀρχῇ τῆσ ἱστορίασ πρὸσ τοὺσ ἐπιζητήσοντάσ τι περὶ τῶν πραγμάτων ἢ μεμψομένουσ ἠσφαλισάμην, μόνον τε μεταφράζειν τὰσ Ἑβραίων βίβλουσ εἰπὼν εἰσ τὴν Ἑλλάδα γλῶτταν καὶ ταῦτα δηλώσειν μήτε προστιθεὶσ τοῖσ πράγμασιν αὐτὸσ ἰδίᾳ μήτ’ ἀφαιρῶν ὑπεισχημένοσ. Ὁ δὲ βασιλεὺσ Ναβουχοδονόσοροσ ἔτη τρία καὶ τεσσαράκοντα βασιλεύσασ τελευτᾷ τὸν βίον ἀνὴρ δραστήριοσ καὶ τῶν πρὸ αὐτοῦ βασιλέων εὐτυχέστεροσ γενόμενοσ.

μέμνηται δ’ αὐτοῦ τῶν πράξεων καὶ Βηρωσὸσ ἐν τῇ τρίτῃ τῶν Χαλδαϊκῶν ἱστοριῶν λέγων οὕτωσ· "ἀκούσασ δ’ ὁ πατὴρ αὐτοῦ Ναβουχοδονόσοροσ, ὅτι ὁ τεταγμένοσ σατράπησ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ καὶ τοῖσ περὶ τὴν Συρίαν τὴν κοίλην καὶ τὴν Φοινίκην τόποισ ἀποστάτησ αὐτοῦ γέγονεν, οὐ δυνάμενοσ αὐτὸσ κακοπαθεῖν συστήσασ τῷ υἱῷ Ναβουχοδονοσόρῳ ὄντι ἐν ἡλικίᾳ μέρη τινὰ τῆσ δυνάμεωσ ἐξέπεμψεν ἐπ’ αὐτόν.

συμμίξασ δὲ Ναβουχοδονόσοροσ τῷ ἀποστάτῃ καὶ παραταξάμενοσ αὐτοῦ τε ἐκράτησε καὶ τὴν χώραν ἐκ ταύτησ τῆσ ἀρχῆσ ὑπὸ τὴν αὐτοῦ βασιλείαν ἐποιήσατο.

τῷ τε πατρὶ αὐτοῦ Ναβουχοδονοσόρῳ συνέβη κατ’ αὐτὸν τὸν καιρὸν ἀρρωστήσαντι ἐν τῇ Βαβυλωνίων πόλει μεταλλάξαι τὸν βίον ἔτη βασιλεύσαντα εἴκοσι καὶ ἕν. αἰσθόμενοσ δὲ μετ’ οὐ πολὺν χρόνον τὴν τοῦ πατρὸσ τελευτὴν Ναβουχοδονοσάρου καὶ καταστήσασ τὰ κατὰ τὴν Αἴγυπτον πράγματα καὶ τὴν λοιπὴν χώραν καὶ τοὺσ αἰχμαλώτουσ Ιοὐδαίων τε καὶ Φοινίκων καὶ Σύρων καὶ τῶν κατ’ Αἴγυπτον ἐθνῶν συντάξασ τισὶ τῶν φίλων μετὰ τῆσ βαρυτάτησ δυνάμεωσ καὶ τῆσ λοιπῆσ ὠφελείασ ἀνακομίζειν εἰσ τὴν Βαβυλωνίαν, αὐτὸσ ὁρμήσασ ὀλιγοστὸσ διὰ τῆσ ἐρήμου παραγίνεται εἰσ Βαβυλῶνα.

αὐτὸσ δ’ ἀπὸ τῶν ἐκ τοῦ πολέμου λαφύρων τό τε τοῦ Βήλου ἱερὸν καὶ τὰ λοιπὰ κοσμήσασ φιλοτίμωσ τήν τε ὑπάρχουσαν ἐξ ἀρχῆσ πόλιν καὶ ἕτερα καταχαρισάμενοσ καὶ ἀναγκάσασ πρὸσ τὸ μηκέτι δύνασθαι τοὺσ πολιορκοῦντασ τὸν ποταμὸν ἀναστρέψαντασ ἐπὶ τὴν πόλιν [κατασκευάζειν] περιεβάλετο τρεῖσ μὲν τῆσ ἔνδον πόλεωσ περιβόλουσ, τρεῖσ δ’ ἔξω τούτων δὲ τῆσ ὀπτῆσ πλίνθου.

καὶ τειχίσασ ἀξιολόγωσ τὴν πόλιν καὶ τοὺσ πυλῶνασ κοσμήσασ ἱεροπρεπῶσ κατεσκεύασεν ἐν τοῖσ πατρικοῖσ βασιλείοισ ἕτερα βασίλεια ἐχόμενα αὐτῶν, ὧν τὸ μὲν ἀνάστημα καὶ τὴν λοιπὴν πολυτέλειαν περισσὸν ἴσωσ ἂν εἰή λέγειν, πλὴν ὅσον τὰ μεγάλα καὶ ὑπερήφανα συνετελέσθη ἡμέραισ πεντεκαίδεκα.

