Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 6

(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 6)

Λαβόντεσ δ’ οἱ Παλαιστῖνοι τὴν τῶν πολεμίων κιβωτὸν αἰχμάλωτον, ὡσ προειρήκαμεν μικρὸν ἔμπροσθεν, εἰσ Ἄζωτον ἐκόμισαν πόλιν καὶ παρὰ τὸν αὐτῶν θεὸν ὥσπερ τι λάφυρον, Δαγὼν δ’ οὗτοσ ἐκαλεῖτο, τιθέασι. τῇ δ’ ἐπιούσῃ πάντεσ ὑπὸ τὴν τῆσ ἡμέρασ ἀρχὴν εἰσιόντεσ εἰσ τὸν ναὸν προσκυνῆσαι τὸν θεὸν ἐπιτυγχάνουσιν αὐτῷ τοῦτο ποιοῦντι τὴν κιβωτὸν·

ἔκειτο γὰρ ἐπ’ αὐτῆσ ἀποπεπτωκὼσ τῆσ βάσεωσ, ἐφ’ ἧσ ἑστὼσ διετέλει· καὶ βαστάσαντεσ πάλιν ἐφιστᾶσιν αὐτὸν ἐπὶ ταύτησ δυσφορήσαντεσ ἐπὶ τῷ γεγενημένῳ. πολλάκισ δὲ φοιτῶντεσ παρὰ τὸν Δαγὼν καὶ καταλαμβάνοντεσ ὁμοίωσ ἐπὶ τοῦ προσκυνοῦντοσ τὴν κιβωτὸν σχήματοσ κείμενον ἐν ἀπορίᾳ δεινῇ καὶ συγχύσει καθίσταντο. καὶ τελευταῖον ἀπέσκηψεν εἰσ τὴν τῶν Ἀζωτίων πόλιν καὶ τὴν χώραν αὐτῶν φθορὰν τὸ θεῖον καὶ νόσον·

ἀπέθνησκον γὰρ ὑπὸ δυσεντερίασ, πάθουσ χαλεποῦ καὶ τὴν ἀναίρεσιν ὀξυτάτην ἐπιφέροντοσ πρὶν ἢ τὴν ψυχὴν αὐτοῖσ εὐθανάτωσ ἀπολυθῆναι τοῦ σώματοσ, τὰ ἐντὸσ ἀναφέροντεσ [ἐξεμοῦντεσ] διαβεβρωμένα καὶ παντοίωσ ὑπὸ τῆσ νόσου διεφθαρμένα· τὰ δ’ ἐπὶ τῆσ χώρασ μυῶν πλῆθοσ ἀνελθὸν ἐπὶ τῆσ γῆσ κατέβλαψε μήτε φυτῶν μήτε καρπῶν ἀποσχόμενον. ἐν δὴ τούτοισ ὄντεσ τοῖσ κακοῖσ οἱ Ἀζώτιοι καὶ πρὸσ τὰσ συμφορὰσ ἀντέχειν οὐ δυνάμενοι συνῆκαν ἐκ τῆσ κιβωτοῦ ταύτασ αὐτοῖσ ἀνασχεῖν, καὶ τὴν νίκην καὶ τὴν ταύτησ αἰχμαλωσίαν οὐκ ἐπ’ ἀγαθῷ γεγενημένην.

πέμπουσιν οὖν πρὸσ τοὺσ Ἀσκαλωνίτασ ἀξιοῦντεσ τὴν κιβωτὸν αὐτοὺσ παρὰ σφᾶσ δέχεσθαι. τοῖσ δὲ οὐκ ἀηδὴσ ἡ τῶν Ἀζωτίων δέησισ προσέπεσεν, ἀλλ’ ἐπινεύουσι μὲν αὐτοῖσ τὴν χάριν, λαβόντεσ δὲ τὴν κιβωτὸν ἐν τοῖσ ὁμοίοισ δεινοῖσ κατέστησαν·

συνεξεκόμισε γὰρ αὑτῇ τὰ τῶν Ἀζωτίων ἡ κιβωτὸσ πάθη πρὸσ τοὺσ ἀπ’ ἐκείνων αὐτὴν δεχομένουσ· καὶ πρὸσ ἄλλουσ παρ’ αὑτῶν ἀποπέμπουσιν Ἀσκαλωνῖται. μένει δ’ οὐδὲ παρ’ ἐκείνοισ·

ὑπὸ γὰρ τῶν αὐτῶν παθῶν ἐλαυνόμενοι πρὸσ τὰσ ἐχομένασ ἀπολύουσι πόλεισ. καὶ τοῦτον ἐκπεριέρχεται τὸν τρόπον τὰσ πέντε τῶν Παλαιστίνων πόλεισ ἡ κιβωτὸσ ὥσπερ δασμὸν ἀπαιτοῦσα παρ’ ἑκάστησ τοῦ πρὸσ αὐτὰσ ἐλθεῖν ἃ δι’ αὐτὴν ἔπασχον. Ἀπειρηκότεσ δὲ τοῖσ κακοῖσ οἱ πεπειραμένοι καὶ τοῖσ ἀκούουσιν αὐτὰ διδασκαλία γινόμενοι τοῦ μὴ προσδέξασθαι τὴν κιβωτόν ποτε πρὸσ αὑτοὺσ ἐπὶ τοιούτῳ μισθῷ καὶ τέλει, τὸ λοιπὸν ἐζήτουν μηχανὴν καὶ πόρον ἀπαλλαγῆσ αὐτῆσ.

καὶ συνελθόντεσ οἱ ἐκ τῶν [πέντε] πόλεων ἄρχοντεσ, Γίττησ καὶ Ἀκάρων καὶ Ἀσκάλωνοσ ἔτι δὲ Γάζησ καὶ Ἀζώτου, ἐσκόπουν τί δεῖ ποιεῖν.

καὶ τὸ μὲν πρῶτον ἐδόκει τὴν κιβωτὸν ἀποπέμπειν τοῖσ οἰκείοισ, ὡσ ὑπερεκδικοῦντοσ αὐτὴν τοῦ θεοῦ καὶ συνεπιδημησάντων αὐτῇ τῶν δεινῶν διὰ τοῦτο καὶ συνεισβαλόντων μετ’ ἐκείνησ εἰσ τὰσ πόλεισ αὐτῶν· ἦσαν δὲ οἱ λέγοντεσ τοῦτο μὲν μὴ ποιεῖν μηδ’ ἐξαπατᾶσθαι τὴν αἰτίαν τῶν κακῶν εἰσ ἐκείνην ἀναφέροντασ·

οὐ γὰρ ταύτην εἶναι τὴν δύναμιν αὐτῇ καὶ τὴν ἰσχύν· οὐ γὰρ ἄν ποτ’ αὐτῆσ κηδομένου τοῦ θεοῦ ὑποχείριον ἀνθρώποισ γενέσθαι. ἡσυχάζειν δὲ καὶ πρᾴωσ ἔχειν ἐπὶ τοῖσ συμβεβηκόσι παρῄνουν αἰτίαν τούτων οὐκ ἄλλην ἢ μόνην λογιζομένουσ τὴν φύσιν, ἣ καὶ σώμασι καὶ γῇ καὶ φυτοῖσ καὶ πᾶσι τοῖσ ἐξ αὐτῆσ συνεστῶσι κατὰ χρόνων περιόδουσ τίκτει τοιαύτασ μεταβολάσ. νικᾷ δὲ τὰσ προειρημένασ γνώμασ ἀνδρῶν ἔν τε τοῖσ ἐπάνω χρόνοισ συνέσει καὶ φρονήσει διαφέρειν πεπιστευμένων συμβουλία καὶ τότε μάλιστα δοξάντων·

ἁρμοζόντωσ λέγειν τοῖσ παροῦσιν, οἳ μήτ’ ἀποπέμπειν ἔφασαν τὴν κιβωτὸν μήτε κατασχεῖν, ἀλλὰ πέντε μὲν ἀνδριάντασ ὑπὲρ ἑκάστησ πόλεωσ χρυσοῦσ ἀναθεῖναι τῷ θεῷ χαριστήριον, ὅτι προενόησεν αὐτῶν τῆσ σωτηρίασ καὶ κατέσχεν ἐν τῷ βίῳ διωκομένουσ ἐξ αὐτοῦ παθήμασιν, οἷσ οὐκέτι ἦν ἀντιβλέψαι, τοσούτουσ δὲ τὸν ἀριθμὸν μύασ χρυσοῦσ τοῖσ κατανεμηθεῖσιν αὐτῶν καὶ διαφθείρασι τὴν χώραν ἐμφερεῖσ· ἔπειτα βαλόντασ εἰσ γλωσσόκομον αὐτοὺσ καὶ θέντασ ἐπὶ τὴν κιβωτὸν ἅμαξαν αὐτῇ καινὴν κατασκευάσαι, καὶ βόασ ὑποζεύξαντασ ἀρτιτόκουσ τὰσ μὲν πόρτισ ἐγκλεῖσαι καὶ κατασχεῖν, μὴ ταῖσ μητράσιν ἐμποδὼν ἑπόμεναι γένωνται, πόθῳ δ’ αὐτῶν ὀξυτέραν ποιῶνται τὴν πορείαν·

ἐκείνασ δ’ ἐξελάσαντασ τὴν κιβωτὸν φερούσασ ἐπὶ τριόδου καταλιπεῖν αὐταῖσ ἐπιτρέψαντασ ἣν βούλονται τῶν ὁδῶν ἀπελθεῖν· κἂν μὲν τὴν Ἑβραίων ἀπίωσι καὶ τὴν τούτων χώραν ἀναβαίνωσιν, ὑπολαμβάνειν τὴν κιβωτὸν αἰτίαν τῶν κακῶν, ἂν δὲ ἄλλην τράπωνται, μεταδιώξωμεν αὐτὴν, ἔφασαν, μαθόντεσ ὅτι μηδεμίαν ἰσχὺν τοιαύτην ἔχει.

Ἔκριναν δ’ αὐτὰ καλῶσ εἰρῆσθαι καὶ τοῖσ ἔργοισ εὐθὺσ τὴν γνώμην ἐκύρωσαν.

καὶ ποιήσαντεσ μὲν τὰ προειρημένα προάγουσιν [τὴν ἅμαξαν] ἐπὶ τὴν τρίοδον καὶ καταλιπόντεσ ἀνεχώρησαν, τῶν δὲ βοῶν τὴν ὀρθὴν ὁδὸν ὥσπερ ἡγουμένου τινὸσ αὐταῖσ ἀπιουσῶν ἠκολούθουν οἱ τῶν Παλαιστίνων ἄρχοντεσ, ποῦ ποτε στήσονται καὶ πρὸσ τίνασ ἥξουσι βουλόμενοι μαθεῖν. κώμη δέ τίσ ἐστι τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ Βήθησ ὄνομα·

εἰσ ταύτην ἀφικνοῦνται αἱ βόεσ, καὶ πεδίου μεγάλου καὶ καλοῦ τὴν πορείαν αὐτῶν ἐκδεξαμένου παύονται προσωτέρω χωρεῖν στήσασαι τὴν ἅμαξαν αὐτόθι. θέα δὲ ἦν τοῖσ ἐν τῇ κώμῃ καὶ περιχαρεῖσ ἐγένοντο· θέρουσ γὰρ ὡρ́ᾳ πάντεσ ἐπὶ τὴν συγκομιδὴν τῶν καρπῶν ἐν ταῖσ ἀρούραισ ὑπάρχοντεσ ὡσ εἶδον τὴν κιβωτὸν ὑφ’ ἡδονῆσ ἁρπαγέντεσ καὶ τὸ ἔργον ἐκ τῶν χειρῶν ἀφέντεσ ἔδραμον εὐθὺσ ἐπὶ τὴν ἅμαξαν. καὶ καθελόντεσ τὴν κιβωτὸν καὶ τὸ ἄγγοσ, ὃ τοὺσ ἀνδριάντασ εἶχε καὶ τοὺσ μύασ, τιθέασιν ἐπί τινοσ πέτρασ, ἥτισ ἦν ἐν τῷ πεδίῳ, καὶ θύσαντεσ λαμπρῶσ τῷ θεῷ καὶ κατευωχηθέντεσ τήν τε ἅμαξαν καὶ τοὺσ βόασ ὡλοκαύτωσαν.

καὶ ταῦτ’ ἰδόντεσ οἱ τῶν Παλαιστίνων ἄρχοντεσ ἀνέστρεψαν ὀπίσω. Ὀργὴ δὲ καὶ χόλοσ τοῦ θεοῦ μέτεισιν ἑβδομήκοντα τῶν ἐκ τῆσ Βήθησ κώμησ, οὓσ οὐκ ὄντασ ἀξίουσ ἅψασθαι τῆσ κιβωτοῦ, ἱερεῖσ γὰρ οὐκ ἦσαν, καὶ προσελθόντασ αὐτῇ βαλὼν ἀπέκτεινεν.

ἔκλαυσαν δὲ ταῦτα παθόντασ αὐτοὺσ οἱ κωμῆται, καὶ πένθοσ ἐπ’ αὐτοῖσ ἤγειραν οἱο͂ν εἰκὸσ ἐπὶ θεοπέμπτῳ κακῷ καὶ τὸν ἴδιον ἕκαστοσ ἀπεθρήνει· τοῦ τε μένειν τὴν κιβωτὸν παρ’ αὐτοῖσ ἀναξίουσ ἀποφαίνοντεσ αὑτοὺσ καὶ πρὸσ τὸ κοινὸν τῶν Ἑβραίων πέμψαντεσ ἐδήλουν ἀποδεδόσθαι τὴν κιβωτὸν ὑπὸ τῶν Παλαιστίνων.

κἀκεῖνοι γνόντεσ τοῦτο ἀποκομίζουσιν αὐτὴν εἰσ Καριαθιαρεὶμ γείτονα πόλιν τῆσ Βήθησ κώμησ. ἔνθα τινὸσ Λευί̈του τὸ γένοσ Ἀμιναδάβου δόξαν ἔχοντοσ ἐπὶ δικαιοσύνῃ καὶ θρησκείᾳ καταβιοῦντοσ εἰσ οἰκίαν τὴν κιβωτὸν ἤγαγον, ὥσπερ εἰσ πρέποντα τῷ θεῷ τόπον ἐν ᾧ κατῴκει δίκαιοσ ἄνθρωποσ.

