Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 9

(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 9)

Ιὠσαφάτῃ δὲ τῷ βασιλεῖ παραγενομένῳ εἰσ Ιἑροσόλυμα ἀπὸ τῆσ συμμαχίασ τῆσ πρὸσ Ἄχαβον τὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλέα, ἣν Ἄδερι τῷ Σύρων πολεμοῦντι βασιλεῖ παρασχὼν ἦν ὡσ προειρήκαμεν, Ιηοὖσ ὁ προφήτησ συντυχὼν ᾐτιᾶτο τῆσ πρὸσ Ἄχαβον συμμαχίασ ἄνθρωπον ἀσεβῆ καὶ πονηρόν· τὸν γὰρ θεὸν ἀηδῶσ μὲν ἐπὶ τούτῳ διατεθῆναι, ῥύσασθαι μέντοι καίπερ ἡμαρτηκότα διὰ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ φύσιν οὖσαν ἀγαθὴν ἔλεγεν ἐκ τῶν πολεμίων. καὶ τότε μὲν ἐπ’ εὐχαριστίασ καὶ θυσίασ ὁ βασιλεὺσ τρέπεται τοῦ θεοῦ·

μετὰ ταῦτα δὲ τὴν χώραν ὡρ́μησεν περιερχόμενοσ ἐν κύκλῳ πᾶσαν ὅσησ αὐτὸσ ἐπῆρχε τὸν λαὸν ἐκδιδάσκειν τά τε νόμιμα τὰ διὰ Μωσήουσ ὑπὸ θεοῦ δοθέντα καὶ τὴν εὐσέβειαν τὴν πρὸσ αὐτόν. καὶ δικαστὰσ ἀποδείξασ ἐν ἑκάστῃ πόλει τῶν βασιλευομένων ὑπ’ αὐτοῦ παρεκελεύσατο μηδενὸσ οὕτωσ ὡσ τοῦ δικαίου προνοουμένουσ κρίνειν τοῖσ ὄχλοισ μήτε δώρων μήτε ἀξιώματοσ τῶν ἐν ὑπεροχῇ διὰ πλοῦτον ἢ γένοσ εἶναι δοκούντων, βραβεύειν δὲ ἅπασι τὸ ἴσον ἐπισταμένουσ, ὅτι καὶ τῶν κρύφα πραττομένων ἕκαστον ὁ θεὸσ βλέπει.

ταῦτα διδάξασ κατὰ πόλιν ἑκάστην τῶν δύο φυλῶν ὑπέστρεψεν εἰσ Ιἑροσόλυμα, κατέστησε δὲ καὶ ἐν τούτοισ κριτὰσ ἐκ τῶν ἱερέων καὶ τῶν Ληουιτῶν καὶ τῶν τὰ πρῶτα τοῦ πλήθουσ φερομένων παραινέσασ ἐπιμελεῖσ καὶ δικαίασ ποιεῖσθαι πάσασ τὰσ κρίσεισ·

ἂν δὲ περὶ μειζόνων διαφορὰν ἔχοντεσ τῶν ὁμοφύλων τινὲσ ἐκ τῶν ἄλλων πρὸσ αὐτοὺσ πέμψωσι πόλεων, τούτοισ δὲ μετὰ πλείονοσ σπουδῆσ ἀποφαίνεσθαι δικαίωσ περὶ τῶν πραγμάτων·

μάλιστα γὰρ τὰσ ἐν ταύτῃ τῇ πόλει κρίσεισ, ἐν ᾗ τόν τε ναὸν εἶναι τοῦ θεοῦ συμβέβηκε καὶ δίαιταν ὁ βασιλεὺσ ἔχει, προσῆκε σπουδαίασ εἶναι καὶ δικαιοτάτασ. ἄρχοντασ δ’ αὐτῶν ἀποδείκνυσιν Ἀμασίαν τὸν ἱερέα καὶ Ζαβαδίαν ἐκ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ ἑκατέρουσ.

καὶ ὁ μὲν βασιλεὺσ τοῦτον τὸν τρόπον διέτασσε τὰ πράγματα. Κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν καιρὸν ἐστράτευον ἐπ’ αὐτὸν Μωαβῖται καὶ Ἀμμανῖται συμπαραλαβόντεσ καὶ Ἀράβων μεγάλην μοῖραν, καὶ καταστρατοπεδεύονται πρὸσ Ἐγγάδῃ πόλει κειμένῃ πρὸσ τῇ Ἀσφαλτίδι λίμνῃ τριακοσίουσ ἀπεχούσῃ σταδίουσ τῶν Ιἑροσολύμων·

γεννᾶται δ’ ἐν αὐτῇ φοίνιξ ὁ κάλλιστοσ καὶ ὀποβάλσαμον. ἀκούσασ δ’ Ιὠσαφάτησ, ὅτι τὴν λίμνην διαβάντεσ οἱ πολέμιοι ἐμβεβλήκασιν ἤδη εἰσ τὴν βασιλευομένην ὑπ’ αὐτοῦ χώραν, δείσασ εἰσ ἐκκλησίαν συνάγει τὸν δῆμον τῶν Ιἑροσολυμιτῶν εἰσ τὸ ἱερόν, καὶ στὰσ κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ ηὔχετο καὶ ἐπεκαλεῖτο τὸν θεὸν παρασχεῖν αὐτῷ δύναμιν καὶ ἰσχύν, ὥστε τιμωρήσασθαι τοὺσ ἐπιστρατεύσαντασ·

καὶ γὰρ τοῦτο δεηθῆναι τοὺσ τὸ ἱερὸν κατασκευασαμένουσ αὐτοῦ, ὅπωσ ὑπερμάχηται τῆσ πόλεωσ ἐκείνησ καὶ τοὺσ ἐπ’ αὐτὸ τολμήσαντασ ἐλθεῖν ἀμύνηται, οἳ τὴν ὑπ’ αὐτοῦ δοθεῖσαν γῆν εἰσ κατοίκησιν ἀφελέσθαι πάρεισιν αὐτούσ.

ταῦτ’ εὐχόμενοσ ἐδάκρυε καὶ σύμπαν δὲ τὸ πλῆθοσ γυναιξὶν ἅμα καὶ τέκνοισ ἱκέτευεν. Ιἀζίηλοσ δέ τισ προφήτησ παρελθὼν εἰσ μέσην τὴν ἐκκλησίαν ἀνεβόησε τῷ τε πλήθει λέγων καὶ τῷ βασιλεῖ, τὸν θεὸν ἐπακοῦσαι τῶν εὐχῶν καὶ πολεμήσειν αὐτὸν τοῖσ ἐχθροῖσ ἐπαγγέλλεσθαι.

προσέταξε δὲ τῇ ἐπιούσῃ τὴν στρατιὰν ἐξελάσαντα τοῖσ πολεμίοισ ὑπαντᾶν· εὑρήσειν γὰρ αὐτοὺσ ἐπὶ τῆσ μεταξὺ Ιἑροσολύμων καὶ Ἐγγάδησ ἀναβάσεωσ λεγομένησ δ’ Ἐξοχῆσ·

καὶ μὴ συμβαλεῖν μὲν αὐτοῖσ, στάντασ δὲ μόνον ὁρᾶν, πῶσ αὐτοῖσ μάχεται τὸ θεῖον. τοῦ δὲ προφήτου ταῦτ’ εἰπόντοσ ὁ μὲν βασιλεὺσ καὶ τὸ πλῆθοσ πεσόντεσ ἐπὶ πρόσωπον ηὐχαρίστουν τῷ θεῷ καὶ προσεκύνουν, οἱ δὲ Ληουῖται τοῖσ ὀργάνοισ διετέλουν ὑμνοῦντεσ. Ἅμα δ’ ἡμέρᾳ προελθὼν ὁ βασιλεὺσ εἰσ τὴν ἔρημον τὴν ὑποκάτω Θεκώασ πόλεωσ ἔλεγε πρὸσ τὸ πλῆθοσ, ὡσ δεῖ πιστεύειν τοῖσ ὑπὸ τοῦ προφήτου εἰρημένοισ καὶ μὴ παρατάσσεσθαι μὲν αὐτοὺσ εἰσ μάχην, προστησαμένουσ δὲ τοὺσ ἱερεῖσ μετὰ τῶν σαλπίγγων καὶ Ληουιτῶν εὐχαριστεῖν ὡσ ἤδη ῥυσαμένῳ τὴν χώραν ἡμῶν παρὰ τῶν πολεμίων.

ἤρεσε δὲ ἡ τοῦ βασιλέωσ γνώμη, καὶ ἅπερ συνεβούλευσε ταῦτ’ ἔπραττον.

ὁ δὲ θεὸσ εἰσ φόβον ἐνέβαλε καὶ ταραχὴν τοὺσ Ἀμμανίτασ· οἱ δὲ δόξαντεσ ἀλλήλουσ πολεμίουσ ἀπέκτεινον, ὡσ ἐκ τῆσ τοσαύτησ στρατιᾶσ ἀνασωθῆναι μηδένα. Ιὠσαφάτησ δὲ ἀποβλέψασ εἰσ τὴν φάραγγα, ἐν ᾗ συνέβαιν’ ἐστρατοπεδευκέναι τοὺσ πολεμίουσ, καὶ πλήρη νεκρῶν ἰδὼν ἥσθη μὲν ἐπὶ τῷ παραδόξῳ τῆσ τοῦ θεοῦ βοηθείασ, ὅτι μηδὲ πονήσασιν αὐτοῖσ αὐτὸσ δι’ αὑτοῦ τὴν νίκην ἔδωκεν, ἐπέτρεψε δὲ τῇ στρατιᾷ διαρπάσαι τὴν παρεμβολὴν τῶν ἐχθρῶν καὶ σκυλεῦσαι τοὺσ νεκρούσ.

καὶ οἱ μὲν ἐπὶ τρεῖσ ἡμέρασ σκυλεύοντεσ ἔκαμον·

τοσοῦτον ἦν τὸ τῶν ἀνῃρημένων πλῆθοσ· τῇ τετάρτῃ δὲ συναθροισθεὶσ πᾶσ ὁ λαὸσ εἴσ τινα κοῖλον καὶ φαραγγώδη τόπον τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν καὶ τὴν συμμαχίαν εὐλόγησαν, ἀφ’ οὗ καὶ προσηγορίαν ἔσχεν ὁ τόποσ κοιλὰσ εὐλογίασ. Ἐκεῖθεν δὲ ἀναγαγὼν τὴν στρατιὰν ὁ βασιλεὺσ εἰσ Ιἑροσόλυμα τρέπεται πρὸσ εὐωχίαν καὶ θυσίασ ἐπὶ πολλὰσ ἡμέρασ.

μετὰ μέντοι γε τὴν τῶν πολεμίων αὐτοῦ διαφθορὰν ἀκουσθεῖσαν τοῖσ ἀλλοφύλοισ ἔθνεσι πάντεσ οὗτοι κατεπλάγησαν αὐτόν, ὡσ φανερῶσ αὐτῷ τοῦ θεοῦ τὸ λοιπὸν συμμαχοῦντοσ. καὶ Ιὠσαφάτησ μὲν ἔκτοτε μετὰ λαμπρᾶσ δόξησ ἐπί τε δικαιοσύνῃ καὶ τῇ πρὸσ τὸ θεῖον εὐσεβείᾳ διῆγεν· ἦν δὲ φίλοσ καὶ τῷ τοῦ Ἀχάβου παιδὶ βασιλεύοντι τῶν Ἰσραηλιτῶν, πρὸσ ὃν κοινωνήσασ ἐπὶ κατασκευῇ νεῶν εἴσ τε Πόντον πλεουσῶν καὶ τὰ ἐπὶ Θρᾴκησ ἐμπόρια διήμαρτε τοῦ κτήματοσ·

ὑπὸ γὰρ μεγέθουσ ἀπώλετο τὰ σκάφη· καὶ διὰ τοῦτο οὐκέτι περὶ ναῦσ ἐφιλοτιμήσατο. τὰ μὲν οὖν περὶ τὸν Ιἑροσολύμων βασιλέα Ιὠσαφάτην οὕτωσ εἶχεν. Ὁ δ’ Ἀχάβου παῖσ Ὀχοζίασ ἐβασίλευε τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐν Σαμαρείᾳ ποιούμενοσ τὴν δίαιταν, πονηρὸσ ὢν καὶ πάντα ὅμοιοσ τοῖσ γονεῦσιν ἀμφοτέροισ καὶ Ιἑροβοάμῳ τῷ πρώτῳ παρανομήσαντι καὶ τὸν λαὸν ἀπατᾶν ἀρξαμένῳ.

τὴν δὲ βασιλείαν ἔτοσ ἤδη δεύτερον ἔχοντοσ ὁ τῶν Μωαβιτῶν ἀφίσταται βασιλεὺσ αὐτοῦ καὶ τοὺσ φόρουσ, οὓσ ἔμπροσθεν ἐτέλει τῷ πατρὶ αὐτοῦ Ἀχάβῳ, χορηγῶν ἐπαύσατο.

συνέβη δὲ τὸν Ὀχοζίαν καταβαίνοντα ἀπὸ τοῦ τέγουσ τῆσ οἰκίασ κατενεχθῆναι καὶ νοσήσαντα πέμψαι πρὸσ τὴν Ἀκκάρων θεὸν Μυῖαν, τοῦτο γὰρ ἦν ὄνομα τῇ θεῷ, πυνθάνεσθαι περὶ τῆσ σωτηρίασ. φανεὶσ δὲ ὁ τῶν Ἑβραίων θεὸσ Ἠλίᾳ τῷ προφήτῃ προσέταξεν αὐτῷ τοῖσ πεμφθεῖσιν ἀγγέλοισ ὑπαντήσαντι πυνθάνεσθαι αὐτῶν, εἰ θεὸν ὁ Ἰσραηλιτῶν λαὸσ ἴδιον οὐκ ἔχει, ὅτι πέμπει πρὸσ τὸν ἀλλότριον βασιλεὺσ αὐτῶν περὶ τῆσ σωτηρίασ ἐρησομένουσ, κελεῦσαί τε αὐτοὺσ ὑποστρέψαι καὶ φράσαι τῷ βασιλεῖ, ὅτι μὴ διαφεύξεται τὴν νόσον.

τοῦ δὲ Ἠλία ποιήσαντοσ ἃ προσέταξεν ὁ θεὸσ ἀκούσαντεσ οἱ ἄγγελοι τὰ παρ’ αὐτοῦ παραχρῆμα ὑπέστρεψαν πρὸσ τὸν βασιλέα.

θαυμάζοντοσ δὲ τὸ τάχοσ τῆσ ἐπανόδου καὶ τὴν αἰτίαν ἐρωτήσαντοσ ἔφασαν ἀπαντῆσαί τινα αὐτοῖσ ἄνθρωπον καὶ κωλῦσαι μὲν προσωτέρω χωρεῖν, ἀναστρέψαντασ δέ σοι λέγειν ἐξ ἐντολῆσ τοῦ Ἰσραηλιτῶν θεοῦ, ὅτι κάκιον ἕξει ἡ νόσοσ. " τοῦ δὲ βασιλέωσ σημαίνειν αὐτῷ τὸν ταῦτ’ εἰρηκότα κελεύσαντοσ, ἄνθρωπον ἔλεγον δασὺν καὶ ζώνην περιειλημμένον δερματίνην.

συνεὶσ δὲ ἐκ τούτων Ἠλίαν εἶναι τὸν σημαινόμενον ὑπὸ τῶν ἀγγέλων πέμψασ πρὸσ αὐτὸν ταξίαρχον καὶ πεντήκοντα ὁπλίτασ ἀχθῆναι αὐτὸν ἐκέλευσεν. εὑρὼν δὲ τὸν Ἠλίαν ὁ πεμφθεὶσ ταξίαρχοσ ἐπὶ τῆσ κορυφῆσ τοῦ ὄρουσ καθεζόμενον καταβάντα ἥκειν ἐκέλευε πρὸσ τὸν βασιλέα·

κελεύειν γὰρ τοῦτο ἐκεῖνον· εἰ δὲ μὴ θελήσειεν, ἄκοντα βιάσεσθαι. ὁ δὲ εἰπὼν πρὸσ αὐτὸν ἐπὶ πείρᾳ τοῦ προφήτησ ἀληθὴσ ὑπάρχειν εὔξεσθαι πῦρ ἀπ’ οὐρανοῦ πεσὸν ἀπολέσαι τούσ τε στρατιώτασ καὶ αὐτὸν εὔχεται, καὶ πρηστὴρ κατενεχθεὶσ διαφθείρει τόν τε ταξίαρχον καὶ τοὺσ σὺν αὐτῷ. τῆσ δὲ ἀπωλείασ τῆσ τούτων δηλωθείσησ τῷ βασιλεῖ παροξυνθεὶσ ἄλλον ταξίαρχον πέμπει ἐπὶ τὸν Ἠλίαν σὺν ὁπλίταισ τοσούτοισ, ὅσοισ καὶ τὸν πρότερον συναπέστειλεν.

ἀπειλήσαντοσ δὲ καὶ τούτου τῷ προφήτῃ βίᾳ λαβόντα ἄξειν αὐτὸν εἰ μὴ κατέλθοι βουλόμενοσ, εὐξαμένου κατ’ αὐτοῦ πῦρ διεχρήσατο καθὼσ καὶ τὸν πρὸ αὐτοῦ ταξίαρχον. πυνθανόμενοσ δὲ καὶ τὰ περὶ τοῦτον ὁ βασιλεὺσ τρίτον ἐξέπεμψεν.

ὁ δὲ φρόνιμοσ ὢν καὶ λίαν ἐπιεικὴσ τὸ ἦθοσ ἐλθὼν ἐπὶ τὸν τόπον, οὗ συνέβαινεν εἶναι τὸν Ἠλίαν, φιλοφρόνωσ προσεῖπεν αὐτόν· γινώσκειν δ’ ἔλεγεν, ὅτι μὴ βουλόμενοσ βασιλικῷ διακονῶν προστάγματι παρείη πρὸσ αὐτόν, καὶ οἱ πρὸ αὐτοῦ πεμφθέντεσ οὐχ ἑκόντεσ ἀλλὰ κατὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν ἦλθον· ἐλεῆσαι τοιγαροῦν αὐτὸν ἠξίου τούσ τε σὺν αὐτῷ παρόντασ ὁπλίτασ καὶ καταβάντα ἕπεσθαι πρὸσ τὸν βασιλέα. ἀποδεξάμενοσ δὲ τὴν δεξιότητα τῶν λόγων καὶ τὸ ἀστεῖον τοῦ ἤθουσ ὁ Ἠλίασ καταβὰσ ἠκολούθησε.

παραγενόμενοσ δὲ πρὸσ τὸν βασιλέα προεφήτευσεν αὐτῷ καὶ τὸν θεὸν ἐδήλου λέγειν· "ἐπειδὴ κατέγνωσ μὲν αὐτοῦ ὡσ οὐκ ὄντοσ θεοῦ καὶ περὶ τῆσ νόσου οὐ τἀληθὲσ προειπεῖν δυναμένου, πρὸσ δὲ τὸν Ἀκκαρωνιτῶν ἔπεμπεσ παρ’ αὐτοῦ πυνθανόμενοσ ποδαπὸν ἔσται σοι τῆσ νόσου τέλοσ, γίνωσκε ὅτι τεθνήξῃ. Καὶ ὁ μὲν ὀλίγου σφόδρα χρόνου διελθόντοσ καθὼσ προεῖπεν Ἠλίασ ἀπέθανε, διαδέχεται δ’ αὐτοῦ τὴν βασιλείαν ὁ ἀδελφὸσ Ιὤραμοσ·

ἄπαισ γὰρ κατέστρεψε τὸν βίον. ὁ δὲ Ιὤραμοσ οὗτοσ τῷ πατρὶ Ἀχάβῳ τὴν πονηρίαν παραπλήσιοσ γενόμενοσ ἐβασίλευσεν ἔτη δώδεκα πάσῃ παρανομίᾳ χρησάμενοσ καὶ ἀσεβείᾳ πρὸσ τὸν θεόν· παρεὶσ γὰρ τοῦτον θρησκεύειν τοὺσ ξενικοὺσ ἐσέβετο· ἦν δὲ τἆλλα δραστήριοσ.

κατ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν Ἠλίασ ἐξ ἀνθρώπων ἠφανίσθη καὶ οὐδεὶσ ἔγνω μέχρι τῆσ σήμερον αὐτοῦ τὴν τελευτήν· μαθητὴν δὲ Ἐλισσαῖον κατέλιπεν, ὡσ καὶ πρότερον ἐδηλώσαμεν. περὶ μέντοι γε Ἠλία καὶ Ἐνώχου τοῦ γενομένου πρὸ τῆσ ἐπομβρίασ ἐν ταῖσ ἱεραῖσ ἀναγέγραπται βίβλοισ, ὅτι γεγόνασιν ἀφανεῖσ, θάνατον δ’ αὐτῶν οὐδεὶσ οἶδεν. Παραλαβὼν δὲ τὴν βασιλείαν Ιὤραμοσ ἐπὶ τὸν Μωαβιτῶν ἔγνω στρατεύειν βασιλέα Μεισὰν ὄνομα·

τοῦ γὰρ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καθὼσ προείπαμεν, ἔτυχεν ἀποστὰσ φόρουσ τελῶν Ἀχάβῳ τῷ πατρὶ αὐτοῦ μυριάδασ εἴκοσι προβάτων σὺν τοῖσ πόκοισ. συναθροίσασ οὖν τὴν οἰκείαν δύναμιν ἔπεμψε πρὸσ Ιὠσαφάτην παρακαλῶν αὐτόν, ἐπεὶ φίλοσ ἀπ’ ἀρχῆσ ὑπῆρχεν αὐτοῦ τῷ πατρί, συμμαχῆσαι πόλεμον ἐπὶ τοὺσ Μωαβίτασ ἐκφέρειν μέλλοντι ἀποστάντασ αὐτοῦ τῆσ βασιλείασ.

ὁ δ’ οὐ μόνον αὐτὸσ βοηθήσειν ὑπέσχετο, ἀλλὰ καὶ τὸν Ἰδουμαίων βασιλέα συναναγκάσειν ὄντα ὑφ’ ἑαυτὸν συστρατεύσασθαι. καὶ κυκλεύσαντεσ ἑπτὰ ἡμερῶν ὁδὸν εἰσ ἀπορίαν ὕδατοσ τοῖσ τε κτήνεσι καὶ τῇ στρατιᾷ περιέστησαν πλανηθέντων τὰσ ὁδοὺσ αὐτοῖσ τῶν ἡγουμένων, ὡσ ἀγωνιᾶν μὲν ἅπαντασ, μάλιστα δὲ τὸν Ιὤραμον καὶ ὑπὸ λύπησ ἐκβοῆσαι πρὸσ τὸν θεόν, τί κακὸν αἰτιασάμενοσ ἀγάγοι τοὺσ τρεῖσ βασιλεῖσ ἀμαχητὶ παραδώσοντασ ἑαυτοὺσ τῷ Μωαβιτῶν βασιλεῖ;

παρεθάρρυνε δ’ αὐτὸν ὁ Ιὠσαφάτησ δίκαιοσ ὢν καὶ πέμψαντα εἰσ τὸ στρατόπεδον ἐκέλευσε γνῶναι, εἴ τισ αὐτοῖσ τοῦ θεοῦ προφήτησ συνελήλυθεν, ἵνα δι’ αὐτοῦ μάθωμεν παρὰ τοῦ θεοῦ, τί ποιητέον ἡμῖν.

" οἰκέτου δέ τινοσ φήσαντοσ τῶν Ιὠράμου ἰδεῖν αὐτόθι τὸν Ἠλία μαθητὴν Ἐλισσαῖον Σαφάτου παῖδα πρὸσ αὐτὸν ἀπίασιν οἱ τρεῖσ βασιλεῖσ Ιὠσαφάτου παραινέσαντοσ. ἐλθόντεσ δ’ ἐπὶ τὴν σκηνὴν τοῦ προφήτου, ἔτυχε δ’ ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ κατεσκηνωκώσ, ἐπηρώτων τὸ μέλλον ἐπὶ τῆσ στρατιᾶσ, μάλιστα δὲ ὁ Ιὤραμοσ.

τοῦ δὲ μὴ διοχλεῖν αὐτῷ φράσαντοσ ἀλλὰ πρὸσ τοὺσ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ καὶ τῆσ μητρὸσ βαδίζειν προφήτασ, εἶναι γὰρ ἐκείνουσ ἀληθεῖσ, ἐδεῖτο προφητεύειν καὶ σώζειν αὐτούσ. ὁ δὲ ὀμόσασ τὸν θεὸν οὐκ ἂν ἀποκριθῆναι αὐτῷ, εἰ μὴ διὰ Ιὠσαφάτην ὅσιον ὄντα καὶ δίκαιον, ἀχθέντοσ ἀνθρώπου τινὸσ ψάλλειν εἰδότοσ, ἐπεζήτησε γὰρ αὐτόσ, πρὸσ τὸν ψαλμὸν ἔνθεοσ γενόμενοσ προσέταξε τοῖσ βασιλεῦσιν ἐν τῷ χειμάρρῳ πολλοὺσ ὀρύξαι βόθρουσ·

οὔτε γὰρ νέφουσ οὔτε πνεύματοσ γενομένου οὔτε ὑετοῦ καταρραγέντοσ ὄψεσθε πλήρη τὸν ποταμὸν ὕδατοσ, ὡσ ἂν καὶ τὸν στρατὸν καὶ τὰ ὑποζύγια διασωθῆναι ὑμῖν ἀπὸ τοῦ ποτοῦ.