[ἐν δὲ] τοῖσ βασιλείοισ τούτοισ ἀναλήμματα λίθινα ἀνῳκοδόμησε τὴν ὄψιν ἀποδοὺσ ὁμοιοτάτην τοῖσ ὄρεσι, καταφυτεύσασ δένδρεσι παντοδαποῖσ ἐξειργάσατο καὶ κατεσκεύασε τὸν καλούμενον κρεμαστὸν παράδεισον διὰ τὸ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἐπιθυμεῖν τῆσ οἰκείασ διαθέσεωσ ὡσ τεθραμμένην ἐν τοῖσ κατὰ Μηδίαν τόποισ.

" καὶ Μεγασθένησ δὲ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν Ἰνδικῶν μνημονεύει αὐτῶν δι’ ἧσ ἀποφαίνειν πειρᾶται τοῦτον τὸν βασιλέα τῇ ἀνδρείᾳ καὶ τῷ μεγέθει τῶν πράξεων ὑπερβεβηκότα τὸν Ἡρακλέα·

καταστρέψασθαι γὰρ αὐτόν φησι Λιβύησ τὴν πολλὴν καὶ Ἰβηρίαν. καὶ Διοκλῆσ δ’ ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Περσικῶν μνημονεύει τούτου τοῦ βασιλέωσ καὶ Φιλόστρατοσ ἐν ταῖσ Ἰνδικαῖσ καὶ Φοινικικαῖσ ἱστορίαισ, ὅτι οὗτοσ ὁ βασιλεὺσ ἐπολιόρκησε τὴν Τύρον ἔτεσι τρισὶ καὶ δέκα βασιλεύοντοσ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν Ἰθωβάλου τῆσ Τύρου.

καὶ τὰ μὲν ὑπὸ πάντων ἱστορούμενα περὶ τούτου τοῦ βασιλέωσ ταῦτα ἦν. Μετὰ δὲ τὴν Ναβουχοδονοσόρου τελευτὴν Ἀβιλμαθαδάχοσ ὁ παῖσ αὐτοῦ τὴν βασιλείαν παραλαμβάνει, ὃσ εὐθὺσ τὸν τῶν Ιἑροσολύμων βασιλέα Ιἐχονίαν τῶν δεσμῶν ἀφεὶσ ἐν τοῖσ ἀναγκαιοτάτοισ τῶν φίλων εἶχε πολλὰσ αὐτῷ δωρεὰσ δοὺσ καὶ ποιήσασ αὐτὸν ἐπὶ τῶν ἐν τῇ Βαβυλωνίᾳ βασιλέων·

ὁ γὰρ πατὴρ αὐτοῦ τὴν πίστιν οὐκ ἐφύλαξεν Ιἐχονίᾳ παραδόντι μετὰ γυναικῶν καὶ τέκνων καὶ τῆσ συγγενείασ ὅλησ ἑκουσίωσ αὑτὸν ὑπὲρ τῆσ πατρίδοσ, ὡσ ἂν μὴ κατασκαφείη ληφθεῖσα ὑπὸ τῆσ πολιορκίασ, καθὼσ προειρήκαμεν.

τελευτήσαντοσ δὲ Ἀβιλμαθαδάχου μετὰ ἔτη ὀκτωκαίδεκα τῆσ βασιλείασ Ἠγλίσαροσ ὁ παῖσ αὐτοῦ τὴν ἀρχὴν παραλαμβάνει, καὶ κατασχὼν αὐτὴν ἔτη τεσσαράκοντα καταστρέφει τὸν βίον.

μετὰ δ’ αὐτὸν εἰσ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Λαβοσόρδαχον ἀφικνεῖται τῆσ βασιλείασ ἡ διαδοχή, καὶ μῆνασ ποιήσασα παρ’ αὐτῷ τοὺσ πάντασ ἐννέα τελευτήσαντοσ αὐτοῦ μεταβαίνει πρὸσ Βαλτασάρην τὸν καλούμενον Ναβοάνδηλον παρὰ τοῖσ Βαβυλωνίοισ. ἐπὶ τοῦτον στρατεύουσι Κῦρόσ τε ὁ Περσῶν βασιλεὺσ καὶ Δαρεῖοσ ὁ Μήδων.

καὶ πολιορκουμένων τοὺσ ἐν Βαβυλῶνι θαυμάσιόν τι καὶ τεράστιον θέαμα συνέβη· κατέκειτο δειπνῶν καὶ πίνων ἐν οἴκῳ μεγάλῳ καὶ πρὸσ ἑστιάσεισ πεποιημένῳ βασιλικὰσ μετὰ τῶν παλλακίδων καὶ τῶν φίλων. δόξαν δὲ αὐτῷ κομισθῆναι κελεύει ἐκ τοῦ ἰδίου ναοῦ τὰ τοῦ θεοῦ σκεύη, ἃ συλήσασ Ναβουχοδονόσοροσ ἐκ τῶν Ιἑροσολύμων οὐκ ἐχρῆτο μέν, εἰσ δὲ τὸν αὑτοῦ ναὸν κατέθηκεν.

αὐτὸσ δὲ ὑπὸ θράσουσ προαχθείσ, ὥστε αὐτοῖσ χρῆσθαι, μεταξὺ πίνων καὶ βλασφημῶν τὸν θεὸν ἐκ τοῦ τείχουσ ὁρᾷ χεῖρα προϊοῦσαν καὶ τῷ τοίχῳ τινὰσ συλλαβὰσ ἐγγράφουσαν. ταραχθεὶσ δὲ ὑπὸ τῆσ ὄψεωσ συνεκάλεσε τοὺσ μάγουσ καὶ τοὺσ Χαλδαίουσ, πᾶν τοῦτο τὸ γένοσ ὅσον ἦν ἐν τοῖσ Βαβυλωνίοισ τά τε σημεῖα καὶ τὰ ὀνείρατα κρίνειν δυνάμενον, ὡσ ἂν αὐτῷ δηλώσωσι τὰ γεγραμμένα.