ἐθεράπευον δὲ τὴν κιβωτὸν οἱ τούτου παῖδεσ καὶ τῆσ ἐπιμελείασ ταύτησ ἑώσ ἐτῶν εἴκοσι προέστησαν· τοσαῦτα γὰρ ἔμεινεν ἐν τῇ Καριαθιαρεὶμ ποιήσασα παρὰ τοῖσ Παλαιστίνοισ μῆνασ τέσσαρασ. Τοῦ δὲ λαοῦ παντὸσ ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ, καθ’ ὃν εἶχεν ἡ τῶν Καριαθιαρειμιτῶν πόλισ τὴν κιβωτὸν, ἐπ’ εὐχὰσ καὶ θυσίασ τραπέντοσ τοῦ θεοῦ καὶ πολλὴν ἐμφανίζοντοσ τὴν περὶ αὐτὸν θρησκείαν καὶ φιλοτιμίαν, ὁ προφήτησ Σαμουῆλοσ ἰδὼν αὐτῶν τὴν προθυμίαν, ὡσ εὔκαιρον πρὸσ οὕτωσ ἔχοντασ εἰπεῖν περὶ ἐλευθερίασ καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ἐν αὐτῇ, χρῆται λόγοισ οἷσ ᾤετο μάλιστα τὴν διάνοιαν αὐτῶν προσάξεσθαι καὶ πείσειν·

"ἄνδρεσ, γὰρ εἶπεν, οἷσ ἔτι νῦν βαρεῖσ μὲν πολέμιοι Παλαιστῖνοι, θεὸσ δ’ εὐμενὴσ ἄρχεται γίνεσθαι καὶ φίλοσ, οὐκ ἐπιθυμεῖν ἐλευθερίασ δεῖ μόνον, ἀλλὰ καὶ ποιεῖν δι’ ὧν ἂν ἔλθοι πρὸσ ὑμᾶσ, οὐδὲ βούλεσθαι μὲν ἀπηλλάχθαι δεσποτῶν ἐπιμένειν δὲ πράττοντασ ἐξ ὧν οὗτοι διαμενοῦσιν·

ἀλλὰ γίνεσθε δίκαιοι, καὶ τὴν πονηρίαν ἐκβαλόντεσ τῶν ψυχῶν καὶ θεραπεύσαντεσ αὐτὴν ὅλαισ ταῖσ διανοίαισ προστρέπεσθε τὸ θεῖον καὶ τιμῶντεσ διατελεῖτε·

ταῦτα γὰρ ὑμῖν ποιοῦσιν ἥξει τὰ ἀγαθά, δουλείασ ἀπαλλαγὴ καὶ νίκη πολεμίων, ἃ λαβεῖν οὔθ’ ὅπλοισ οὔτε σωμάτων ἀλκαῖσ οὔτε πλήθει συμμάχων δυνατόν ἐστιν· οὐ γὰρ τούτοισ ὁ θεὸσ ὑπισχνεῖται παρέξειν αὐτά, τῷ δ’ ἀγαθοὺσ εἶναι καὶ δικαίουσ· ἐγγυητὴσ δὲ αὐτοῦ τῶν ὑποσχέσεων ἐγὼ γίνο μαι. " ταῦτ’ εἰπόντοσ ἐπευφήμησε τὸ πλῆθοσ ἡσθὲν τῇ παραινέσει καὶ κατένευσεν αὑτὸ παρέξειν κεχαρισμένον τῷ θεῷ.

συνάγει δ’ αὐτοὺσ ὁ Σαμουῆλοσ εἴσ τινα πόλιν λεγομένην Μασφάτην· κατοπτευόμενον τοῦτο σημαίνει κατὰ τὴν τῶν Ἑβραίων γλῶτταν· ἐντεῦθεν ὑδρευσάμενοί τε σπένδουσι τῷ θεῷ καὶ διανηστεύσαντεσ ὅλην τὴν ἡμέραν ἐπ’ εὐχὰσ τρέπονται. Οὐ λανθάνουσι δὲ τοὺσ Παλαιστίνουσ ἐκεῖ συναχθέντεσ, ἀλλὰ μαθόντεσ οὗτοι τὴν ἄθροισιν αὐτῶν μεγάλῃ στρατιᾷ καὶ δυνάμει κατ’ ἐλπίδα τοῦ μὴ προσδοκῶσι μηδὲ παρεσκευασμένοισ ἐπιπεσεῖσθαι τοῖσ Ἑβραίοισ ἐπέρχονται.

καταπλήττει δ’ αὐτοὺσ τοῦτο καὶ εἰσ ταραχὴν ἄγει καὶ δέοσ, καὶ δραμόντεσ πρὸσ Σαμουῆλον, ἀναπεπτωκέναι τὰσ ψυχὰσ αὐτῶν ὑπὸ φόβου καὶ τῆσ προτέρασ ἥττησ ἔφασκον καὶ διὰ τοῦτ’ ἠρεμεῖν, ἵνα μὴ κινήσωμεν τὴν τῶν πολεμίων δύναμιν, σοῦ δ’ ἀναγαγόντοσ ἡμᾶσ ἐπ’ εὐχὰσ καὶ θυσίασ καὶ ὁρ́κουσ γυμνοῖσ καὶ ἀνόπλοισ ἐπεστράτευσαν οἱ πολέμιοι·

ἐλπὶσ οὖν ἡμῖν οὐκ ἄλλη σωτηρίασ, ἢ μόνη ἡ παρὰ σοῦ καὶ τοῦ θεοῦ ἱκετευθέντοσ ὑπὸ σοῦ παρασχεῖν ἡμῖν διαφυγεῖν Παλαιστίνουσ. " ὁ δὲ θαρρεῖν τε προτρέπεται καὶ βοηθήσειν αὐτοῖσ τὸν θεὸν ἐπαγγέλλεται καὶ λαβὼν ἄρνα γαλαθηνόν, ὑπὲρ τῶν ὄχλων θύει καὶ παρακαλεῖ τὸν θεὸν ὑπερσχεῖν αὐτῶν τὴν δεξιὰν ἐν τῇ πρὸσ Παλαιστίνουσ μάχῃ καὶ μὴ περιϊδεῖν αὐτοὺσ δεύτερον δυστυχήσαντασ.

ἐπήκοοσ δὲ γίνεται τῶν εὐχῶν ὁ θεὸσ, καὶ προσδεξάμενοσ εὐμενεῖ καὶ συμμάχῳ τῇ διανοίᾳ τὴν θυσίαν ἐπινεύει νίκην αὐτοῖσ καὶ κράτοσ. ἔτι δ’ ἐπὶ τοῦ βωμοῦ τὴν θυσίαν ἔχοντοσ τοῦ θεοῦ καὶ μήπω πᾶσαν διὰ τῆσ ἱερᾶσ φλογὸσ ἀπειληφότοσ προῆλθεν ἐκ τοῦ στρατοπέδου ἡ τῶν πολεμίων δύναμισ καὶ παρατάσσεται εἰσ μάχην, ἐπ’ ἐλπίδι μὲν νίκησ, ὡσ ἀπειλημμένων ἐν ἀπορίᾳ τῶν Ιοὐδαίων μήτε ὅπλα ἐχόντων μήτε ὡσ ἐπὶ μάχῃ ἐκεῖσε ἀπηντηκότων, περιπίπτουσι δὲ οἷσ οὐδ’ εἰ προύλεγέ τισ ῥᾳδίωσ ἐπείσθησαν.

πρῶτον μὲν γὰρ αὐτοὺσ ὁ θεὸσ κλονεῖ σεισμῷ καὶ τὴν γῆν αὐτοῖσ ὑπότρομον καὶ σφαλερὰν κινήσασ τίθησιν, ὡσ σαλευομένησ τε τὰσ βάσεισ ὑποφέρεσθαι καὶ διϊσταμένησ εἰσ ἔνια τῶν χασμάτων καταφέρεσθαι, ἔπειτα βρονταῖσ καταψοφήσασ καὶ διαπύροισ ἀστραπαῖσ ὡσ καταφλέξων αὐτῶν τὰσ ὄψεισ περιλάμψασ καὶ τῶν χειρῶν ἐκκροτήσασ τὰ ὅπλα, γυμνοὺσ εἰσ φυγὴν ἀπέστρεψεν.

ἐπεξέρχεται δὲ Σαμουῆλοσ μετὰ τῆσ πληθύοσ καὶ πολλοὺσ κατασφάξασ κατακολουθεῖ μέχρι Κορραίων τόπου τινὸσ οὕτω λεγομένου, καὶ καταπήξασ ἐκεῖ λίθον ὥσπερ ὁρ́ον τῆσ νίκησ καὶ τῆσ φυγῆσ τῶν πολεμίων, ἰσχυρὸν αὐτὸν προσαγορεύει σύμβολον τῆσ παρὰ τοῦ θεοῦ γενομένησ αὐτοῖσ κατὰ τῶν ἐχθρῶν ἰσχύοσ.

Οἱ δὲ μετ’ ἐκείνην τὴν πληγὴν οὐκέτ’ ἐστράτευσαν ἐπὶ τοὺσ Ἰσραηλίτασ, ἀλλ’ ὑπὸ δέουσ καὶ μνήμησ τῶν συμβεβηκότων ἡσύχαζον·

ὃ δ’ ἦν πάλαι θάρσοσ τοῖσ Παλαιστίνοισ ἐπὶ τοὺσ Ἑβραίουσ, τοῦτ’ ἐκείνων μετὰ τὴν νίκην ἐγένετο. καὶ Σαμουῆλοσ στρατεύσασ ἐπ’ αὐτοὺσ ἀναιρεῖ πολλοὺσ καὶ τὰ φρονήματ’ αὐτῶν εἰσ τὸ παντελὲσ ταπεινοῖ καὶ τὴν χώραν ἀφαιρεῖται, ἣν τῶν Ιοὐδαίων ἀπετέμοντο πρότερον κρατήσαντεσ τῇ μάχῃ·

αὕτη δ’ ἦν μέχρι πόλεωσ Ἀκάρων ἀπὸ τῶν τῆσ Γίττησ ὁρ́ων ἐκτεταμένη. ἦν δὲ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν φίλια τοῖσ Ἰσραηλίταισ τὰ ὑπολειπόμενα τῶν Χαναναίων. Ὁ δὲ προφήτησ Σαμουῆλοσ διακοσμήσασ τὸν λαὸν καὶ πόλιν αὐτοῖσ ἀποδοὺσ εἰσ ταύτην ἐκέλευσε συνερχομένοισ περὶ τῶν πρὸσ ἀλλήλουσ κρίνεσθαι διαφορῶν, αὐτὸσ δὲ δι’ ἔτουσ ἐπερχόμενοσ τὰσ πόλεισ ἐδίκαζεν αὐτοῖσ καὶ πολλὴν ἐβράβευεν εὐνομίαν ἐπὶ χρόνον πολύν.

ἔπειθ’ ὑπὸ γήρωσ βαρυνόμενοσ καὶ τὰ συνήθη πράττειν ἐμποδιζόμενοσ τοῖσ υἱοῖσ τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν προστασίαν τοῦ ἔθνουσ παραδίδωσιν, ὧν ὁ μὲν πρεσβύτεροσ Ιοὖλοσ προσηγορεύετο, τῷ δὲ νεωτέρῳ Ἐβίᾳ ὄνομα ἦν.

προσέταξε δὲ τὸν μὲν ἐν Βεθήλῳ πόλει καθεζόμενον κρίνειν, τὸν δ’ ἕτερον ἐν Βερσουβεὶ μερίσασ τὸν ὑπακουσόμενον ἑκατέρῳ λαόν. ἐγένοντο δὲ σαφὲσ οὗτοι παράδειγμα καὶ τεκμήριον τοῦ μὴ τὸν τρόπον ὁμοίουσ τοῖσ φύσασι γίνεσθαί τινασ, ἀλλὰ τάχα μὲν χρηστοὺσ καὶ μετρίουσ ἐκ πονηρῶν, τότε μέν γε φαύλουσ ἐξ ἀγαθῶν παρέσχον αὑτοὺσ γενομένουσ·

τῶν γὰρ τοῦ πατρὸσ ἐπιτηδευμάτων ἐκτραπόμενοι καὶ τὴν ἐναντίαν ὁδὸν ἀπελθόντεσ δώρων καὶ λημμάτων αἰσχρῶν καθυφίεντο τὸ δίκαιον, καὶ τὰσ κρίσεισ οὐ πρὸσ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ πρὸσ τὸ κέρδοσ ποιούμενοι καὶ πρὸσ τρυφὴν καὶ πρὸσ διαίτασ πολυτελεῖσ ἀπονενευκότεσ πρῶτον μὲν ὑπεναντία ταῦτα ἔπρασσον τῷ θεῷ, δεύτερον δὲ τῷ προφήτῃ πατρὶ δ’ ἑαυτῶν, ὃσ πολλὴν καὶ τοῦ τὸ πλῆθοσ εἶναι δίκαιον σπουδὴν εἰσεφέρετο καὶ πρόνοιαν.