ἔσται δὲ ὑμῖν οὐ τοῦτο μόνον παρὰ θεοῦ, ἀλλὰ καὶ κρατήσετε τῶν ἐχθρῶν καὶ καλλίστασ καὶ ὀχυρωτάτασ πόλεισ λήψεσθε τῶν Μωαβιτῶν, καὶ δένδρα μὲν αὐτῶν ἥμερα κόψετε, τὴν δὲ χώραν δῃώσετε, πηγὰσ δὲ καὶ ποταμοὺσ ἐμφράξετε. Ταῦτα εἰπόντοσ τοῦ προφήτου τῇ ἐπιούσῃ πρὶν ἥλιον ἀνασχεῖν ὁ χειμάρρουσ πολὺσ ἐρρύη, σφοδρῶσ γὰρ ἀπὸ τριῶν ἡμερῶν ὁδοῦ ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ τὸν θεὸν ὗσαι συνέπεσεν, ὥστε εὑρεῖν τὴν στρατιὰν καὶ τὰ ὑποζύγια ποτὸν ἄφθονον.

ὡσ δὲ ἤκουσαν οἱ Μωαβῖται τοὺσ τρεῖσ βασιλέασ ἐπ’ αὐτοὺσ βαδίζοντασ καὶ διὰ τῆσ ἐρήμου ποιουμένουσ τὴν ἔφοδον, ὁ βασιλεὺσ αὐτῶν εὐθὺσ συλλέξασ στρατιὰν ἐκέλευσεν ἐπὶ τῶν ὁρ́ων βάλλεσθαι τὸ στρατόπεδον, ἵνα αὐτοὺσ μὴ λάθωσιν εἰσ τὴν χώραν ἐμβαλόντεσ οἱ πολέμιοι.

θεασάμενοι δὲ ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν ἡλίου τὸ ἐν τῷ χειμάρρῳ ὕδωρ, καὶ γὰρ οὐδὲ μακρὰν ἦν τῆσ Μωαβίτιδοσ, αἵματι τὴν χροὰν ὅμοιον, τότε γὰρ μάλιστα πρὸσ τὴν αὐγὴν τὸ ὕδωρ ἐρυθραίνεται, ψευδῆ δόξαν περὶ τῶν πολεμίων ἐλάμβανον ὡσ ἀπεκτονότων ἑαυτοὺσ διὰ δίψοσ καὶ τοῦ ποταμοῦ αἷμα αὐτοῖσ ῥέοντοσ.

τοῦτο τοίνυν οὕτωσ ἔχειν ὑπολαβόντεσ ἠξίωσαν αὐτοὺσ ἐπὶ διαρπαγὴν τῶν πολεμίων ἐκπέμψαι τὸν βασιλέα καὶ πάντεσ ἐξορμήσαντεσ ὡσ ἐπὶ ἑτοίμην ὠφέλειαν ἦλθον εἰσ τὸ τῶν ἐχθρῶν στρατόπεδον ὡσ ἀπολωλότων.

καὶ διαψεύδεται μὲν αὐτοῖσ ἡ ἐλπὶσ αὕτη, περιστάντων δὲ τῶν πολεμίων οἱ μὲν αὐτῶν κατεκόπησαν οἱ δὲ διεσπάρησαν εἰσ τὴν ἰδίαν χώραν φεύγοντεσ. ἐμβαλόντεσ δὲ εἰσ τὴν Μωαβιτῶν οἱ βασιλεῖσ τάσ τε πόλεισ κατεστρέψαντο τὰσ ἐν αὐτῇ καὶ τοὺσ ἀγροὺσ αὐτῶν διήρπασαν καὶ ἠφάνισαν πληροῦντεσ τῶν ἐκ τῶν χειμάρρων λίθων, καὶ τὰ κάλλιστα τῶν δένδρων ἔκοψαν, καὶ τὰσ πηγὰσ ἐνέφραξαν τῶν ὑδάτων, καὶ τὰ τείχη καθεῖλον ἑώσ ἐδάφουσ.

ὁ δὲ βασιλεὺσ τῶν Μωαβιτῶν συνδιωκόμενοσ τῇ πολιορκίᾳ καὶ τὴν πόλιν ὁρῶν κινδυνεύουσαν αἱρεθῆναι κατὰ κράτοσ ὡρ́μησε μεθ’ ἑπτακοσίων ἐξελθὼν διὰ τοῦ τῶν πολεμίων ἐξιππάσασθαι στρατοπέδου, καθ’ ὃ μέροσ ἐνόμιζεν αὐτοὺσ τὰσ φυλακὰσ ἀνεῖσθαι.

καὶ πειραθεὶσ οὐκ ἠδυνήθη φυγεῖν· ἐπιτυγχάνει γὰρ ἐπιμελῶσ φρουρουμένῳ τῷ τόπῳ. ὑποστρέψασ δὲ εἰσ τὴν πόλιν ἔργον ἀπογνώσεωσ καὶ δεινῆσ ἀνάγκησ διεπράξατο·

τῶν υἱῶν τὸν πρεσβύτατον, ὃσ μετ’ αὐτὸν βασιλεύειν ἤμελλεν, ἀναγαγὼν ἐπὶ τὸ τεῖχοσ ὥστε ἅπασι φανερὸν γενέσθαι τοῖσ πολεμίοισ ἱερούργησεν εἰσ ὁλοκαύτωσιν τῷ θεῷ. θεασάμενοι δ’ αὐτὸν οἱ βασιλεῖσ κατῴκτειραν τῆσ ἀνάγκησ καὶ παθόντεσ ἀνθρώπινόν τι καὶ ἐλεεινὸν διέλυσαν τὴν πολιορκίαν καὶ ἕκαστοσ εἰσ τὴν οἰκείαν ἀνέστρεψαν. Ιὠσαφάτησ δὲ παραγενόμενοσ εἰσ Ιἑροσόλυμα καὶ μετ’ εἰρήνησ διαγαγὼν ὀλίγον ἐπιβιώσασ χρόνον μετὰ τὴν στρατείαν ἐκείνην ἀπέθανε, ζήσασ μὲν ἐτῶν ἀριθμὸν ἑξήκοντα, βασιλεύσασ δὲ ἐξ αὐτῶν πέντε καὶ εἴκοσι.

ταφῆσ δὲ ἔτυχε μεγαλοπρεποῦσ ἐν Ιἑροσολύμοισ· καὶ γὰρ ἦν μιμητὴσ τῶν Δαυίδου ἔργων. Κατέλιπε δὲ καὶ παῖδασ ἱκανούσ, διάδοχον δ’ ἀπέδειξε τὸν πρεσβύτατον Ιὤραμον·

ταὐτὸ γὰρ εἶχεν ὄνομα τῷ τῆσ γυναικὸσ ἀδελφῷ, βασιλεύοντι δὲ τῶν Ἰσραηλιτῶν, Ἀχάβου δὲ παιδί. παραγενόμενοσ δ’ ἐκ τῆσ Μωαβίτιδοσ ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεὺσ εἰσ Σαμάρειαν εἶχε σὺν αὑτῷ τὸν προφήτην Ἐλισσαῖον, οὗ τὰσ πράξεισ βούλομαι διελθεῖν, λαμπραὶ γάρ εἰσι καὶ ἱστορίασ ἄξιαι, καθὼσ ἐν ταῖσ ἱεραῖσ βίβλοισ ἐπεγνώκαμεν.

Προσελθοῦσαν γὰρ αὐτῷ φασι τὴν Ὠβεδίου τοῦ Ἀχάβου οἰκονόμου γυναῖκα εἰπεῖν, ὡσ οὐκ ἀγνοεῖ πῶσ ὁ ἀνὴρ αὐτῆσ τοὺσ προφήτασ περιέσωσεν ὑπὸ τῆσ Ἀχάβου γυναικὸσ Ιἐζαβέλασ ἀναιρουμένουσ·

ἑκατὸν γὰρ ἔλεγεν ὑπ’ αὐτοῦ δανεισαμένου τραφῆναι κεκρυμμένουσ· καὶ μετὰ τὴν τἀνδρὸσ τελευτὴν ἄγεσθαι νῦν ὑπὸ τῶν δανειστῶν αὐτήν τε καὶ τέκνα πρὸσ δουλείαν, παρεκάλει τε διὰ ταύτην τὴν ἐργασίαν τἀνδρὸσ ἐλεῆσαί τε καὶ παρασχεῖν τινα βοήθειαν. πυθομένῳ δ’ αὐτῷ, τί ἔχει ἐπὶ τῆσ οἰκίασ, ἄλλο μὲν οὐδὲν ἔφη, ἔλαιον δὲ βραχὺ λίαν ἐν κεραμίῳ.

ὁ δὲ προφήτησ ἀπελθοῦσαν ἐκέλευσεν ἀγγεῖα χρήσασθαι πολλὰ παρὰ τῶν γειτόνων κενὰ καὶ τὰσ θύρασ ἀποκλείσασαν τοῦ δωματίου μεταχεῖν εἰσ ἅπαντα τὸ ἔλαιον· τὸν γὰρ θεὸν πληρώσειν αὐτά. τῆσ δὲ γυναικὸσ τὰ κελευσθέντα ποιούσησ καὶ τοῖσ τέκνοισ προσφέρειν ἕκαστον τῶν ἀγγείων προσταττούσησ, ἐπεὶ πάντα ἐπληρώθη καὶ μηδὲν ἦν κενόν, ἐλθοῦσα πρὸσ τὸν προφήτην ταῦτα ἀπήγγειλεν.

ὁ δὲ συνεβούλευε τοὔλαιον ἀπελθούσῃ ἀποδόσθαι καὶ τοῖσ δανεισταῖσ ἀποδοῦναι τὰ ὀφειλόμενα·

γενήσεσθαι δέ τι καὶ περισσὸν ἐκ τῆσ τιμῆσ τοῦ ἐλαίου, ᾧ πρὸσ διατροφὴν τὴν τῶν τέκνων καταχρήσεται. καὶ Ἐλισσαῖοσ μὲν οὕτωσ ἀπήλλαξε τῶν χρεῶν τὴν γυναῖκα καὶ τῆσ ἀπὸ τῶν δανειστῶν ὕβρεωσ ἠλευθέρωσεν. Ἐλισσαῖοσ δὲ ταχέωσ πρὸσ Ιὤραμον ἐξαπέστειλε φυλάττεσθαι τὸν τόπον ἐκεῖνον αὐτῷ παραινῶν·

εἶναι γὰρ ἐν αὐτῷ Σύρουσ τινὰσ τοὺσ ἐκεῖ λοχῶντασ αὐτὸν ἀνελεῖν. καὶ ὁ μὲν βασιλεὺσ οὐκέτ’ ἐπὶ τὴν θήραν ἐξώρμησε τῷ προφήτῃ πειθόμενοσ· Ἄδερ δὲ τῆσ ἐπιβουλῆσ διαμαρτὼν ὡσ τῶν ἰδίων αὐτοῦ καταμηνυσάντων πρὸσ τὸν Ιὤραμον τὴν ἐνέδραν, ὠργίζετό τε καὶ μεταπεμψάμενοσ αὐτοὺσ προδότασ ἔλεγε τῶν ἀπορρήτων αὐτοῦ καὶ θάνατον ἠπείλει φανερᾶσ τῆσ ἐπιχειρήσεωσ, ἣν μόνοισ ἐκείνοισ ἐπίστευσε, τῷ πολεμίῳ γεγενημένησ.

φήσαντοσ δέ τινοσ τῶν παρόντων ψευδοδοξεῖν αὐτόν, μηδὲ ὑπονοεῖν αὐτὸν ὡσ πρὸσ τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ κατειρηκότασ τὴν ἔκπεμψιν τῶν ἀναιρησόντων αὐτούσ, ἀλλὰ γινώσκειν ὅτι Ἐλισσαῖόσ ἐστιν ὁ προφήτησ ὁ πάντα μηνύων αὐτῷ καὶ φανερὰ ποιῶν τὰ ὑπ’ αὐτοῦ βουλευόμενα, προσέταξε πέμψασ μαθεῖν ἐν τίνι πόλει τυγχάνει διατρίβων Ἐλισσαῖοσ.

οἱ δὲ πεμφθέντεσ ἧκον ἀγγέλλοντεσ αὐτὸν ἐν Δωθαεὶν ὑπάρχοντα.

πέμπει τοιγαροῦν Ἄδερ ἐπὶ τὴν πόλιν δύναμιν πολλὴν ἱππέων καὶ ἁρμάτων, ὅπωσ τὸν Ἐλισσαῖον λάβωσιν. οἱ δὲ νυκτὸσ κύκλῳ τὴν πόλιν πᾶσαν περιλαβόντεσ εἶχον ἐν φρουρᾷ. ἅμα δὲ ἑῴ τοῦτο μαθὼν ὁ τοῦ προφήτου διάκονοσ καὶ ὅτι ζητοῦσιν οἱ πολέμιοι λαβεῖν Ἐλισσαῖον ἐδήλωσεν αὐτῷ μετὰ βοῆσ καὶ ταραχῆσ δραμὼν πρὸσ αὐτόν. ὁ δὲ τὸν θεράποντα μὴ δεδιέναι παρεθάρρυνε καὶ τὸν θεόν, ᾧ συμμάχῳ καταφρονῶν ἀδεὴσ ἦν, παρεκάλει τῷ διακόνῳ πρὸσ τὸ λαβεῖν αὐτὸν εὐέλπι θάρσοσ ἐμφανίσαι τὴν αὑτοῦ δύναμιν καὶ παρουσίαν, ὡσ δυνατόν.

ὁ δὲ θεὸσ ἐπήκοοσ τῶν εὐχῶν τοῦ προφήτου γενόμενοσ πλῆθοσ ἁρμάτων καὶ ἵππων τῷ θεράποντι περὶ τὸν Ἐλισσαῖον κεκυκλωμένον θεάσασθαι παρέσχεν, ὡσ αὐτὸν ἀφιέναι μὲν τὸ δέοσ, ἀναθαρσῆσαι δὲ πρὸσ τὴν ὄψιν τῆσ νομιζομένησ συμμαχίασ. Ἐλισσαῖοσ δὲ μετὰ ταῦτα καὶ τὰσ τῶν πολεμίων ὄψεισ ἀμαυρῶσαι τὸν θεὸν παρεκάλει ἀχλὺν αὐταῖσ ἐπιβαλόντα ἀφ’ ἧσ ἀγνοήσειν αὐτὸν ἔμελλον.

γενομένου δὲ καὶ τούτου προελθὼν εἰσ μέσουσ τοὺσ ἐχθροὺσ ἐπηρώτησε, τίνα ἐπιζητοῦντεσ ἦλθον· τῶν δὲ τὸν προφήτην Ἐλισσαῖον εἰπόντων παραδώσειν ὑπέσχετο, εἰ πρὸσ τὴν πόλιν ἐν ᾗ τυγχάνει ὢν ἀκολουθήσειαν αὐτῷ. καὶ οἱ μὲν ἡγουμένῳ τῷ προφήτῃ τὰσ ὄψεισ ὑπὸ θεοῦ καὶ τὴν διάνοιαν ἐπεσκοτημένοι σπουδάζοντεσ εἵποντο, ἀγαγὼν δὲ αὐτοὺσ Ἐλισσαῖοσ εἰσ Σαμάρειαν Ιὠράμῳ μὲν τῷ βασιλεῖ προσέταξε κλεῖσαι τὰσ πύλασ καὶ περιστῆσαι τοῖσ Σύροισ τὴν αὑτοῦ δύναμιν, τῷ θεῷ δὲ ηὔξατο καθᾶραι τὰσ ὄψεισ τῶν πολεμίων καὶ τὴν ἀχλὺν αὐτῶν ἀνελεῖν.

οἱ δ’ ἐκ τῆσ ἀμαυρώσεωσ ἐκείνησ ἀφεθέντεσ ἑώρων αὑτοὺσ ἐν μέσοισ τοῖσ ἐχθροῖσ ὑπάρχοντασ. ἐν ἐκπλήξει δὲ δεινῇ καὶ ἀμηχανίᾳ τῶν Σύρων οἱο͂ν εἰκὸσ ἐφ’ οὕτωσ θείῳ καὶ παραδόξῳ πράγματι κειμένων καὶ τοῦ βασιλέωσ Ιὠράμου πυθομένου τὸν προφήτην, εἰ κελεύσειεν αὐτοὺσ κατακοντισθῆναι, τοῦτο μὲν ἐκώλυσε ποιεῖν Ἐλισσαῖοσ·

τοὺσ γὰρ νόμῳ πολέμου ληφθέντασ ἀποκτείνειν εἶναι δίκαιον ἔλεγε, τούτουσ δὲ μηδὲν κακὸν ἐργάσασθαι τὴν ἐκείνου χώραν, θείᾳ δὲ δυνάμει πρὸσ αὐτοὺσ οὐκ εἰδότασ ἐλθεῖν. συνεβούλευέ τε ξενίων αὐτοῖσ μεταδόντα καὶ τραπέζησ ἀπολύειν ἀβλαβεῖσ.

Ιὤραμοσ μὲν οὖν τῷ προφήτῃ πειθόμενοσ ἑστιάσασ λαμπρῶσ πάνυ καὶ φιλοτίμωσ τοὺσ Σύρουσ ἀπέλυσε πρὸσ Ἄδερα τὸν αὑτῶν βασιλέα. Τῶν δὲ ἀφικομένων καὶ δηλωσάντων αὐτῷ τὰ συμβεβηκότα θαυμάσασ ὁ Ἄδερ τὸ παράδοξον καὶ τὴν τοῦ θεοῦ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπιφάνειαν καὶ δύναμιν καὶ τὸν προφήτην, ᾧ τὸ θεῖον οὕτωσ ἐναργῶσ παρῆν, κρύφα μὲν οὐκέτι διέγνω τῷ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπιχειρεῖν βασιλεῖ τὸν Ἐλισσαῖον δεδοικώσ, φανερῶσ δὲ πολεμεῖν ἔκρινε τῷ πλήθει τῆσ στρατιᾶσ καὶ τῇ δυνάμει νομίζων περιέσεσθαι τῶν πολεμίων.

καὶ στρατεύει μετὰ μεγάλησ δυνάμεωσ ἐπὶ τὸν Ιὤραμον, ὃσ οὐχ ἡγούμενοσ αὑτὸν ἀξιόμαχον εἶναι τοῖσ Σύροισ ἐνέκλεισεν αὑτὸν εἰσ τὴν Σαμάρειαν θαρρῶν τῇ τῶν τειχῶν ὀχυρότητι.

Ἄδερ δὲ λογισάμενοσ αἱρήσειν τὴν πόλιν, εἰ καὶ μὴ τοῖσ μηχανήμασι, λιμῷ μέντοι καὶ σπάνει τῶν ἐπιτηδείων παραστήσεσθαι τοὺσ Σαμαρεῖσ, προσβαλὼν ἐπολιόρκει τὴν πόλιν. οὕτω δὲ ἐπέλιπε τὸν Ιὤραμον ἡ τῶν ἀναγκαίων εὐπορία, ὡσ δι’ ὑπερβολὴν τῆσ ἐνδείασ ἐν τῇ Σαμαρείᾳ πραθῆναι ὀγδοήκοντα μὲν ἀργυρῶν νομίσματοσ κεφαλὴν ὄνου, πέντε δὲ ἀργυρῶν νομίσματοσ ξέστην κόπρου περιστερῶν ἀντὶ ἁλῶν ὠνεῖσθαι τοὺσ Ἑβραίουσ.

ἦν δ’ ἐν φόβῳ μὴ διὰ τὸν λιμὸν προδῷ τισ τοῖσ ἐχθροῖσ τὴν πόλιν ὁ Ιὤραμοσ καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐκπεριήρχετο τὰ τείχη καὶ τοὺσ φύλακασ, μή τισ ἔνδον εἰή παρ’ αὐτῶν σκεπτόμενοσ καὶ τῷ βλέπεσθαι καὶ φροντίζειν ἀφαιρούμενοσ καὶ τὸ βούλεσθαί τι τοιοῦτον καὶ τὸ ἔργον, εἰ ταύτην τισ τὴν γνώμην ἤδη λαμβάνειν ἔφθασεν.

ἀνακραγούσησ δέ τινοσ γυναικόσ "δέσποτα ἐλέησον" νομίσασ αἰτεῖν τι μέλλειν αὐτὴν τῶν πρὸσ τροφὴν ὀργισθεὶσ ἐπηράσατο αὐτῇ τὸν θεὸν καὶ μήτε ἅλωσ αὐτῷ μήτε ληνοὺσ ὑπάρχειν ἔλεγεν, ὅθεν τι καὶ παράσχοι ἂν αὐτῇ δεομένῃ.

τῆσ δ’ οὐδενὸσ μὲν τούτων χρῄζειν εἰπούσησ οὐδ’ ἐνοχλεῖν τροφῆσ ἕνεκα, κριθῆναι δὲ ἀξιούσησ πρὸσ ἄλλην γυναῖκα, κελεύσαντοσ λέγειν καὶ διδάσκειν περὶ ὧν ἐπιζητεῖ συνθήκασ ἔφη ποιήσασθαι μετὰ τῆσ ἑτέρασ γυναικὸσ γειτνιώσησ καὶ φίλησ αὐτῇ τυγχανούσησ, ὅπωσ ἐπεὶ τὰ τοῦ λιμοῦ καὶ τῆσ ἐνδείασ ἦν ἀμήχανα διαχρησάμενοι τὰ τέκνα, ἦν δὲ ἄρρεν ἑκατέρᾳ παιδίον, ἀνὰ μίαν ἡμέραν θρέψωμεν ἀλλήλασ.

"κἀγὼ μέν, φησί, πρώτη τοὐμὸν κατέσφαξα καὶ τὴν παρελθοῦσαν ἡμέραν τοὐμὸν ἐτράφημεν ἀμφότεραι·

νῦν δ’ οὐ βούλεται ταὐτὸ ποιεῖν, ἀλλὰ παραβαίνει τὴν συνθήκην καὶ τὸν υἱὸν ἀφανῆ πεποίηκε. " τοῦτ’ ἐλύπησε σφοδρῶσ Ιὤραμον ἀκούσαντα, καὶ περιρρηξάμενοσ τὴν ἐσθῆτα καὶ δεινὸν ἐκβοήσασ ἔπειτα ὀργῆσ ἐπὶ τὸν προφήτην Ἐλισσαῖον πληρωθεὶσ ἀνελεῖν αὐτὸν ὡρ́μησεν, ὅτι μὴ δεῖται τοῦ θεοῦ πόρον τ’ αὐτοῖσ καὶ διαφυγὴν τῶν περιεχόντων κακῶν δοῦναι·

τόν τε ἀποτεμοῦντα αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν εὐθὺσ ἐξέπεμψε. καὶ ὁ μὲν ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν ἠπείγετο τοῦ προφήτου·

τὸν δ’ Ἐλισσαῖον οὐκ ἔλαθεν ἡ τοῦ βασιλέωσ ὀργή, καθεζόμενοσ δὲ οἴκαδε παρ’ αὑτῷ σὺν τοῖσ μαθηταῖσ ἐμήνυσεν αὐτοῖσ, ὅτι Ιὤραμοσ ὁ τοῦ φονέωσ υἱὸσ πέμψειε τὸν ἀφαιρήσοντα αὐτοῦ τὴν κεφαλήν. "ἀλλ’ ὑμεῖσ, φησίν, ὅταν ὁ τοῦτο προσταχθεὶσ ἀφίκηται, παραφυλάξαντεσ εἰσιέναι μέλλοντα προσαποθλίψατε τῇ θύρᾳ καὶ κατάσχετε·

ἀκολουθήσει γὰρ αὐτῷ πρόσ με παραγινόμενοσ ὁ βασιλεὺσ μεταβεβουλευμένοσ. " καὶ οἱ μὲν τὸ κελευσθὲν ὡσ ἧκεν ὁ πεμφθεὶσ ὑπὸ τοῦ βασιλέωσ ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν τὴν Ἐλισσαίου ἐποίησαν· Ιὤραμοσ δὲ καταγνοὺσ τῆσ ἐπὶ τὸν προφήτην ὀργῆσ καὶ δείσασ, μὴ φθάσῃ κτείνασ αὐτὸν ὁ τοῦτο προσταχθείσ, ἔσπευσε κωλῦσαι γενέσθαι τὸν φόνον καὶ διασῶσαι τὸν προφήτην.