τῶν δὲ μάγων οὐδὲν εὑρίσκειν δυναμένων οὐδὲ συνιέναι λεγόντων ὑπ’ ἀγωνίασ ὁ βασιλεὺσ καὶ πολλῆσ τῆσ ἐπὶ τῷ παραδόξῳ λύπησ κατὰ πᾶσαν ἐκήρυξε τὴν χώραν τῷ τὰ γράμματα καὶ τὴν ὑπ’ αὐτῶν δηλουμένην διάνοιαν σαφῆ ποιήσαντι δώσειν ὑπισχνούμενοσ στρεπτὸν περιαυχένιον χρύσεον καὶ πορφυρᾶν ἐσθῆτα φορεῖν, ὡσ οἱ τῶν Χαλδαίων βασιλεῖσ, καὶ τὸ τρίτον μέροσ τῆσ ἰδίασ ἀρχῆσ.

τούτου γενομένου τοῦ κηρύγματοσ ἔτι μᾶλλον οἱ μάγοι συνδραμόντεσ καὶ φιλοτιμησάμενοι πρὸσ τὴν εὑρ́εσιν τῶν γραμμάτων οὐδὲν ἔλαττον ἠπόρησαν.

ἀθυμοῦντα δ’ ἐπὶ τούτῳ θεασαμένη τὸν βασιλέα ἡ μάμμη αὐτοῦ παραθαρσύνειν ἤρξατο καὶ λέγειν, ὡσ ἔστι τισ ἀπὸ τῆσ Ιοὐδαίασ αἰχμάλωτοσ ἐκεῖθεν τὸ γένοσ ἀχθεὶσ ὑπὸ τοῦ Ναβουχοδονοσόρου πορθήσαντοσ Ιἑροσόλυμα Δανίηλοσ ὄνομα, σοφὸσ ἀνὴρ καὶ δεινὸσ εὑρεῖν τὰ ἀμήχανα καὶ μόνῳ τῷ θεῷ γνώριμα, ὃσ Ναβουχοδονοσόρῳ τῷ βασιλεῖ μηδενὸσ ἄλλου δυνηθέντοσ εἰπεῖν περὶ ὧν ἔχρῃζεν εἰσ φῶσ ἤγαγε τὰ ζητούμενα.

μεταπεμψάμενον οὖν αὐτὸν ἠξίου παρ’ αὐτοῦ πυνθάνεσθαι περὶ τῶν γραμμάτων καὶ τὴν ἀμαθίαν τὴν τῶν οὐχ εὑρόντων αὐτὰ κατακρίνειν, κἂν σκυθρωπὸν ᾖ τὸ ὑπὸ τοῦ θεοῦ σημαινόμενον.

Ταῦτ’ ἀκούσασ καλεῖ τὸν Δανίηλον ὁ Βαλτασάρησ καὶ διαλεχθεὶσ ὡσ πύθοιτο περὶ αὐτοῦ καὶ τῆσ σοφίασ, ὅτι θεῖον αὐτῷ πνεῦμα συμπάρεστι καὶ μόνοσ ἐξευρεῖν ἱκανώτατοσ ἃ μὴ τοῖσ ἄλλοισ εἰσ ἐπίνοιαν ἔρχεται, φράζειν αὐτῷ τὰ γεγραμμένα καὶ τί σημαίνει μηνύειν ἠξίου·

τοῦτο γὰρ ποιήσαντι πορφύραν δώσειν ἐνδεδύσθαι καὶ χρύσεον περὶ αὐχένα στρεπτὸν καὶ τὸ τρίτον τῆσ ἀρχῆσ αὐτοῦ μέροσ τιμὴν καὶ γέρασ τῆσ σοφίασ, ὡσ ἂν ἐξ αὐτῶν ἐπισημότατοσ γένοιτο τοῖσ ὁρῶσι καὶ τὴν αἰτίαν ἐφ’ ᾗ τούτων ἔτυχε πυνθανομένοισ.

Δανίηλοσ δὲ τὰσ μὲν δωρεὰσ αὐτὸν ἔχειν ἠξίου·

τὸ γὰρ σοφὸν καὶ θεῖον ἀδωροδόκητον εἶναι καὶ προῖκα τοὺσ δεομένουσ ὠφελεῖν, μηνύσειν δ’ αὐτῷ τὰ γεγραμμένα σημαίνοντα καταστροφὴν αὐτῷ τοῦ βίου, ὅτι μηδ’ οἷσ ὁ πρόγονοσ αὐτοῦ διὰ τὰσ εἰσ θεὸν ὕβρεισ ἐκολάσθη τούτοισ ἔμαθεν εὐσεβεῖν καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν μηχανᾶσθαι· ἀλλὰ καὶ Ναβουχοδονοσόρου μεταστάντοσ εἰσ δίαιταν θηρίων ἐφ’ οἷσ ἠσέβησε καὶ μετὰ πολλὰσ ἱκεσίασ καὶ δεήσεισ ἐλεηθέντοσ ἐπανελθεῖν εἰσ τὸν ἀνθρώπινον βίον καὶ τὴν βασιλείαν, καὶ διὰ ταῦτα τὸν θεὸν ὡσ τὴν ἅπασαν ἔχοντα δύναμιν καὶ προνοούμενον τῶν ἀνθρώπων μέχρισ οὗ καὶ ἐτελεύτησεν ὑμνοῦντοσ, λήθην αὐτὸσ ἔλαβε τούτων καὶ πολλὰ μὲν ἐβλασφήμησε τὸ θεῖον, τοῖσ δὲ σκεύεσιν αὐτοῦ μετὰ τῶν παλλακίδων διηκονεῖτο.