Ὁ δὲ λαὸσ ἐξυβριζόντων [εἰσ] τὴν προτέραν κατάστασιν καὶ πολιτείαν τῶν τοῦ προφήτου παίδων χαλεπῶσ τε τοῖσ πραττομένοισ ἔφερε καὶ πρὸσ αὐτὸν συντρέχουσι, διέτριβε δ’ ἐν Ἀρμαθᾶ πόλει, καὶ τάσ τε τῶν υἱῶν παρανομίασ ἔλεγον καὶ ὅτι γηραιὸσ ὢν αὐτὸσ ἤδη καὶ παρειμένοσ ὑπὸ τοῦ χρόνου τῶν πραγμάτων οὐκέτι τὸν αὐτὸν προεστάναι δύναται τρόπον·

ἐδέοντό τε καὶ ἱκέτευον ἀποδεῖξαί τινα αὐτῶν βασιλέα, ὃσ ἄρξει τοῦ ἔθνουσ καὶ τιμωρήσεται Παλαιστίνουσ ὀφείλοντασ ἔτ’ αὐτοῖσ δίκασ τῶν προτέρων ἀδικημάτων. ἐλύπησαν δὲ σφόδρα τὸν Σαμουῆλον οἱ λόγοι διὰ τὴν σύμφυτον δικαιοσύνην καὶ τὸ πρὸσ τοὺσ βασιλέασ μῖσοσ·

ἥττητο γὰρ δεινῶσ τῆσ ἀριστοκρατίασ ὡσ θείασ καὶ μακαρίουσ ποιούσησ τοὺσ χρωμένουσ αὐτῆσ τῇ πολιτείᾳ. ὑπὸ δὲ φροντίδοσ καὶ βασάνου τῆσ ἐπὶ τοῖσ εἰρημένοισ οὔτε τροφῆσ ἐμνημόνευσεν οὔτε ὕπνου, δι’ ὅλησ δὲ τῆσ νυκτὸσ στρέφων τὰσ περὶ τῶν πραγμάτων ἐννοίασ διεκαρτέρει.

Ἔχοντι δὲ οὕτωσ ἐμφανίζεται τὸ θεῖον καὶ παραμυθεῖται μὴ δυσφορεῖν ἐφ’ οἷσ ἠξίωσε τὸ πλῆθοσ, ὡσ οὐκ ἐκεῖνον ὑπερηφανήσοντασ ἀλλ’ ἑαυτὸν, εἰ μὴ βασιλεύσει μόνοσ·

ταῦτα δὲ ἀφ’ ἧσ ἡμέρασ ἐξήγαγεν αὐτοὺσ ἀπ’ Αἰγύπτου μηχανᾶσθαι τὰ ἔργα· λήψεσθαι μέντοι γε οὐκ εἰσ μακρὰν μετάνοιαν αὐτοὺσ ἐπίπονον, ὑφ’ ἧσ οὐδὲν μὲν ἀγένητον ἔσται τῶν ἐσομένων, ἐλεγχθήσονται δὲ καταφρονήσαντεσ καὶ βουλὰσ οὐκ εὐχαρίστουσ πρὸσ ἐμὲ καὶ τὴν σὴν προφητείαν λαβόντεσ. κελεύω δή σε χειροτονεῖν αὐτοῖσ ὃν ἂν ἐγὼ προείπω βασιλέα προδηλώσαντα ποταπῶν τε πειραθήσονται βασιλευόμενοι κακῶν καὶ διαμαρτυράμενον ἐφ’ οἱάν σπεύδουσι μεταβολήν.

Ταῦτ’ ἀκούσασ Σαμουῆλοσ ἅμα ἑῴ συγκαλέσασ τοὺσ Ιοὐδαίουσ ἀποδείξειν αὐτοῖσ βασιλέα ὡμολόγησεν, ἔφη δὲ δεῖν πρῶτον μὲν αὐτοῖσ ἐκδιηγήσασθαι τὰ παρὰ τῶν βασιλέων ἐσόμενα καὶ ὅσοισ συνενεχθήσονται κακοῖσ·

"γινώσκετε γὰρ ὅτι πρῶτον μὲν ὑμῶν ἀποσπάσουσι τὰ τέκνα καὶ τὰ μὲν αὐτῶν ἁρματηλάτασ εἶναι κελεύσουσι, τοὺσ δ’ ἱππεῖσ καὶ σωματοφύλακασ, δρομεῖσ δὲ ἄλλουσ καὶ χιλιάρχουσ καὶ ἑκατοντάρχουσ, ποιήσουσι δὲ καὶ τεχνίτασ ὁπλοποιοὺσ καὶ ἁρματοποιοὺσ καὶ ὀργάνων τέκτονασ γεωργούσ τε καὶ τῶν ἰδίων ἀγρῶν ἐπιμελητὰσ καὶ σκαπανεῖσ ἀμπέλων, καὶ οὐδέν ἐστιν ὃ μὴ κελευόμενοι ποιήσουσιν ἀνδραπόδων ἀργυρωνήτων τρόπον· καὶ τὰσ θυγατέρασ δ’ ὑμῶν μυρεψοὺσ ἀποφανοῦσι καὶ ὀψοποιοὺσ καὶ σιτοποιούσ, καὶ πᾶν ἔργον ὃ θεραπαινίδεσ ἐξ ἀνάγκησ πληγὰσ φοβούμεναι καὶ βασάνουσ ὑπηρετήσουσι.

κτῆσιν δὲ τὴν ὑμετέραν ἀφαιρήσονται καὶ ταύτην εὐνούχοισ καὶ σωματοφύλαξι δωρήσονται καὶ βοσκημάτων ἀγέλασ τοῖσ αὑτῶν προσνεμοῦσι. συνελόντι δ’ εἰπεῖν, δουλεύσετε μετὰ πάντων τῶν ὑμετέρων τῷ βασιλεῖ σὺν τοῖσ αὑτῶν οἰκέταισ·

ὃσ γενόμενοσ μνήμην ὑμῖν τῶνδε τῶν λόγων γεννήσει καὶ τῷ πάσχειν αὐτὰ μεταγινώσκοντασ ἱκετεῦσαι τὸν θεὸν ἐλεῆσαί τε ὑμᾶσ καὶ δωρήσασθαι ταχεῖαν ἀπαλλαγὴν τῶν βασιλέων· ὁ δ’ οὐ προσδέξεται τὰσ δεήσεισ, ἀλλὰ παραπέμψασ ἐάσει δίκην ὑποσχεῖν ὑμᾶσ τῆσ αὑτῶν κακοβουλίασ. Ἦν δ’ ἄρα καὶ πρὸσ τὰσ προρρήσεισ τῶν συμβησομένων ἀνόητον τὸ πλῆθοσ καὶ δύσκολον ἐξελεῖν τῆσ διανοίασ κρίσιν ἤδη παρὰ τῷ λογισμῷ καθιδρυμένην·

οὐδὲ γὰρ ἐπεστράφησαν οὐδ’ ἐμέλησεν αὐτοῖσ τῶν Σαμουήλου λόγων, ἀλλ’ ἐνέκειντο λιπαρῶσ καὶ χειροτονεῖν ἠξίουν ἤδη τὸν βασιλέα καὶ μὴ φροντίζειν τῶν ἐσομένων· ἐπὶ γὰρ τιμωρίᾳ τῶν ἐχθρῶν ἀνάγκη τὸν πολεμήσοντα σὺν αὑτοῖσ ἔχειν, καὶ οὐδὲν ἄτοπον εἶναι τῶν πλησιοχώρων βασιλευομένων τὴν αὐτὴν ἔχειν αὐτοὺσ πολιτείαν.

ὁρῶν δ’ αὐτοὺσ μηδ’ ὑπὸ τῶν προειρημένων ἀπεστραμμένουσ ὁ Σαμουῆλοσ, ἀλλ’ ἐπιμένοντασ "νῦν μὲν, εἶπεν, ἄπιτε πρὸσ αὑτοὺσ ἕκαστοσ, μεταπέμψομαι δὲ ὑμᾶσ εἰσ δέον, ὅταν μάθω παρὰ τοῦ θεοῦ τίνα δίδωσιν ὑμῖν βασιλέα. Ἦν δέ τισ ἐκ τῆσ Βενιαμίτιδοσ φυλῆσ ἀνὴρ εὖ γεγονὼσ καὶ ἀγαθὸσ τὸ ἦθοσ, Κεὶσ ὄνομα·

τούτῳ παῖσ ὑπῆρχεν, ἦν δὲ νεανίασ τὴν μορφὴν ἄριστοσ καὶ τὸ σῶμα μέγασ τό τε φρόνημα καὶ τὴν διάνοιαν ἀμείνων τῶν βλεπομένων· Σαοῦλον αὐτὸν ἐκάλουν. οὗτοσ ὁ Κείσ, ὄνων αὐτῷ ἐκ τῆσ νομῆσ καλῶν ἀποπλανηθεισῶν, ἥδετο γὰρ αὐταῖσ ὡσ οὐκ ἄλλῳ τινὶ τῶν κτημάτων, τὸν υἱὸν μεθ’ ἑνὸσ θεράποντοσ ἐπὶ ζήτησιν τῶν κτηνῶν ἐξέπεμψεν·

ὁ δ’ ἐπεὶ τὴν πάτριον περιῆλθε φυλὴν εἰσ τὰσ ἄλλασ ἀφίκετο, οὐδ’ ἐν ταύταισ δ’ ἐπιτυχὼν ἀπιέναι διεγνώκει, μὴ ποιήσῃ περὶ αὑτοῦ τῷ πατρὶ λοιπὸν φροντίδα. τοῦ δ’ ἑπομένου θεράποντοσ ὡσ ἐγένοντο κατὰ τὴν Ἁραμαθὰ πόλιν εἶναι προφήτην ἐν αὐτῇ φήσαντοσ ἀληθῆ καὶ πρὸσ αὐτὸν βαδίζειν συμβουλεύσαντοσ, γνώσεσθαι γὰρ παρ’ αὐτοῦ τὸ περὶ τῶν ὄνων τέλοσ, οὐθὲν ἔχειν πορευθέντασ εἶπεν ἀντὶ τῆσ προφητείασ ὃ παράσχωσιν αὐτῷ·

κεκενῶσθαι γὰρ ἤδη τῶν ἐφοδίων. τοῦ δ’ οἰκέτου τέταρτον αὐτῷ παρεῖναι σίκλου φήσαντοσ καὶ τοῦτο δώσειν, ὑπὸ γὰρ ἀγνοίασ τοῦ μὴ λαμβάνειν τὸν προφήτην μισθὸν ἐπλανῶντο, παραγίνονται καὶ πρὸσ ταῖσ πύλαισ παρατυγχάνοντεσ παρθένοισ ἐφ’ ὕδωρ βαδιζούσαισ ἐρωτῶσιν αὐτὰσ τοῦ προφήτου τὴν οἰκίαν.

αἱ δὲ σημαίνουσι καὶ σπεύδειν παρεκελεύσαντο πρὶν αὐτὸν εἰσ τὸ δεῖπνον κατακλιθῆναι· πολλοὺσ γὰρ ἑστιᾶν καὶ προκατακλίνεσθαι τῶν κεκλημένων. ὁ δὲ Σαμουῆλοσ διὰ τοῦτο πολλοὺσ ἐπὶ τὴν ἑστίαν τότε συνήγαγε·

δεομένῳ γὰρ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν αὐτῷ τοῦ θεοῦ προειπεῖν τίνα ποιήσει βασιλέα τῇ παρελθούσῃ τοῦτον μηνύσαντοσ, πέμψειν γὰρ αὐτόσ τινα νεανίσκον ἐκ τῆσ Βενιαμίτιδοσ φυλῆσ κατὰ τήνδε τὴν ὡρ́αν, αὐτὸσ [μὲν] ἐπὶ τοῦ δώματοσ καθεζόμενοσ ἐξεδέχετο τὸν καιρὸν γενέσθαι, πληρωθέντοσ δ’ αὐτοῦ καταβὰσ ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἐπορεύετο. συναντᾷ δὲ τῷ Σαούλῳ καὶ ὁ θεὸσ αὐτῷ σημαίνει τοῦτον εἶναι τὸν ἄρξειν μέλλοντα.

Σαοῦλοσ δὲ πρόσεισι τῷ Σαμουήλῳ καὶ προσαγορεύσασ ἐδεῖτο μηνύειν τὴν οἰκίαν τοῦ προφήτου· ξένοσ γὰρ ὢν ἀγνοεῖν ἔφασκε. τοῦ δὲ Σαμουήλου αὐτὸν εἶναι φράσαντοσ καὶ ἄγοντοσ ἐπὶ τὸ δεῖπνον, ὡσ τῶν ὄνων ἐφ’ ὧν τὴν ζήτησιν ἐκπεμφθείη σεσωσμένων τά τε πάντα ἀγαθὰ ἔχειν αὐτῷ κεκυρωμένα, προστυχών "ἀλλ’ ἥττων, εἶπεν, ἐγὼ, δέσποτα, ταύτησ τῆσ ἐλπίδοσ καὶ φυλῆσ μικροτέρασ ἢ βασιλέασ ποιεῖν καὶ πατριᾶσ ταπεινοτέρασ τῶν ἄλλων πατριῶν.

σὺ δὲ παίζεισ καὶ γέλωτά με τίθεσαι περὶ μειζόνων ἢ κατὰ τὴν ἐμὴν χώραν διαλεγόμενοσ. ὁ δὲ προφήτησ ἀγαγὼν αὐτὸν ἐπὶ τὴν ἑστίαν κατακλίνει καὶ τὸν ἀκόλουθον ἐπάνω τῶν κεκλημένων·

οὗτοι δ’ ἦσαν ἑβδομήκοντα τὸν ἀριθμόν· προστάσσει δὲ τοῖσ διακόνοισ παραθεῖναι τῷ Σαούλῳ μερίδα βασιλικήν. ἐπεὶ δὲ κοίτησ ὡρ́α προσῆγεν οἱ μὲν ἀναστάντεσ ἀπελύοντο πρὸσ αὑτοὺσ ἕκαστοι, ὁ δὲ Σαοῦλοσ παρὰ τῷ προφήτῃ σὺν τῷ θεράποντι κατεκοιμήθη. Ἅμα δὲ ἡμέρᾳ Σαμουῆλοσ ἀναστήσασ αὐτὸν ἐκ τῆσ κοίτησ προύπεμπε καὶ γενόμενοσ ἔξω τῆσ πόλεωσ ἐκέλευσε τὸν μὲν θεράποντα ποιῆσαι προελθεῖν, ὑπολείπεσθαι δὲ αὐτὸν·

ἔχειν γὰρ αὐτῷ τι φράσαι [μηδενὸσ ἄλλου παρόντοσ]. καὶ ὁ μὲν Σαοῦλοσ ἀποπέμπεται τὸν ἀκόλουθον, λαβὼν δ’ ὁ προφήτησ τὸ ἅγιον ἔλαιον καταχεῖ τῆσ τοῦ νεανίσκου κεφαλῆσ καὶ κατασπασάμενοσ "ἴσθι, φησὶ, βασιλεὺσ ὑπὸ τοῦ θεοῦ κεχειροτονημένοσ ἐπί τε Παλαιστίνουσ καὶ τὴν ὑπὲρ Ἑβραίων ἄμυναν.