ἀφικόμενοσ δὲ πρὸσ αὐτὸν ᾐτιᾶτο, ὅτι μὴ παρὰ τοῦ θεοῦ λύσιν αὐτοῖσ τῶν παρόντων αἰτεῖται κακῶν, ἀλλ’ οὕτωσ ὑπ’ αὐτῶν φθειρομένουσ ὑπερορᾷ. Ἐλισσαῖοσ δὲ εἰσ τὴν ἐπιοῦσαν ἐπηγγέλλετο κατ’ ἐκείνην τὴν ὡρ́αν, καθ’ ἣν ὁ βασιλεὺσ ἀφίκετο πρὸσ αὐτόν, ἔσεσθαι πολλὴν εὐπορίαν τροφῆσ καὶ πραθήσεσθαι μὲν ἐν τῇ ἀγορᾷ σίκλου δύο κριθῆσ σάτα, ὠνήσεσθαι δὲ σεμιδάλεωσ σάτον σίκλου.

ταῦτα τόν τε Ιὤραμον καὶ τοὺσ παρόντασ εἰσ χαρὰν περιέτρεψε·

πιστεύειν γὰρ τῷ προφήτῃ διὰ τὴν ἐπὶ τοῖσ προπεπειραμένοισ ἀλήθειαν οὐκ ὤκνουν, ἀλλὰ καὶ τὸ ἐπ’ ἐκείνησ ἐνδεὲσ τῆσ ἡμέρασ καὶ ταλαίπωρον ἡ προσδοκωμένη κοῦφον αὐτοῖσ ἐποίει. ὁ δὲ τῆσ τρίτησ μοίρασ ἡγεμὼν τῷ βασιλεῖ φίλοσ ὢν καὶ τότε φέρων αὐτὸν ἐπερηρεισμένον "ἄπιστα, εἶπε, λέγεισ, ὦ προφῆτα·

καὶ ὥσπερ ἀδύνατον ἐκχέαι τὸν θεὸν ἐξ οὐρανοῦ καταρράκτασ κριθῆσ ἢ σεμιδάλεωσ, οὕτωσ ἀμήχανον καὶ τὰ ὑπὸ σοῦ νῦν εἰρημένα γενέσθαι. " καὶ ὁ προφήτησ πρὸσ αὐτόν "ταῦτα μέν, εἶπεν, ὄψει τοῦτο λαμβάνοντα τὸ τέλοσ, οὐ μεταλήψῃ δ’ οὐδενὸσ τῶν ὑπαρξόντων. Ἐξέβη τοίνυν τοῦτον τὸν τρόπον τὰ ὑπὸ Ἐλισσαίου προειρημένα·

νόμοσ ἦν ἐν Σαμαρείᾳ τοὺσ λέπραν ἔχοντασ καὶ μὴ καθαροὺσ ἀπὸ τῶν τοιούτων τὰ σώματα μένειν ἔξω τῆσ πόλεωσ. τροφὴν ἐκφέροντοσ εἰσελθεῖν μὲν εἰσ τὴν πόλιν διὰ τὸν νόμον κεκωλυμένοι, κἂν ἐπιτραπῇ δ’ αὐτοῖσ διαφθαρήσεσθαι κακῶσ ὑπὸ τοῦ λιμοῦ λογισάμενοι, τοῦτο δὲ πείσεσθαι κἂν αὐτόθι μείνωσιν ἀπορίᾳ τροφῆσ, παραδοῦναι τοῖσ πολεμίοισ αὑτοὺσ ἔκριναν ὡσ εἰ μὲν φείσαιντο αὐτῶν ζησόμενοι, εἰ δ’ ἀναιρεθεῖεν εὐθανατήσοντεσ.

ταύτην κυρώσαντεσ τὴν βουλὴν νυκτὸσ ἧκον εἰσ τὸ στρατόπεδον τῶν πολεμίων.

ἤρχετο δ’ ἤδη τοὺσ Σύρουσ ἐκφοβεῖν καὶ ταράττειν ὁ θεὸσ καὶ κτύπον ἁρμάτων καὶ ἵππων ὡσ ἐπερχομένησ στρατιᾶσ ταῖσ ἀκοαῖσ αὐτῶν ἐνηχεῖν καὶ ταύτην ἐγγυτέρω προσφέρειν αὐτοῖσ τὴν ὑπόνοιαν. ἀμέλει τοῦτον τὸν τρόπον ὑπ’ αὐτῆσ διετέθησαν, ὥστε τὰσ σκηνὰσ ἐκλιπόντεσ συνέδραμον πρὸσ τὸν Ἄδερα λέγοντεσ, ὡσ Ιὤραμοσ ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν μισθωσάμενοσ συμμάχουσ τόν τε τῶν Αἰγυπτίων βασιλέα καὶ τὸν τῶν νήσων ἐπ’ αὐτοὺσ ἄγει·

προσιόντων γὰρ αὐτῶν ἐπακούειν τοῦ κτύπου. ταῦτα λέγουσιν ὁ Ἄδερ, καὶ γὰρ αὐτὸσ περιεψοφεῖτο ἤδη τὰσ ἀκοὰσ ὁμοίωσ τῷ πλήθει, προσέσχε καὶ μετὰ πολλῆσ ἀταξίασ καὶ θορύβου καταλιπόντεσ ἐν τῇ παρεμβολῇ τοὺσ ἵππουσ καὶ τὰ ὑποζύγια καὶ πλοῦτον ἄφθονον εἰσ φυγὴν ἐχώρησαν.

οἱ λεπροὶ δὲ οἱ ἐκ τῆσ Σαμαρείασ ἀναχωρήσαντεσ εἰσ τὸ τῶν Σύρων στρατόπεδον, ὧν μικρὸν ἔμπροσθεν ἐπεμνήσθημεν, ὡσ γενόμενοι πρὸσ τῇ παρεμβολῇ πολλὴν ἡσυχίαν καὶ ἀφωνίαν ἔβλεπον οὖσαν καὶ παρελθόντεσ δὲ εἴσω καὶ ὁρμήσαντεσ εἰσ μίαν σκηνὴν οὐδένα ἑώρων, ἐμφαγόντεσ καὶ πιόντεσ ἐβάστασαν ἐσθῆτα καὶ πολὺν χρυσὸν κομίσαντεσ ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ ἔκρυψαν·

ἔπειτ’ εἰσ ἑτέραν σκηνὴν παρελθόντεσ ὁμοίωσ τὰ ἐν αὐτῇ πάλιν ἐξεκόμισαν, καὶ τοῦτ’ ἐποίησαν τετράκισ μηδενὸσ αὐτοῖσ ὅλωσ ἐντυγχάνοντοσ.

ὅθεν εἰκάσαντεσ ἀνακεχωρηκέναι τοὺσ πολεμίουσ κατεγίνωσκον αὑτῶν μὴ ταῦτα δηλούντων τῷ Ιὠράμῳ καὶ τοῖσ πολίταισ. καὶ οἱ μὲν ἐλθόντεσ πρὸσ τὸ τῆσ Σαμαρείασ τεῖχοσ καὶ ἀναβοήσαντεσ πρὸσ τοὺσ φύλακασ ἐμήνυον αὐτοῖσ τὰ περὶ τοὺσ πολεμίουσ, ἐκεῖνοι δὲ ταῦτ’ ἀπήγγειλαν τοῖσ τοῦ βασιλέωσ φύλαξι, παρ’ ὧν μαθὼν Ιὤραμοσ μεταπέμπεται τοὺσ φίλουσ καὶ τοὺσ ἡγεμόνασ.

πρὸσ οὓσ ἐλθόντασ ἐνέδραν καὶ τέχνην ὑπονοεῖν ἔλεγε τὴν ἀναχώρησιν τοῦ τῶν Σύρων βασιλέωσ ἀπογνόντοσ ἡμᾶσ τῷ λιμῷ διαφθαρήσεσθαι, ἵνα ὡσ πεφευγότων εἰσ διαρπαγὴν ἐξελθόντων τῆσ παρεμβολῆσ αἰφνιδίωσ ἐπιπέσῃ καὶ κτείνῃ μὲν αὐτούσ, ἀμαχητὶ δὲ ἕλῃ τὴν πόλιν·

ὅθεν ὑμῖν παραινῶ διὰ φυλακῆσ ἔχειν αὐτὴν μὴ καταφρονήσαντασ τῷ τοὺσ πολεμίουσ ἀνακεχωρηκέναι· φήσαντοσ δέ τινοσ, ὡσ ἄριστα μὲν καὶ συνετώτατα ὑπονοήσειε, πέμψαι γε μὴν συμβουλεύσαντοσ δύο τῶν ἱππέων τοὺσ τὴν ἄχρι Ιὀρδάνου πᾶσαν ἐξερευνήσοντασ, ἵν’ εἰ ληφθέντεσ ὑπὸ λοχώντων τῶν πολεμίων διαφθαρεῖεν φυλακὴ τῇ στρατιᾷ γένωνται τοῦ μηδὲν ὅμοιον παθεῖν αὐτὴν ἀνυπόπτωσ προελθοῦσαν·

"προσαριθμήσεισ δέ, φησί, τοῖσ ὑπὸ τοῦ λιμοῦ τεθνηκόσι τοὺσ ἱππεῖσ, κἂν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν ληφθέντεσ ἀπόλωνται. " ἀρεσθεὶσ δὲ τῇ γνώμῃ τότε τοὺσ κατοψομένουσ ἐξέπεμψεν·

οἱ δὲ κενὴν μὲν πολεμίων τὴν ὁδὸν ἤνυσαν, μεστὴν δὲ σιτίων καὶ ὅπλων εὑρ͂ον, ἃ διὰ τὸ κοῦφοι πρὸσ τὸ φεύγειν εἶναι ῥίπτοντεσ κατέλιπον. ταῦτ’ ἀκούσασ ὁ βασιλεὺσ ἐπὶ διαρπαγὴν τῶν ἐν τῷ στρατοπέδῳ τὸ πλῆθοσ ἐξαφῆκεν. εὐτελὲσ δὲ οὐδὲν οὐδ’ ὀλίγον ὠφελοῦντο, ἀλλὰ πολὺν μὲν χρυσόν, πολὺν δὲ ἄργυρον, ἀγέλασ δὲ παντοδαπῶν κτηνῶν, ἔτι γε μὴν σίτου μυριάσι καὶ κριθῆσ αἷσ οὐδ’ ὄναρ ἤλπισαν ἐπιτυχόντεσ τῶν μὲν προτέρων κακῶν ἀπηλλάγησαν, ἀφθονίαν δ’ εἶχον, ὡσ ὠνεῖσθαι δύο μὲν σάτα κριθῆσ σίκλου σεμιδάλεωσ δὲ σάτον σίκλου κατὰ τὴν Ἐλισσαίου προφητείαν·

ἰσχύει δὲ τὸ σάτον μόδιον καὶ ἥμισυ Ἰταλικόν. μόνοσ δὲ τούτων οὐκ ὤνατο τῶν ἀγαθῶν ὁ τῆσ τρίτησ μοίρασ ἡγεμών·

κατασταθεὶσ γὰρ ἐπὶ τῆσ πύλησ ὑπὸ τοῦ βασιλέωσ, ἵνα τὸ πλῆθοσ ἐπέχῃ τῆσ πολλῆσ ὁρμῆσ καὶ μὴ κινδυνεύσωσιν ὑπ’ ἀλλήλων ὠθούμενοι συμπατηθέντεσ ἀπολέσθαι, τοῦτ’ αὐτὸσ ἔπαθε καὶ τοῦτον ἀποθνήσκει τὸν τρόπον τὴν τελευτὴν αὐτῷ προφητεύσαντοσ Ἐλισσαίου, ὅτε τοῖσ ὑπ’ αὐτοῦ περὶ τῆσ ἐσομένησ εὐπορίασ τῶν ἐπιτηδείων λεγομένοισ μόνοσ ἐξ ἁπάντων οὐκ ἐπίστευσεν. Ὁ δὲ τῶν Σύρων βασιλεὺσ Ἄδεροσ διασωθεὶσ εἰσ Δαμασκὸν καὶ μαθών, ὅτι τὸ θεῖον αὐτόν τε καὶ τὴν στρατιὰν αὐτοῦ πᾶσαν εἰσ τὸ δέοσ καὶ τὴν ταραχὴν ἐκείνην ἐνέβαλεν, ἀλλ’ οὐκ ἐξ ἐφόδου πολεμίων ἐγένετο, σφόδρα τῷ δυσμενῆ τὸν θεὸν ἔχειν ἀθυμήσασ εἰσ νόσον κατέπεσεν.

ἐκδημήσαντοσ δὲ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν εἰσ Δαμασκὸν Ἐλισσαίου τοῦ προφήτου γνοὺσ ὁ Ἄδερ τὸν πιστότατον τῶν οἰκετῶν Ἀζάηλον ἔπεμψεν ὑπαντησόμενον αὐτῷ καὶ δῶρα κομίζοντα, κελεύσασ ἔρεσθαι περὶ τῆσ νόσου καὶ εἰ διαφεύξεται τὸν ἐξ αὐτῆσ κίνδυνον.

Ἀζάηλοσ δὲ μετὰ καμήλων τεσσαράκοντα τὸν ἀριθμόν, αἳ τὰ κάλλιστα καὶ τιμιώτατα τῶν ἐν Δαμασκῷ γινομένων καὶ ὄντων ἐν τῷ βασιλείῳ ἔφερον δῶρα, συμβαλὼν τῷ Ἐλισσαίῳ προσαγορεύσασ αὐτὸν φιλοφρόνωσ ἔλεγεν ὑπὸ Ἄδεροσ τοῦ βασιλέωσ πεμφθῆναι πρὸσ αὐτὸν δῶρά τε κομίσαι καὶ πυθέσθαι περὶ τῆσ νόσου καὶ εἰ ῥᾴων ἀπ’ αὐτῆσ ἔσοιτο.

ὁ δὲ προφήτησ τὸν μὲν Ἀζάηλον ἐκέλευε μηδὲν ἀπαγγέλλειν τῷ βασιλεῖ κακόν, ἔλεγε δ’ ὅτι τεθνήξεται.

καὶ ὁ μὲν οἰκέτησ τοῦ βασιλέωσ ἐλυπεῖτο ταῦτ’ ἀκούσασ, ὁ δ’ Ἐλισσαῖοσ ἔκλαιε καὶ πολλοῖσ ἐρρεῖτο δακρύοισ προορώμενοσ ἃ πάσχειν ὁ λαὸσ ἔμελλε κακὰ μετὰ τὴν Ἄδεροσ τελευτήν. ἀνακρίναντοσ δ’ αὐτὸν Ἀζαήλου τὴν αἰτίαν τῆσ συγχύσεωσ "κλαίω, φησί, τὸ πλῆθοσ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐλεῶν, ὧν ἐκ σοῦ πείσεται δεινῶν·

ἀποκτενεῖσ γὰρ αὐτῶν τοὺσ ἀρίστουσ καὶ τὰσ ὀχυρωτάτασ πόλεισ ἐμπρήσεισ, καὶ παιδία μὲν ἀπολεῖσ προσρηγνὺσ πέτραισ τὰσ δ’ ἐγκύουσ ἀναρρήξεισ γυναῖκασ. " τοῦ δὲ Ἀζαήλου λέγοντοσ·

"τίνα γὰρ ἰσχὺν ἐμοὶ τηλικαύτην εἶναι συμβέβηκεν, ὥστε ταῦτα ποιῆσαι; τὸν θεὸν ἔφησεν αὐτῷ δεδηλωκέναι τοῦθ’, ὅτι τῆσ Συρίασ μέλλει βασιλεύειν. τὴν δ’ ἀρχὴν αὐτὸσ παρέλαβε δραστήριόσ τε ὢν ἀνὴρ καὶ πολλὴν ἔχων παρὰ τῶν Σύρων εὔνοιαν καὶ τοῦ δήμου τῶν Δαμασκηνῶν, ὑφ’ οὗ μέχρι νῦν αὐτόσ τε ὁ Ἄδερ καὶ Ἀζάηλοσ ὁ μετ’ αὐτὸν ἄρξασ ὡσ θεοὶ τιμῶνται διὰ τὰσ εὐεργεσίασ καὶ τῶν ναῶν οἰκοδομίασ, οἷσ ἐκόσμησαν τὴν τῶν Δαμασκηνῶν πόλιν.

πομπεύουσι δ’ αὐτοὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐπὶ τῇ τιμῇ τῶν βασιλέων καὶ σεμνύνονται τὴν τούτων ἀρχαιότητα οὐκ εἰδότεσ, ὅτι νεώτεροί εἰσι καὶ οὐκ ἔχοντεσ οὗτοι οἱ βασιλεῖσ ἔτη χίλια καὶ ἑκατόν.

ὁ δὲ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεὺσ Ιὤραμοσ ἀκούσασ τὴν Ἄδεροσ τελευτὴν ἀνέπνευσεν ἐκ τῶν φόβων καὶ τοῦ δέουσ ὃ δι’ αὐτὸν εἶχεν ἀσμένωσ εἰρήνησ λαμβανόμενοσ. Ιὤραμοσ δὲ ὁ τῶν Ιἑροσολύμων βασιλεύσ, καὶ τούτῳ γὰρ ἦν ταὐτὸν καθὼσ προειρήκαμεν ἔμπροσθεν ὄνομα, παραλαβὼν τὴν ἀρχὴν εὐθὺσ ἐπὶ σφαγὴν τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ τῶν πατρῴων φίλων οἳ καὶ ἡγεμόνεσ ἦσαν ἐχώρησε, τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν ἐπίδειξιν τῆσ πονηρίασ ἐντεῦθεν ποιησάμενοσ καὶ μηδὲν διενεγκὼν τῶν τοῦ λαοῦ βασιλέων, οἳ πρῶτοι παρηνόμησαν εἰσ τὰ πάτρια τῶν Ἑβραίων ἔθη καὶ τὴν τοῦ θεοῦ θρησκείαν.

ἐδίδαξε δ’ αὐτὸν τά τ’ ἄλλα εἶναι κακὸν καὶ δὴ καὶ ξενικοὺσ θεοὺσ προσκυνεῖν Γοθολία θυγάτηρ μὲν Ἀχάβου συνοικοῦσα δ’ αὐτῷ.

καὶ ὁ μὲν θεὸσ διὰ τὴν πρὸσ Δαυίδην ὁμολογίαν οὐκ ἐβούλετο τούτου τὸ γένοσ ἐξαφανίσαι, Ιὤραμοσ δ’ οὐ διέλειπεν ἑκάστησ ἡμέρασ καινουργῶν ἐπ’ ἀσεβείᾳ καὶ λύμῃ τῶν ἐπιχωρίων ἐθισμῶν. ἀποστάντων δὲ αὐτοῦ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν τῶν Ἰδουμαίων καὶ τὸν μὲν πρότερον ἀποκτεινάντων βασιλέα, ὃσ ὑπήκουεν αὐτοῦ τῷ πατρί, ὃν δ’ ἐβούλοντο αὐτοὶ καταστησάντων Ιὤραμοσ μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν ἱππέων καὶ τῶν ἁρμάτων νυκτὸσ εἰσ τὴν Ἰδουμαίαν ἐνέβαλε, καὶ τοὺσ μὲν πέριξ τῆσ αὑτοῦ βασιλείασ διέφθειρε, περαιτέρω δ’ οὐ προῆλθεν.

ὤνησε μέντοι τοῦτο ποιήσασ οὐδὲ ἕν·

πάντεσ γὰρ ἀπέστησαν αὐτοῦ καὶ οἱ τὴν χώραν τὴν καλουμένην Λαβίναν νεμόμενοι. ἦν δ’ οὕτωσ ἐμμανήσ, ὥστε τὸν λαὸν ἠνάγκαζεν ἐπὶ τὰ ὑψηλότατα τῶν ὀρῶν ἀναβαίνοντα προσκυνεῖν τοὺσ ἀλλοτρίουσ θεούσ. Ταῦτα δ’ αὐτῷ πράττοντι καὶ τελέωσ ἐκβεβληκότι τῆσ διανοίασ τὰ πάτρια νόμιμα κομίζεται παρ’ Ἠλίου τοῦ προφήτου ἐπιστολή, ἣ τὸν θεὸν ἐδήλου μεγάλην παρ’ αὐτοῦ ληψόμενον δίκην, ὅτι τῶν μὲν ἰδίων πατέρων μιμητὴσ οὐκ ἐγένετο, τοῖσ δὲ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλέων κατηκολούθησεν ἀσεβήμασι καὶ συνηνάγκασε τὴν Ιοὔδα φυλὴν καὶ τοὺσ πολίτασ Ιἑροσολύμων ἀφέντασ τὴν ὁσίαν τοῦ ἐπιχωρίου θεοῦ σέβειν τὰ εἴδωλα, καθὼσ καὶ Ἄχαβοσ τοὺσ Ἰσραηλίτασ ἐβιάσατο, ὅτι τε τοὺσ ἀδελφοὺσ διεχρήσατο καὶ τοὺσ ἀγαθοὺσ ἄνδρασ καὶ δικαίουσ ἀπέκτεινεν·

καὶ ὅτι τεθνήξεται νόσῳ τῆσ νηδύοσ ἐπὶ πολὺ βασανισθεὶσ καὶ τῶν ἐντέρων αὐτοῦ δι’ ὑπερβολὴν τῆσ τῶν ἐντὸσ διαφθορᾶσ ἐκρυέντων, ὥστ’ αὐτὸν ὁρῶντα τὴν αὑτοῦ συμφορὰν καὶ μηδὲν βοηθῆσαι δυνάμενον ἔπειθ’ οὕτωσ ἀποθανεῖν.

ταῦτα μὲν ἐδήλου διὰ τῆσ ἐπιστολῆσ ὁ Ἠλίασ. Μετ’ οὐ πολὺ δὲ στρατὸσ Ἀράβων τῶν ἔγγιστα τῆσ Αἰθιοπίασ κατοικούντων καὶ τῶν ἀλλοφύλων εἰσ τὴν Ιὠράμου βασιλείαν ἐνέβαλε καὶ τήν τε χώραν διήρπασαν καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέωσ, ἔτι δὲ καὶ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ κατέσφαξαν καὶ τὰσ γυναῖκασ.

εἷσ δὲ αὐτῷ περιλείπεται τῶν παίδων διαφυγὼν τοὺσ πολεμίουσ Ὀχοζίασ ὄνομα. μετὰ δὲ ταύτην τὴν συμφορὰν αὐτὸσ τὴν προειρημένην ὑπὸ τοῦ προφήτου νόσον ἐπὶ πλεῖστον νοσήσασ χρόνον, ἐπέσκηψε γὰρ εἰσ τὴν γαστέρα τὸ θεῖον αὐτοῦ τὴν ὀργήν, ἐλεεινῶσ ἀπέθανεν ἐπιδὼν αὐτοῦ τὰ ἐντὸσ ἐκρυέντα.

περιύβρισε δ’ αὐτοῦ καὶ τὸν νεκρὸν ὁ λαόσ· λογισάμενοσ γὰρ οἶμαι τὸν οὕτωσ ἀποθανόντα κατὰ μῆνιν θεοῦ μηδὲ κηδείασ τῆσ βασιλεῦσι πρεπούσησ ἄξιον εἶναι τυχεῖν, οὔτε ταῖσ πατρῴαισ ἐνεκήδευσεν αὐτὸν θήκαισ οὔτε ἄλλησ τιμῆσ ἠξίωσεν, ἀλλ’ ὡσ ἰδιώτην ἔθαψε, βιώσαντα μὲν ἔτη τεσσαράκοντα, βασιλεύσαντα δὲ ὀκτώ.

παραδίδωσι δὲ τὴν ἀρχὴν ὁ δῆμοσ ὁ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν τῷ παιδὶ αὐτοῦ Ὀχοζίᾳ. Ιὤραμοσ δὲ ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεὺσ μετὰ τὴν Ἄδεροσ τελευτὴν ἐλπίσασ Ἀραμώθα πόλιν τῆσ Γαλαδίτιδοσ ἀφαιρήσεσθαι τοὺσ Σύρουσ στρατεύει μὲν ἐπ’ αὐτὴν μετὰ μεγάλησ παρασκευῆσ, ἐν δὲ τῇ πολιορκίᾳ τοξευθεὶσ ὑπό τινοσ τῶν Σύρων οὐ καιρίωσ ἀνεχώρησεν εἰσ Ιἑζερήλην πόλιν ἰαθησόμενοσ ἐν αὐτῇ τὸ τραῦμα, καταλιπὼν ἐν τῇ Ἀραμώθα τὴν στρατιὰν ἅπασαν καὶ ἡγεμόνα τὸν Ἀμασῆ παῖδα Ιηοὖν·

ἤδη γὰρ αὐτὴν ᾑρήκει κατὰ κράτοσ. προύκειτο δ’ αὐτῷ μετὰ τὴν θεραπείαν πολεμεῖν τοῖσ Σύροισ.