ταῦτα ὁρῶντα τὸν θεὸν ὀργισθῆναι αὐτῷ καὶ διὰ τῶν γεγραμμένων προκαταγγέλλειν, εἰσ οἱο͂ν αὐτὸν καταστρέψαι δεῖ τέλοσ.

ἐδήλου δὲ τὰ γράμματα τάδε· μάνη· τούτῳ δὲ ἔλεγεν Ἑλλάδι γλώσσῃ σημαίνοιτο ἂν ἀριθμόσ, ὥσπερ τῆσ ζωῆσ σου τὸν χρόνον καὶ τῆσ ἀρχῆσ ἠρίθμηκεν ὁ θεὸσ [καὶ] περισσεύειν ἔτι σοι βραχὺν χρόνον. θέκελ·

σημαίνει τοῦτο τὸν σταθμόν· στήσασ οὖν σου λέγει τὸν χρόνον τῆσ βασιλείασ ὁ θεὸσ ἤδη καταφερομένην δηλοῖ. φαρέσ· καὶ τοῦτο κλάσμα δηλοῖ καθ’ Ἑλλάδα γλῶτταν· κλάσει τοιγαροῦν σου τὴν βασιλείαν καὶ Μήδοισ αὐτὴν καὶ Πέρσαισ διανεμεῖ. Δανιήλου δὲ ταῦτα τῷ βασιλεῖ σημαίνειν φράσαντοσ τὰ ἐν τῷ τοίχῳ γράμματα τὸν μὲν Βαλτασάρην, οἱο͂ν εἰκὸσ ἐφ’ οὕτω χαλεποῖσ τοῖσ δεδηλωμένοισ, λύπη καὶ συμφορὰ κατέλαβεν·

οὐ μὴν ὡσ προφήτῃ αὐτῷ κακῶν γενομένῳ τὰσ δωρεὰσ ἃσ ὑπέσχετο δώσειν οὐ δίδωσιν, ἀλλὰ πάσασ παρέσχε, τὸ μὲν ἐφ’ οἷσ δοθήσονται λογιζόμενοσ ἴδιον αὐτοῦ καὶ τῆσ ἀνάγκησ, ἀλλ’ οὐχὶ τοῦ προφητεύσαντοσ εἶναι, τὰ δὲ ὡμολογημένα κρίνων ἀνδρὸσ ἀγαθοῦ καὶ δικαίου, κἂν ᾖ σκυθρωπὰ τὰ μέλλοντα συμβαίνειν οὕτωσ ἔκρινε·

μετ’ οὐ πολὺν δὲ χρόνον αὐτόσ τε ἐλήφθη καὶ ἡ πόλισ Κύρου τοῦ Περσῶν βασιλέωσ ἐπ’ αὐτὸν στρατεύσαντοσ·

Βαλτάσαροσ γάρ ἐστιν, ἐφ’ οὗ τὴν αἱρ́εσιν τῆσ Βαβυλῶνοσ συνέβη γενέσθαι, βασιλεύσαντοσ αὐτοῦ ἑπτακαίδεκα ἔτη. τῶν μὲν οὖν Ναβουχοδονοσόρου τοῦ βασιλέωσ ἐγγόνων τὸ τέλοσ τοιοῦτον παρειλήφαμεν γενόμενον·

Δαρείῳ δὲ τῷ καταλύσαντι τὴν Βαβυλωνίων ἡγεμονίαν μετὰ Κύρου τοῦ συγγενοῦσ ἔτοσ ἦν ἑξηκοστὸν καὶ δεύτερον, ὅτε τὴν Βαβυλῶνα εἷλεν, ὃσ ἦν Ἀστυάγουσ υἱόσ, ἕτερον δὲ παρὰ τοῖσ Ἕλλησιν ἐκαλεῖτο ὄνομα· ὃσ καὶ Δανίηλον τὸν προφήτην λαβὼν ἤγαγεν εἰσ Μηδίαν πρὸσ αὑτὸν καὶ πάσησ αὐτῷ τιμῆσ μεταδιδοὺσ εἶχε σὺν αὑτῷ·

τῶν τριῶν γὰρ σατραπῶν ἦν, οὓσ ἐπὶ τῶν ἑξήκοντα καὶ τριακοσίων σατραπειῶν κατέστησε· τοσούτουσ γὰρ ἐποίησε Δαρεῖοσ εἰσ αὐτήν. Δανίηλοσ τοίνυν ὢν ἐν τοιαύτῃ τιμῇ καὶ λαμπρᾷ σπουδῇ παρὰ τῷ Δαρείῳ καὶ πρὸσ ἅπαντα ὑπ’ αὐτοῦ μόνοσ, ὡσ ἂν ἔχων τὸ θεῖον πεπιστευμένοσ ἐν αὑτῷ, παραλαμβανόμενοσ ἐφθονήθη·