τούτων δὲ ἔσται σοι σημεῖον ὅ σε βούλομαι προγινώσκειν· ὅταν ἀπέλθῃσ ἐντεῦθεν καταλήψῃ τρεῖσ ἀνθρώπουσ ἐν τῇ ὁδῷ προσκυνῆσαι τῷ θεῷ πορευομένουσ εἰσ Βέθηλα, ὧν τὸν μὲν πρῶτον τρεῖσ ἄρτουσ ὄψει κομίζοντα, τὸν δὲ δεύτερον ἔριφον, ὁ τρίτοσ δὲ ἀσκὸν οἴνου φέρων ἀκολουθήσει.

ἀσπάσονται δέ σε οὗτοι καὶ φιλοφρονήσονται καὶ δώσουσί σοι ἄρτουσ δύο, σὺ δὲ λήψῃ. κἀκεῖθεν ἥξεισ εἰσ τὸ Ῥαχήλασ καλούμενον μνημεῖον, ὅπου συμβαλεῖσ τῷ σεσῶσθαί σου τὰσ ὄνουσ εὐαγγελιουμένῳ·

ἔπειτ’ ἐκεῖθεν ἐλθὼν εἰσ Γεβαθὰ προφήταισ ἐκκλησιάζουσιν ἐπιτεύξῃ καὶ γενόμενοσ ἔνθεοσ προφητεύσεισ σὺν αὐτοῖσ, ὡσ πάνθ’ ὅντιν’ ὁρῶντα ἐκπλήττεσθαί τε καὶ θαυμάζειν λέγοντα "πόθεν εἰσ τοῦτο εὐδαιμονίασ ὁ Κεισαίου παῖσ παρῆλθεν; ὅταν δέ σοι ταῦτα γένηται τὰ σημεῖα, τὸν θεὸν ἴσθι μετὰ σοῦ τυγχάνοντα, ἄσπασαί τε τὸν πατέρα σου καὶ τοὺσ συγγενεῖσ. ἥξεισ δὲ μετάπεμπτοσ εἰσ Γάλγαλα ὑπ’ ἐμοῦ, ἵνα χαριστήρια τούτων θύσωμεν τῷ θεῷ. " φράσασ ταῦτα καὶ προειπὼν ἀποπέμπει τὸν νεανίσκον· τῷ Σαούλῳ δὲ πάντα κατὰ τὴν Σαμουήλου προφητείαν ἀπήντησεν.

ἃ φθόνον ἀκουόμενα καὶ ἀπιστίαν ἔχειν ᾤετο, σιωπᾷ πρὸσ αὐτὸν καὶ οὐδὲ πρὸσ εὔνουν σφόδρα δοκοῦντα εἶναι καὶ περισσότερον τῶν ἀφ’ αἵματοσ ὑπ’ αὐτοῦ στεργόμενον ἀσφαλὲσ ἢ σῶφρον ἔδοξε μηνύειν λογισάμενοσ οἶμαι τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν οἱά ταῖσ ἀληθείαισ ἐστίν, ὅτι βεβαίωσ οὐδεὶσ οὔτε φίλων οὔτε συγγενῶν οὐδ’ ἄχρι τῶν παρὰ τοῦ θεοῦ λαμπρῶν ἀποσώζει τὴν διάθεσιν, ἀλλὰ πρὸσ τὰσ ὑπεροχὰσ κακοήθεισ τυγχάνουσιν ἤδη καὶ βάσκανοι.

Σαμουῆλοσ δὲ καλεῖ τὸν λαὸν εἰσ Μασφὰ πόλιν καὶ πρὸσ αὐτὸν διατίθεται λόγουσ, οὓσ κατ’ ἐντολὴν φράζειν ἔλεγε τοῦ θεοῦ, ὅτι τὴν ἐλευθερίαν αὐτοῖσ ἐκείνου παρασχόντοσ καὶ τοὺσ πολεμίουσ δουλώσαντοσ ἀμνημονήσειαν τῶν εὐεργεσιῶν, καὶ τὸν μὲν θεὸν ἀποχειροτονοῦσι τῆσ βασιλείασ οὐκ εἰδότεσ ὡσ συμφορώτατον ὑπὸ τοῦ πάντων ἀρίστου προστατεῖσθαι, θεὸσ δὲ πάντων ἄριστοσ, αἱροῦνται δ’ ἔχειν ἄνθρωπον βασιλέα, ὃσ ὡσ κτήματι τοῖσ ὑποτεταγμένοισ κατὰ βούλησιν καὶ ἐπιθυμίαν καὶ τῶν ἄλλων παθῶν ὁρμὴν χρήσεται τῆσ ἐξουσίασ ἀφειδῶσ ἐμφορούμενοσ, ἀλλ’ οὐχ ὡσ ἴδιον ἔργον καὶ κατασκεύασμα τὸ τῶν ἀνθρώπων γένοσ οὕτωσ διατηρῆσαι σπουδάσει, ὁ θεὸσ δὲ κατὰ ταύτην τὴν αἰτίαν κήδοιτο.

ἀλλ’ ἐπεὶ δέδοκται ταῦτα ὑμῖν καὶ κεκράτηκεν ἡ πρὸσ τὸν θεὸν ὕβρισ, τάχθητε πάντεσ κατὰ φυλάσ τε καὶ σκῆπτρα καὶ κλήρουσ βάλετε.

Ποιησάντων δὲ τοῦτο τῶν Ἑβραίων ὁ τῆσ Βενιαμίτιδοσ κλῆροσ ἐξέπεσε, ταύτησ δὲ κληρωθείσησ ἔλαχεν ἡ Ματρὶσ καλουμένη πατριὰ, ἧσ κατ’ ἄνδρα κληρωθείσησ λαγχάνει ὁ Κεισαίου βασιλεύειν παῖσ Σαοῦλοσ.

γνοὺσ δὲ τοῦθ’ ὁ νεανίσκοσ φθάσασ ἐκποδὼν αὑτὸν ἐποίει μὴ βουλόμενοσ οἶμαι δοκεῖν τὴν ἀρχὴν ἑκὼν λαμβάνειν, ἀλλὰ τοσαύτην ἐνεδείξατο ἐγκράτειαν καὶ σωφροσύνην, ὥστε τῶν πλείστων οὐδ’ ἐπὶ μικραῖσ εὐπραγίαισ τὴν χαρὰν κατασχεῖν δυναμένων, ἀλλ’ εἰσ τὸ πᾶσι γενέσθαι φανεροὺσ προπιπτόντων, ὁ δ’ οὐ μόνον οὐδὲν ἐνέφηνε τοιοῦτον ἐπὶ βασιλείᾳ καὶ τῷ τοσούτων καὶ τηλικούτων ἐθνῶν ἀποδεδεῖχθαι δεσπότησ, ἀλλὰ καὶ τῆσ ὄψεωσ αὑτὸν τῆσ τῶν βασιλευθησομένων ἐξέκλεψεν καὶ ζητεῖν αὐτὸν καὶ περὶ τοῦτο πονεῖν παρεσκεύασεν.

ὧν ἀμηχανούντων καὶ φροντιζόντων, ὅτι καὶ γένοιτο ἀφανὴσ ὁ Σαοῦλοσ, ὁ προφήτησ ἱκέτευε τὸν θεὸν δεῖξαι ποῦ ποτ’ εἰή καὶ παρασχεῖν εἰσ ἐμφανὲσ τὸν νεανίσκον.

μαθὼν δὲ παρὰ τοῦ θεοῦ τὸν τόπον ἔνθα κρύπτεται ὁ Σαοῦλοσ πέμπει τοὺσ ἄξοντασ αὐτὸν καὶ παραγενόμενον ἵστησι μέσον τοῦ πλήθουσ.

ἐξεῖχε δὲ ἁπάντων, καὶ τὸ ὕψοσ ἦν βασιλικώτατοσ. Λέγει δὲ ὁ προφήτησ·

"τοῦτον ὑμῖν ὁ θεὸσ ἔδωκε βασιλέα· ὁρᾶτε δὲ ὡσ καὶ κρείττων ἐστὶ πάντων καὶ τῆσ ἀρχῆσ ἄξιοσ. " ὡσ δ’ ἐπευφήμησε τῷ βασιλεῖ σωτηρίαν ὁ λαὸσ, τὰ μέλλοντα συμβήσεσθαι καταγράψασ αὐτοῖσ ὁ προφήτησ ἀνέγνω τοῦ βασιλέωσ ἀκροωμένου καὶ τὸ βιβλίον τίθησιν ἐν τῇ τοῦ θεοῦ σκηνῇ ταῖσ μετέπειτα γενεαῖσ μαρτύριον ὧν προείρηκε. ταῦτ’ ἐπιτελέσασ ὁ Σαμουῆλοσ ἀπολύει τὴν πληθύν.

καὶ αὐτὸσ δὲ εἰσ Ἀρμαθὰ παραγίνεται πόλιν, πατρὶσ γὰρ ἦν αὐτῷ, Σαούλῳ δὲ ἀπερχομένῳ εἰσ Γαβαθὴν, ἐξ ἧσ ὑπῆρχε, συνήρχοντο πολλοὶ μὲν ἀγαθοὶ τὴν προσήκουσαν βασιλεῖ τιμὴν νέμοντεσ, πονηροὶ δὲ πλείουσ, οἳ καταφρονοῦντεσ αὐτοῦ καὶ τοὺσ πολλοὺσ ἐχλεύαζον καὶ οὔτε δῶρα προσέφερον οὔτ’ ἐν σπουδῇ καὶ λόγῳ τὸ ἀρέσκεσθαι τὸν Σαοῦλον ἐτίθεντο. Μηνὶ δ’ ὕστερον ἄρχει τῆσ παρὰ πάντων αὐτῷ τιμῆσ ὁ πρὸσ Ναάσην πόλεμοσ τὸν τῶν Ἀμμανιτῶν βασιλέα·

οὗτοσ γὰρ πολλὰ κακὰ τοὺσ πέραν τοῦ Ιὀρδάνου ποταμοῦ κατῳκημένουσ τῶν Ιοὐδαίων διατίθησι μετὰ πολλοῦ καὶ μαχίμου στρατεύματοσ διαβὰσ ἐπ’ αὐτούσ· καὶ τὰσ πόλεισ αὐτῶν εἰσ δουλείαν ὑπάγεται ἰσχύι μὲν καὶ βίᾳ πρὸσ τὸ παρὸν αὐτοὺσ χειρωσάμενοσ, σοφίᾳ δὲ καὶ ἐπινοίᾳ πρὸσ τὸ μηδ’ αὖθισ ἀποστάντασ δυνηθῆναι τὴν ὑπ’ αὐτῷ δουλείαν διαφυγεῖν ἀσθενεῖσ ποιῶν·

τῶν γὰρ ἢ κατὰ πίστιν ὡσ αὐτὸν ἀφικνουμένων ἢ λαμβανομένων πολέμου νόμῳ τοὺσ δεξιοὺσ ὀφθαλμοὺσ ἐξέκοπτεν. ἐποίει δὲ τοῦθ’, ὅπωσ τῆσ ἀριστερᾶσ αὐτοῖσ ὄψεωσ ὑπὸ τῶν θυρεῶν καλυπτομένησ ἄχρηστοι παντελῶσ εἰε͂ν.

καὶ ὁ μὲν τῶν Ἀμμανιτῶν βασιλεὺσ ταῦτ’ ἐργασάμενοσ τοὺσ πέραν τοῦ Ιὀρδάνου ἐπὶ τοὺσ Γαλαδηνοὺσ λεγομένουσ ἐπεστράτευσε καὶ στρατοπεδευσάμενοσ πρὸσ τῇ μητροπόλει τῶν πολεμίων, Ιἀβὶσ δ’ ἐστὶν αὕτη, πέμπει πρὸσ αὐτοὺσ πρέσβεισ κελεύων ἤδη παραδοῦναι σφᾶσ αὐτοὺσ ἐπὶ τῷ τοὺσ δεξιοὺσ αὐτῶν ὀφθαλμοὺσ ἐξορύξαι, ἢ πολιορκήσειν ἠπείλει καὶ τὰσ πόλεισ αὐτῶν ἀναστήσειν·

τὴν δ’ αἱρ́εσιν ἐπ’ αὐτοῖσ εἶναι, πότερόν ποτε βραχύ τι τοῦ σώματοσ ἀποτεμεῖν θέλουσιν ἢ παντάπασιν ἀπολωλέναι. οἱ δὲ Γαλαδηνοὶ καταπλαγέντεσ πρὸσ οὐδέτερον μὲν ἐτόλμησαν οὐδὲν εἰπεῖν οὔτ’ εἰ παραδιδόασιν αὑτοὺσ οὔτ’ εἰ πολεμοῦσιν, ἀνοχὴν δ’ ἡμερῶν ἑπτὰ λαβεῖν ἠξίωσαν, ἵνα πρεσβευσάμενοι πρὸσ τοὺσ ὁμοφύλουσ παρακαλέσωσι συμμαχεῖν αὐτοῖσ καὶ εἰ μὲν ἔλθοι βοήθεια πολεμῶσιν, εἰ δ’ ἄπορα εἰή τὰ παρ’ ἐκείνων παραδώσειν αὑτοὺσ ἔφασκον ἐπὶ τῷ παθεῖν ὅτι ἂν αὐτῷ δοκῇ.