Ἐλισσαῖοσ δ’ ὁ προφήτησ ἕνα τῶν αὑτοῦ μαθητῶν δοὺσ αὐτῷ τὸ ἅγιον ἔλαιον ἔπεμψεν εἰσ Ἀραμώθα χρίσοντα τὸν Ιηοὖν καὶ φράσοντα, ὅτι τὸ θεῖον αὐτὸν ᾕρηται βασιλέα· ἄλλα τε πρὸσ τούτοισ εἰπεῖν ἐπιστείλασ ἐκέλευε τρόπῳ φυγῆσ ποιήσασθαι τὴν πορείαν, ὅπωσ λάθῃ πάντασ ἐκεῖθεν ἀπιών. ὁ δὲ γενόμενοσ ἐν τῇ πόλει τὸν μὲν Ιηοὖν εὑρίσκει καθεζόμενον μετὰ τῶν τῆσ στρατιᾶσ ἡγεμόνων μέσον αὐτῶν καθὼσ Ἐλισσαῖοσ αὐτῷ προεῖπε, προσελθὼν δὲ ἔφη βούλεσθαι περί τινων αὐτῷ διαλεχθῆναι.

ἵν’ ὁ τούτων οἶκοσ τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ Ιἑροβάμου τοῦ Ναβαταίου παιδὸσ καὶ Βασὰ πρόρριζοσ διὰ τὴν ἀσέβειαν αὐτῶν ἀφανισθῇ καὶ μηδὲν ὑπολειφθῇ σπέρμα τῆσ Ἀχάβου γενεᾶσ.

καὶ ὁ μὲν ταῦτ’ εἰπὼν ἐξεπήδησεν ἐκ τοῦ ταμιείου σπουδάζων μηδενὶ τῶν ἐπὶ τῆσ στρατιᾶσ ὁραθῆναι. Ὁ δὲ Ιηοὖσ προελθὼν ἧκεν ἐπὶ τὸν τόπον ἔνθα μετὰ τῶν ἡγεμόνων ἐκαθέζετο.

πυνθανομένων δὲ καὶ φράζειν αὐτοῖσ παρακαλούντων τί πρὸσ αὐτὸν ἀφίκοιτο ὁ νεανίσκοσ καὶ προσέτι μαίνεσθαι λεγόντων αὐτόν, "ἀλλ’ ὀρθῶσ γε εἰκάσατε, εἶπε, καὶ γὰρ τοὺσ λόγουσ μεμηνότοσ ἐποιήσατο. " σπουδαζόντων δ’ ἀκοῦσαι καὶ δεομένων ἔφη τὸν θεὸν αὐτὸν ᾑρῆσθαι βασιλέα τοῦ πλήθουσ εἰρηκέναι.

ταῦτ’ εἰπόντοσ ἕκαστοσ περιδύων αὑτὸν ὑπεστρώννυεν αὐτῷ τὸ ἱμάτιον καὶ σαλπίζοντεσ τοῖσ κέρασιν ἐσήμαινον Ιηοὖν εἶναι βασιλέα. ὁ δὲ ἀθροίσασ τὴν στρατιὰν ἔμελλεν ἐξορμᾶν ἐπὶ Ιὤραμον εἰσ Ιἐζέρελαν πόλιν, ἐν ᾗ καθὼσ προεῖπον ἐθεραπεύετο τὴν πληγήν, ἣν ἔλαβε πρὸσ τῇ Ἀραμώθα πολιορκίᾳ.

ἔτυχε δὲ καὶ ὁ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν βασιλεὺσ Ὀχοζίασ ἀφιγμένοσ πρὸσ τὸν Ιὤραμον· υἱὸσ γὰρ ἦν αὐτοῦ τῆσ ἀδελφῆσ ὡσ καὶ προειρήκαμεν· ἐπισκέψασθαι δὲ πῶσ ἐκ τοῦ τραύματοσ ἔχοι διὰ τὴν συγγένειαν ἐληλύθει. Ιηοὖσ δὲ βουλόμενοσ αἰφνιδίωσ τοῖσ περὶ τὸν Ιὤραμον προσπεσεῖν ἠξίου μηδὲ τῶν στρατιωτῶν ἀποδράντα τινὰ μηνῦσαι ταῦτα τῷ Ιὠράμῳ·

τοῦτο γὰρ ἔσεσθαι λαμπρὰν ἐπίδειξιν αὐτῷ τῆσ εὐνοίασ καὶ τοῦ διακειμένουσ οὕτωσ ἀποδεῖξαι αὐτὸν βασιλέα. Οἱ δὲ τοῖσ εἰρημένοισ ἡσθέντεσ ἐφύλαττον τὰσ ὁδούσ, μή τισ εἰσ Ιἑζέρελαν διαλαθὼν μηνύσῃ αὐτὸν τοῖσ ἐκεῖ.

καὶ ὁ μὲν Ιηοὖσ τῶν ἱππέων τοὺσ ἐπιλέκτουσ παραλαβὼν καὶ καθίσασ ἐφ’ ἁρ́ματοσ εἰσ τὴν Ιἑζέρελαν ἐπορεύετο, γενομένου δὲ ἐγγὺσ ὁ σκοπόσ, ὃν ὁ βασιλεὺσ Ιὤραμοσ καθεστάκει τοὺσ ἐρχομένουσ εἰσ τὴν πόλιν ἀφορᾶν, ἰδὼν μετὰ πλήθουσ προσελαύνοντα τὸν Ιηοὖν ἀπήγγειλεν Ιὠράμῳ προσελαύνουσαν ἱππέων ἴλην. ὁ δ’ εὐθὺσ ἐκέλευσεν ἐκπεμφθῆναί τινα τῶν ἱππέων ὑπαντησόμενον καὶ τίσ ἐστιν ὁ προσιὼν γνωσόμενον.

ἐλθὼν οὖν πρὸσ τὸν Ιηοὖν ὁ ἱππεὺσ ἐπερωτᾷ περὶ τῶν ἐν τῷ στρατοπέδῳ· πυνθάνεσθαι γὰρ ταῦτα τὸν βασιλέα. ὁ δὲ μηδὲν μὲν περὶ τούτων πολυπραγμονεῖν ἐκέλευσεν, ἕπεσθαι δ’ αὐτῷ. ταῦτα ὁ σκοπὸσ ὁρῶν ἀπήγγειλεν Ιὠράμῳ τὸν ἱππέα συγκαταμιγέντα τῷ πλήθει τῶν προσιόντων σὺν ἐκείνοισ παραγίνεσθαι.

πέμψαντοσ δὲ καὶ δεύτερον τοῦ βασιλέωσ ταὐτὸ ποιεῖν προσέταξεν Ιηοὖσ. ὡσ δὲ καὶ τοῦτ’ ἐδήλωσεν ὁ σκοπὸσ Ιὠράμῳ, τελευταῖον αὐτὸσ ἐπιβὰσ ἁρ́ματοσ σὺν Ὀχοζίᾳ τῷ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν βασιλεῖ, παρῆν γὰρ αὐτὸσ ὡσ ἔφην ἔμπροσθεν ὀψόμενοσ αὐτὸν πῶσ ἐκ τοῦ τραύματοσ ἔχοι διὰ συγγένειαν, ἐξῆλθεν ὑπαντησόμενοσ.

σχολαίτερον δὲ καὶ μετ’ εὐταξίασ ὥδευεν Ιηοὖσ.

καταλαβὼν δὲ ἐν ἀγρῷ Ναβώθου τοῦτον Ιὤραμοσ ἐπυνθάνετο, εἰ πάντα ἔχοι καλῶσ τὰ κατὰ τὸ στρατόπεδον· βλασφημήσαντοσ δὲ πικρῶσ αὐτὸν Ιηοὖ, ὡσ καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ φαρμακὸν ἀποκαλέσαι, δείσασ ὁ βασιλεὺσ τὴν διάνοιαν αὐτοῦ καὶ μηδὲν ὑγιὲσ φρονεῖν αὐτὸν ὑπονοήσασ στρέψασ ὡσ εἶχε τὸ ἁρ́μα ἔφυγε, φήσασ πρὸσ Ὀχοζίαν ἐνέδρᾳ καὶ δόλῳ κατεστρατηγῆσθαι. Ιηοὖσ δὲ τοξεύσασ αὐτὸν καταβάλλει τοῦ βέλουσ διὰ τῆσ καρδίασ ἐνεχθέντοσ. καὶ Ιὤραμοσ μὲν εὐθὺσ πεσὼν ἐπὶ γόνυ τὴν ψυχὴν ἀφῆκεν, Ιηοὖσ δὲ προσέταξε Βαδάκῳ τῷ τῆσ τρίτησ μοίρασ ἡγεμόνι ῥῖψαι τὸν Ιὠράμου νεκρὸν εἰσ τὸν ἀγρὸν τὸν Ναβώθου ἀναμνήσασ αὐτὸν τῆσ Ἠλία προφητείασ, ἣν Ἀχάβῳ τῷ πατρὶ αὐτοῦ τὸν Νάβωθον ἀποκτείναντι προεφήτευσεν, ὡσ ἀπολεῖται αὐτόσ τε καὶ τὸ γένοσ αὐτοῦ ἐν τῷ ἐκείνου χωρίῳ·

ταῦτα γὰρ καθεζόμενοσ ὄπισθεν τοῦ ἁρ́ματοσ Ἀχάβου λέγοντοσ ἀκοῦσαι τοῦ προφήτου.

καὶ δὴ τοῦτο συνέβη γενέσθαι κατὰ τὴν πρόρρησιν τὴν ἐκείνου. πεσόντοσ δὲ Ιὠράμου δείσασ περὶ τῆσ αὑτοῦ σωτηρίασ Ὀχοζίασ τὸ ἁρ́μα εἰσ ἑτέραν [ὁδὸν] ἐξένευσε λήσεσθαι τὸν Ιηοὖν ὑπολαβών. ὁ δ’ ἐπιδιώξασ καὶ καταλαβὼν ἔν τινι προσβάσει τοξεύσασ ἔτρωσε, καταλιπὼν δὲ τὸ ἁρ́μα καὶ ἀναβὰσ ἵππῳ φεύγει τὸν Ιηοὖν εἰσ Μαγιαδδὼ κἀκεῖ θεραπευόμενοσ μετ’ ὀλίγον ἐκ τῆσ πληγῆσ τελευτᾷ.

κομισθεὶσ δ’ εἰσ Ιἑροσόλυμα τῆσ ἐκεῖ ταφῆσ τυγχάνει βασιλεύσασ μὲν ἐνιαυτὸν ἕνα, πονηρὸσ δὲ καὶ χείρων τοῦ πατρὸσ γενόμενοσ. Τοῦ δὲ Ιηοὖ εἰσελθόντοσ εἰσ τὰ Ιἑζέρελα κοσμησαμένη Ιἐζαβέλα καὶ στᾶσα ἐπὶ τοῦ πύργου "καλόσ, εἶπε, δοῦλοσ ὃσ ἀποκτείνει τὸν δεσπότην.

" ὁ δὲ ἀναβλέψασ πρὸσ αὐτὴν ἐπυνθάνετο τίσ εἰή καὶ καταβᾶσαν ἥκειν πρὸσ αὑτὸν ἐκέλευσεν καὶ τέλοσ τοῖσ εὐνούχοισ προσέταξεν αὐτὴν ἀπὸ τοῦ πύργου βαλεῖν. καταφερομένη δ’ ἤδη τό τε τεῖχοσ περιέρρανε τῷ αἵματι καὶ συμπατηθεῖσα ὑπὸ τῶν ἵππων οὕτωσ ἀπέθανε.

τούτων δὴ γενομένων παρελθὼν Ιηοὖσ εἰσ τὰ βασίλεια σὺν τοῖσ φίλοισ ἑαυτὸν ἐκ τῆσ ὁδοῦ ἀνεκτᾶτο τοῖσ τε ἄλλοισ καὶ τραπέζῃ. προσέταξε δὲ τοῖσ οἰκέταισ ἀνελομένοισ τὴν Ιἐζαβέλαν θάψαι διὰ τὸ γένοσ· ἦν γὰρ ἐκ βασιλέων. εὑρ͂ον δ’ οὐδὲν τοῦ σώματοσ αὐτῆσ οἱ προσταχθέντεσ τὴν κηδείαν ἢ μόνα τὰ ἀκρωτήρια, τὸ δὲ ἄλλο πᾶν ὑπὸ κυνῶν ἦν δεδαπανημένον.

ταῦτ’ ἀκούσασ Ιηοὖσ ἐθαύμαζε τὴν Ἠλίου προφητείαν· οὗτοσ γὰρ αὐτὴν ἐν Ιἑζερέλα προεῖπε τοῦτον ἀπολεῖσθαι τὸν τρόπον. Ὄντων δ’ Ἀχάβῳ παίδων ἑβδομήκοντα τρεφομένων δ’ αὐτῶν ἐν Σαμαρείᾳ πέμπει δύο ἐπιστολὰσ Ιηοὖσ τὴν μὲν τοῖσ παιδαγωγοῖσ τὴν ἑτέραν δὲ τοῖσ ἄρχουσι τῶν Σαμαρέων, λέγων τὸν ἀνδρειότατον τῶν Ἀχάβου παίδων ἀποδεῖξαι βασιλέα·

καὶ γὰρ ἁρμάτων αὐτῷ εἶναι πλῆθοσ καὶ ἵππων καὶ ὅπλων καὶ στρατιᾶσ καὶ πόλεισ ὀχυρὰσ ἔχειν· καὶ τοῦτο ποιήσαντασ εἰσπράττεσθαι δίκην ὑπὲρ τοῦ δεσπότου. ταῦτα δὲ γράφει διάπειραν βουλόμενοσ λαβεῖν τῆσ τῶν Σαμαρέων διανοίασ.

ἀναγνόντεσ δὲ τὰ γράμματα οἵ τε ἄρχοντεσ καὶ οἱ παιδαγωγοὶ κατέδεισαν, καὶ λογισάμενοι μηδὲν δύνασθαι ποιεῖν πρὸσ τοῦτο, δύο γὰρ μεγίστων ἐκράτησε βασιλέων, ἀντέγραψαν ὁμολογοῦντεσ αὐτὸν ἔχειν δεσπότην καὶ ποιήσειν ὃ ἂν κελεύῃ. ὁ δὲ πρὸσ ταῦτα ἀντέγραψεν αὑτῷ τε ὑπακούειν κελεύων καὶ τῶν Ἀχάβου παίδων τὰσ κεφαλὰσ ἀποτεμόντασ πέμψαι πρὸσ αὐτόν.

οἱ δὲ ἄρχοντεσ μεταπεμψάμενοι τοὺσ τροφεῖσ τῶν παίδων προσέταξαν ἀποκτείνασιν αὐτοὺσ τὰσ κεφαλὰσ ἀποτεμεῖν καὶ πέμψαι πρὸσ Ιηοὖν. οἱ δ’ οὐδὲν ὅλωσ φεισάμενοι τοῦτο ἔπραξαν καὶ συνθέντεσ εἴσ τινα πλεκτὰ ἀγγεῖα τὰσ κεφαλὰσ ἀπέπεμψαν εἰσ Ιἐζέρελαν. κομισθεισῶν δὲ τούτων ἀγγέλλεται μετὰ τῶν φίλων δειπνοῦντι τῷ Ιηοὖ, ὅτι κομισθεῖεν αἱ τῶν Ἀχάβου παίδων κεφαλαί.

ὁ δὲ πρὸ τῆσ πύλησ ἐξ ἑκατέρου μέρουσ ἐκέλευσεν ἐξ αὐτῶν ἀναστῆσαι βουνούσ. γενομένου δὲ τούτου ἅμα ἡμέρᾳ πρόεισιν ὀψόμενοσ καὶ θεασάμενοσ ἤρξατο πρὸσ τὸν παρόντα λαὸν λέγειν, ὡσ αὐτὸσ μὲν ἐπὶ τὸν δεσπότην στρατεύσαιτο τὸν αὑτοῦ κἀκεῖνον ἀποκτείνειε, τούτουσ δὲ οὐκ αὐτὸσ ἀνέλοι·

γινώσκειν δὲ αὐτοὺσ ἠξίου περὶ τῆσ Ἀχάβου γενεᾶσ, ὅτι πάντα κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ προφητείαν γέγονε καὶ ὁ οἶκοσ αὐτοῦ, καθὼσ καὶ Ἠλίασ προεῖπεν, ἀπόλωλε. προσδιαφθείρασ δὲ καὶ τοὺσ παρὰ τοῖσ Ιἐζερελίταισ εὑρεθέντασ ἐκ τῆσ Ἀχάβου συγγενείασ [ἱππεῖσ] εἰσ Σαμάρειαν ἐπορεύετο.

κατὰ δὲ τὴν ὁδὸν τοῖσ Ὀχοζία συμβαλὼν οἰκείοισ τοῦ βασιλέωσ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν ἀνέκρινεν αὐτούσ, τί δή ποτε παρεγένοντο. οἱ δ’ ἀσπασόμενοί τε Ιὤραμον καὶ τὸν αὑτῶν βασιλέα Ὀχοζίαν ἥκειν ἔφασκον·

οὐ γὰρ ᾔδεσαν αὐτοὺσ ἀμφοτέρουσ ὑπ’ αὐτοῦ πεφονευμένουσ. Ιηοὖσ δὲ καὶ τούτουσ συλληφθέντασ ἀναιρεθῆναι προσέταξεν ὄντασ τὸν ἀριθμὸν τεσσαράκοντα καὶ δύο. Συναντᾷ δ’ αὐτῷ μετὰ τούτουσ ἀνὴρ ἀγαθὸσ καὶ δίκαιοσ Ιὠνάδαβοσ ὄνομα φίλοσ αὐτῷ πάλαι γεγονώσ, ὃσ ἀσπασάμενοσ αὐτὸν ἐπαινεῖν ἤρξατο τῷ πάντα κατὰ βούλησιν πεποιηκέναι τοῦ θεοῦ τὴν οἰκίαν ἐξαφανίσασ τὴν Ἀχάβου.

Ιηοὖσ δὲ ἀναβάντα ἐπὶ τὸ ἁρ́μα συνεισελθεῖν αὐτὸν εἰσ Σαμάρειαν παρεκάλει λέγων ἐπιδείξειν, πῶσ οὐδενὸσ φείσεται πονηροῦ, ἀλλὰ καὶ τοὺσ ψευδοπροφήτασ καὶ τοὺσ ψευδιερεῖσ καὶ τοὺσ ἐξαπατήσαντασ τὸ πλῆθοσ, ὡσ τὴν μὲν τοῦ μεγίστου θεοῦ θρησκείαν ἐγκαταλιπεῖν τοὺσ δὲ ξενικοὺσ προσκυνεῖν, τιμωρήσεται·

κάλλιστον δ’ εἶναι θεαμάτων καὶ ἥδιστον ἀνδρὶ χρηστῷ καὶ δικαίῳ κολαζομένουσ πονηρούσ. τούτοισ πεισθεὶσ ὁ Ιὠνάδαβοσ ἀναβὰσ εἰσ τὸ ἁρ́μα εἰσ Σαμάρειαν παραγίνεται.

ἀναζητήσασ δὲ πάντασ τοὺσ Ἀχάβου συγγενεῖσ Ιηοὖσ ἀποκτείνει. βουλόμενοσ δὲ μηδένα τῶν ψευδοπροφητῶν μηδ’ ἱερέων τῶν Ἀχάβου θεῶν τὴν τιμωρίαν διαφυγεῖν ἀπάτῃ καὶ δόλῳ πάντασ αὐτοὺσ συνέλαβεν· ἀθροίσασ γὰρ τὸν λαὸν ἔφη βούλεσθαι διπλασίονασ ὧν Ἄχαβοσ εἰσηγήσατο θεῶν προσκυνεῖν καὶ τοὺσ ἐκείνων ἱερεῖσ καὶ προφήτασ ἠξίου καὶ δούλουσ αὐτῶν παρεῖναι·

θυσίασ γὰρ πολυτελεῖσ καὶ μεγάλασ ἐπιτελεῖν μέλλειν τοῖσ Ἀχάβου θεοῖσ· τὸν δ’ ἀπολειφθέντα τῶν ἱερέων θανάτῳ ζημιώσειν. ὁ δὲ θεὸσ Ἀχάβου Βαὰλ ἐκαλεῖτο. τάξασ δὲ ἡμέραν, καθ’ ἣν ἔμελλε ποιήσειν τὰσ θυσίασ διέπεμπεν ἀνὰ πᾶσαν τὴν Ἰσραηλιτῶν χώραν τοὺσ ἄξοντασ πρὸσ αὐτὸν τοὺσ ἱερεῖσ τοῦ Βαάλ.

ἐκέλευσε δ’ Ιηοὖσ τῷ ἱερεῖ δοῦναι πᾶσιν ἐνδύματα· λαβόντων δὲ παρελθὼν εἰσ τὸν οἶκον μετὰ τοῦ φίλου Ιὠναδάβου μή τισ ἐν αὐτοῖσ ἀλλόφυλοσ εἰή καὶ ξένοσ ἐρευνῆσαι προσέταξεν· οὐ βούλεσθαι γὰρ τοῖσ ἱεροῖσ αὐτῶν ἀλλότριον παρατυγχάνειν. τῶν δὲ εἰπόντων μὲν οὐδένα παρεῖναι ξένον καταρξαμένων δὲ τῶν θυσιῶν περιέστησεν ὀγδοήκοντα τὸν ἀριθμὸν ἄνδρασ, οὓσ ᾔδει πιστοτάτουσ τῶν ὁπλιτῶν, κελεύσασ αὐτοῖσ ἀποκτεῖναι τοὺσ ψευδοπροφήτασ καὶ νῦν τοῖσ πατρίοισ ἔθεσι τιμωρεῖν πολὺν ἤδη χρόνον ὠλιγωρημένοισ, ὑπὲρ τῶν διαφυγόντων τὰσ ἐκείνων ἀφαιρεθήσεσθαι ψυχὰσ ἀπειλήσασ.

οἱ δὲ τούσ τε ἄνδρασ ἅπαντασ κατέσφαξαν καὶ τὸν οἶκον τοῦ Βαὰλ ἐμπρήσαντεσ ἐκάθηραν οὕτωσ ἀπὸ τῶν ξενικῶν ἐθισμῶν τὴν Σαμάρειαν.

οὗτοσ ὁ Βαὰλ Τυρίων ἦν θεόσ. Ἄχαβοσ δὲ τῷ πενθερῷ βουλόμενοσ χαρίσασθαι Εἰθωβάλῳ Τυρίων ὄντι βασιλεῖ καὶ Σιδωνίων ναόν τε αὐτῷ κατεσκεύασεν ἐν Σαμαρείᾳ καὶ προφήτασ ἀπέδειξε καὶ πάσησ θρησκείασ ἠξίου. ἀφανισθέντοσ δὲ τούτου τοῦ θεοῦ τὰσ χρυσᾶσ δαμάλεισ προσκυνεῖν τοῖσ Ἰσραηλίταισ Ιηοὖσ ἐπέτρεψε.

ταῦτα δὲ διαπραξαμένῳ καὶ προνοήσαντι τῆσ κολάσεωσ τῶν ἀσεβῶν ὁ θεὸσ διὰ τοῦ προφήτου προεῖπεν ἐπὶ τέσσαρασ γενεὰσ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ βασιλεύσειν τῶν Ἰσραηλιτῶν. καὶ τὰ μὲν περὶ Ιηοὖν ἐν τούτοισ ὑπῆρχεν. Ὀθλία δ’ ἡ Ἀχάβου θυγάτηρ ἀκούσασα τήν τ’ Ιὠράμου τἀδελφοῦ τελευτὴν καὶ τὴν Ὀχοζία τοῦ παιδὸσ καὶ τοῦ γένουσ τῶν βασιλέων τὴν ἀπώλειαν ἐσπούδαζε μηδένα τῶν ἐκ τοῦ Δαυίδου καταλιπεῖν οἴκου, πᾶν δ’ ἐξαφανίσαι τὸ γένοσ, ὡσ ἂν μηδὲ εἷσ ἐξ αὐτοῦ βασιλεὺσ ἔτι γένοιτο.

καὶ τοῦθ’ ὡσ μὲν ᾤετο διεπράξατο, διεσώθη δὲ εἷσ υἱὸσ Ὀχοζίου, τρόπῳ δὲ τοιούτῳ τὴν τελευτὴν διέφυγεν·

ἦν Ὀχοζίᾳ ὁμοπάτριοσ ἀδελφὴ Ὠσαβέθη ὄνομα· ταύτῃ συνῆν ὁ ἀρχιερεὺσ Ιὤδασ. εἰσελθοῦσα δ’ εἰσ τὸ βασίλειον καὶ τοῖσ ἀπεσφαγμένοισ τὸν Ιὤασον, τοῦτο γὰρ προσηγορεύετο τὸ παιδίον ἐνιαύσιον, ἐγκεκρυμμένον εὑροῦσα μετὰ τῆσ τρεφούσησ βαστάσασα μετ’ αὐτῆσ εἰσ τὸ ταμιεῖον ἀπέκλεισε τῶν κλινῶν καὶ λανθάνοντεσ ἀνέθρεψαν αὐτή τε καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆσ Ιὤδασ ἐν τῷ ἱερῷ ἔτεσιν ἕξ, οἷσ ἐβασίλευσεν Ὀθλία τῶν Ιἑροσολύμων καὶ τῶν δύο φυλῶν.