βασκαίνουσι γὰρ οἱ μᾶλλον αὐτῶν ἑτέρουσ ἐν πλείονι τιμῇ παρὰ τοῖσ βασιλεῦσι βλέποντεσ. ζητούντων δ’ ἐπ’ αὐτὸν ἀφορμὴν διαβολῆσ καὶ κατηγορίασ τῶν ἀχθομένων ἐπ’ αὐτῷ εὐδοκιμοῦντι παρὰ τῷ Δαρείῳ παρεῖχεν αἰτίαν οὐδεμίαν·

ὢν γὰρ καὶ χρημάτων ἐπάνω καὶ παντὸσ λήμματοσ περιορῶν, αἴσχιστον αὐτῷ δοκεῖν κἂν ὑπὲρ ὧν δοθείη καλῶσ πρὸσ τὸ λαβεῖν, οὐδ’ ἡντιναοῦν τοῖσ ζηλοτυποῦσιν αὐτὸν ἐγκλημάτων εὑρ́εσιν παρεῖχεν. οἱ δ’ ὡσ οὐδὲν εἶχον, ὃ κατειπόντεσ αὐτοῦ πρὸσ τὸν βασιλέα ζημιώσουσιν αὐτὸν εἰσ τὴν παρ’ αὐτοῦ τιμὴν αἰσχύνῃ καὶ διαβολῇ, τρόπον ἄλλον ἐζήτουν καθ’ ὃν αὐτὸν ἐκποδὼν ποιήσονται.

ὁρῶντεσ οὖν τὸν Δανίηλον τρὶσ τῆσ ἡμέρασ προσευχόμενον τῷ θεῷ πρόφασιν ἔγνωσαν εὑρηκέναι, δι’ ἧσ ἀπολέσουσιν αὐτόν. καὶ πρὸσ τὸν Δαρεῖον ἐλθόντεσ ἀπήγγελλον αὐτῷ, ὡσ τοῖσ σατράπαισ αὐτοῦ καὶ τοῖσ ἡγεμόσι δόξειεν ἐπὶ τριάκονθ’ ἡμέρασ ἀνεῖναι τὸ πλῆθοσ, ὅπωσ μήτ’ αὐτῷ τισ μήτε τοῖσ θεοῖσ δεόμενοσ αὐτῶν καὶ εὐχόμενοσ εἰή, τὸν μέντοι γε αὐτῶν παραβάντα ταύτην τὴν γνώμην εἰσ τὸν τῶν λεόντων ἔκριναν ῥῖψαι λάκκον ἀπολούμενον.

Ὁ δὲ βασιλεὺσ οὐ συνιδὼν τὴν κακουργίαν οὐδ’ ἐπὶ τὸν Δανίηλον ταῦτα κατεσκευασμένουσ ὑπονοήσασ ἀρέσκεσθαι τοῖσ ὑπ’ αὐτῶν ἔφη δεδογμένοισ, καὶ κυρώσειν τὴν προαίρεσιν αὐτῶν ἐπαγγελλόμενοσ προτίθησι πρόγραμμα δηλοῦν τῷ πλήθει τὰ δόξαντα τοῖσ σατράπαισ.

καὶ οἱ μὲν ἄλλοι πάντεσ φυλαττόμενοι τὰ προστεταγμένα μὴ παραβῆναι ἠρέμουν, Δανιήλῳ δὲ φροντὶσ οὐδ’ ἡτισοῦν τούτων ἦν, ἀλλ’ ὡσ ἔθοσ εἶχεν ἱστάμενοσ ηὔχετο τῷ θεῷ πάντων ὁρώντων.

οἱ δὲ σατράπαι τῆσ ἀφορμῆσ αὐτοῖσ ἣν ἐσπούδαζον λαβεῖν ἐπὶ τὸν Δανίηλον παραφανείσησ εὐθὺσ ἧκον πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ κατηγόρουν ὡσ παραβαίνοντοσ μόνου τοῦ Δανιήλου τὰ προστεταγμένα·

μηδενὸσ γὰρ τῶν ἄλλων τολμῶντοσ προσεύχεσθαι τοῖσ θεοῖσ, καὶ τοῦτ’ οὐ δι’ ἀσέβειαν, ἀλλὰ διὰ φυλακὴν καὶ διατήρησιν ὑπὸ τοῦ φθόνου· ἀπὸ γὰρ μείζονοσ ἧσ προσεδόκων εὐνοίασ τοῦτο ποιεῖν τὸν Δαρεῖον ὑπολαμβάνοντεσ, ὡσ καὶ καταφρονήσαντι τῶν ἐκείνου προσταγμάτων συγγνώμην ἑτοίμωσ νέμειν, καὶ αὐτὸ τοῦτο βασκαίνοντεσ τῷ Δανιήλῳ, οὔτε μετεβάλλοντο πρὸσ τὸ ἡμερώτερον, ῥίπτειν δ’ αὐτὸν ἠξίουν κατὰ τὸν νόμον εἰσ τὸν λάκκον τῶν λεόντων.