Ὁ δὲ Ναάσησ καταφρονήσασ τοῦ τῶν Γαλαδηνῶν πλήθουσ καὶ τῆσ ἀποκρίσεωσ αὐτῶν δίδωσί τε αὐτοῖσ τὴν ἀνοχὴν καὶ πέμπειν πρὸσ οὓσ ἂν θέλωσι συμμάχουσ ἐπιτρέπει.

πέμπουσιν οὖν εὐθὺσ κατὰ πόλιν τοῖσ Ἰσραηλίταισ οἳ ἤγγελλον τὰ παρὰ τοῦ Ναάσου καὶ τὴν ἀμηχανίαν ἐν ᾗ καθειστήκεσαν. οἱ δ’ εἰσ δάκρυα καὶ λύπην ὑπὸ τῆσ ἀκοῆσ τῶν περὶ τοὺσ Ιἀβισηνοὺσ προήχθησαν καὶ πέρα τούτων οὐδὲν αὐτοῖσ ἄλλο πράττειν συνεχώρει τὸ δέοσ·

γενομένων δὲ τῶν ἀγγέλων καὶ ἐν τῇ Σαούλου τοῦ βασιλέωσ πόλει καὶ τοὺσ κινδύνουσ ἐν οἷσ εἶναι συνέβαινε τοὺσ Ιἀβισηνοὺσ φρασάντων, ὁ μὲν λαὸσ ταὐτὰ τοῖσ πρώτοισ ἔπασχεν· ὠδύρετο γὰρ τὴν συμφορὰν τὴν τῶν συγγενῶν· ὁ δὲ Σαοῦλοσ ἀπὸ τῶν περὶ τὴν γεωργίαν παραγενόμενοσ ἔργων εἰσ τὴν πόλιν ἐπιτυγχάνει κλαίουσι τοῖσ αὑτοῦ πολίταισ, καὶ πυθόμενοσ τὴν αἰτίαν τῆσ συγχύσεωσ καὶ κατηφείασ αὐτῶν μανθάνει τὰ παρὰ τῶν ἀγγέλων.

καὶ ἔνθεοσ γενόμενοσ ἀποπέμπει μὲν τοὺσ Ιἀβισηνοὺσ ὑποσχόμενοσ αὐτοῖσ ἥξειν βοηθὸσ τῇ τρίτῃ τῶν ἡμερῶν καὶ πρὶν ἥλιον ἀνασχεῖν κρατήσειν τῶν πολεμίων, ἵνα καὶ νενικηκότασ ἤδη καὶ τῶν φόβων ἀπηλλαγμένουσ ὁ ἥλιοσ ἐπιτείλασ ἴδῃ·

ὑπομεῖναι δ’ ἐκέλευσέ τινασ αὐτῶν ἡγησομένουσ τῆσ ὁδοῦ. Βουλόμενοσ δὲ φόβῳ ζημίασ τὸν λαὸν ἐπὶ τὸν πρὸσ Ἀμμανίτασ ἐπιστρέψαι πόλεμον καὶ συνελθεῖν αὐτοὺσ ὀξύτερον, ὑποτεμὼν τῶν αὐτοῦ βοῶν τὰ νεῦρα ταὐτὰ διαθήσειν ἠπείλησε τοὺσ ἁπάντων, εἰ μὴ πρὸσ τὸν Ιὄρδανον ὡπλισμένοι κατὰ τὴν ἐπιοῦσαν ἀπαντήσουσιν ἡμέραν καὶ ἀκολουθήσουσιν αὐτῷ καὶ Σαμουήλῳ τῷ προφήτῃ, ὅπου ποτ’ ἂν αὐτοὺσ ἀγάγωσι.

τῶν δὲ δι’ εὐλάβειαν τῆσ κατεπηγγελμένησ ζημίασ εἰσ τὸν ὡρισμένον καιρὸν συνελθόντων ἐξαριθμεῖται ἐν Βαλᾶ τῇ πόλει τὸ πλῆθοσ·

εὑρίσκει δὲ τὸν ἀριθμὸν χωρὶσ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ εἰσ ἑβδομήκοντα μυριάδασ συνειλεγμένουσ, τῆσ δὲ φυλῆσ ἐκείνησ ἦσαν μυριάδεσ ἑπτά. διαβὰσ δὲ τὸν Ιὄρδανον καὶ σχοίνων δέκα δι’ ὅλησ τῆσ νυκτὸσ ἀνύσασ ὁδὸν φθάνει μὲν ἥλιον ἀνίσχοντα, τριχῇ δὲ τὸ στράτευμα διελὼν ἐπιπίπτει πανταχόθεν αἰφνιδίωσ οὐ προσδοκῶσι τοῖσ ἐχθροῖσ, καὶ συμβαλὼν εἰσ μάχην ἄλλουσ τε πολλοὺσ ἀποκτείνει τῶν Ἀμμανιτῶν καὶ Ναάσην τὸν βασιλέα.

τοῦτο λαμπρὸν ἐπράχθη τῷ Σαούλῳ τὸ ἔργον καὶ πρὸσ πάντασ αὐτὸν διήγγειλε τοὺσ Ἑβραίουσ ἐπαινούμενον καὶ θαυμαστῆσ ἀπολαύοντα δόξησ ἐπ’ ἀνδρείᾳ·

καὶ γὰρ εἴ τινεσ ἦσαν οἳ πρότερον αὐτοῦ κατεφρόνουν, τότε μετέστησαν ἐπὶ τὸ τιμᾶν καὶ πάντων ἄριστον νομίζειν· οὐ γὰρ ἤρκεσεν αὐτῷ τοὺσ Ιἀβισηνοὺσ σεσωκέναι μόνον, ἀλλὰ καὶ τῇ τῶν Ἀμμανιτῶν ἐπιστρατεύσασ χώρᾳ πᾶσαν αὐτὴν καταστρέφεται καὶ πολλὴν λαβὼν λείαν λαμπρὸσ εἰσ τὴν οἰκείαν ὑπέστρεψεν. ὁ δὲ λαὸσ ὑφ’ ἡδονῆσ τῶν Σαούλῳ κατωρθωμένων ἔχαιρε μὲν ὅτι τοιοῦτον ἐχειροτόνησε βασιλέα, πρὸσ δὲ τοὺσ οὐδὲν ὄφελοσ αὐτὸν ἔσεσθαι τοῖσ πράγμασι λέγοντασ ἐβόων·

"ποῦ νῦν εἰσὶν οὗτοι" καὶ "δότωσαν δίκην" καὶ πάνθ’ ὅσα φιλεῖ λέγειν ὄχλοσ ἐπ’ εὐπραγίαισ ἠρμένοσ πρὸσ τοὺσ ἐξευτελίζοντασ ἔναγχοσ τοὺσ τούτων αἰτίουσ. Σαοῦλοσ δὲ τούτων μὲν ἠσπάζετο τὴν εὔνοιαν καὶ τὴν περὶ αὐτὸν προθυμίαν, ὤμοσε δὲ μήτινα περιόψεσθαι τῶν ὁμοφύλων ἀναιρούμενον ἐπ’ ἐκείνησ τῆσ ἡμέρασ·

ἄτοπον γὰρ εἶναι τὴν ὑπὸ τοῦ θεοῦ δεδομένην νίκην αἵματι φῦραι καὶ φόνῳ τῶν πρὸσ ἀλλήλουσ συγγενῶν ἑορτάζειν. Σαμουήλου δὲ φήσαντοσ καὶ δευτέρᾳ δεῖν χειροτονίᾳ Σαούλῳ τὴν βασιλείαν ἐπικυρῶσαι συνίασι πάντεσ εἰσ Γάλγαλα πόλιν·

ἐκεῖ γὰρ αὐτοὺσ ἐκέλευσεν ἐλθεῖν. καὶ πάλιν ὁρῶντοσ τοῦ πλήθουσ ὁ προφήτησ χρίει τὸν Σαοῦλον τῷ ἁγίῳ ἐλαίῳ καὶ δεύτερον ἀναγορεύει βασιλέα. καὶ οὕτωσ ἡ τῶν Ἑβραίων πολιτεία εἰσ βασιλείαν μετέπεσεν. ἐπὶ γὰρ Μωυσέοσ καὶ τοῦ μαθητοῦ αὐτοῦ [Ιἠσοῦ], ὃσ ἦν στρατηγὸσ, ἀριστοκρατούμενοι διετέλουν·

μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν ἔτεσι τοῖσ πᾶσι δέκα καὶ πρὸσ τούτοισ ὀκτὼ τὸ πλῆθοσ αὐτῶν ἀναρχία κατέσχε. μετὰ ταῦτα δ’ εἰσ τὴν προτέραν ἐπανῆλθον πολιτείαν τῷ κατὰ πόλεμον ἀρίστῳ δόξαντι γεγενῆσθαι καὶ κατ’ ἀνδρείαν περὶ τῶν ὅλων δικάζειν ἐπιτρέποντεσ·

καὶ διὰ τοῦτο τὸν χρόνον τοῦτον τῆσ πολιτείασ κριτῶν ἐκάλεσαν. Ἐκκλησίαν δὲ Σαμουῆλοσ ποιήσασ ὁ προφήτησ τῶν Ἑβραίων "ἐπόμνυμαι, φησίν, ὑμῖν τὸν μέγιστον θεὸν, ὃσ τοὺσ ἀδελφοὺσ ἐκείνουσ, λέγω δὴ Μωυσῆν καὶ Αἀρῶνα, παρήγαγεν εἰσ τὸν βίον καὶ τοὺσ πατέρασ ἡμῶν ἐξήρπασεν Αἰγυπτίων καὶ τῆσ ὑπ’ αὐτοῖσ δουλείασ, μηδὲν μήτ’ αἰδοῖ χαρισαμένουσ μήτε ὑποστειλαμένουσ φόβῳ μήτε ἄλλῳ τινὶ πάθει παραχωρήσαντασ εἰπεῖν, εἴ τι μοι πέπρακται σκαιὸν καὶ ἄδικον ἢ κέρδουσ ἕνεκα ἢ πλεονεξίασ ἢ χάριτοσ τῆσ πρὸσ ἄλλουσ·

ἐλέγξαι δὲ εἰ καὶ τῶν τοιούτων τι προσηκάμην [μόσχον ἢ πρόβατον], ἃ πρὸσ τροφὴν ἀνεμέσητον δοκεῖ λαμβάνειν, ἢ εἴ τινοσ ὑποζύγιον εἰσ ἐμὴν ἀποσπάσασ χρείαν ἐλύπησα, τούτων ἕν τι κατειπεῖν παρόντοσ ὑμῶν τοῦ βασιλέωσ.

" οἱ δὲ ἀνέκραγον τούτων οὐδὲν ὑπ’ αὐτοῦ γεγονέναι, προστῆναι δὲ ὁσίωσ αὐτὸν καὶ δικαίωσ τοῦ ἔθνουσ. Σαμουῆλοσ δὲ ταύτησ ἐξ ἁπάντων τῆσ μαρτυρίασ αὐτῷ γενομένησ "ἐπεὶ δεδώκατέ μοι, φησί, τὸ μηδὲν ἄτοπον ἔθ’ ὑμᾶσ περὶ ἐμοῦ δύνασθαι λέγειν, φέρε νῦν μετὰ παρρησίασ ἀκούσατέ μου λέγοντοσ, ὅτι μεγάλα ἠσεβήσατε εἰσ τὸν θεὸν αἰτησάμενοι βασιλέα.

διαμνημονεύειν δὲ ὑμᾶσ προσῆκεν, ὅτι σὺν ἑβδομήκοντα μόνοισ ἐκ τοῦ γένουσ ἡμῶν ὁ πάπποσ Ιἄκωβοσ διὰ λιμὸν εἰσ Αἴγυπτον ἦλθε, κἀκεῖ πολλῶν μυριάδων ἐπιτεκνωθεισῶν, ἃσ εἰσ δουλείασ καὶ χαλεπὰσ ὕβρεισ ἤγαγον οἱ Αἰγύπτιοι, ὁ θεὸσ εὐξαμένων τῶν πατέρων χωρὶσ βασιλέωσ παρέσχεν αὐτοῖσ ῥύσασθαι τῆσ ἀνάγκησ τὸ πλῆθοσ Μωυσῆν αὐτοῖσ καὶ Αἀρῶνα πέμψασ ἀδελφοὺσ, οἳ ἤγαγον ὑμᾶσ εἰσ τήνδε τὴν γῆν, ἣν νῦν ἔχετε.

καὶ τούτων ἀπολαύσαντεσ ἐκ τοῦ θεοῦ προδεδώκατε τὴν θρησκείαν καὶ τὴν εὐσέβειαν.

οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τοῖσ πολεμίοισ ὑποχειρίουσ γενομένουσ ἠλευθέρωσε πρῶτον μὲν Ἀσσυρίων καὶ τῆσ ἐκείνων ἰσχύοσ ὑπερτέρουσ ἀπεργασάμενοσ, ἔπειτα Ἀμμανιτῶν κρατῆσαι παρασχὼν καὶ Μωαβιτῶν καὶ τελευταίων Παλαιστίνων. καὶ ταῦτ’ οὐ βασιλέωσ ἡγουμένου διεπράξασθε, ἀλλ’ Ἰφθάε καὶ Γεδεῶνοσ στρατηγούντων. τίσ οὖν ἔσχεν ὑμᾶσ ἄνοια φυγεῖν μὲν τὸν θεὸν, ὑπὸ βασιλέα δὲ εἶναι θέλειν;

ἀλλ’ ἐγὼ μὲν ἀπέδειξα τοῦτον ὃν αὐτὸσ ἐπελέξατο, ἵνα μέντοι γε φανερὸν ποιήσω τὸν θεὸν ὀργιζόμενον καὶ δυσχεραίνοντα τῇ τῆσ βασιλείασ ὑμῶν αἱρέσει, δηλῶσαι τοῦθ’ ὑμῖν [τὸν θεὸν] παρασκευάσω διὰ σημείων ἐναργῶσ· ὃ γὰρ οὐδέπω πρότερον εἶδεν ὑμῶν οὐδεὶσ ἐνταῦθα γεγενημένον, θέρουσ ἀκμῇ χειμῶνα, αἰτησάμενοσ τὸν θεὸν παρέξω τοῦτο νῦν ὑμῖν ἐπι γνῶναι. " καὶ ταῦτα εἰπόντοσ πρὸσ τὸ πλῆθοσ τοῦ Σαμουήλου βρονταῖσ σημαίνει τὸ θεῖον καὶ ἀστραπαῖσ καὶ χαλάζησ καταφορᾷ τὴν τοῦ προφήτου περὶ πάντων ἀλήθειαν, ὡσ τεθαμβηκότασ αὐτοὺσ καὶ περιδεεῖσ γινομένουσ ἁμαρτεῖν τε ὁμολογεῖν καὶ κατ’ ἄγνοιαν εἰσ τοῦτο προπεσεῖν, καὶ ἱκετεύειν τὸν προφήτην ὡσ πατέρα χρηστὸν καὶ ἐπιεικῆ τὸν θεὸν αὐτοῖσ εὐμενῆ καταστῆσαι καὶ ταύτην ἀφεῖναι τὴν ἁμαρτίαν, ἣν πρὸσ οἷσ ἐξύβρισαν ἄλλοισ καὶ παρηνόμησαν προσεξειργάσαντο.