Τῷ δὲ ἑβδόμῳ κοινολογησάμενόσ τισιν Ιὤδασ πέντε τὸν ἀριθμὸν ἑκατοντάρχαισ καὶ πείσασ αὐτοὺσ συνεπιθέσθαι μὲν τοῖσ κατὰ τῆσ Ὀθλίασ ἐγχειρουμένοισ, τὴν δὲ βασιλείαν τῷ παιδὶ περιποιῆσαι, λαβὼν ὁρ́κουσ οἷσ τὸ ἀδεὲσ παρὰ τῶν συνεργούντων βεβαιοῦται τὸ λοιπὸν ἐθάρρει ταῖσ κατὰ τῆσ Ὀθλίασ ἐλπίσιν.

οἱ δ’ ἄνδρεσ, οὓσ ὁ ἱερεὺσ Ιὤδασ κοινωνοὺσ τῆσ πράξεωσ παρειλήφει, περιπορευθέντεσ ἅπασαν τὴν χώραν τοὺσ ἱερεῖσ καὶ τοὺσ Ληουίτασ ἐξ αὐτῆσ ἀθροίσαντεσ καὶ τοὺσ τῶν φυλῶν προεστηκότασ ἧκον ἄγοντεσ εἰσ Ιἑροσόλυμα πρὸσ τὸν ἀρχιερέα.

ὁ δὲ πίστιν ᾔτησεν αὐτοὺσ ἔνορκον, ἦ μὴν φυλάξειν ὅπερ ἂν μάθωσιν ἀπόρρητον παρ’ αὐτοῦ σιωπῆσ ἅμα καὶ συμπράξεωσ δεόμενον.

ὡσ δ’ ἀσφαλὲσ αὐτῷ λέγειν ὀμωμοκότων ἐγένετο παραγαγὼν ὃν ἐκ τοῦ Δαυίδου γένουσ ἔτρεφεν "οὗτοσ ἡμῖν, εἶπε, βασιλεὺσ ἐξ ἐκείνησ τῆσ οἰκίασ, ἣν ἴστε τὸν θεὸν ἡμῖν προφητεύσαντα βασιλεύσειν ἄχρι τοῦ παντὸσ χρόνου. παραινῶ δὲ τὴν τρίτην ὑμῶν μοῖραν φυλάττειν αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ, τὴν δὲ τρίτην ταῖσ πύλαισ ἐφεστάναι τοῦ τεμένουσ ἁπάσαισ, ἡ δὲ μετὰ ταύτην ἐχέτω τὴν τῆσ ἀνοιγομένησ καὶ φερούσησ εἰσ τὸ βασίλειον πύλησ φυλακήν·

τὸ δὲ ἄλλο πλῆθοσ ἀόπλον ἐν τῷ ἱερῷ τυγχανέτω· μηδένα δ’ εἰσελθεῖν ὁπλίτην ἐάσητε ἢ μόνον ἱερέα.

" προσδιέταξε δὲ τούτοισ μέροσ τι τῶν ἱερέων καὶ Ληουίτασ περὶ αὐτὸν εἶναι τὸν βασιλέα ταῖσ μαχαίραισ ἐσπασμέναισ αὐτὸν δορυφοροῦντασ, τὸν δὲ τολμήσαντα παρελθεῖν εἰσ τὸ ἱερὸν ὡπλισμένον ἀναιρεῖσθαι παραυτίκα· δείσαντασ δὲ μηδὲν παραμεῖναι τῇ φυλακῇ τοῦ βασιλέωσ.

καὶ οἱ μὲν οἷσ ὁ ἀρχιερεὺσ συνεβούλευσεν τούτοισ πεισθέντεσ ἔργῳ τὴν προαίρεσιν ἐδήλουν. ἀνοίξασ δὲ Ιὤδασ τὴν ἐν τῷ ἱερῷ ὁπλοθήκην, ἣν Δαυίδησ κατεσκεύασε, διεμέρισε τοῖσ ἑκατοντάρχαισ ἅμα καὶ ἱερεῦσι καὶ Ληουίταισ ἅπανθ’ ὅσ’ εὑρ͂εν ἐν αὐτῇ δόρατά τε καὶ φαρέτρασ καὶ εἴ τι ἕτερον εἶδοσ ὅπλου κατέλαβε, καὶ καθωπλισμένουσ ἔστησεν ἐν κύκλῳ περὶ τὸ ἱερὸν συναψαμένουσ τὴν χεῖρα καὶ τὴν εἴσοδον τοῖσ οὐ προσήκουσιν οὕτωσ ἀποτειχίσοντασ. συναγαγόντεσ δὲ τὸν παῖδα εἰσ τὸ μέσον ἐπέθεσαν αὐτῷ τὸν στέφανον τὸν βασιλικὸν καὶ τῷ ἐλαίῳ χρίσασ Ιὤδασ ἀπέδειξε βασιλέα·

τὸ δὲ πλῆθοσ χαῖρον καὶ κροταλίζον ἐβόα σώζεσθαι τὸν βασιλέα. Τοῦ δὲ θορύβου καὶ τῶν ἐπαίνων Ὀθλία παρ’ ἐλπίδασ ἀκούσασα τεταραγμένη σφόδρα τῇ διανοίᾳ μετὰ τῆσ ἰδίασ ἐξεπήδησε στρατιᾶσ ἐκ τοῦ βασιλείου.

καὶ παραγενομένην εἰσ τὸ ἱερὸν αὐτὴν οἱ μὲν ἱερεῖσ εἰσδέχονται, τοὺσ δ’ ἑπομένουσ ὁπλίτασ εἶρξαν εἰσελθεῖν οἱ περιεστῶτεσ ἐν κύκλῳ ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέωσ τοῦτο προστεταγμένοι. ἰδοῦσα δὲ Ὀθλία τὸν παῖδα ἐπὶ τῆσ σκηνῆσ ἑστῶτα καὶ τὸν βασίλειον ἐπικείμενον στέφανον περιρρηξαμένη καὶ δεινὸν ἀνακραγοῦσα φονεύειν ἐκέλευε τὸν ἐπιβουλεύσαντα αὐτῇ καὶ τὴν ἀρχὴν ἀφελέσθαι σπουδάσαντα.

Ιὤδασ δὲ καλέσασ τοὺσ ἑκατοντάρχασ ἐκέλευσεν αὐτοὺσ ἀπαγαγόντασ τὴν Ὀθλίαν εἰσ τὴν φάραγγα τὴν Κεδρῶνοσ ἀνελεῖν αὐτὴν ἐκεῖ· μὴ γὰρ βούλεσθαι μιᾶναι τὸ ἱερὸν αὐτόθι τὴν ἀλιτήριον τιμωρησάμενον. προσέταξε δὲ κἂν βοηθῶν τισ προσέλθῃ κἀκεῖνον ἀνελεῖν.

ἐλλαβόμενοι τοίνυν τῆσ Ὀθλίασ οἱ προστεταγμένοι τὴν ἀναίρεσιν αὐτῆσ ἐπὶ τὴν πύλην τῶν ἡμιόνων τοῦ βασιλέωσ ἤγαγον κἀκεῖ διεχρήσαντο. Ὡσ δὲ τὰ περὶ τὴν Ὀθλίαν τοῦτον ἐστρατηγήθη τὸν τρόπον συγκαλέσασ τόν τε δῆμον καὶ τοὺσ ὁπλίτασ ὁ Ιὤδασ εἰσ τὸ ἱερὸν ἐξώρκωσεν εὐνοεῖν τῷ βασιλεῖ καὶ προνοεῖν αὐτοῦ τῆσ σωτηρίασ καὶ τῆσ ἐπὶ πλεῖον ἀρχῆσ·

ἔπειτ’ αὐτὸν τὸν βασιλέα τιμήσειν τὸν θεὸν καὶ μὴ παραβῆναι τοὺσ Μωσήουσ νόμουσ δοῦναι πίστιν ἠνάγκασε. καὶ μετὰ ταῦτ’ εἰσδραμόντεσ τὸν τοῦ Βαὰλ οἶκον, ὃν Ὀθλία τε καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆσ Ιὤραμοσ κατεσκεύασεν ἐφ’ ὕβρει μὲν τοῦ πατρίου θεοῦ τιμῇ δὲ Ἀχάβου κατέσκαψαν καὶ τὸν ἔχοντα τὴν ἱερωσύνην αὐτοῦ Μάθαν ἀπέκτειναν.

τὴν δ’ ἐπιμέλειαν καὶ φυλακὴν τοῦ ἱεροῦ τοῖσ ἱερεῦσι καὶ Ληουίταισ ἐπέτρεψεν Ιὤδασ κατὰ τὴν Δαυίδου τοῦ βασιλέωσ διάταξιν κελεύσασ αὐτοὺσ δὶσ τῆσ ἡμέρασ ἐπιφέρειν τὰσ νενομισμένασ τῶν ὁλοκαυτώσεων θυσίασ καὶ θυμιᾶν ἀκολούθωσ τῷ νόμῳ.

ἀπέδειξε δέ τινασ τῶν Ληουιτῶν καὶ πυλωροὺσ ἐπὶ φυλακῇ τοῦ τεμένουσ, ὡσ μηδένα μεμιασμένον παριέναι λανθάνοντα. Τούτων δ’ ἕκαστα διατάξασ μετὰ τῶν ἑκατοντάρχων καὶ ἡγεμόνων καὶ τοῦ λαοῦ παντὸσ ἐκ τοῦ ἱεροῦ παραλαβὼν ἄγει τὸν Ιὤασον εἰσ τὸ βασίλειον, καὶ καθίσαντοσ ἐπὶ τὸν βασιλικὸν θρόνον ἐπευφήμησέ τε τὸ πλῆθοσ καὶ πρὸσ εὐωχίαν τραπέντεσ ἐπὶ πολλὰσ ἑώρτασαν ἡμέρασ·

ἡ μέντοι γε πόλισ ἐπὶ τῷ τὴν Ὀθλίαν ἀποθανεῖν ἡσυχίαν ἤγαγεν. ἦν δὲ Ιὤασοσ ὅτε τὴν βασιλείαν παρέλαβεν ἐτῶν ἑπτά, μήτηρ δὲ ἦν αὐτῷ τὸ μὲν ὄνομα Σαβιὰ πατρίδοσ δὲ Βηρσαβεέ.

πολλὴν δ’ ἐποιήσατο τῶν νομίμων φυλακὴν καὶ περὶ τὴν τοῦ θεοῦ θρησκείαν φιλοτιμίαν παρὰ πάντα τὸν χρόνον ὃν Ιὤδασ ἐβίωσεν. ἔγημε δὲ καὶ γυναῖκασ δύο παρελθὼν εἰσ ἡλικίαν δόντοσ τοῦ ἀρχιερέωσ, ἐξ ὧν καὶ ἄρρενεσ αὐτῷ καὶ θήλειαι παῖδεσ ἐγένοντο.

τὰ μὲν οὖν περὶ τοῦ βασιλέωσ Ιωἄσου, ὡσ τὴν τῆσ Ὀθλίασ ἐπιβουλὴν διέφυγε καὶ τὴν βασιλείαν παρέλαβεν, ἐν τούτοισ δεδηλώκαμεν. Ἀζάηλοσ δ’ ὁ τῶν Σύρων βασιλεὺσ πολεμῶν τοῖσ Ἰσραηλίταισ καὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν Ιηοὖ διέφθειρε τῆσ πέραν Ιὀρδάνου χώρασ τὰ πρὸσ τὴν ἀνατολὴν τῶν Ῥουβηνιτῶν καὶ Γαδιτῶν καὶ Μανασσιτῶν ἔτι δὲ καὶ τὴν Γαλαδῖτιν καὶ Βαταναίαν πυρπολῶν πάντα καὶ διαρπάζων καὶ τοῖσ εἰσ χεῖρασ ἀπαντῶσι βίαν προσφέρων.

οὐ γὰρ ἔφθη αὐτὸν Ιηοὖσ ἀμύνασθαι κακοῦντα τὴν χώραν, ἀλλὰ καὶ τῶν εἰσ τὸ θεῖον ὑπερόπτησ γενόμενοσ καὶ καταφρονήσασ τῆσ ὁσίασ καὶ τῶν νόμων ἀπέθανε βασιλεύσασ ἔτη τῶν Ἰσραηλιτῶν ἑπτὰ καὶ εἴκοσι.

ἐτάφη δὲ ἐν Σαμαρείᾳ τῆσ ἀρχῆσ διάδοχον Ιὤαζον τὸν υἱὸν καταλιπών. Τὸν δὲ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν βασιλέα Ιὤασον ὁρμή τισ ἔλαβε τὸν ναὸν ἀνακαινίσαι τοῦ θεοῦ, καὶ τὸν ἀρχιερέα καλέσασ Ιὤδαν εἰσ ἅπασαν ἐκέλευσε πέμψαι τὴν χώραν τοὺσ Ληουίτασ καὶ ἱερέασ αἰτήσοντασ ὑπὲρ ἑκάστησ κεφαλῆσ ἡμίσικλον ἀργύρου εἰσ ἐπισκευὴν καὶ ἀνανέωσιν τοῦ ναοῦ καταλυθέντοσ ὑπὸ Ιὠράμου καὶ Ὀθλίασ καὶ τῶν παίδων αὐτῆσ.

ὁ δ’ ἀρχιερεὺσ τοῦτο μὲν οὐκ ἐποίησε συνεὶσ ὡσ οὐδεὶσ προεῖται τἀργύριον, τρίτῳ δὲ καὶ εἰκοστῷ τῆσ βασιλείασ ἔτει μεταπεμψαμένου τοῦ βασιλέωσ αὐτόν τε καὶ Ληουίτασ καὶ ὡσ παρακούσαντασ ὧν προσέταξεν αἰτιωμένου καὶ κελεύσαντοσ εἰσ τὸ μέλλον προνοεῖσθαι τῆσ ἐπισκευῆσ τοῦ ναοῦ, στρατηγήματι χρῆται πρὸσ τὴν συλλογὴν τῶν χρημάτων ὁ ἀρχιερεὺσ ᾧ τὸ πλῆθοσ ἡδέωσ ἔσχε τοιούτῳ·

ξύλινον κατασκευάσασ θησαυρὸν καὶ κλείσασ πανταχόθεν ὀπὴν αὐτῷ μίαν ἤνοιξεν.

ἔπειτα θεὶσ εἰσ τὸ ἱερὸν παρὰ τὸν βωμὸν ἐκέλευσεν ἕκαστον ὅσον βούλεται βάλλειν εἰσ αὐτὸν διὰ τῆσ ὀπῆσ εἰσ τὴν ἐπισκευὴν τοῦ ναοῦ. πρὸσ τοῦτο πᾶσ ὁ λαὸσ εὖ διετέθη καὶ πολὺν ἄργυρον καὶ χρυσὸν φιλοτιμούμενοι καὶ συνεισφέροντεσ ἤθροισαν. κενοῦντεσ δὲ τὸν θησαυρὸν καὶ παρόντοσ τοῦ βασιλέωσ ἀριθμοῦντεσ τὸ συνειλεγμένον ὅ τε γραμματεὺσ [καὶ ἱερεὺσ] τῶν γαζοφυλακίων ἔπειτ’ εἰσ τὸν αὐτὸν ἐτίθεσαν τόπον.

καὶ τοῦτ’ ἐποίουν ἑκάστησ ἡμέρασ. ὡσ δ’ ἀποχρῶν τὸ πλῆθοσ ἐδόκει τῶν χρημάτων ἔπεμψαν μισθούμενοι λατόμουσ καὶ οἰκοδόμουσ ὁ ἀρχιερεὺσ Ιὤδασ καὶ ὁ βασιλεὺσ Ιὤασοσ καὶ ἐπὶ ξύλα μεγάλα καὶ τῆσ καλλίστησ ὕλησ. ἐπισκευασθέντοσ δὲ τοῦ ναοῦ τὸν ὑπολειφθέντα χρυσὸν καὶ ἄργυρον, οὐκ ὀλίγοσ δὲ ἦν, εἴσ τε κρατῆρασ καὶ οἰνοχόασ καὶ ἐκπώματα καὶ τὰ λοιπὰ σκεύη κατεχρήσαντο θυσίαισ τε πολυτελέσιν ὁσημέραι τὸν βωμὸν πιαίνοντεσ διετέλουν.

καὶ ταῦτα μὲν ἐφ’ ὅσον Ιὤδασ χρόνον ἔζη τῆσ προσηκούσησ ἐτύγχανε σπουδῆσ. Ὡσ δ’ ἐτελεύτησεν οὗτοσ ἔτη μὲν βιώσασ ἑκατὸν καὶ τριάκοντα δίκαιοσ δὲ καὶ πάντα χρηστὸσ γενόμενοσ, ἐτάφη δ’ ἐν ταῖσ βασιλικαῖσ θήκαισ ἐν Ιἑροσολύμοισ, ὅτι τῷ Δαυίδου γένει τὴν βασιλείαν ἀνεκτήσατο, προέδωκεν ὁ βασιλεὺσ τὴν ἐπιμέλειαν τὴν πρὸσ τὸν θεόν.

συνδιεφθάρησαν δ’ αὐτῷ καὶ οἱ τοῦ πλήθουσ πρωτεύοντεσ, ὥστε πλημμελεῖν εἰσ τὰ δίκαια καὶ νενομισμένα παρ’ αὐτοῖσ ἄριστα εἶναι.

δυσχεράνασ δὲ ὁ θεὸσ ἐπὶ τῇ μεταβολῇ τοῦ βασιλέωσ καὶ τῶν ἄλλων πέμπει τοὺσ προφήτασ διαμαρτυρησομένουσ τε τὰ πραττόμενα καὶ παύσοντασ τῆσ πονηρίασ αὐτούσ. οἱ δ’ ἰσχυρὸν ἔρωτα καὶ δεινὴν ἐπιθυμίαν ἄρα ταύτησ εἶχον, ὡσ μήτε οἷσ οἱ πρὸ αὐτῶν ἐξυβρίσαντεσ εἰσ τὰ νόμιμα πανοικὶ κολασθέντεσ ἔπαθον, μήθ’ οἷσ οἱ προφῆται προύλεγον πεισθέντεσ μετανοῆσαι καὶ μετελθεῖν ἐξ ὧν εἰσ ἐκεῖνα παρανομήσαντεσ ἐτράπησαν·

ἀλλὰ καὶ Ζαχαρίαν υἱὸν τοῦ ἀρχιερέωσ Ιὤδα λίθοισ ὁ βασιλεὺσ ἐκέλευσε βληθέντα ἀποθανεῖν ἐν τῷ ἱερῷ τῶν τοῦ πατρὸσ εὐεργεσιῶν αὐτοῦ λαθόμενοσ, ὅτι τοῦ θεοῦ προφητεύειν αὐτὸν ἀποδείξαντοσ στὰσ ἐν μέσῳ τῷ πλήθει συνεβούλευεν αὐτῷ τε καὶ τῷ βασιλεῖ τὰ δίκαια πράττειν καὶ τιμωρίαν ὅτι μεγάλην ὑφέξουσι μὴ πειθόμενοι προύλεγε. τελευτῶν μέντοι Ζαχαρίασ μάρτυρα καὶ δικαστὴν ὧν ἔπασχε τὸν θεὸν ἐποιεῖτο ἀντὶ χρηστῆσ συμβουλίασ καὶ ὧν ὁ πατὴρ αὐτοῦ παρέσχεν Ιωἄσῳ πικρῶσ καὶ βιαίωσ ἀπολλύμενοσ.

Ἔδωκε μέντοι γε οὐκ εἰσ μακρὰν ὁ βασιλεὺσ δίκην ὧν παρηνόμησεν·

ἐμβαλόντοσ γὰρ Ἀζαήλου τοῦ Σύρων βασιλέωσ εἰσ τὴν χώραν αὐτοῦ καὶ τὴν Γίτταν καταστρεψαμένου καὶ λεηλατήσαντοσ ἐπ’ αὐτὸν στρατεύειν εἰσ Ιἑροσόλυμα φοβηθεὶσ ὁ Ιὤασοσ πάντασ ἐκκενώσασ τοὺσ τοῦ θεοῦ θησαυροὺσ καὶ τοὺσ τῶν βασιλείων καὶ τὰ ἀναθήματα καθελών, ἔπεμψε τῷ Σύρῳ τούτοισ ὠνούμενοσ τὸ μὴ πολιορκηθῆναι μηδὲ κινδυνεύειν περὶ τῶν ὅλων. ὁ δὲ πεισθεὶσ τῇ τῶν χρημάτων ὑπερβολῇ τὴν στρατιὰν οὐκέτ’ ἤγαγεν ἐπὶ τὰ Ιἑροσόλυμα.

νόσῳ μέντοι χαλεπῇ περιπεσὼν ὁ Ιὤασοσ ἐπιθεμένων αὐτῷ τῶν φίλων, οἳ τὸν Ζαχαρίου θάνατον ἐκδικοῦντεσ τοῦ Ιὤδα παιδὸσ ἐπεβούλευσαν τῷ βασιλεῖ, διεφθάρη πρὸσ αὐτῶν· καὶ θάπτεται μὲν ἐν Ιἑροσολύμοισ, οὐκ ἐν ταῖσ θήκαισ δὲ τῶν προγόνων ἀσεβὴσ γενόμενοσ.

ἐβίωσε δὲ ἔτη ἑπτὰ καὶ τεσσαράκοντα, τὴν δὲ βασιλείαν αὐτοῦ διαδέχεται Ἀμασίασ ὁ παῖσ. Εἰκοστῷ δὲ καὶ πρώτῳ τῆσ Ιωἄσου βασιλείασ παρέλαβε τὴν τῶν Ἰσραηλιτῶν ἡγεμονίαν Ιὤαζοσ ὁ τοῦ Ιηοὖδοσ υἱὸσ ἐν Σαμαρείᾳ καὶ κατέσχεν αὐτὴν ἔτεσιν ἑπτὰ καὶ δέκα τοῦ μὲν πατρὸσ οὐδ’ αὐτὸσ μιμητὴσ γενόμενοσ, ἀσεβήσασ δ’ ὅσα καὶ οἱ πρῶτοι τοῦ θεοῦ καταφρονήσαντεσ.

ἐταπείνωσε δ’ αὐτὸν καὶ συνέστειλεν ἐκ τῆσ τοσαύτησ δυνάμεωσ ὁ τῶν Σύρων βασιλεὺσ εἰσ ὁπλίτασ μυρίουσ καὶ πεντήκοντα ἱππεῖσ στρατεύσασ ἐπ’ αὐτὸν καὶ πόλεισ τε μεγάλασ καὶ πολλὰσ αὐτοῦ ἀφελόμενοσ καὶ τὴν στρατιὰν αὐτοῦ διαφθείρασ.

ταῦτα δ’ ἔπαθεν ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν λαὸσ κατὰ τὴν Ἐλισσαίου προφητείαν, ὅτε Ἀζάηλον βασιλεύσειν προεῖπε τῶν Σύρων καὶ Δαμασκηνῶν ἀποκτείναντα τὸν δεσπότην.

ὢν δὲ ἐν οὕτωσ ἀπόροισ κακοῖσ Ιὤαζοσ ἐπὶ δέησιν καὶ ἱκετείαν τοῦ θεοῦ κατέφυγε ῥύσασθαι τῶν Ἀζαήλου χειρῶν αὐτὸν παρακαλῶν καὶ μὴ περιϊδεῖν ὑπ’ ἐκείνῳ γενόμενον. ὁ δὲ θεὸσ καὶ τὴν μετάνοιαν ὡσ ἀρετὴν ἀποδεχόμενοσ καὶ νουθετεῖν μᾶλλον τοὺσ δυναμένουσ τελέωσ μὴ ἀπολλύειν δοκοῦν αὐτῷ, δίδωσιν αὐτῷ τὴν ἐκ τοῦ πολέμου καὶ τῶν κινδύνων ἄδειαν.

εἰρήνησ δ’ ἡ χώρα λαβομένη ἀνέδραμέ τε πάλιν εἰσ τὴν προτέραν κατάστασιν καὶ εὐθήνησε. Μετὰ δὲ τὴν Ιωἄζου τελευτὴν ἐκδέχεται τὴν ἀρχὴν ὁ υἱὸσ αὐτοῦ Ιὤασοσ.

ἕβδομον ἤδη καὶ τριακοστὸν ἔτοσ βασιλεύοντοσ Ιωἄσου τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ παρέλαβε τὴν ἀρχὴν οὗτοσ ὁ Ιὤασοσ ἐν Σαμαρείᾳ τῶν Ἰσραηλιτῶν· καὶ γὰρ αὐτὸσ τὴν αὐτὴν εἶχε προσηγορίαν τῷ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν βασιλεῖ· καὶ κατέσχεν αὐτὴν ἔτεσιν ἑκκαίδεκα. ἀγαθὸσ δ’ ἦν καὶ οὐδὲν ὅμοιοσ τῷ πατρὶ τὴν φύσιν.