ἐλπίσασ δ’ ὁ Δαρεῖοσ, ὅτι ῥύσεται τὸ θεῖον αὐτὸν καὶ οὐδὲν μὴ πάθῃ δεινὸν ὑπὸ τῶν θηρίων, ἐκέλευσεν αὐτῷ εὐθύμωσ φέρειν τὰ συμβαίνοντα·

καὶ βληθέντοσ εἰσ τὸν λάκκον σφραγίσασ τὸν ἐπὶ τοῦ στομίου κείμενον ἀντὶ θύρασ λίθον ἀνεχώρησε, δι’ ὅλησ δ’ ἄσιτοσ τῆσ νυκτὸσ καὶ ἀύπνοσ διῆγεν ἀγωνιῶν περὶ τοῦ Δανιήλου· μεθ’ ἡμέραν δὲ ἀναστὰσ ἐπὶ τὸν λάκκον ἦλθε καὶ σωζομένην τὴν σφραγῖδα εὑρών, ᾗ σημηνάμενοσ τὸν λίθον κατελελοίπει, ἀνοίξασ ἀνεβόησε καλῶν τὸν Δανίηλον καὶ πυνθανόμενοσ εἰ σώζεται.

τοῦ δὲ ἐπακούσαντοσ τῷ βασιλεῖ καὶ μηδὲν παθεῖν εἰπόντοσ, ἐκέλευσεν αὐτὸν ἀνελκυσθῆναι ἐκ τοῦ λάκκου τοῦ τῶν θηρίων. οἱ δὲ ἐχθροὶ θεασάμενοι τὸν Δανίηλον μηδὲν πεπονθότα δεινὸν διὰ μὲν τὸ θεῖον καὶ τὴν τούτου πρόνοιαν οὐκ ἠξίουν αὐτὸν σώζεσθαι, πεπληρωμένουσ δὲ τοὺσ λέοντασ τροφῆσ μὴ ἅψασθαι μηδὲ προσελθεῖν τῷ Δανιήλῳ νομίζοντεσ τοῦτο ἔλεγον πρὸσ τὸν βασιλέα.

ὁ δὲ μισήσασ αὐτοὺσ τῆσ πονηρίασ παραβληθῆναι μὲν πολλὰ κελεύει τοῖσ λέουσι κρέα, κορεσθέντων δ’ αὐτῶν τοὺσ ἐχθροὺσ τοῦ Δανιήλου προσέταξεν εἰσ τὸν λάκκον βληθῆναι, ὅπωσ εἰ διὰ κόρον αὐτοῖσ οὐ προσήξουσιν οἱ λέοντεσ μάθοι.

σαφὲσ δ’ ἐγένετο τῷ Δαρείῳ τῶν σατραπῶν παραβληθέντων τοῖσ θηρίοισ, ὅτι τὸ θεῖον ἔσωσε τὸν Δανίηλον·

οὐδενὸσ γὰρ αὐτῶν ἐφείσαντο οἱ λέοντεσ, ἀλλὰ πάντασ διεσπάραττον ὡσανεὶ σφόδρα λιμώττοντεσ καὶ τροφῆσ ἐνδεεῖσ. ἠρέθισε δ’ αὐτοὺσ οὐ τὸ πεινῆν οἶμαι μικρὸν ἔμπροσθεν ἀφθόνων κρεῶν πεπληρωμένουσ, ἀλλ’ ἡ τῶν ἀνθρώπων κακία, δήλη γὰρ καὶ τοῖσ ἀλόγοισ ζῴοισ ἦν αὕτη, πρὸσ τιμωρίαν ἣ γένοιτο τοῦ θεοῦ προαιρουμένου. Διαφθαρέντων οὖν τῶν ἐπιβουλευσάντων Δανιήλῳ τοῦτον τὸν τρόπον ὁ βασιλεὺσ Δαρεῖοσ καθ’ ὅλην ἔπεμψε τὴν χώραν ἐπαινῶν τὸν θεόν, ὃν Δανίηλοσ προσκυνεῖ, καὶ μόνον αὐτὸν εἶναι ἔλεγεν ἀληθῆ καὶ τὸ πάντων κράτοσ ἔχοντα·

ἔσχε δὲ καὶ τὸν Δανίηλον ἐν ὑπερβαλλούσῃ τιμῇ πρῶτον αὐτὸν ἀποδείξασ τῶν φίλων. ὢν δὲ οὕτωσ ἐπίσημοσ καὶ λαμπρὸσ ἐπὶ δόξῃ τοῦ θεοφιλὴσ εἶναι Δανίηλοσ ᾠκοδόμησεν ἐν Ἐκβατάνοισ τῆσ Μηδικῆσ βάριν εὐπρεπέστατόν τι κατασκεύασμα καὶ θαυμασίωσ πεποιημένον, ἣ μέχρι δεῦρο μὲν ἔστι καὶ σώζεται, τοῖσ δ’ ὁρῶσι δοκεῖ προσφάτωσ κατεσκευάσθαι καὶ ἐπ’ αὐτῆσ ἐκείνησ ἧσ ἕκαστοσ αὐτὴν ἡμέρασ ἱστορεῖ γεγονέναι·

οὕτωσ νεαρὸν αὐτῆσ καὶ ἀκμαῖον τὸ κάλλοσ καὶ μηδαμοῦ γεγηρακὸσ ὑπὸ τοσούτου χρόνου· πάσχει γὰρ καὶ τὰ κατασκευάσματα ταὐτὸν ἀνθρώποισ καὶ πολιοῦται καὶ τὴν ἰσχὺν λυόμενα ὑπὸ τῶν ἐτῶν καὶ τὴν εὐπρέπειαν μαραινόμενα.