ὁ δὲ ὑπισχνεῖται καὶ παρακαλέσειν τὸν θεὸν συγγνῶναι περὶ τούτων αὐτοῖσ καὶ πείσειν, συνεβούλευε μέντοι δικαίουσ εἶναι καὶ ἀγαθοὺσ καὶ μνημονεύειν ἀεὶ τῶν διὰ τὴν παράβασιν τῆσ ἀρετῆσ αὐτοῖσ κακῶν συμπεσόντων καὶ τῶν σημείων τοῦ θεοῦ καὶ τῆσ Μωυσέοσ νομοθεσίασ, εἰ σωτηρίασ αὐτοῖσ καὶ τῆσ μετὰ τοῦ βασιλέωσ εὐδαιμονίασ ἐστὶν ἐπιθυμία.

εἰ δὲ τούτων ἀμελήσουσιν, ἔλεγεν ἥξειν αὐτοῖσ τε καὶ τῷ βασιλεῖ μεγάλην ἐκ θεοῦ πληγήν.

καὶ Σαμουῆλοσ μὲν ταῦτα τοῖσ Ἑβραίοισ προφητεύσασ ἀπέλυσεν αὐτοὺσ ἐπὶ τὰ οἰκεῖα βεβαιώσασ ἐκ δευτέρου τῷ Σαούλῳ τὴν βασιλείαν. Οὗτοσ δ’ ἐπιλέξασ ἐκ τοῦ πλήθουσ ὡσ τρισχιλίουσ τοὺσ μὲν δισχιλίουσ ὥστε σωματοφυλακεῖν αὐτὸν λαβὼν αὐτὸσ διέτριβεν ἐν πόλει Βεθήβῳ, Ιὠνάθῃ δὲ τῷ παιδὶ τοὺσ λοιποὺσ δοὺσ ὥστε σωματοφυλακεῖν αὐτὸν εἰσ Γεβὰλ ἔπεμψεν.

ὁ δ’ ἐκπολιορκεῖ τι φρούριον τῶν Παλαιστίνων οὐ πόρρω Γεβάλων. οἱ γὰρ Παλαιστῖνοι καταστρεφόμενοι τοὺσ Ιοὐδαίουσ τά τε ὅπλα αὐτοὺσ ἀφῃροῦντο καὶ τοὺσ ὀχυρωτάτουσ τῆσ χώρασ τόπουσ φρουραῖσ κατελαμβάνοντο καὶ σιδηροφορεῖν χρῆσθαί τε καθάπαξ ἀπηγόρευον σιδήρῳ, καὶ διὰ ταύτην τὴν πρόρρησιν οἱ γεωργοὶ, εἴποτε δεήσει’ αὐτοὺσ ἐπισκευάσαι τι τῶν ἐργαλείων, ἢ ὕνιν ἢ δίκελλαν ἢ ἄλλο τι τῶν εἰσ γεωργίαν χρησίμων, φοιτῶντεσ εἰσ τοὺσ Παλαιστίνουσ ταῦτα ἔπραττον.

ὡσ δὲ ἠκούσθη τοῖσ Παλαιστίνοισ ἡ τῆσ φρουρᾶσ ἀναίρεσισ ἀγανακτήσαντεσ καὶ δεινὴν ὕβριν τὴν καταφρόνησιν ἡγησάμενοι στρατεύουσιν ἐπὶ τοὺσ Ιοὐδαίουσ πεζῶν μὲν τριάκοντα μυριάσιν ἁρ́μασι δὲ τρισμυρίοισ, ἵππον δὲ ἑξακισχιλίαν ἐπήγοντο·

καὶ στρατοπεδευσαμένων πρὸσ πόλει Μαχμὰ τοῦτο Σαοῦλοσ ὁ τῶν Ιοὐδαίων βασιλεὺσ μαθὼν εἰσ Γάλγαλα καταβαίνει πόλιν καὶ διὰ πάσησ κηρύσσει τῆσ χώρασ ἐπ’ ἐλευθερίᾳ καλῶν τὸν λαὸν ἐπὶ τὸν πόλεμον τὸν πρὸσ Παλαιστίνουσ, τὴν δύναμιν ἐκφαυλίζων αὐτῶν καὶ διασύρων ὡσ οὐκ ἀξιόλογον οὐδ’ ὥστε φοβεῖσθαι διακινδυνεύειν πρὸσ αὐτούσ.

κατανοήσαντεσ δὲ τὸ πλῆθοσ τῶν Παλαιστίνων οἱ τοῦ Σαούλου κατεπλάγησαν, καὶ οἱ μὲν εἰσ τὰ σπήλαια καὶ τοὺσ ὑπονόμουσ ἔκρυψαν αὑτοὺσ, οἱ πλείουσ δὲ εἰσ τὴν πέραν τοῦ Ιὀρδάνου γῆν ἔφυγον·

αὕτη δ’ ἦν Γάδου καὶ Ῥουβήλου. Πέμψασ δὲ Σαοῦλοσ πρὸσ τὸν προφήτην ἐκάλει πρὸσ αὑτὸν συνδιασκεψόμενον περὶ τοῦ πολέμου καὶ τῶν πραγμάτων.

ὁ δὲ περιμένειν αὐτὸν ἐκέλευσεν αὐτόθι καὶ παρασκευάζειν θύματα· μετὰ γὰρ ἡμέρασ ἑπτὰ πρὸσ αὐτὸν ἥξειν, ὅπωσ θύσωσι τῇ ἑβδόμῃ τῶν ἡμερῶν, ἔπειθ’ οὕτωσ συμβάλωσι τοῖσ πολεμίοισ. καὶ περιμένει μὲν ὡσ ὁ προφήτησ ἐπέστειλεν, οὐκέτι μέντοι γε διατηρεῖ τὴν ἐντολήν, ἀλλ’ ὡσ ἑώρα βραδύνοντα μὲν τὸν προφήτην, αὑτὸν δὲ ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν καταλειπόμενον, λαβὼν τὰ θύματα τὴν θυσίαν ἐπετέλει·

ἐπεὶ δὲ τὸν Σαμουῆλον ἤκουσε προσιόντα ὑπαντησόμενοσ ἐξῆλθεν. ὁ δ’ οὐκ ὀρθῶσ αὐτὸν ἔφη πεποιηκέναι παρακούσαντα ὧν ἐπέστειλεν αὐτὸσ καὶ φθάσαντα τὴν παρουσίαν, ἣν κατὰ βούλησιν γινομένην τοῦ θείου πρὸσ τὰσ εὐχὰσ καὶ τὰσ θυσίασ τὰσ ὑπὲρ τοῦ πλήθουσ προλάβοι κακῶσ ἱερουργήσασ καὶ προπετὴσ γενόμενοσ.

ἀπολογουμένου δὲ τοῦ Σαούλου καὶ περιμεῖναι μὲν τὰσ ἡμέρασ ἃσ ὡρ́ισε λέγοντοσ, ὑπὸ δὲ ἀνάγκησ καὶ ἀναχωρήσεωσ μὲν τῶν αὑτοῦ στρατιωτῶν διὰ φόβον, στρατοπεδείασ δὲ τῶν ἐχθρῶν ἐν Μαχμᾶ καὶ ἀκοῆσ τῆσ ἐπ’ αὐτὸν εἰσ Γάλγαλα καταβάσεωσ ἐπειχθῆναι πρὸσ τὴν θυσίαν.

ὑπολαβὼν δὲ ὁ Σαμουῆλοσ "ἀλλὰ σύγε, φησίν, εἰ δίκαιοσ ἦσθα καὶ μὴ παρήκουσασ ἐμοῦ μηδ’ ὧν ὑπέθετό μοι περὶ τῶν παρόντων ὁ θεὸσ ὠλιγώρησασ ταχύτεροσ ἢ συνέφερε τοῖσ πράγμασι γεγονὼσ, σοί τ’ αὐτῷ πλεῖστον ἂν βασιλεῦσαι χρόνον ἐξεγένετο καὶ τοῖσ σοῖσ ἐγγόνοισ.

" καὶ Σαμουῆλοσ μὲν ἀχθόμενοσ ἐπὶ τοῖσ γεγενημένοισ ἀνεχώρησε παρ’ αὑτὸν, Σαοῦλοσ δὲ εἰσ Γαβαὼν πόλιν ἔχων ἑξακοσίουσ μεθ’ ἑαυτοῦ μόνον ἧκε σὺν Ιὠνάθῃ τῷ παιδί.

τούτων δὲ οἱ πλείουσ οὐκ εἶχον ὅπλα τῆσ χώρασ σπανιζούσησ σιδήρου καὶ τῶν ὅπλα χαλκεύειν δυναμένων· οὐ γὰρ εἰών οἱ Παλαιστῖνοι ταῦτα εἶναι, καθὼσ μικρὸν ἔμπροσθεν δεδηλώκαμεν. διελόντεσ δ’ εἰσ τρία μέρη τὴν στρατιὰν οἱ Παλαιστῖνοι καὶ κατὰ τοσαύτασ ὁδοὺσ ἐπερχόμενοι τὴν τῶν Ἑβραίων χώραν ἐπόρθουν, βλεπόντων τε Σαούλου τοῦ βασιλέωσ αὐτῶν καὶ τοῦ παιδὸσ Ιὠνάθου ἀμῦναί τε τῇ γῇ, μεθ’ ἑξακοσίων γὰρ μόνων ἦσαν, οὐ δυναμένων.

καθεζόμενοι δ’ αὐτόσ τε καὶ ὁ παῖσ αὐτοῦ καὶ ὁ ἀρχιερεὺσ Ἐχίασ ἀπόγονοσ ὢν Ἠλὶ τοῦ ἀρχιερέωσ ἐπὶ βουνοῦ ὑψηλοῦ καὶ τὴν γῆν λεηλατουμένην ὁρῶντεσ ἐν ἀγωνίᾳ δεινῇ καθεστήκεσαν.

συντίθεται δὲ ὁ Σαούλου παῖσ τῷ ὁπλοφόρῳ, κρύφα πορευθέντεσ αὐτοὶ εἰσ τὴν τῶν πολεμίων παρεμβολὴν ἐκδραμεῖν καὶ ταραχὴν ἐμποιῆσαι καὶ θόρυβον [αὐτοῖσ]. τοῦ δὲ ὁπλοφόρου προθύμωσ ἕπεσθαι φήσαντοσ ὅποι ποτ’ ἂν ἡγῆται, κἂν ἀποθανεῖν δέῃ, προσλαβὼν τὴν τοῦ νεανίσκου συνεργίαν καὶ καταβὰσ ἀπὸ τοῦ βουνοῦ πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ ἐπορεύετο.

ἦν δὲ τὸ τῶν πολεμίων στρατόπεδον ἐπὶ κρημνοῦ, τρισὶν ἄκραισ εἰσ λεπτὸν ἀπηκονημέναισ μῆκοσ πέτρασ ἐν κύκλῳ περιστεφανούσησ ὥσπερ προβόλοισ τὰσ ἐπιχειρήσεισ ἀπομαχόμενον. ἔνθεν συνέβαινεν ἠμελῆσθαι τὰσ φυλακὰσ τοῦ στρατοπέδου διὰ τὸ φύσει περιεῖναι τῷ χωρίῳ τὴν ἀσφάλειαν καὶ παντὶ νομίζειν ἀμήχανον εἶναι κατ’ ἐκείνασ οὐκ ἀναβῆναι μόνον ἀλλὰ καὶ προσελθεῖν.

ὡσ οὖν ἧκον εἰσ τὴν παρεμβολὴν ὁ Ιὠνάθησ παρεθάρσυνε τὸν ὁπλοφόρον καὶ "προσβάλωμεν τοῖσ πολεμίοισ, ἔλεγε, κἂν μὲν ἀναβῆναι κελεύσωσι πρὸσ αὑτοὺσ ἡμᾶσ ἰδόντεσ σημεῖον τοῦτο νίκησ ὑπολάμβανε, ἐὰν δὲ φθέγ ξωνται μηδὲν ὡσ οὐ καλοῦντεσ ἡμᾶσ ὑποστρέψωμεν.

" προσιόντων δὲ αὐτῶν τῷ στρατοπέδῳ τῶν πολεμίων ὑποφαινούσησ ἤδη τῆσ ἡμέρασ ἰδόντεσ οἱ Παλαιστῖνοι πρὸσ ἀλλήλουσ ἔλεγον ἐκ τῶν ὑπονόμων καὶ σπηλαίων προϊέναι τοὺσ Ἑβραίουσ, καὶ πρὸσ Ιὠνάθην καὶ τὸν ὁπλοφόρον αὐτοῦ "δεῦτε, ἔφασαν, ἀνέλθετε πρὸσ ἡμᾶσ, ἵνα ὑμᾶσ τιμωρησώμεθα τῶν τετολμημένων ἀξίωσ.