κατ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν Ἐλισσαίου τοῦ προφήτου γηραιοῦ μὲν ἤδη τυγχάνοντοσ εἰσ δὲ νόσον ἐμπεπτωκότοσ ἧκεν ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεὺσ πρὸσ αὐτὸν ἐπισκεψόμενοσ. καταλαβὼν δὲ αὐτὸν ἐν ἐσχάτοισ ὄντα κλαίειν ἤρξατο [βλέποντοσ αὐτοῦ] καὶ ποτνιᾶσθαι καὶ πατέρα τε ἀποκαλεῖν καὶ ὅπλον·

δι’ αὐτὸν γὰρ μηδέποτε χρήσασθαι πρὸσ τοὺσ ἐχθροὺσ ὅπλοισ, ἀλλὰ ταῖσ ἐκείνου προφητείαισ ἀμαχητὶ κρατεῖν τῶν πολεμίων· νῦν δ’ ἀπιέναι μὲν αὐτὸν ἐκ τοῦ ζῆν, καταλείπειν δ’ ἐξωπλισμένον τοῖσ Σύροισ καὶ τοῖσ ἀπ’ αὐτῶν πολεμίοισ. οὐδ’ αὐτῷ τοίνυν ζῆν ἔτι ἀσφαλὲσ ἔλεγεν, ἀλλὰ καλῶσ ἔχειν συνεξορμᾶν αὐτῷ καὶ συναπαίρειν ἐκ τοῦ βίου.

ταῦτ’ ὀδυρόμενον Ἐλισσαῖοσ παρεμυθεῖτο τὸν βασιλέα καὶ τόξον ἐκέλευσεν αὐτῷ κομισθὲν ἐντεῖναι τοῦτο. ποιήσαντοσ οὖν εὐτρεπὲσ τοῦ βασιλέωσ τὸ τόξον, ἐπιλαβόμενον τῶν χειρῶν αὐτοῦ ἐκέλευσεν αὐτὸν τοξεύειν. τρία βέλη δ’ αὐτοῦ προεμένου εἶτα δ’ ἀναπαυσαμένου "πλείω μέν, εἶπεν, ἀφεὶσ ἐκ ῥιζῶν ἂν τὴν τῶν Σύρων βασιλείαν ἐξεῖλεσ, ἐπεὶ δὲ τρισὶν ἠρκέσθησ μόνοισ, τοσαύταισ καὶ μάχαισ κρατήσεισ συμβαλὼν τοῖσ Σύροισ, ἵνα τὴν χώραν ἣν ἀπετέμοντο τοῦ σοῦ πατρὸσ ἀνακτήσῃ·

καὶ ὁ μὲν βασιλεὺσ τοῦτ’ ἀκούσασ ἀπηλλάγη. μετ’ οὐ πολὺ δὲ καὶ ὁ προφήτησ ἀπέθανεν ἀνὴρ ἐπὶ δικαιοσύνῃ διαβόητοσ καὶ φανερῶσ σπουδασθεὶσ ὑπὸ τοῦ θεοῦ·

θαυμαστὰ γὰρ καὶ παράδοξα διὰ τῆσ προφητείασ ἐπεδείξατο ἔργα καὶ μνήμησ λαμπρᾶσ παρὰ τοῖσ Ἑβραίοισ ἀξιωθέντα. ἔτυχε δὲ καὶ ταφῆσ μεγαλοπρεποῦσ καὶ οἱάσ εἰκὸσ ἦν τὸν οὕτω θεοφιλῆ μεταλαβεῖν. συνέβη δὲ καὶ τότε, λῃστῶν τινων ῥιψάντων εἰσ τὸν Ἐλισσαίου τάφον ὃν ἦσαν ἀνῃρηκότεσ, τὸν νεκρὸν τῷ σώματι αὐτοῦ προσκολληθέντα ἀναζωπυρῆσαι.

καὶ τὰ μὲν περὶ Ἐλισσαίου τοῦ προφήτου, ζῶν τε ὅσα προεῖπε καὶ ὡσ μετὰ τὴν τελευτὴν ἔτι δύναμιν εἶχε θείαν, ἤδη δεδηλώκαμεν. Τελευτήσαντοσ δὲ τοῦ Σύρων βασιλέωσ Ἀζαήλου εἰσ Ἀδδὰν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἡ βασιλεία παραγίνεται·

πρὸσ τοῦτον συνάπτει πόλεμον Ιὤασοσ ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεὺσ καὶ τρισὶ μάχαισ νικήσασ αὐτὸν ἀφείλετο τὴν χώραν ἅπασαν καὶ ὅσασ ὁ πατὴρ αὐτοῦ Ἀζάηλοσ πόλεισ καὶ κώμασ τῆσ Ἰσραηλιτῶν βασιλείασ παρέλαβε. τοῦτο μέντοι κατὰ τὴν Ἐλισσαίου προφητείαν ἐγένετο.

ἐπεὶ δὲ συνέβη καὶ Ιὤασον ἀποθανεῖν, ὁ μὲν ἐν Σαμαρείᾳ κηδεύεται, καθῆκε δὲ εἰσ Ιὤασον ἡ ἀρχὴ τὸν υἱὸν αὐτοῦ. Δευτέρῳ δ’ ἔτει τῆσ Ιωἄσου βασιλείασ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐβασίλευσεν Ἀμασίασ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ ἐν Ιἑροσολύμοισ μητρὸσ ὢν Ιωἄδη τοὔνομα πολίτιδοσ δὲ τὸ γένοσ·

θαυμαστῶσ δὲ τοῦ δικαίου προυνόει καὶ ταῦτα νέοσ ὤν. παρελθὼν δ’ ἐπὶ τὰ πράγματα καὶ τὴν ἀρχὴν ἔγνω δεῖν πρῶτον Ιωἄσῳ τιμωρῆσαι τῷ πατρὶ καὶ τοὺσ ἐπιθεμένουσ αὐτῷ φίλουσ κολάσαι. καὶ τούτουσ μὲν συλλαβὼν ἅπαντασ ἐφόνευσε, τοὺσ δὲ παῖδασ αὐτῶν οὐδὲν εἰργάσατο δεινὸν ἀκόλουθα ποιῶν τοῖσ Μωσήουσ νόμοισ, ὃσ οὐκ ἐδικαίωσε διὰ πατέρων ἁμαρτίασ τέκνα κολάζειν.

ἔπειτα στρατιὰν ἐπιλέξασ ἐκ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ καὶ Βενιαμίδοσ τῶν ἐν ἀκμῇ καὶ περὶ εἴκοσι ἔτη γεγονότων καὶ συναθροίσασ ὡσ τριάκοντα μυριάδασ τούτων μὲν ἑκατοντάρχουσ κατέστησε, πέμψασ δὲ καὶ πρὸσ τὸν Ἰσραηλιτῶν βασιλέα μισθοῦται δέκα μυριάδασ ὁπλιτῶν ἑκατὸν ἀργυρίου ταλάντων·

διεγνώκει γὰρ τοῖσ Ἀμαληκιτῶν ἔθνεσι καὶ Ἰδουμαίων καὶ Γαβαλιτῶν ἐπιστρατεύσασθαι. παρασκευασαμένου δὲ πρὸσ τὴν στρατείαν καὶ μέλλοντοσ ἐξορμᾶν ὁ προφήτησ τὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν στρατὸν ἀπολῦσαι συνεβούλευσεν·

εἶναι γὰρ ἀσεβῆ καὶ τὸν θεὸν ἧτταν αὐτῷ προλέγειν χρησαμένῳ τούτοισ συμμάχοισ· περιέσεσθαι δὲ τῶν πολεμίων καὶ μετ’ ὀλίγων αὐτοῖσ ἀγωνιζόμενον βουλομένου τοῦ θεοῦ. δυσφοροῦντοσ δὲ τοῦ βασιλέωσ ἐπὶ τῷ φθῆναι τὸν μισθὸν δεδωκέναι τοῖσ Ἰσραηλίταισ παρῄνει ποιεῖν ὁ προφήτησ ὅ τι τῷ θεῷ δοκεῖ, χρήματα δ’ αὐτῷ πολλὰ παρ’ αὐτοῦ γενήσεσθαι.

καὶ τοὺσ μὲν ἀπολύει χαρίζεσθαι τὸν μισθὸν εἰπών, αὐτὸσ δὲ μετὰ τῆσ οἰκείασ δυνάμεωσ ἐπὶ τὰ προειρημένα τῶν ἐθνῶν ἐστράτευσε· καὶ κρατήσασ αὐτῶν τῇ μάχῃ μυρίουσ μὲν ἀπέκτεινε, τοσούτουσ δὲ ζῶντασ ἔλαβεν, οὓσ ἐπὶ τὴν μεγάλην ἀγαγὼν πέτραν, ἥπερ ἐστὶ κατὰ τὴν Ἀραβίαν, ἀπ’ αὐτῆσ κατεκρήμνισεν, ἀπήγαγέ τε λείαν πολλὴν καὶ πλοῦτον ἄφθονον ἐκ τῶν ἐθνῶν.

Ἀμασίου δ’ ἐν τούτοισ ὑπάρχοντοσ οἱ τῶν Ἰσραηλιτῶν οὓσ ἀπέλυσε μισθωσάμενοσ ἀγανακτήσαντεσ ἐπὶ τούτῳ καὶ νομίσαντεσ ὕβριν εἶναι τὴν ἀπόλυσιν, οὐ γὰρ ἂν τοῦτο παθεῖν μὴ κατεγνωσμένουσ, ἐπῆλθον αὐτοῦ τῇ βασιλείᾳ καὶ μέχρι Βηθσεμήρων προελθόντεσ διήρπασαν τὴν χώραν καὶ πολλὰ μὲν ἔλαβον ὑποζύγια, τρισχιλίουσ δὲ ἀνθρώπουσ ἀπέκτειναν.

Ἀμασίασ δὲ τῇ νίκῃ καὶ τοῖσ κατορθώμασιν ἐπαρθεὶσ τὸν μὲν τούτων αἴτιον θεὸν αὐτῷ γενόμενον ὑπερορᾶν ἤρξατο, οὓσ δ’ ἐκ τῆσ Ἀμαληκιτῶν χώρασ ἐκόμισεν, τούτουσ σεβόμενοσ διετέλει.

προσελθὼν δὲ ὁ προφήτησ αὐτῷ θαυμάζειν ἔλεγεν, εἰ τούτουσ ἡγεῖται θεούσ, οἳ τοὺσ ἰδίουσ παρ’ οἷσ ἐτιμῶντο μηδὲν ὤνησαν μηδ’ ἐκ χειρῶν ἐρρύσαντο τῶν ἐκείνου, ἀλλ’ ὑπερεῖδον πολλούσ τε αὐτῶν ἀπολλυμένουσ καὶ αὑτοὺσ αἰχμαλωτισθέντασ·

κεκομίσθαι γὰρ εἰσ Ιἑροσόλυμα τούτῳ τῷ τρόπῳ, καθὼσ ἄν τισ τῶν πολεμίων τινὰ ζωγρήσασ ἤγαγεν. τῷ δὲ βασιλεῖ ταῦτ’ ὀργὴν ἐκίνησε καὶ προσέταξεν ἡσυχίαν ἄγειν τὸν προφήτην ἀπειλήσασ αὐτὸν κολάσειν, ἂν πολυπραγμονῇ.

καὶ ὁ μὲν ἡσυχάζειν εἶπεν, οὐκ ἀμελήσειν δὲ ὧν ἐπικεχείρηκε νεωτερίζων τὸν θεὸν προύλεγεν. Ἀμασίασ δὲ κατέχειν ἑαυτὸν ἐπὶ ταῖσ εὐπραγίαισ οὐ δυνάμενοσ, ἃσ παρὰ τοῦ θεοῦ λαβὼν εἰσ αὐτὸν ἐξύβριζεν, ἀλλὰ φρονηματισθεὶσ ἔγραψεν Ιωἄσῳ τῷ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεῖ κελεύων ὑπακούειν αὐτῷ σὺν ἅπαντι τῷ λαῷ, ὡσ καὶ πρότερον ὑπήκουσε τοῖσ προγόνοισ αὐτοῦ Δαυίδῃ καὶ Σολόμωνι, ἢ μὴ βουλόμενον εὐγνωμονεῖν εἰδέναι πολέμῳ περὶ τῆσ ἀρχῆσ διακριθησόμενον.

ἀντέγραψε δ’ ὁ Ιὤασοσ τάδε·

"βασιλεὺσ Ιὤασοσ βασιλεῖ Ἀμασίᾳ. ἦν ἐν τῷ Λιβάνῳ ὄρει κυπάρισσοσ παμμεγέθησ καὶ ἄκανοσ. αὕτη πρὸσ τὴν κυπάρισσον ἔπεμψε μνηστευομένη τὴν θυγατέρα αὐτῆσ πρὸσ γάμον τῷ παιδί. μεταξὺ ταῦτα λέγουσαν θηρίον τι παρερχόμενον κατεπάτησε τὴν ἄκανον. τοῦτο οὖν ἔσται σοι παράδειγμα τοῦ μὴ μειζόνων ἐφίεσθαι, μηδ’ ὅτι τὴν πρὸσ Ἀμαληκίτασ μάχην εὐτύχησασ ἐπὶ ταύτῃ γαυρούμενοσ σαυτῷ καὶ τῇ βασιλείᾳ σου κινδύνουσ ἐπισπῶ.

Ταῦτα δὲ ἀναγνοὺσ Ἀμασίασ ἔτι μᾶλλον ἐπὶ τὴν στρατείαν παρωξύνθη τοῦ θεοῦ παρορμῶντοσ αὐτὸν οἶμαι πρὸσ αὐτήν, ἵνα τῶν παρανομηθέντων εἰσ αὐτὸν δίκην ἀπολάβῃ.

ὡσ δ’ ἐξήγαγε μετὰ τῆσ δυνάμεωσ ἐπὶ τὸν Ιὤασον καὶ συνάπτειν μάχην ἔμελλον, τὸ Ἀμασίου στράτευμα φόβοσ αἰφνίδιοσ καὶ κατάπληξισ οἱάν θεὸσ οὐκ εὐμενὴσ ἐντίθησιν εἰσ φυγὴν ἔτρεψε, καὶ πρὶν εἰσ χεῖρασ ἐλθεῖν διασπαρέντων ὑπὸ τοῦ δέουσ αὐτῶν μονωθέντα τὸν Ἀμασίαν ληφθῆναι συνέβη πρὸσ τῶν πολεμίων αἰχμάλωτον· ἠπείλησε δ’ αὐτῷ θάνατον Ιὤασοσ, εἰ μὴ πείσειε τοὺσ Ιἑροσολυμίτασ ἀνοίξαντασ αὐτῷ τὰσ πύλασ δέξασθαι μετὰ τῆσ στρατιᾶσ εἰσ τὴν πόλιν.

καὶ Ἀμασίασ μὲν ὑπὸ ἀνάγκησ καὶ τοῦ περὶ τὸ ζῆν δέουσ ἐποίησεν εἰσδεχθῆναι τὸν πολέμιον·

ὁ δὲ διακόψασ τι τοῦ τείχουσ ὡσ τετρακοσίων πηχῶν ἐφ’ ἁρ́ματοσ εἰσήλασε διὰ τῆσ διακοπῆσ εἰσ Ιἑροσόλυμα τὸν Ἀμασίαν ἄγων αἰχμάλωτον. κύριοσ δὲ τούτῳ τῷ τρόπῳ γενόμενοσ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν τούσ τε τοῦ θεοῦ θησαυροὺσ ἀνείλετο καὶ ὅσοσ ἦν τῷ Ἀμασίᾳ χρυσὸσ καὶ ἄργυροσ ἐν τοῖσ βασιλείοισ ἐξεφόρησε, καὶ οὕτωσ αὐτὸν ἀπολύσασ τῆσ αἰχμαλωσίασ ἀνέζευξεν εἰσ Σαμάρειαν.

ταῦτα δ’ ἐγένετο περὶ τοὺσ Ιἑροσολυμίτασ ἔτει τετάρτῳ καὶ δεκάτῳ τῆσ Ἀμασία βασιλείασ, ὃσ μετὰ ταῦτα ἐπιβουλευθεὶσ ὑπὸ τῶν φίλων φεύγει μὲν εἰσ Λάχισαν πόλιν, ἀναιρεῖται δὲ ὑπὸ τῶν ἐπιβούλων πεμψάντων ἐκεῖ τοὺσ ἀποκτενοῦντασ αὐτόν.

καὶ τὸ μὲν σῶμα κομίσαντεσ εἰσ Ιἑροσόλυμα βασιλικῶσ ἐκήδευσαν· κατέστρεψε δὲ οὕτωσ Ἀμασίασ τὸν βίον καὶ διὰ τὸν νεωτερισμὸν τῆσ πρὸσ τὸν θεὸν ὀλιγωρίασ, βιώσασ μὲν ἔτη τέσσαρα καὶ πεντήκοντα βασιλεύσασ δὲ ἐννέα καὶ εἴκοσι.

διαδέχεται δ’ αὐτὸν ὁ παῖσ Ὀζίασ τοὔνομα. Πεντεκαιδεκάτῳ ἔτει τῆσ Ἀμασία βασιλείασ ἐβασίλευσε τῶν Ἰσραηλιτῶν ὁ Ιωἄσου υἱὸσ Ιἑρόβαμοσ ἐν Σαμαρείᾳ ἔτη τεσσαράκοντα.

οὗτοσ ὁ βασιλεὺσ τὰ μὲν εἰσ τὸν θεὸν ὑβριστὴσ καὶ παράνομοσ δεινῶσ ἐγένετο εἴδωλά τε σεβόμενοσ καὶ πολλοῖσ ἀτόποισ καὶ ξένοισ ἐγχειρῶν ἔργοισ, τῷ δὲ λαῷ τῶν Ἰσραηλιτῶν μυρίων ἀγαθῶν αἴτιοσ ὑπῆρχε. τούτῳ προεφήτευσέ τισ Ιὠνᾶσ, ὡσ δεῖ πολεμήσαντα τοῖσ Σύροισ αὐτὸν κρατῆσαι τῆσ ἐκείνων δυνάμεωσ καὶ πλατῦναι τὴν αὑτοῦ βασιλείαν τοῖσ μὲν κατὰ τὴν ἄρκτον μέρεσιν ἑώσ Ἀμάθου πόλεωσ, τοῖσ δὲ κατὰ τὴν μεσημβρίαν ἑώσ τῆσ Ἀσφαλτίδοσ λίμνησ·

τὸ γὰρ ἀρχαῖον οἱ ὁρ́οι τῆσ Χαναναίασ ἦσαν οὗτοι, καθὼσ ὁ στρατηγὸσ Ιἠσοῦσ περιώρισε.

στρατεύσασ οὖν ἐπὶ τοὺσ Σύρουσ ὁ Ιἑρόβαμοσ καταστρέφεται πᾶσαν αὐτῶν τὴν χώραν, ὡσ προεφήτευσεν Ιὠνᾶσ. Ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην τὴν ἀκρίβειαν τῶν πραγμάτων παραδώσειν ὑπεσχημένοσ ὅσα καὶ περὶ τούτου τοῦ προφήτου εὑρ͂ον ἐν ταῖσ Ἑβραϊκαῖσ βίβλοισ ἀναγεγραμμένα διεξελθεῖν·

κελευσθεὶσ γὰρ οὗτοσ ὑπὸ τοῦ θεοῦ πορευθῆναι μὲν εἰσ τὴν Νινύου βασιλείαν κηρῦξαι δ’ ἐκεῖ γενόμενον ἐν τῇ πόλει ὅτι τὴν ἀρχὴν ἀπολέσει, δείσασ οὐκ ἀπῆλθεν, ἀλλ’ ἀποδιδράσκει τὸν θεὸν εἰσ Ιὄπην πόλιν καὶ πλοῖον εὑρὼν ἐμβὰσ εἰσ Ταρσὸν ἔπλει τῆσ Κιλικίασ. ἐπιγενομένου δὲ χειμῶνοσ σφοδροτάτου καὶ κινδυνεύοντοσ καταδῦναι τοῦ σκάφουσ οἱ μὲν ναῦται καὶ οἱ κυβερνῆται καὶ αὐτὸσ ὁ ναύκληροσ εὐχὰσ ἐποιοῦντο χαριστηρίουσ, εἰ διαφύγοιεν τὴν θάλασσαν, ὁ δὲ Ιὠνᾶσ συγκαλύψασ αὑτὸν ἐβέβλητο μηδὲν ὧν τοὺσ ἄλλουσ ἑώρα ποιοῦντασ μιμούμενοσ.

αὔξοντοσ δ’ ἔτι μᾶλλον τοῦ κλύδωνοσ καὶ βιαιοτέρασ γενομένησ ὑπὸ τῶν πνευμάτων τῆσ θαλάσσησ ὑπονοήσαντεσ, ὡσ ἐνδέχεταί τινα τῶν ἐμπλεόντων αἴτιον αὐτοῖσ εἶναι τοῦ χειμῶνοσ, συνέθεντο κλήρῳ τοῦτον ὅστισ ποτὲ ἦν μαθεῖν.

κληρωσαμένων οὖν ὁ προφήτησ λαγχάνει πυνθανομένων τε πόθεν τε εἰή καὶ τί μετέρχεται τὸ μὲν γένοσ ἔλεγεν Ἑβραῖοσ εἶναι προφήτησ τοῦ μεγίστου θεοῦ·

συνεβούλευσεν οὖν αὐτοῖσ, εἰ θέλουσιν ἀποδράναι τὸν παρόντα κίνδυνον, ἐκβαλεῖν αὐτὸν εἰσ τὸ πέλαγοσ· αἴτιον γὰρ αὐτοῖσ εἶναι τοῦ χειμῶνοσ. οἱ δὲ τὸ μὲν πρῶτον οὐκ ἐτόλμων κρίναντεσ ἀσέβημα ξένον ἄνθρωπον καὶ πεπιστευκότα αὐτοῖσ τὸ ζῆν εἰσ φανερὰν αὐτοὺσ ἀπώλειαν ἐκρῖψαι, τελευταῖον δ’ ὑπερβιαζομένου τοῦ κακοῦ καὶ ὅσον οὔπω μέλλοντοσ βαπτίζεσθαι τοῦ σκάφουσ, ὑπό τε τοῦ προφήτου παρορμηθέντεσ αὐτοῦ καὶ ὑπὸ τοῦ δέουσ τοῦ περὶ τῆσ αὑτῶν σωτηρίασ ῥίπτουσιν αὐτὸν εἰσ τὴν θάλασσαν.

καὶ ὁ μὲν χειμὼν ἐστάλη, τὸν δὲ λόγοσ ὑπὸ τοῦ κήτουσ καταποθέντα τρεῖσ ἡμέρασ καὶ τοσαύτασ νύκτασ εἰσ τὸν Εὔξεινον ἐκβρασθῆναι πόντον ζῶντα καὶ μηδὲν τοῦ σώματοσ λελωβημένον.

ἔνθα τοῦ θεοῦ δεηθεὶσ συγγνώμην αὐτῷ παρασχεῖν τῶν ἡμαρτημένων ἀπῆλθεν εἰσ τὴν Νίνου πόλιν καὶ σταθεὶσ εἰσ ἐπήκοον ἐκήρυσσεν, ὡσ μετ’ ὀλίγον πάλιν ἀποβαλοῦσι τὴν ἀρχὴν τῆσ Ἀσίασ, καὶ ταῦτα δηλώσασ ὑπέστρεψε.

διεξῆλθον δὲ τὴν περὶ αὐτοῦ διήγησιν, ὡσ εὑρ͂ον ἀναγεγραμμένην. Ιἑρόβαμοσ δ’ ὁ βασιλεὺσ μετὰ πάσησ εὐδαιμονίασ τὸν βίον διαγαγὼν καὶ ἄρξασ ἔτη τεσσαράκοντα ἐτελεύτησε καὶ θάπτεται μὲν ἐν Σαμαρείᾳ, διαδέχεται δὲ αὐτοῦ τὴν βασιλείαν υἱὸσ Ζαχαρίασ.

τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ Ὀζίασ ὁ τοῦ Ἀμασία υἱόσ, ἔτοσ ἤδη τέταρτον πρὸσ τοῖσ δέκα βασιλεύοντοσ Ιἑροβοάμου, τῶν δύο φυλῶν ἐβασίλευσεν ἐν Ιἑροσολύμοισ μητρὸσ ὢν Ἀχίασ μὲν τοὔνομα ἀστῆσ δὲ τὸ γένοσ. ἀγαθὸσ δὲ ἦν καὶ δίκαιοσ τὴν φύσιν καὶ μεγαλόφρων καὶ προνοῆσαι τῶν πραγμάτων φιλοπονώτατοσ.

στρατευσάμενοσ δὲ καὶ ἐπὶ Παλαιστίνουσ καὶ νικήσασ μάχῃ πόλεισ αὐτῶν ἔλαβε κατὰ κράτοσ Γίτταν καὶ Ιἄμνειαν καὶ κατέσκαψεν αὐτῶν τὰ τείχη.