θάπτουσι δ’ ἐν τῇ βάρει τούσ τε Μήδων βασιλέασ καὶ Περσῶν καὶ Πάρθων ἄχρι τοῦ δεῦρο, καὶ ὁ ταύτην πεπιστευμένοσ Ιοὐδαῖόσ ἐστιν ἱερεὺσ καὶ τοῦτο γίνεται μέχρι τῆσ σήμερον ἡμέρασ. ἄξιον δὲ τἀνδρὸσ τούτου καὶ ὃ μάλιστ’ ἂν θαυμάσαι τισ ἀκούσασ διελθεῖν·

ἀπαντᾷ γὰρ αὐτῷ παραδόξωσ ὡσ ἑνί τινι τῶν μεγίστων καὶ παρὰ τὸν τῆσ ζωῆσ χρόνον τιμή τε καὶ δόξα ἡ παρὰ τῶν βασιλέων καὶ τοῦ πλήθουσ, καὶ τελευτήσασ δὲ μνήμην αἰώνιον ἔχει. τὰ γὰρ βιβλία, ὅσα δὴ συγγραψάμενοσ καταλέλοιπεν, ἀναγινώσκεται παρ’ ἡμῖν ἔτι καὶ νῦν καὶ πεπιστεύκαμεν ἐξ αὐτῶν, ὅτι Δανίηλοσ ὡμίλει τῷ θεῷ·

οὐ γὰρ τὰ μέλλοντα μόνον προφητεύων διετέλει, καθάπερ καὶ οἱ ἄλλοι προφῆται, ἀλλὰ καὶ καιρὸν ὡρ́ιζεν, εἰσ ὃν ταῦτα ἀποβήσεται· καὶ τῶν προφητῶν τὰ χείρω προλεγόντων καὶ διὰ τοῦτο δυσχεραινομένων ὑπὸ τῶν βασιλέων καὶ τοῦ πλήθουσ Δανίηλοσ ἀγαθῶν ἐγίνετο προφήτησ αὐτοῖσ, ὡσ ἀπὸ μὲν τῆσ εὐφημίασ τῶν προλεγομένων εὔνοιαν ἐπισπᾶσθαι παρὰ πάντων, ἀπὸ δὲ τοῦ τέλουσ αὐτῶν ἀληθείασ πίστιν καὶ δόξαν ὁμοῦ θειότητοσ παρὰ τοῖσ ὄχλοισ ἀποφέρεσθαι.

κατέλιπε δὲ γράψασ, ὅθεν ἡμῖν ἀληθὲσ τὸ τῆσ προφητείασ αὐτοῦ ἀκριβὲσ καὶ ἀπαράλλακτον ἐποίησε δῆλον·

φησὶ γὰρ αὐτὸν γενόμενον ἐν Σούσοισ ἐν τῇ μητροπόλει τῆσ Περσίδοσ, ὡσ ἐξῆλθεν εἰσ τὸ πεδίον μετὰ ἑταίρων αὐτοῦ, σεισμοῦ καὶ κλόνου τῆσ γῆσ ἐξαίφνησ γενομένου καταλειφθείη μόνοσ φευγόντων τῶν φίλων καὶ πέσοι μὲν ἐπὶ στόμα ταραχθεὶσ ἐπὶ τὰσ δύο χεῖρασ, τινὸσ δ’ ἁψαμένου αὐτοῦ καὶ μεταξὺ κελεύοντοσ ἀναστῆναι καὶ τὰ μέλλοντα συμβήσεσθαι τοῖσ πολίταισ ἰδεῖν μετὰ πολλὰσ γενεάσ. ἀναστάντι δ’ αὐτῷ δειχθῆναι κριὸν ἐσήμαινε μέγαν, πολλὰ μὲν ἐκπεφυκότα κέρατα, τελευταῖον δ’ αὐτῶν ὑψηλότερον ἔχοντα.

ἔπειτ’ ἀναβλέψαι μὲν εἰσ τὴν δύσιν, θεάσασθαι δὲ τράγον ἀπ’ αὐτῆσ δι’ ἀέροσ φερόμενον συρράξαντα τῷ κριῷ καὶ τοῖσ κέρασι ῥήξαντα δὶσ καταβαλεῖν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ πατῆσαι. εἶτα τὸν τράγον ἰδεῖν ἐκ τοῦ μετώπου μέγιστον ἀναφύσαντα κέρασ, οὗ κλασθέντοσ ἀναβλαστῆσαι τέσσαρα καθ’ ἕκαστον τῶν ἀνέμων τετραμμένα.

ἐξ αὐτῶν δ’ ἀνασχεῖν καὶ ἄλλο μικρότερον ἀνέγραψεν, ὃ αὐξῆσαν ἔλεγεν αὐτῷ ὁ ταῦτα ἐπιδεικνὺσ θεὸσ πολεμήσειν αὐτοῦ τὸ ἔθνοσ καὶ τὴν πόλιν ἀναιρήσειν κατὰ κράτοσ, καὶ συγχεεῖν τὰ περὶ τὸν ναὸν καὶ τὰσ θυσίασ κωλύσειν γενέσθαι ἐπὶ ἡμέρασ χιλίασ διακοσίασ ἐνενήκοντα ἕξ. ταῦτα μὲν ἰδεῖν ἐν τῷ πεδίῳ τῷ ἐν Σούσοισ ὁ Δανίηλοσ ἔγραψε, κρῖναι δ’ αὐτὸν τὴν ὄψιν τοῦ φαντάσματοσ ἐδήλου τὸν θεὸν οὕτωσ·