" ἀσπασάμενοσ δὲ τὴν φωνὴν ὁ τοῦ Σαούλου παῖσ ὡσ νίκην αὐτῷ σημαίνουσαν παραυτίκα μὲν ἀνεχώρησαν ἐξ οὗπερ ὤφθησαν τόπου τοῖσ πολεμίοισ, παραμειψάμενοι δὲ τοῦτον ἐπὶ τὴν πέτραν ἧκον ἔρημον οὖσαν τῶν φυλαττόντων διὰ τὴν ὀχυρότητα.

κἀκεῖθεν ἀνερπύσαντεσ μετὰ πολλῆσ ταλαιπωρίασ ἐβιάσαντο τὴν τοῦ χωρίου φύσιν ἀνελθεῖν ἐπὶ τοὺσ πολεμίουσ, ἐπιπεσόντεσ δ’ αὐτοῖσ κοιμωμένοισ ἀποκτείνουσι μὲν ὡσ εἴκοσι, ταραχῆσ δὲ καὶ ἐκπλήξεωσ αὐτοὺσ ἐγέμισαν, ὡσ τινὰσ μὲν φυγεῖν τὰσ πανοπλίασ ἀπορρίψαντασ, οἱ δὲ πολλοὶ μὴ γνωρίζοντεσ ἑαυτοὺσ διὰ τὸ ἐκ πολλῶν ἐθνῶν εἶναι πολεμίουσ ὑπονοοῦντεσ ἀλλήλουσ, καὶ γὰρ εἴκαζον ἀναβῆναι πρὸσ αὐτοὺσ τῶν Ἑβραίων οὐ δύο μόνουσ, εἰσ μάχην ἐτράποντο.

καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἀπέθνησκον κτεινόμενοι, τινὲσ δὲ φεύγοντεσ κατὰ τῶν πετρῶν ὠθούμενοι κατεκρημνίζοντο.

Τῶν δὲ τοῦ Σαούλου κατασκόπων τεταράχθαι τὸ στρατόπεδον τῶν Παλαιστίνων φρασάντων τῷ βασιλεῖ Σαοῦλοσ ἠρώτα, μή τισ εἰή τῶν αὑτοῦ κεχωρισμένοσ.

ἀκούσασ δὲ τὸν υἱὸν καὶ σὺν αὐτῷ τὸν ὁπλοφόρον ἀπεῖναι κελεύει τὸν ἀρχιερέα λαβόντα τὴν ἀρχιερατικὴν στολὴν προφητεύειν αὐτῷ περὶ τῶν μελλόντων. τοῦ δὲ νίκην ἔσεσθαι καὶ κράτοσ κατὰ τῶν πολεμίων φράσαντοσ ἐπεξέρχεται τοῖσ Παλαιστίνοισ καὶ τεταραγμένοισ προσβάλλει καὶ φονεύουσιν ἀλλήλουσ. προσρέουσι δὲ αὐτῷ καὶ οἱ πρότερον εἴσ τε τοὺσ ὑπονόμουσ καὶ εἰσ τὰ σπήλαια συμφυγόντεσ ἀκούσαντεσ ὅτι νικᾷ Σαοῦλοσ·

γενομένων δὲ ὡσ μυρίων ἤδη τῶν Ἑβραίων διώκει τοὺσ πολεμίουσ κατὰ πᾶσαν ἐσκορπισμένουσ τὴν χώραν. εἴτε δὲ ὑπὸ τῆσ ἐπὶ τῇ νίκῃ χαρᾶσ οὕτω παραλόγωσ γενομένῃ, συμβαίνει γὰρ μὴ κρατεῖν τοῦ λογισμοῦ τοὺσ οὕτωσ εὐτυχήσαντασ, εἴθ’ ὑπὸ ἀγνοίασ εἰσ δεινὸν προπίπτει καὶ πολλὴν ἔχον κατάμεμψιν ἔργον· βουλόμενοσ γὰρ αὑτῷ τε τιμωρῆσαι καὶ δίκην ἀπολαβεῖν παρὰ τῶν Παλαιστίνων ἐπαρᾶται τοῖσ Ἑβραίοισ, ἵν’ εἴ τισ ἀποσχόμενοσ τοῦ φονεύειν τοὺσ ἐχθροὺσ φάγοι καὶ μὴ μέχρι νὺξ ἐπελθοῦσα τῆσ ἀναιρέσεωσ καὶ τῆσ διώξεωσ αὐτοὺσ παύσει τῶν πολεμίων, οὗτοσ ἐπάρατοσ ᾖ.

τοῦ δὲ Σαούλου τοῦτο φήσαντοσ, ἐπεὶ κατά τινα δρυμὸν ἐγένοντο βαθὺν καὶ μελισσῶν γέμοντα τῆσ Ἐφράμου κληρουχίασ, ὁ τοῦ Σαούλου παῖσ οὐκ ἐπακηκοὼσ τῆσ τοῦ πατρὸσ ἀρᾶσ οὐδὲ τῆσ ἐπ’ αὐτῇ τοῦ πλήθουσ ὁμολογίασ ἀποθλίψασ τι κηρίον τοῦ μέλιτοσ ἤσθιε.

μεταξὺ δὲ γνοὺσ, ὅτι μετὰ δεινῆσ ἀρᾶσ ὁ πατὴρ ἀπεῖπε μὴ γεύσασθαί τινα πρὸ ἡλίου δυσμῶν, ἐσθίων μὲν ἐπαύσατο, ἔφη δὲ οὐκ ὀρθῶσ κωλῦσαι τὸν πατέρα·

μετὰ μείζονοσ γὰρ ἰσχύοσ ἂν καὶ προθυμίασ διώκοντασ, εἰ τροφῆσ μετελάμβανον, πολλῷ πλείονασ τῶν ἐχθρῶν καὶ λαβεῖν καὶ φονεῦσαι. Πολλὰσ γοῦν κατακόψαντεσ μυριάδασ τῶν Παλαιστίνων δείλησ ὀψίασ ἐπὶ διαρπαγὴν τοῦ στρατοπέδου τῶν Παλαιστίνων τρέπονται, καὶ λείαν πολλὴν καὶ βοσκήματα λαβόντεσ κατασφάζουσι καὶ ταῦτ’ ἔναιμα κατήσθιον.

ἀπαγγέλλεται δὲ τῷ βασιλεῖ ὑπὸ τῶν γραμματέων, ὅτι τὸ πλῆθοσ εἰσ τὸν θεὸν ἐξαμαρτάνει θῦσαν καὶ πρὶν ἢ τὸ αἷμα καλῶσ ἀποπλῦναι καὶ τὰσ σάρκασ ποιῆσαι καθαρὰσ ἐσθίον. καὶ Σαοῦλοσ κελεύει κυλισθῆναι λίθον μέγαν εἰσ μέσον καὶ κηρύσσει θύειν ἐπ’ αὐτοῦ τὸν ὄχλον τὰ ἱερεῖα καὶ τὰ κρέα μὴ σὺν τῷ αἵματι δαίνυσθαι·

τοῦτο γὰρ οὐκ εἶναι τῷ θεῷ κεχαρισμένον. τοῦτο δὲ πάντων κατὰ τὴν πρόσταξιν τοῦ βασιλέωσ ποιησάντων ἵστησιν ἐκεῖ βωμὸν ὁ Σαοῦλοσ καὶ ὡλοκαύτωσεν ἐπ’ αὐτοῦ ἐκεῖ τῷ θεῷ. τοῦτον πρῶτον βωμὸν κατεσκεύασεν. Ἄγειν δ’ εὐθὺσ τὴν στρατιὰν ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν τῶν πολεμίων ἐπὶ τὴν διαρπαγὴν τῶν ἐν αὐτῇ βουλόμενοσ πρὶν ἡμέρασ καὶ τῶν στρατιωτῶν οὐκ ὀκνούντων ἕπεσθαι, πολλὴν δ’ εἰσ ἃ προστάττει προθυμίαν ἐνδεικνυμένων, καλέσασ ὁ βασιλεὺσ Ἀχίτωβον τὸν ἀρχιερέα κελεύει αὐτὸν γνῶναι, εἰ δίδωσιν αὐτοῖσ ὁ θεὸσ καὶ συγχωρεῖ βαδίσασιν ἐπὶ τὸ στρατόπεδον τῶν ἐχθρῶν διαφθεῖραι τοὺσ ἐν αὐτῷ τυγχάνοντασ.

εἰπόντοσ δὲ τοῦ ἱερέωσ μὴ ἀποκρίνεσθαι τὸν θεόν "ἀλλ’ οὐ δίχα αἰτίασ, εἶπεν ὁ Σαοῦλοσ, πυνθανομένοισ ἡμῖν φωνὴν οὐ δίδωσιν ὁ θεὸσ, ὃσ πρότερον αὐτὸσ προεμήνυσε πάντα καὶ μηδ’ ἐπερωτῶσιν ἔφθασε λέγων, ἀλλ’ ἔστι τι λανθάνον ἐξ ἡμῶν ἁμάρτημα πρὸσ αὐτὸν αἴτιον τῆσ σιωπῆσ.

καὶ ὄμνυμί γε τοῦτον αὐτὸν, ἦ μὴν κἂν ὁ παῖσ ὁ ἐμὸσ Ιὠνάθησ ᾖ τὸ ἁμάρτημα τοῦτο ἐργασάμενοσ ἀποκτείνειν αὐτὸν καὶ τὸν θεὸν οὕτωσ ἱλάσασθαι, ὡσ ἂν εἰ καὶ παρ’ ἀλλοτρίου καὶ μηδὲν ἐμοὶ προσήκοντοσ τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ δίκην ἀπελάμβανον.

" τοῦ δὲ πλήθουσ τοῦτο ποιεῖν ἐπιβοήσαντοσ παραχρῆμα πάντασ ἵστησιν εἰσ ἕνα τόπον, ἵσταται δὲ καὶ αὐτὸσ σὺν τῷ παιδὶ κατ’ ἄλλο μέροσ καὶ κλήρῳ τὸν ἡμαρτηκότα μαθεῖν ἐπεζήτει·

καὶ λαγχάνει δοκεῖν οὗτοσ εἶναι Ιὠνάθησ. ἐπερωτώμενοσ δὲ ὑπὸ τοῦ πατρὸσ τί πεπλημμέληκε καὶ τί παρὰ τὸν βίον οὐκ ὀρθῶσ οὐδὲ ὁσίωσ αὑτῷ διαπραξαμένῳ συνέγνωκε "πάτερ, εἶπεν, ἄλλο μὲν οὐδὲν, ὅτι δὲ χθὲσ ἀγνοῶν τὴν ἀρὰν αὐτοῦ καὶ τὸν ὁρ́κον μεταξὺ διώκων τοὺσ πολεμίουσ ἐγεύσατο κηρίων.

Σαοῦλοσ δ’ ἀποκτείνειν αὐτὸν ὄμνυσι καὶ τῆσ γενέσεωσ καὶ τῆσ φύσεωσ τῶν φίλτρων ἐτίμησε τὸν ὁρ́κον. ὁ δ’ οὐ καταπλήττεται τὴν ἀπειλὴν τοῦ θανάτου, παραστησάμενοσ δ’ εὐγενῶσ καὶ μεγαλοφρόνωσ "οὐδ’ ἐγώ σε, φησίν, ἱκετεύσω φείσασθαί μου, πάτερ, ἥδιστοσ δέ μοι ὁ θάνατοσ ὑπέρ τε τῆσ σῆσ εὐσεβείασ γινόμενοσ καὶ ἐπὶ νίκῃ λαμπρᾷ·

μέγιστον γὰρ παραμύ θιον τὸ καταλιπεῖν Ἑβραίουσ Παλαιστίνων κεκρατηκότασ. " ἐπὶ τούτοισ ὁ λαὸσ πᾶσ ἤλγησε καὶ συνέπαθεν ὤμοσέ τε μὴ περιόψεσθαι τὸν αἴτιον τῆσ νίκησ Ιὠνάθην ἀποθανόντα.

καὶ τὸν μὲν οὕτωσ ἐξαρπάζουσι τῆσ τοῦ πατρὸσ ἀρᾶσ, αὐτοὶ δὲ εὐχὰσ ὑπὲρ τοῦ νεανίσκου ποιοῦνται τῷ θεῷ ὥστε αὐτὸν ἀπολῦσαι τοῦ ἁμαρτήματοσ. Καὶ ὁ Σαοῦλοσ εἰσ τὴν ἑαυτοῦ πόλιν ὑπέστρεψε διαφθείρασ ὡσεὶ μυριάδασ ἓξ τῶν πολεμίων.

βασιλεύει δὲ εὐτυχῶσ, καὶ τὰ πλησιόχωρα τῶν ἐθνῶν πολεμήσασ χειροῦται τό τε Ἀμμανιτῶν καὶ Μωαβιτῶν Παλαιστίνουσ Ἰδουμαίουσ [Ἀμαληκίτασ τε] καὶ τὸν βασιλέα τῆσ Σωβᾶσ. ἦσαν δὲ παῖδεσ αὐτῷ τρεῖσ μὲν ἄρσενεσ Ιὠνάθησ καὶ Ιἠσοῦσ καὶ Μέλχισοσ, θυγατέρεσ δὲ Μερόβη καὶ Μιχαάλ. στρατηγὸν δὲ εἶχε τὸν τοῦ θείου παῖδα Ἀβήναρον·

Νῆροσ δ’ ἐκεῖνοσ ἐκαλεῖτο, Νῆροσ δὲ καὶ Κεὶσ ὁ Σαούλου πατὴρ ἀδελφοὶ ἦσαν, υἱοὶ δ’ Ἀβελίου. ἦν δὲ καὶ πλῆθοσ ἁρμάτων Σαούλῳ καὶ ἱππέων, οἷσ δὲ πολεμήσειε νικήσασ ἀπηλλάσσετο, καὶ τοὺσ Ἑβραίουσ εἰσ εὐπραγίασ καὶ μέγεθοσ εὐδαιμονίασ προηγάγετο καὶ τῶν ἄλλων ἀπέδειξεν ἐθνῶν δυνατωτέρουσ, καὶ τῶν νέων τοὺσ δὴ καὶ μεγέθει καὶ κάλλει διαφέροντασ φύλακασ τοῦ σώματοσ ἐποιεῖτο. Σαμουῆλοσ δὲ παραγενόμενοσ πρὸσ τὸν Σαοῦλον πεμφθῆναι πρὸσ αὐτὸν ἔφασκεν ὑπὸ τοῦ θεοῦ, ὅπωσ αὐτὸν ὑπομνήσῃ, ὅτι βασιλέα προκρίνασ αὐτὸν ἁπάντων ὁ θεὸσ ἀπέδειξε, καὶ διὰ τοῦτο πείθεσθαι καὶ κατήκοον αὐτῷ γενέσθαι ὡσ αὐτοῦ μὲν ἔχοντοσ τὴν τῶν ἐθνῶν ἡγεμονίαν, τοῦ δὲ θεοῦ καὶ τὴν κατ’ ἐκείνου καὶ τῶν ὅλων πραγμάτων.