μετὰ δὲ ταύτην τὴν στρατείαν ἐπῆλθε τοῖσ τῇ Αἰγύπτῳ γειτνιῶσιν Ἄραψι καὶ πόλιν κτίσασ ἐπὶ τῆσ Ἐρυθρᾶσ θαλάσσησ ἐγκατέστησεν αὐτῇ φρουράν. ἔπειτα τοὺσ Ἀμμανίτασ καταστρεψάμενοσ καὶ φόρουσ αὐτοῖσ ὁρίσασ τελεῖν καὶ πάντα τὰ μέχρι τῶν Αἰγυπτίων ὁρ́ων χειρωσάμενοσ τῶν Ιἑροσολύμων ἤρχετο ποιεῖσθαι τὸ λοιπὸν τὴν ἐπιμέλειαν·

ὅσα γὰρ τῶν τειχῶν ἢ ὑπὸ τοῦ χρόνου καταβέβλητο ἢ ὑπὸ τῆσ ὀλιγωρίασ τῶν πρὸ αὐτοῦ βασιλέων, ταῦτά τε ἀνῳκοδόμει καὶ κατεσκεύαζεν, ὅσα τε ἦν καταβεβλημένα ὑπὸ τοῦ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλέωσ, ὅτε τὸν πατέρα αὐτοῦ λαβὼν αἰχμάλωτον τὸν Ἀμασίαν εἰσῆλθεν εἰσ τὴν πόλιν. προσῳκοδόμησε δὲ καὶ πύργουσ πολλοὺσ πεντήκοντα πηχῶν ἕκαστον.

καὶ φρουροὺσ δὲ ἐνετείχισε τοῖσ ἐρήμοισ χωρίοισ καὶ πολλοὺσ ὀχετοὺσ ὤρυξεν ὑδάτων. ἦν δ’ αὐτῷ καὶ ὑποζυγίων καὶ τῶν ἄλλων θρεμμάτων ἄπειρόν τι πλῆθοσ· εὐφυὴσ γὰρ ἦν ἡ χώρα πρὸσ νομάσ. γεωργικὸσ δὲ ὢν σφόδρα τῆσ γῆσ ἐπεμελεῖτο φυτοῖσ αὐτὴν καὶ παντοδαποῖσ τιθηνῶν σπέρμασι.

στρατιᾶσ δ’ εἶχεν ἐπιλέκτου περὶ αὑτὸν μυριάδασ ἑπτὰ καὶ τριάκοντα, ἧσ ἡγεμόνεσ ἦσαν καὶ ταξίαρχοι καὶ χιλίαρχοι γενναῖοι καὶ τὴν ἀλκὴν ἀνυπόστατοι τὸν ἀριθμὸν δισχίλιοι. διέταξε δ’ εἰσ φάλαγγασ τὴν ὅλην στρατιὰν καὶ ὥπλισε ῥομφαίαν δοὺσ ἑκάστῳ καὶ θυρεοὺσ καὶ θώρακασ χαλκέουσ καὶ τόξα καὶ σφενδόνασ.

ἔτι δὲ πρὸσ τούτοισ μηχανήματα πολλὰ πρὸσ πολιορκίασ κατεσκεύασε πετρόβολά τε καὶ δορύβολα καὶ ἁρ́παγασ [καὶ ἀρτῆρασ] καὶ ὅσα τούτοισ ὅμοια. Γενόμενοσ δ’ ἐν ταύτῃ τῇ συντάξει καὶ παρασκευῇ διεφθάρη τὴν διάνοιαν ὑπὸ τύφου καὶ χαυνωθεὶσ θνητῇ περιουσίᾳ τῆσ ἀθανάτου καὶ πρὸσ ἅπαντα διαρκοῦσ τὸν χρόνον ἰσχύοσ ὠλιγώρησεν·

αὕτη δὲ ἦν ἡ πρὸσ τὸν θεὸν εὐσέβεια καὶ τὸ τηρεῖν τὰ νόμιμα. ὤλισθε δὲ ὑπ’ εὐπραξίασ καὶ κατηνέχθη πρὸσ τὰ τοῦ πατρὸσ ἁμαρτήματα, πρὸσ ἃ κἀκεῖνον ἡ τῶν ἀγαθῶν λαμπρότησ καὶ τὸ μέγεθοσ τῶν πραγμάτων οὐ δυνηθέντα προστῆναι καλῶσ αὐτῶν ἤγαγεν.

ἐνστάσησ δ’ ἡμέρασ ἐπισήμου καὶ πάνδημον ἑορτὴν ἐχούσησ ἐνδὺσ ἱερατικὴν στολὴν εἰσῆλθεν εἰσ τὸ τέμενοσ θυσιάσων ἐπὶ τοῦ χρυσοῦ βωμοῦ τῷ θεῷ. τοῦ δ’ ἀρχιερέωσ Ἀζαρία ὄντων σὺν αὐτῷ ἱερέων ὀγδοήκοντα κωλύοντοσ αὐτόν, οὐ γὰρ ἐξὸν ἐπιθύειν εἶπον, μόνοισ δ’ ἐφεῖσθαι τοῦτο ποιεῖν τοῖσ ἐκ τοῦ Αἀρῶνοσ γένουσ, καταβοώντων δ’ ἐξιέναι καὶ μὴ παρανομεῖν εἰσ τὸν θεόν, ὀργισθεὶσ ἠπείλησεν αὐτοῖσ θάνατον, εἰ μὴ τὴν ἡσυχίαν ἄξουσι.

μεταξὺ δὲ σεισμὸσ ἐκλόνησε τὴν γῆν μέγασ καὶ διαστάντοσ τοῦ ναοῦ φέγγοσ ἡλίου λαμπρὸν ἐξέλαμψε καὶ τῇ τοῦ βασιλέωσ ὄψει προσέπεσεν, ὡσ τῷ μὲν εὐθέωσ λέπραν ἐπιδραμεῖν, πρὸ δὲ τῆσ πόλεωσ πρὸσ τῇ καλουμένῃ Ἐρωγῇ τοῦ ὄρουσ ἀπορραγῆναι τὸ ἥμισυ τοῦ κατὰ τὴν δύσιν καὶ κυλισθὲν τέσσαρασ σταδίουσ ἐπὶ τὸ ἀνατολικὸν ὄροσ στῆναι, ὡσ τάσ τε παρόδουσ ἐμφραγῆναι καὶ τοὺσ παραδείσουσ τοὺσ βασιλικούσ.

ἐπεὶ δὲ κατειλημμένην τὴν ὄψιν τοῦ βασιλέωσ ὑπὸ τῆσ λέπρασ εἶδον οἱ ἱερεῖσ, ἔφραζόν τε αὐτῷ τὴν συμφορὰν καὶ ἐκέλευον ἐξιέναι τῆσ πόλεωσ ὡσ ἐναγῆ.

ὁ δ’ ὑπ’ αἰσχύνησ τε τοῦ συμβεβηκότοσ δεινοῦ καὶ τοῦ μηκέτ’ αὐτῷ παρρησίαν εἶναι τὸ κελευόμενον ἐποίει, τῆσ ὑπὲρ ἄνθρωπον διανοίασ καὶ τῶν διὰ τοῦτο εἰσ τὸν θεὸν ἀσεβημάτων ταλαίπωρον οὕτωσ καὶ οἰκτρὰν ὑπομείνασ δίκην. καὶ χρόνον μέν τινα διῆγεν ἔξω τῆσ πόλεωσ ἰδιώτην ἀποζῶν βίον τοῦ παιδὸσ αὐτῷ Ιὠθάμου τὴν ἀρχὴν παραλαβόντοσ, ἔπειτα ὑπὸ λύπησ καὶ ἀθυμίασ τῆσ ἐπὶ τοῖσ γεγενημένοισ ἀπέθανεν, ἔτη μὲν βιώσασ ὀκτὼ καὶ ἑξήκοντα, τούτων δὲ βασιλεύσασ πεντηκονταδύο.

ἐκηδεύθη δὲ μόνοσ ἐν τοῖσ ἑαυτοῦ κήποισ. Ὁ δὲ τοῦ Ιἑροβάμου παῖσ Ζαχαρίασ ἓξ μῆνασ βασιλεύσασ τῶν Ἰσραηλιτῶν δολοφονηθεὶσ ἀπέθανεν ὑπὸ φίλου τινὸσ Σελλήμου μὲν τοὔνομα Ιἀβήσου δὲ υἱοῦ, ὃσ καὶ τὴν βασιλείαν μετ’ αὐτὸν παραλαβὼν οὐ πλείονα χρόνον ἡμερῶν αὐτὴν κατέσχε τριάκοντα.

ὁ γὰρ στρατηγὸσ Μαναῆμοσ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ὢν ἐν Θάρσῃ πόλει καὶ τὰ περὶ τὸν Ζαχαρίαν ἀκούσασ ἄρασ μετὰ πάσησ τῆσ στρατιᾶσ ἧκεν εἰσ τὴν Σαμάρειαν, καὶ συμβαλὼν εἰσ μάχην ἀναιρεῖ τὸν Σέλλημον καὶ βασιλέα καταστήσασ ἑαυτὸν ἐκεῖθεν εἰσ Θαψὰν παραγίνεται πόλιν.

οἱ δ’ ἐν αὐτῇ τὰσ πύλασ μοχλῷ κλείσαντεσ οὐκ εἰσεδέξαντο τὸν βασιλέα.

ὁ δὲ ἀμυνόμενοσ αὐτοὺσ τὴν πέριξ ἐδῄου χώραν καὶ τὴν πόλιν κατὰ κράτοσ λαμβάνει πολιορκίᾳ. φέρων δὲ χαλεπῶσ ἐπὶ τοῖσ ὑπὸ τῶν Θαψίων πραχθεῖσι πάντασ αὐτοὺσ διεχρήσατο μηδὲ νηπίων φεισάμενοσ ὠμότητοσ ὑπερβολὴν οὐ καταλιπὼν οὐδὲ ἀγριότητοσ·

ἃ γὰρ οὐδὲ τῶν ἀλλοφύλων τινὰσ συγγνωστὸν διαθεῖναι γενομένουσ ὑποχειρίουσ, ταῦτα τοὺσ ὁμοφύλουσ οὗτοσ εἰργάσατο. βασιλεύσασ οὖν τῷ τρόπῳ τούτῳ ὁ Μαναῆμοσ ἐπ’ ἔτη μὲν δέκα σκαιὸσ καὶ πάντων ὠμότατοσ διέμενεν ὤν, στρατεύσαντοσ δ’ ἐπ’ αὐτὸν Φούλου τοῦ Ἀσσυρίων βασιλέωσ εἰσ μὲν ἀγῶνα καὶ μάχην οὐκ ἀπαντᾷ τοῖσ Ἀσσυρίοισ, πείσασ δὲ χίλια τάλαντα ἀργυρίου λαβόντα ἀναχωρῆσαι διαλύεται τὸν πόλεμον.

τὸ δὲ κεφάλαιον τοῦτο συνήνεγκε τὸ πλῆθοσ Μαναήμῳ πραχθὲν κατὰ κεφαλὴν δραχμὰσ πεντήκοντα.

τελευτήσασ δὲ μετὰ ταῦτα κηδεύεται μὲν ἐν Σαμαρείᾳ, καταλείπει δὲ τῆσ βασιλείασ τὸν υἱὸν Φακέαν διάδοχον, ὃσ τῇ τοῦ πατρὸσ κατακολουθήσασ ὠμότητι δυσὶν ἔτεσι μόνοισ ἦρξεν. ἔπειτα δολοφονηθεὶσ ἐν συμποσίῳ μετὰ φίλων ἀπέθανε Φακέου τινόσ, ὃσ ἦν χιλίαρχοσ, ἐπιβουλεύσαντοσ αὐτῷ, παιδὸσ δὲ Ῥομελία.

κατασχὼν δὲ καὶ οὗτοσ ὁ Φακέασ τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν εἴκοσιν ἀσεβήσ τε ἦν καὶ παράνομοσ. ὁ δὲ τῶν Ἀσσυρίων βασιλεὺσ Θαγλαθφαλλάσαρ τοὔνομα ἐπιστρατευσάμενοσ τοῖσ Ἰσραηλίταισ καὶ τήν τε Γαλαδηνὴν ἅπασαν καταστρεψάμενοσ καὶ τὴν πέραν τοῦ Ιὀρδάνου χώραν καὶ τὴν πρὸσ αὐτῇ τὴν Γαλιλαίαν καλουμένην καὶ Κύδισσα καὶ Ἄσωρα τοὺσ οἰκήτορασ αἰχμαλωτίσασ μετέστησεν εἰσ τὴν αὑτοῦ βασιλείαν.

καὶ τὰ μὲν περὶ τοῦ Ἀσσυρίων βασιλέωσ ἐν τούτοισ ἡμῖν δεδηλώσθω. Ιὠσᾶσ δὲ Ὀζία παῖσ ἐβασίλευσε τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ ἐν Ιἑροσολύμοισ ἐκ μητρὸσ μὲν ἀστῆσ γεγονὼσ καλουμένησ δὲ Ιἐράσησ.

οὗτοσ ὁ βασιλεὺσ οὐδεμιᾶσ ἀρετῆσ ἀπελείπετο, ἀλλ’ εὐσεβὴσ μὲν τὰ πρὸσ τὸν θεόν, δίκαιοσ δὲ τὰ πρὸσ ἀνθρώπουσ ὑπῆρχεν, ἐπιμελὴσ δὲ τῶν κατὰ πόλιν· ὅσα γὰρ ἐπισκευῆσ ἐδεῖτο καὶ κόσμου ταῦτα φιλοτίμωσ ἐξειργάσατο, στοὰσ μὲν τὰσ ἐν τῷ ναῷ ἱδρύσασ καὶ προπύλαια, τὰ δὲ καταπεπτωκότα τῶν τειχῶν ἀνέστησε πύργουσ παμμεγέθεισ καὶ δυσαλώτουσ οἰκοδομήσασ, καὶ τῶν ἄλλων εἴ τι κατὰ τὴν βασιλείαν ἠμέλητο πολλὴν ἐπιστροφὴν ἐποιεῖτο.

στρατευσάμενοσ δὲ καὶ ἐπὶ τοὺσ Ἀμμανίτασ καὶ κρατήσασ αὐτῶν τῇ μάχῃ προσέταξεν αὐτοῖσ φόρουσ κατὰ πᾶν ἔτοσ αὐτῷ τελεῖν ἑκατὸν τάλαντα καὶ σίτου κόρουσ μυρίουσ, τοσούτουσ δὲ καὶ κριθῆσ.

ηὔξησε δ’ οὕτω τὴν βασιλείαν, ὥστε ἀκαταφρόνητον μὲν αὐτὴν ἐκ τῶν πολεμίων εἶναι, τοῖσ δ’ οἰκείοισ εὐδαίμονα. Ἦν δέ τισ κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν προφήτησ Ναοῦμοσ ὄνομα, ὃσ περὶ τῆσ Ἀσσυρίων καταστροφῆσ καὶ τῆσ Νίνου προφητεύων ἔλεγεν, ὡσ ἔσται Νινύασ κολυμβήθρα ὕδατοσ κινουμένη·

οὕτωσ καὶ ὁ δῆμοσ ἅπασ ταρασσόμενοσ καὶ κλυδωνιζόμενοσ οἰχήσεται φεύγων λεγόντων πρὸσ ἀλλήλουσ "στῆτε καὶ μείνατε καὶ χρυσὸν αὑτοῖσ καὶ ἄργυρον ἁρπάσατε. " ἔσται δ’ οὐδεὶσ βουλησόμενοσ· σώζειν γὰρ αὑτῶν ἐθελήσουσι τὰσ ψυχὰσ μᾶλλον ἢ τὰ κτήματα·

δεινὴ γὰρ αὐτοὺσ ἐν ἀλλήλοισ ἔρισ ἕξει καὶ θρῆνοσ πάρεσίσ τε τῶν μελῶν, αἵ τε ὄψεισ ὑπὸ τοῦ φόβου μέλαιναι τελέωσ αὐτοῖσ γενήσονται. ποῦ δὲ ἔσται τὸ κατοικητήριον τῶν λεόντων καὶ ἡ μήτηρ σκύμνων;

λέγει δέ σοι ὁ θεόσ, Νινύα, ὅτι ἀφανιῶ σε καὶ οὐκέτι λέοντεσ ἐκ σοῦ πορευόμενοι ἐπιτάξουσι τῷ κόσμῳ. " καὶ ἄλλα δὲ πολλὰ πρὸσ τούτοισ ἐπροφήτευσεν οὗτοσ ὁ προφήτησ περὶ Νινύησ, ἃ λέγειν οὐκ ἀναγκαῖον ἡγησάμην, ἵνα δὲ μὴ τοῖσ ἐντυγχάνουσιν ὀχληρὸσ δοκῶ παρέλιπον. συνέβη δὲ πάντα τὰ προειρημένα περὶ Νινύησ μετὰ ἔτη ἑκατὸν καὶ πεντεκαίδεκα.

περὶ μὲν τούτων ἀποχρώντωσ ἡμῖν δεδήλωται. Ὁ δὲ Ιὤθαμοσ μετήλλαξεν ἔτη βιώσασ ἓν καὶ τεσσαράκοντα βασιλεύσασ δ’ ἐξ αὐτῶν ἑκκαίδεκα, θάπτεται δὲ ἐν ταῖσ βασιλικαῖσ θήκαισ.

ἔρχεται δ’ εἰσ τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ἄχαζον ἡ βασιλεία, ὃσ ἀσεβέστατοσ εἰσ τὸν θεὸν γενόμενοσ καὶ τοὺσ πατρίουσ παραβὰσ νόμουσ τοὺσ Ἰσραηλιτῶν βασιλέασ ἐμιμήσατο βωμοὺσ ἐν Ιἑροσολύμοισ ἀναστήσασ καὶ θύων ἐπ’ αὐτῶν τοῖσ εἰδώλοισ, οἷσ καὶ ἴδιον ὡλοκαύτωσε παῖδα κατὰ τὰ Χαναναίων ἔθη, καὶ τούτοισ ἄλλα παραπλήσια διεπράττετο. ἔχοντοσ δ’ οὕτωσ καὶ μεμηνότοσ ἐστράτευσεν ἐπ’ αὐτὸν ὁ τῶν Σύρων καὶ Δαμασκηνῶν βασιλεὺσ Ῥαασὴσ καὶ Φακέασ ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν·

φίλοι γὰρ ἦσαν· καὶ συνελάσαντεσ αὐτὸν εἰσ τὰ Ιἑροσόλυμα ἐπὶ πολὺν ἐπολιόρκουν χρόνον διὰ τὴν τῶν τειχῶν ὀχυρότητα μηδὲν ἀνύοντεσ. ὁ δὲ τῶν Σύρων βασιλεὺσ λαβὼν τὴν πρὸσ τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ πόλιν Ἠλαθοὺσ καὶ τοὺσ ἐνοικοῦντασ ἀποκτείνασ ἐγκατῴκισεν αὐτῇ Σύρουσ.

τοὺσ δ’ ἐντοῖσ φρουρίοισ ὁμοίωσ καὶ τοὺσ πέριξ Ιοὐδαίουσ διαφθείρασ καὶ λείαν πολλὴν ἀπελάσασ εἰσ Δαμασκὸν μετὰ τῆσ στρατιᾶσ ἀνέζευξεν. ὁ δὲ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν βασιλεὺσ γνοὺσ τοὺσ Σύρουσ ἐπ’ οἴκου κεχωρηκότασ καὶ νομίσασ ἀξιόμαχοσ εἶναι τῷ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεῖ τὴν δύναμιν ἐπ’ αὐτὸν ἐξήγαγε, καὶ συμβαλὼν ἐνικήθη κατὰ μῆνιν τοῦ θεοῦ, ἣν ἐπὶ τοῖσ ἀσεβήμασιν αὐτοῦ πολλοῖσ ἅμα καὶ μεγάλοισ εἶχεν·

δώδεκα γὰρ μυριάδεσ κατ’ ἐκείνην αὐτοῦ τὴν ἡμέραν ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀνῃρέθησαν, ὧν ὁ στρατηγὸσ Ζαχάριν τὸν υἱὸν ἀπέκτεινεν ἐν τῇ συμβολῇ τοῦ βασιλέωσ Ἀχάζου Ἀμασίασ ὄνομα, καὶ τὸν ἐπίτροπον τῆσ βασιλείασ ἁπάσησ Ἐρκὰμ καὶ τὸν τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ στρατηγὸν Ἐλικὰν αἰχμάλωτον ἔλαβον, καὶ ἐκ τῆσ Βενιαμίτιδοσ φυλῆσ γυναῖκασ καὶ παῖδασ ἀπήγαγον, καὶ πολλὴν λείαν διαρπάσαντεσ ἀνεχώρησαν εἰσ Σαμάρειαν.

Ὠδηδὰσ δέ τισ, ὃσ κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ προφήτησ ὑπῆρχεν ἐν Σαμαρείᾳ, τῷ στρατῷ πρὸ τῶν τειχῶν ἀπαντήσασ μεγάλῃ βοῇ τὴν νίκην αὐτοῖσ οὐ διὰ τὴν οἰκείαν ἰσχὺν αὐτῶν ἐδήλου γενέσθαι, διὰ δὲ τὸν τοῦ θεοῦ χόλον, ὃν εἶχεν ἐπ’ Ἄχαζον τὸν βασιλέα.

καὶ κατεμέμφετο τῇ μὲν εὐπραγίᾳ τῇ κατ’ αὐτοῦ μὴ ἀρκεσθέντασ, ἀλλὰ τολμήσαντασ τοὺσ ἐκ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ καὶ Βενιαμίτιδοσ συγγενεῖσ ὄντασ αἰχμαλωτίσαι.

συνεβούλευέ τε αὐτοῖσ ἀπολῦσαι τούτουσ εἰσ τὴν οἰκείαν ἀπαθεῖσ· ἀπειθήσαντασ γὰρ τῷ θεῷ δίκην ὑφέξειν. ὁ δὲ τῶν Ἰσραηλιτῶν λαὸσ εἰσ ἐκκλησίαν συνελθὼν ἐπεσκέπτετο περὶ τούτων.

ἀναστὰσ δέ τισ Βαραχίασ ὄνομα τῶν εὐδοκιμούντων ἐν τῇ πολιτείᾳ καὶ ἄλλοι μετ’ αὐτοῦ τρεῖσ ἔλεγον οὐκ ἐπιτρέψειν τοῖσ ὁπλίταισ εἰσαγαγεῖν εἰσ τὴν πόλιν, ἵνα μὴ πάντεσ ἀπολώμεθα ὑπὸ τοῦ θεοῦ· μόνον γὰρ ἀπόχρη τὸ πρὸσ αὐτὸν ἡμᾶσ ἐξαμαρτεῖν, ὡσ οἱ προφῆται λέγουσιν, ἀλλὰ μὴ καινότερα τούτων ἀσεβήματα δρᾶν. " ταῦτ’ ἀκούσαντεσ οἱ στρατιῶται συνεχώρησαν ἐκείνοισ ποιεῖν ὃ ἐδόκει συμφέρειν. παραλαβόντεσ οὖν οἱ προειρημένοι ἄνδρεσ τοὺσ αἰχμαλώτουσ ἔλυσάν τε καὶ ἐπιμελείασ ἠξίωσαν καὶ δόντεσ ἐφόδια εἰσ τὴν οἰκείαν ἀπέλυσαν ἀβλαβεῖσ, οὐδὲν δ’ ἧττον καὶ τέσσαρεσ αὐτοῖσ συνῆλθον καὶ μέχρισ Ιἑριχοῦντοσ προπέμψαντεσ οὐκ ἄπωθεν τῶν Ιἑροσολύμων ἀνέστρεψαν εἰσ Σαμάρειαν.

Ἄχαζοσ δ’ ὁ βασιλεὺσ ταῦτα παθὼν ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν πέμψασ πρὸσ τὸν τῶν Ἀσσυρίων βασιλέα Θαγλαθφαλλασάρην συμμαχίαν αὐτὸν παρασχεῖν παρεκάλει πρὸσ τὸν πόλεμον τὸν πρὸσ τοὺσ Ἰσραηλίτασ καὶ Σύρουσ καὶ Δαμασκηνοὺσ χρήματα πολλὰ δώσειν ὑπισχνούμενοσ, ἔπεμψε δ’ αὐτῷ καὶ λαμπρὰσ δωρεάσ.

ὁ δὲ τῶν πρέσβεων ἀφικομένων ὡσ αὐτὸν ἧκε σύμμαχοσ Ἀχάζῳ, καὶ στρατεύσασ ἐπὶ τοὺσ Σύρουσ τήν τε χώραν αὐτῶν ἐπόρθησε καὶ τὴν Δαμασκὸν κατὰ κράτοσ εἷλε καὶ τὸν βασιλέα Ἀρασὴν ἀπέκτεινε.

τοὺσ δὲ Δαμασκηνοὺσ ἀπῴκισεν εἰσ τὴν ἄνω Μηδίαν καὶ ἐκ τῶν ἐθνῶν τῶν Ἀσσυρίων μεταστήσασ τινὰσ εἰσ τὴν Δαμασκὸν κατῴκισε. τὴν δὲ τῶν Ἰσραηλιτῶν γῆν κακώσασ πολλοὺσ ἐξ αὐτῆσ αἰχμαλώτουσ συνέλαβε.