τὸν μὲν κριὸν βασιλείασ τὰσ Μήδων καὶ Περσῶν σημαίνειν ἔφασκε, τὰ δὲ κέρατα τοὺσ βασιλεύειν μέλλοντασ, τὸ δὲ ἔσχατον κέρασ σημαίνειν τὸν ἔσχατον βασιλέα· τοῦτον γὰρ διοίσειν ἁπάντων πλούτῳ τε καὶ δόξῃ. τὸν δὲ τράγον δηλοῦν, ὡσ ἐκ τῶν Ἑλλήνων τισ βασιλεύων ἔσται, ὃσ τῷ Πέρσῃ συμβαλὼν δὶσ κρατήσει τῇ μάχῃ καὶ παραλήψεται τὴν ἡγεμονίαν ἅπασαν.

δηλοῦσθαι δ’ ὑπὸ τοῦ μεγάλου κέρατοσ τοῦ ἐν τῷ μετώπῳ τοῦ τράγου τὸν πρῶτον βασιλέα καὶ τὴν τῶν τεσσάρων ἀναβλάστησιν ἐκπεσόντοσ ἐκείνου καὶ τὴν πρὸσ τὰ τέσσαρα κλίματα τῆσ γῆσ αὐτῶν ἀποστροφὴν ἑκάστου τοὺσ διαδόχουσ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ πρώτου βασιλέωσ ἐμφανίζεσθαι καὶ διαμερισμὸν εἰσ αὐτοὺσ τῆσ βασιλείασ, οὔτε δὲ παῖδασ αὐτοῦ τούτουσ ὄντασ οὔτε συγγενεῖσ, πολλοῖσ ἔτεσιν ἄρξειν τῆσ οἰκουμένησ.

γενήσεσθαι δ’ ἐκ τούτων τινὰ βασιλέα τὸν ἐκπολεμήσοντα τό τε ἔθνοσ καὶ τοὺσ νόμουσ αὐτῶν καὶ τὴν κατὰ τούτουσ ἀφαιρησόμενον πολιτείαν καὶ συλήσοντα τὸν ναὸν καὶ τὰσ θυσίασ ἐπ’ ἔτη τρία κωλύσοντα ἐπιτελεσθῆναι.

καὶ δὴ ταῦτα ἡμῶν συνέβη παθεῖν τῷ ἔθνει ὑπὸ Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦσ, καθὼσ εἶδεν ὁ Δανίηλοσ καὶ πολλοῖσ ἔτεσιν ἔμπροσθεν ἀνέγραψε τὰ γενησόμενα.

τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον ὁ Δανίηλοσ καὶ περὶ τῆσ Ῥωμαίων ἡγεμονίασ ἀνέγραψε, καὶ ὅτι ὑπ’ αὐτῶν ἐρημωθήσεται. ταῦτα πάντα ἐκεῖνοσ θεοῦ δείξαντοσ αὐτῷ συγγράψασ κατέλειψεν·

οἳ τήν τε πρόνοιαν ἐκβάλλουσι τοῦ βίου καὶ θεὸν οὐκ ἀξιοῦσιν ἐπιτροπεύειν τῶν πραγμάτων, οὐδ’ ὑπὸ τῆσ μακαρίασ καὶ ἀφθάρτου πρὸσ διαμονὴν τῶν ὅλων οὐσίασ κυβερνᾶσθαι τὰ σύμπαντα, ἄμοιρον δὲ ἡνιόχου καὶ ἀφρόντιστον τὸν κόσμον αὐτομάτωσ φέρεσθαι λέγουσιν.

ὃσ εἰ τοῦτον ἀπροστάτητοσ ἦν τὸν τρόπον, καθάπερ καὶ τὰσ ναῦσ ἐρήμουσ κυβερνητῶν καταδυομένασ ὁρῶμεν ὑπὸ πνευμάτων ἢ καὶ τὰ ἁρ́ματα περιτρεπόμενα μὴ ἔχοντα τοὺσ ἡνιοχοῦντασ, συντριβεὶσ ἂν ὑπὸ τῆσ ἀπρονοήτου συμφορᾶσ ἀπωλώλει καὶ διεφθείρετο.

τοῖσ οὖν προειρημένοισ ὑπὸ Δανιήλου δοκοῦσί μοι σφόδρα τῆσ ἀληθοῦσ δόξησ διαμαρτάνειν οἱ τῷ θεῷ μηδεμίαν εἶναι περὶ τῶν ἀνθρωπίνων ἀποφαινόμενοι πρόνοιαν·

οὐ γὰρ ἂν κατὰ τὴν ἐκείνου προφητείαν, εἰ συνέβαινεν αὐτοματισμῷ τινι τὸν κόσμον διάγειν, πάντα ἑωρῶμεν ἀποβαίνοντα. ἐγὼ μὲν περὶ τούτων ὡσ εὑρ͂ον καὶ ἀνέγνων οὕτωσ ἔγραψα·

εἰ δέ τισ ἄλλωσ δοξάζειν βουλήσεται περὶ αὐτῶν, ἀνέγκλητον ἐχέτω τὴν ἑτερογνωμοσύνην.

SEARCH

MENU NAVIGATION