ταῦτ’ αὐτοῦ διαπραξαμένου τοὺσ Σύρουσ ὁ βασιλεὺσ ἄρασ τὸν χρυσὸν ὃσ ἦν ἐν τοῖσ βασιλικοῖσ θησαυροῖσ καὶ τὸν ἄργυρον τὸν ἐν τῷ ναῷ τοῦ θεοῦ καὶ εἴ τι κάλλιστον ἀνάθημα, τοῦτο βαστάσασ ἧκεν ἔχων εἰσ Δαμασκὸν καὶ ἔδωκε τῷ τῶν Ἀσσυρίων βασιλεῖ κατὰ τὰσ ὁμολογίασ· καὶ πάντων αὐτῷ χάριν ἔχειν ὁμολογήσασ ὑπέστρεψεν εἰσ Ιἑροσόλυμα. ἦν δ’ οὕτωσ ἀνόητοσ καὶ τοῦ συμφέροντοσ ἀσυλλόγιστοσ ὁ βασιλεὺσ, ὥστε οὐδὲ πολεμούμενοσ ὑπὸ τῶν Σύρων ἐπαύσατο τοὺσ θεοὺσ αὐτῶν προσκυνῶν, ἀλλὰ διετέλει τούτουσ σεβόμενοσ ὡσ παρεξομένουσ αὐτῷ τὴν νίκην.

ἡττηθεὶσ δὲ πάλιν τοὺσ Ἀσσυρίων ἤρξατο τιμᾶν θεοὺσ καὶ πάντασ ἐῴκει μᾶλλον τιμήσων ἢ τὸν πατρῷον καὶ ἀληθῶσ θεόν, ὃσ αὐτῷ καὶ τῆσ ἥττησ ὀργιζόμενοσ ἦν αἴτιοσ.

ἐπὶ τοσοῦτον δ’ ὀλιγωρίασ καὶ καταφρονήσεωσ ἦλθεν, ὡσ καὶ τέλεον ἀποκλεῖσαι τὸν ναὸν καὶ τὰσ νενομισμένασ ἀπαγορεῦσαι θυσίασ ἐπιφέρειν καὶ περιδῦσαι τῶν ἀναθημάτων αὐτόν.

ταῦθ’ ὑβρίσασ τὸν θεὸν ἐτελεύτησεν ἔτη μὲν βιώσασ ἓξ καὶ τριάκοντα, βασιλεύσασ δ’ ἐξ αὐτῶν ἑκκαίδεκα, τὸν δ’ υἱὸν Ἐζεκίαν διάδοχον καταλιπών. Ἀπέθανε δ’ ὑπὸ τὸν αὐτὸν καιρὸν καὶ ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεὺσ Φακέασ ἐπιβουλεύσαντοσ αὐτῷ φίλου τινὸσ Ὠσήου ὄνομα, ὃσ κατασχὼν τὴν βασιλείαν ἐπ’ ἔτη ἐννέα πονηρόσ τε ἦν καὶ τῶν πρὸσ τὸν θεὸν ὀλίγωροσ.

στρατεύει δ’ ἐπ’ αὐτὸν ὁ τῶν Ἀσσυρίων βασιλεὺσ Σαλμανάσσασ καὶ κρατήσασ αὐτοῦ, τὸν γὰρ θεὸν οὐκ εἶχεν Ὠσῆοσ εὐμενῆ, καὶ σύμμαχον ἐποιήσατο καὶ φόρουσ ἐπέταξεν αὐτῷ τελεῖν ὡρισμένουσ.

ἔτει δὲ τετάρτῳ Ὠσήου τῆσ βασιλείασ ἐβασίλευσεν Ἐζεκίασ ἐν Ιἑροσολύμοισ Ἀχάζου υἱὸσ καὶ Ἀβίασ ἀστῆσ τὸ γένοσ.

φύσισ δ’ ἦν αὐτῷ χρηστὴ καὶ δικαία καὶ εὐσεβήσ· οὐδὲν γὰρ ἄλλο πρῶτον εἰσ τὴν βασιλείαν παρελθὼν οὐδ’ ἀναγκαιότερον οὐδὲ συμφορώτερον αὑτῷ τε καὶ τοῖσ ἀρχομένοισ ὑπέλαβε τοῦ θρησκεύειν τὸν θεόν, ἀλλὰ συγκαλέσασ τὸν λαὸν καὶ τοὺσ ἱερεῖσ καὶ τοὺσ Ληουίτασ ἐδημηγόρησεν ἐν αὐτοῖσ λέγων· "οὐκ ἀγνοεῖτε μέν, ὡσ διὰ τὰσ τοῦ πατρὸσ ἁμαρτίασ τοὐμοῦ παραβάντοσ τὴν πρὸσ θεὸν ὁσίαν καὶ τιμὴν πολλῶν ἐπειράθητε καὶ μεγάλων κακῶν, διαφθαρέντεσ ὑπ’ αὐτοῦ τὴν διάνοιαν καὶ ἀναπεισθέντεσ οὓσ αὐτὸσ ἐδοκίμαζεν εἶναι θεοὺσ τούτοισ προσκυνεῖν·

παραινῶ δὲ ὑμῖν ἔργῳ μεμαθηκότασ, ὡσ ἔστι δεινὸν τὸ ἀσεβεῖν, τούτου μὲν ἤδη λήθην ποιήσασθαι, καθᾶραι δ’ αὑτοὺσ ἐκ τῶν προτέρων μιασμάτων τούσ τε ἱερεῖσ καὶ Ληουίτασ καὶ συνελθόντασ οὕτωσ ἀνοῖξαι τὸ ἱερόν, καὶ καθάραντασ αὐτὸ ταῖσ ἐξ ἔθουσ θυσίαισ εἰσ τὴν ἀρχαίαν καὶ πάτριον ἀνακαλέσασθαι τιμήν.

οὕτωσ γὰρ τὸν θεὸν εὐμενῆ ποιήσαιμεν ἀφέντα τὴν ὀργήν. Ταῦτ’ εἰπόντοσ τοῦ βασιλέωσ οἱ ἱερεῖσ ἀνοίγουσί τε τὸ ἱερὸν καὶ ἀνοίξαντεσ τὰ σκεύη τοῦ θεοῦ καὶ τὰ μιάσματα ἐκβαλόντεσ τὰσ ἐξ ἔθουσ τῷ βωμῷ θυσίασ ἐπέφερον.

διαπέμψασ δ’ ὁ βασιλεὺσ εἰσ τὴν ὑπ’ αὐτὸν χώραν ἐκάλει τὸν λαὸν εἰσ Ιἑροσόλυμα τὴν τῶν ἀζύμων ἑορτὴν ἄξοντα· πολὺν γὰρ ἐκλελοίπει χρόνον διὰ τὰσ τῶν προειρημένων βασιλέων παρανομίασ. ἐξαπέστειλε δὲ καὶ πρὸσ τοὺσ Ἰσραηλίτασ προτρεπόμενοσ αὐτοὺσ ἀφέντασ τὸν ἄρτι βίον εἰσ τὴν ἀρχαίαν ἐπανελθεῖν συνήθειαν καὶ σέβειν τὸν θεόν·

καὶ γὰρ ἐπιτρέπειν αὐτοῖσ παραγενομένοισ εἰσ Ιἑροσόλυμα τὴν τῶν ἀζύμων ἑορτὴν ἄγειν καὶ συμπανηγυρίζειν αὐτοῖσ. ταῦτα δ’ ἔλεγε παραινεῖν, οὐχ ὅπωσ ὑπακούσωσιν αὐτοῦ εἰ μὴ θέλουσι, τοῦ δ’ ἐκείνοισ συμφέροντοσ ἕνεκα· μακαρίουσ γὰρ ἔσεσθαι. οἱ δὲ Ἰσραηλῖται παραγενομένων τῶν πρέσβεων καὶ δηλωσάντων αὐτοῖσ τὰ παρὰ τοῦ ἰδίου βασιλέωσ οὐ μόνον οὐκ ἐπείσθησαν, ἀλλὰ καὶ τοὺσ πρέσβεισ ὡσ ἀνοήτουσ ἐχλεύασαν, καὶ τοὺσ προφήτασ δὲ ὁμοίωσ ταῦτα παραινοῦντασ καὶ προλέγοντασ ἃ πείσονται μὴ μεταθέμενοι πρὸσ τὴν εὐσέβειαν τοῦ θεοῦ διέπτυον καὶ τελευταῖον συλλαβόντεσ αὐτοὺσ ἀπέκτειναν.

καὶ οὐδὲ μέχρι τούτων αὐτοῖσ ἤρκεσε παρανομοῦσιν, ἀλλὰ χείρω τῶν προειρημένων ἐπενοοῦντο καὶ οὐ πρότερον ἐπαύσαντο, πρὶν ἢ τοῖσ πολεμίοισ αὐτοὺσ ἀμυνόμενοσ τῆσ ἀσεβείασ ὁ θεὸσ ἐποίησεν ὑποχειρίουσ.

καὶ περὶ μὲν τούτων αὖθισ δηλώσομεν. πολλοὶ μέντοι τῆσ Μανασσίτιδοσ φυλῆσ καὶ Ζαβούλου καὶ Ἰσσαχάρου πεισθέντεσ οἷσ οἱ προφῆται παρῄνεσαν εἰσ εὐσέβειαν μετεβάλοντο.

καὶ οὗτοι πάντεσ εἰσ Ιἑροσόλυμα πρὸσ Ἐζεκίαν συνέδραμον, ὅπωσ τῷ θεῷ προσκυνήσωσιν. Ἀφικομένων δὲ τούτων ὁ βασιλεὺσ Ἐζεκίασ ἀναβὰσ εἰσ τὸ ἱερὸν μετὰ τῶν ἡγεμόνων καὶ τοῦ λαοῦ παντὸσ ἔθυσεν ὑπὲρ αὑτοῦ ταύρουσ ἑπτὰ καὶ κριοὺσ τοσούτουσ καὶ ἄρνασ ἑπτὰ καὶ ἐρίφουσ τοσούτουσ.

ἐπιθέντεσ δὲ τὰσ χεῖρασ ταῖσ κεφαλαῖσ τῶν ἱερείων αὐτόσ τε ὁ βασιλεὺσ καὶ οἱ ἡγεμόνεσ τοῖσ ἱερεῦσι καλλιερεῖν ἐφῆκαν. καὶ οἱ μὲν ἔθυόν τε καὶ ὡλοκαύτουν, οἱ δὲ Λευῖται περιεστῶτεσ ἐν κύκλῳ μετὰ τῶν μουσικῶν ὀργάνων ᾖδον ὕμνουσ εἰσ τὸν θεὸν καὶ ἔψαλλον ὡσ ἐδιδάχθησαν ὑπὸ Δαυίδου, οἱ δὲ λοιποὶ ἱερεῖσ βυκάνασ ἔχοντεσ ἐπεσάλπιζον τοῖσ ὑμνῳδοῦσι.

τούτων δὲ γινομένων ἐπὶ πρόσωπον ῥίψαντεσ αὑτοὺσ ὅ τε βασιλεὺσ καὶ τὸ πλῆθοσ προσεκύνουν τὸν θεόν. ἔπειτα θύει μὲν βοῦσ ἑβδομήκοντα κριοὺσ ἑκατὸν ἄρνασ διακοσίουσ, τῷ πλήθει δὲ πρὸσ εὐωχίαν ἐχαρίσατο βοῦσ μὲν ἑξακοσίουσ τὰ δὲ λοιπὰ θρέμματα τρισχίλια·

καὶ πάντα μὲν οἱ ἱερεῖσ ἀκολούθωσ ἐποίησαν τῷ νόμῳ. τούτοισ δ’ ὁ βασιλεὺσ ἡδόμενοσ εὐωχεῖτο μετὰ τοῦ λαοῦ τῷ θεῷ χάριν ἔχειν ὁμολογῶν. ἐνστάσησ δὲ τῆσ τῶν ἀζύμων ἑορτῆσ θύσαντεσ τὴν λεγομένην φάσκα τὰσ ἄλλασ τὸ λοιπὸν θυσίασ ἐπετέλουν ἐπὶ ἡμέρασ ἑπτά.

τῷ δὲ πλήθει πάρεξ ὧν ἐκαλλιέρησαν αὐτοὶ ταύρουσ μὲν δισχιλίουσ θρέμματα δὲ ἑπτακισχίλια ὁ βασιλεὺσ ἐχαρίσατο. τὸ δ’ αὐτὸ καὶ οἱ ἡγεμόνεσ ἐποίησαν· χιλίουσ μὲν γὰρ ταύρουσ ἔδοσαν αὐτοῖσ θρέμματα δὲ χίλια καὶ τεσσαράκοντα. καὶ τοῦτον τὸν τρόπον ἀπὸ Σολόμωνοσ τοῦ βασιλέωσ οὐκ ἀχθεῖσα ἡ ἑορτὴ τότε πρῶτον λαμπρῶσ καὶ φιλοτίμωσ ἐπετελέσθη.

ὡσ δὲ τὰ περὶ τὴν ἑορτὴν αὐτοῖσ πέρασ εἶχεν, ἐξελθόντεσ εἰσ τὴν χώραν ἥγνισαν αὐτήν· καὶ τὴν πόλιν δὲ παντὸσ ἐκάθηραν μιάσματοσ εἰδώλων, τάσ τε καθημερινὰσ θυσίασ ὁ βασιλεὺσ ἐκ τῶν ἰδίων ἐπιτελεῖσθαι διέταξε κατὰ τὸν νόμον, καὶ τοῖσ ἱερεῦσι καὶ Ληουίταισ τὰσ δεκάτασ ὡρ́ισε παρὰ τοῦ πλήθουσ δίδοσθαι καὶ τὰσ ἀπαρχὰσ τῶν καρπῶν, ἵν’ ἀεὶ τῇ θρησκείᾳ παραμένωσι καὶ τῆσ θεραπείασ ὦσιν ἀχώριστοι τοῦ θεοῦ.

καὶ τὸ μὲν πλῆθοσ συνεισέφερε παντοδαπὸν καρπὸν τοῖσ ἱερεῦσι καὶ Λευίταισ, ἀποθήκασ δὲ καὶ ταμιεῖα τούτων ὁ βασιλεὺσ κατασκευάσασ ἑκάστῳ διένειμε τῶν ἱερέων καὶ Ληουιτῶν καὶ παισὶν αὐτῶν καὶ γυναιξί·

καὶ οὕτω πάλιν εἰσ τὴν ἀρχαίαν θρησκείαν ἐπανῆλθον.

ταῦτα δὲ τὸν προειρημένον τρόπον ὁ βασιλεὺσ καταστησάμενοσ πόλεμον ἐξήνεγκε πρὸσ τοὺσ Παλαιστίνουσ καὶ νικήσασ κατέσχεν ἁπάσασ ἀπὸ Γάζησ μέχρι Γίττησ πόλεισ τῶν πολεμίων. ὁ δὲ τῶν Ἀσσυρίων βασιλεὺσ πέμψασ ἠπείλει πᾶσαν αὐτοῦ καταστρέψεσθαι τὴν ἀρχήν, εἰ μὴ τοὺσ φόρουσ, οὓσ ὁ πατὴρ αὐτοῦ τὸ πρῶτον ἐτέλει, τούτουσ ἀποδώσει. Ἐζεκίασ δὲ τῶν μὲν ἀπειλῶν οὐκ ἐφρόντισ’, ἐθάρρει δὲ ἐπὶ τῇ πρὸσ τὸ θεῖον εὐσεβείᾳ καὶ τῷ προφήτῃ Ἡσαί̈ᾳ, παρ’ οὗ πάντ’ ἀκριβῶσ τὰ μέλλοντα ἐπυνθάνετο.

καὶ ὧδε μὲν ἡμῖν ἐπὶ τοῦ παρόντοσ ἐχέτω τὰ περὶ τούτου τοῦ βασιλέωσ. Σαλμανάσσησ δὲ ὁ τῶν Ἀσσυρίων βασιλεύσ, ἐπεὶ ἠγγέλη αὐτῷ ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεὺσ Ὠσείησ πέμψασ κρύφα πρὸσ Σώαν τὸν τῶν Αἰγυπτίων βασιλέα παρακαλῶν αὐτὸν ἐπὶ συμμαχίαν τὴν κατ’ αὐτοῦ, παροξυνθεὶσ ἐστράτευσεν ἐπὶ τὴν Σαμάρειαν ἔτει ἑβδόμῳ τῆσ Ὠσήου βασιλείασ.

οὐ δεξαμένου δ’ αὐτὸν τοῦ βασιλέωσ ἔτεσι πολιορκήσασ τρισὶν εἷλε κατὰ κράτοσ τὴν Σαμάρειαν, ἔνατον μὲν ἔτοσ Ὠσήου βασιλεύοντοσ ἕβδομον δὲ Ἐζεκίου τοῦ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν βασιλέωσ, καὶ τὴν τῶν Ἰσραηλιτῶν ἡγεμονίαν ἄρδην ἠφάνισε καὶ πάντα τὸν λαὸν μετῴκισεν εἰσ τὴν Μηδίαν καὶ Περσίδα, ἐν οἷσ καὶ τὸν βασιλέα Ὠσῆν ζῶντα ἔλαβε.

καὶ μεταστήσασ ἄλλα ἔθνη ἀπὸ Χούθου τόπου τινόσ, ἔστι γὰρ ἐν τῇ Περσίδι ποταμὸσ τοῦτ’ ἔχων τοὔνομα, κατῴκισεν εἰσ τὴν Σαμάρειαν καὶ τὴν τῶν Ἰσραηλιτῶν χώραν.

μετῴκησαν οὖν αἱ δέκα φυλαὶ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκ τῆσ Ιοὐδαίασ μετὰ ἐτῶν ἀριθμὸν ἐνακοσίων τεσσαρακονταεπτά, ἀφ’ οὗ χρόνου τὴν Αἴγυπτον ἐξῆλθον αὐτῶν οἱ πρόγονοι, ὃν δὲ κατέσχον τὴν χώραν ταύτην στρατηγοῦντοσ Ιἠσοῦ ἔστιν ἐτῶν ὀκτακοσίων·

ἀφ’ οὗ δ’ ἀποστάντεσ ἀπὸ Ῥοβοάμου τοῦ Δαυίδου υἱωνοῦ τὴν βασιλείαν Ιἑροβοάμῳ παρέδοσαν, ὥσ μοι καὶ πρότερον δεδήλωται, ἔτη ἐστὶ διακόσια τεσσαράκοντα μῆνεσ ἑπτὰ ἡμέραι ἑπτά. καὶ τέλοσ μὲν τοὺσ Ἰσραηλίτασ τοιοῦτο κατέλαβε παραβάντασ τοὺσ νόμουσ καὶ παρακούσαντασ τῶν προφητῶν, οἳ προύλεγον ταύτην αὐτοῖσ τὴν συμφορὰν μὴ παυσαμένοισ τῶν ἀσεβημάτων.

ἦρξε δ’ αὐτοῖσ τῶν κακῶν ἡ στάσισ, ἣν ἐστασίασαν πρὸσ Ῥοβόαμον τὸν Δαυίδου υἱωνὸν Ιἑρόβαμον τὸν τούτου δοῦλον αὑτῶν ἀποδείξαντεσ βασιλέα, ὃσ εἰσ τὸ θεῖον ἐξαμαρτὼν ἐχθρὸν αὐτοῖσ τοῦτο ἐποίησε μιμησαμένοισ τὴν ἐκείνου παρανομίαν.

ἀλλ’ ὁ μὲν ἧσ ἦν ἄξιοσ δίκησ ταύτην ὑπέσχεν. Ὁ δὲ τῶν Ἀσσυρίων βασιλεὺσ ἐπῆλθε πολεμῶν τήν τε Συρίαν πᾶσαν τήν τε Φοινίκην, τό τε ὄνομα τούτου τοῦ βασιλέωσ ἐν τοῖσ Τυρίων ἀρχείοισ ἀναγέγραπται·

ἐστράτευσε γὰρ ἐπὶ Τύρον βασιλεύοντοσ αὐτῆσ Ἐλουλαίου. μαρτυρεῖ δὲ καὶ τούτοισ Μένανδροσ ὁ τῶν χρονικῶν ποιησάμενοσ τὴν ἀναγραφὴν καὶ τὰ τῶν Τυρίων ἀρχεῖα μεταφράσασ εἰσ τὴν Ἑλληνικὴν γλῶτταν, ὃσ οὕτωσ ἐδήλωσε· "καὶ Ἐλουλαῖοσ θεμένων αὐτῷ Πύασ ὄνομα ἐβασίλευσεν ἔτη τριακονταέξ.

οὗτοσ ἀποστάντων Κιτταίων ἀναπλεύσασ προσηγάγετο αὐτοὺσ πάλιν. ἐπὶ τούτου Σελάμψασ ὁ τῶν Ἀσσυρίων βασιλεὺσ ἐπῆλθε Φοινίκην πολεμῶν ἅπασαν, ὅστισ σπεισάμενοσ εἰρήνην μετὰ πάντων ἀνεχώρησεν ὀπίσω· ἀπέστη τε Τυρίων Σιδὼν καὶ Ἄρκη καὶ ἡ πάλαι Τύροσ καὶ πολλαὶ ἄλλαι πόλεισ, αἳ τῷ Ἀσσυρίων ἑαυτὰσ βασιλεῖ παρέδοσαν.

δι’ ἃ Τυρίων οὐχ ὑποταγέντων πάλιν ὁ βασιλεὺσ ἐπ’ αὐτοὺσ ὑπέστρεψε Φοινίκων συμπληρωσάντων αὐτῷ ναῦσ ἑξήκοντα καὶ ἐπικώπουσ ὀκτακοσίουσ. αἷσ ἐπιπλεύσαντεσ οἱ Τύριοι ναυσὶ δεκαδύο τῶν νεῶν τῶν ἀντιπάλων διασπαρεισῶν λαμβάνουσιν αἰχμαλώτουσ ἄνδρασ εἰσ πεντακοσίουσ·

ἐπετάθη δὴ πάντων ἐν Τύρῳ τιμή. διὰ ταῦτ’ ἀναζεύξασ ὁ τῶν Ἀσσυρίων βασιλεὺσ κατέστησε φύλακασ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ καὶ τῶν ὑδραγωγείων, οἳ διακωλύσουσι Τυρίουσ ἀρύεσθαι, καὶ τοῦτο ἔτεσι πέντε γενόμενον ἐκαρτέρησαν πίνοντεσ ἐκ φρεάτων ὀρυκτῶν.

" καὶ τὰ μὲν ἐν τοῖσ Τυρίων ἀρχείοισ γεγραμμένα κατὰ Σαλμανάσσου τοῦ Ἀσσυρίων βασιλέωσ ταῦτ’ ἐστίν. Οἱ δὲ μετοικισθέντεσ εἰσ τὴν Σαμάρειαν Χουθαῖοι, ταύτῃ γὰρ ἐχρῶντο μέχρι δεῦρο τῇ προσηγορίᾳ διὰ τὸ ἐκ τῆσ Χουθᾶ καλουμένησ χώρασ μεταχθῆναι, αὕτη δ’ ἐστὶν ἐν τῇ Περσίδι καὶ ποταμὸσ τοῦτ’ ἔχων ὄνομα, ἕκαστοι κατὰ ἔθνοσ ἴδιον θεὸν εἰσ τὴν Σαμάρειαν κομίσαντεσ, πέντε δ’ ἦσαν, καὶ τούτουσ καθὼσ ἦν πάτριον αὐτοῖσ σεβόμενοι παροξύνουσι τὸν μέγιστον θεὸν εἰσ ὀργὴν καὶ χόλον.

λοιμὸν γὰρ αὐτοῖσ ἐνέσκηψεν, ὑφ’ οὗ φθειρόμενοι οὐδεμίαν τῶν κακῶν θεραπείαν ἐπινοοῦντεσ χρησμῷ θρησκεύειν τὸν μέγιστον θεόν, ὡσ τοῦτο σωτήριον αὐτοῖσ ὄν, ἔμαθον.

πέμψαντεσ οὖν πρὸσ τὸν Ἀσσυρίων βασιλέα πρέσβεισ ἐδέοντο ἱερεῖσ αὐτοῖσ ὧν ἔλαβεν αἰχμαλώτων τοὺσ Ἰσραηλίτασ πολεμήσασ ἀποστεῖλαι. πέμψαντόσ τε τὰ νόμιμα καὶ τὴν περὶ τὸν θεὸν τοῦτον ὁσίαν διδαχθέντεσ ἐθρήσκευον αὐτὸν φιλοτίμωσ καὶ τοῦ λοιμοῦ παραχρῆμα ἐπαύσαντο.

οἳ πρὸσ μεταβολὴν συγγενεῖσ μὲν ὅταν εὖ πράττοντασ βλέπωσι τοὺσ Ιοὐδαίουσ ἀποκαλοῦσιν ὡσ ἐξ Ιὠσήπου φύντεσ καὶ τὴν ἀρχὴν ἐκεῖθεν τῆσ πρὸσ αὐτοὺσ ἔχοντεσ οἰκειότητοσ, ὅταν δὲ πταίσαντασ ἴδωσιν, οὐδαμόθεν αὐτοῖσ προσήκειν λέγουσιν οὐδ’ εἶναι δίκαιον οὐδὲν αὐτοῖσ εὐνοίασ ἢ γένουσ, ἀλλὰ μετοίκουσ ἀλλοεθνεῖσ ἀποφαίνουσιν αὑτούσ.

περὶ μὲν τούτων ἕξομεν εὐκαιρότερον εἰπεῖν.

SEARCH

MENU NAVIGATION