λέγειν τοίνυν ἔφασκε τὸν θεὸν·

ἀλλὰ πάσησ διεξελθεῖν ἡλικίασ ἀρξαμένουσ ἀπὸ γυναικῶν κτείνειν καὶ νηπίων καὶ τοιαύτην ὑπὲρ ὧν τοὺσ προγόνουσ ὑμῶν εἰργάσαντο τιμωρίαν ἀπολαβεῖν, φείσασθαι δὲ μήτε ὑποζυγίων μήτε τῶν ἄλλων βοσκημάτων εἰσ ὠφέλειαν καὶ κτῆσιν ἰδίαν, ἅπαντα δ’ ἀναθεῖναι τῷ θεῷ καὶ τὸ Ἀμαλήκου ὄνομα ταῖσ Μωυσέοσ κατακολουθήσαντ’ ἐντολαῖσ ἐξαλεῖψαι.

Ὁμολογεῖ δὲ ποιήσειν Σαοῦλοσ τὰ προστασσόμενα, τὴν δὲ πειθαρχίαν τὴν πρὸσ τὸν θεὸν οὐκ ἐν τῷ ποιήσασθαι τὴν πρὸσ τοὺσ Ἀμαληκίτασ στρατείαν λογιζόμενοσ εἶναι μόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν ἑτοιμότητα καὶ τὸ τάχοσ ἀναβολῆσ οὐ προσούσησ ἔτι μᾶλλον ἐμφανίζει, ἀθροίζει τε πᾶσαν τὴν δύναμιν καὶ ταύτην ἐξαριθμήσασ ἐν Γαλγάλοισ εὑρίσκει τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔξω τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ περὶ τεσσαράκοντα μυριάδασ·

ἥδε γὰρ ἡ φυλὴ καθ’ αὑτήν ἐστι στρατιῶται τρισμύριοι. Σαοῦλοσ δ’ ἐμβαλὼν εἰσ τὴν τῶν Ἀμαληκιτῶν χώραν ἐνέδρασ πολλὰσ καὶ λόχουσ περὶ τὸν χειμάρρουν τίθησιν, ὡσ μὴ μόνον ἐκ τοῦ φανεροῦ μαχομένουσ αὐτοὺσ κακῶσ ποιεῖν, ἀλλὰ καὶ μὴ προσδοκῶσι κατὰ τὰσ ὁδοὺσ ἐπιπίπτειν καὶ κυκλουμένουσ ἀναιρεῖν·

καὶ δὴ συμβαλὼν αὐτοῖσ εἰσ μάχην τρέπεται τοὺσ πολεμίουσ καὶ διαφθείρει πάντασ φεύγουσιν ἐπακολουθῶν. ὡσ δ’ ἐκεῖνο τὸ ἔργον αὐτῷ κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ προφητείαν ἐχώρησε, ταῖσ πόλεσι τῶν Ἀμαληκιτῶν προσέβαλε καὶ τὰσ μὲν μηχανήμασι, τὰσ δὲ ὀρύγμασιν ὑπονόμοισ καὶ τείχεσιν ἔξωθεν ἀντῳκοδομημένοισ, τὰσ δὲ λιμῷ καὶ δίψει, τὰσ δὲ ἄλλοισ τρόποισ ἐκπολιορκήσασ καὶ λαβὼν κατὰ κράτοσ ἐπὶ σφαγὴν γυναικῶν καὶ νηπίων ἐχώρησεν, οὐδὲν ὠμὸν οὐδ’ ἀνθρωπίνησ σκληρότερον διαπράσσεσθαι φύσεωσ ἡγούμενοσ, πρῶτον μὲν πολεμίουσ ταῦτα δρῶν, ἔπειτα προστάγματι θεοῦ, ᾧ τὸ μὴ πείθεσθαι κίνδυνον ἔφερε.

λαμβάνει δὲ καὶ τὸν βασιλέα τῶν ἐχθρῶν Ἄγαγον αἰχμάλωτον, οὗ θαυμάσασ τὸ κάλλοσ καὶ τὸ μέγεθοσ τοῦ σώματοσ σωτηρίασ ἄξιον ἔκρινεν οὐκέτι τοῦτο ποιῶν κατὰ βούλησιν τοῦ θεοῦ, πάθει δὲ νικώμενοσ ἰδίῳ καὶ χαριζόμενοσ ἀκαίρωσ περὶ ὧν οὐκ εἶχεν ἀκίνδυνον ἐξουσίαν οἴκτῳ.

ὁ μὲν γὰρ θεὸσ οὕτωσ ἐμίσησε τὸ τῶν Ἀμαληκιτῶν ἔθνοσ, ὡσ μηδὲ νηπίων φείσασθαι κελεῦσαι πρὸσ ἃ μᾶλλον ἔλεοσ γίνεσθαι πέφυκε, Σαοῦλοσ δὲ αὐτῶν τὸν βασιλέα καὶ τὸν ἡγεμόνα τῶν εἰσ Ἑβραίουσ κακῶν ἔσωσε τῆσ μνήμησ ὧν ἐπέστειλεν ὁ θεὸσ τὸ τοῦ πολεμίου κάλλοσ ἐπίπροσθεν ποιησάμενοσ.

συνεξήμαρτε δ’ αὐτῷ καὶ τὸ πλῆθοσ·

καὶ γὰρ ἐκεῖνοι τῶν ὑποζυγίων καὶ τῶν βοσκημάτων ἐφείσαντο καὶ διήρπασαν μὴ τηρεῖν αὐτὰ τοῦ θεοῦ κελεύσαντοσ τά τε ἄλλα χρήματα καὶ τὸν πλοῦτον ἐξεφόρησαν, εἰ δέ τι μὴ σπουδῆσ ἦν ἄξιον ὥστε κεκτῆσθαι διέφθειραν. Νικήσασ δὲ Σαοῦλοσ ἅπαντασ τοὺσ ἀπὸ Πηλουσίου τῆσ Αἰγύπτου καθήκοντασ ἑώσ τῆσ Ἐρυθρᾶσ θαλάσσησ διέφθειρε πολεμίουσ παραλιπὼν τὸ τῶν Σικιμιτῶν ἔθνοσ·

οὗτοι γὰρ ἐν τῇ Μαδιηνῇ χώρᾳ μέσοι κατῴκηνται. πρὸ δὲ τῆσ μάχησ πέμψασ παρήγγειλεν αὐτοῖσ ἀναχωρεῖν, μὴ τοῖσ Ἀμαληκίταισ κοινωνήσωσι συμφορᾶσ· συγγενεῖσ γὰρ αὐτοὺσ ὄντασ Ῥαγουήλου τοῦ Μωυσέοσ πενθεροῦ σώζειν αἰτίαν ἔχειν. Καὶ Σαοῦλοσ μὲν ὡσ μηδενὸσ παρακούσασ ὧν ὁ προφήτησ ἐπέστειλε μέλλοντι τὸν πρὸσ Ἀμαληκίτασ ἐκφέρειν πόλεμον, ἀλλ’ ὡσ ἐπὶ πᾶσιν ἐκείνοισ ἀκριβῶσ πεφυλαγμένοισ νενικηκὼσ τοὺσ πολεμίουσ οἴκαδε πρὸσ αὑτὸν ὑπέστρεψε χαίρων ἐπὶ τοῖσ κατωρθωμένοισ.

ὁ δὲ θεὸσ ἄχθεται τῇ τε τοῦ βασιλέωσ τῶν Ἀμαληκιτῶν σωτηρίᾳ καὶ τῇ τῶν βοσκημάτων διαρπαγῇ τοῦ πλήθουσ, ὅτι μὴ συγχωρήσαντοσ αὐτοῦ ταῦτ’ ἐπράχθη·

δεινὸν γὰρ ἡγεῖτο νικᾶν μὲν καὶ περιγίνεσθαι τῶν ἐχθρῶν ἐκείνου τὴν ἰσχὺν διδόντοσ αὐτοῖσ, καταφρονεῖσθαι δὲ καὶ παρακούεσθαι μηδὲ ὡσ ἄνθρωπον βασιλέα. μετανοεῖν οὖν ἔλεγε πρὸσ τὸν προφήτην Σαμουῆλον ἐπὶ τῷ χειροτονῆσαι βασιλέα τὸν Σαοῦλον μηδὲν ὧν αὐτὸσ κελεύει πράττοντα, τῇ δ’ οἰκείᾳ βουλήσει χρώμενον.

σφόδρα ταῦτ’ ἀκούσασ ὁ Σαμουῆλοσ συνεχύθη καὶ δι’ ὅλησ τῆσ νυκτὸσ παρακαλεῖν ἤρξατο τὸν θεὸν καταλλάττεσθαι τῷ Σαούλῳ καὶ μὴ χαλεπαίνειν. ὁ δὲ τὴν συγγνώμην οὐκ ἐπένευσεν εἰσ τὸν Σαοῦλον αἰτουμένῳ τῷ προφήτῃ λογισάμενοσ οὐκ εἶναι δίκαιον ἁμαρτήματα χαρίζεσθαι παραιτήσει·

οὐ γὰρ ἐξ ἄλλου τινὸσ φύεσθαι μᾶλλον ἢ τοῦ μαλακίζεσθαι τοὺσ ἀδικουμένουσ· θηρωμένουσ γὰρ δόξαν ἐπιεικείασ καὶ χρηστότητοσ λανθάνειν αὐτοὺσ ταῦτα γεννῶντασ. ὡσ οὖν ἀπεῖπεν ὁ θεὸσ τῇ τοῦ προφήτου δεήσει καὶ δῆλοσ ἦν μεταμελόμενοσ, ἅμ’ ἡμέρᾳ Σαμουῆλοσ εἰσ Γάλγαλα παραγίνεται πρὸσ Σαοῦλον·

θεασάμενοσ δ’ αὐτὸν ὁ βασιλεὺσ προστρέχει καὶ κατασπασάμενοσ "τῷ θεῷ, φησίν, εὐχαριστῶ δόντι μοι τὴν νίκην, ἅπαντα μέντοι γε τὰ κελευσθέντα ὑπ’ αὐτοῦ πέπρακται. " Σαμουῆλοσ δὲ πρὸσ τοῦθ’ ὑπολαβὼν "πόθεν οὖν ἀκούω θρεμμάτων, εἶπε, καὶ ὑποζυγίων βοῆσ ἐν τῷ στρατοπέδῳ;

ὁ δὲ τὸν λαὸν ταῦτ’ εἰσ θυσίασ ἀπεκρίνατο τετηρηκέναι· τὸ μέντοι γε τῶν Ἀμαληκιτῶν γένοσ πᾶν ἐξηφανίσθαι κατὰ τὴν ἐντολὴν καὶ περιλείπεσθαι ἄλλον μηδένα, πρὸσ δ’ αὐτὸν ἀγαγεῖν μόνον τηρήσαντα αὐτῶν τὸν βασιλέα, περὶ οὗ τί δεῖ ποιεῖν βουλεύσεσθαι πρὸσ ἀλλήλουσ ἔφασκεν. ὁ δὲ προφήτησ οὐχὶ θυσίαισ ἔλεγεν ἥδεσθαι τὸ θεῖον, ἀλλὰ τοῖσ ἀγαθοῖσ καὶ δικαίοισ.

οὗτοι δέ εἰσιν οἱ τῇ βουλήσει καὶ ταῖσ ἐντολαῖσ αὐτοῦ κατακολουθοῦντεσ καὶ μηδὲν ἄλλο πραχθήσεσθαι καλῶσ ὑφ’ ἑαυτῶν νομίζοντεσ ἢ ὅτι ἂν ποιήσωσι τοῦ θεοῦ κεκελευκότοσ· καταφρονεῖσθαι γὰρ οὐχ ὅταν αὐτῷ μὴ θύῃ τισ, ἀλλ’ ὅταν ἀπειθεῖν δοκῇ. παρὰ δὲ τῶν οὐχ ὑποτασσομένων οὐδ’ ἀληθῆ καὶ μόνην τῷ θεῷ κεχαρισμένην θρησκευόντων θρησκείαν, οὔτ’ ἂν πολλὰ καὶ πιμελῆ καταθύσωσιν ἱερεῖα, οὔτ’ ἂν κόσμον ἀναθημάτων ἐξ ἀργύρου καὶ χρυσοῦ πεποιημένων προσφέρωσι, δέχεται ταῦτ’ εὐμενῶσ, ἀλλ’ ἀποστρέφεται καὶ δείγματα τῆσ πονηρίασ οὐκ εὐσέβειαν ἡγεῖται.

τοῖσ δ’ ἓν καὶ μόνον τοῦθ’ ὅτι περ ἂν φθέγξηται καὶ κελεύσῃ ὁ θεὸσ διὰ μνήμησ ἔχουσι καὶ τεθνάναι μᾶλλον ἢ παραβῆναί τι τούτων αἱρουμένοισ ἐπιτέρπεται, καὶ οὔτε θυσίαν ἐπιζητεῖ παρ’ αὐτῶν καὶ παρὰ θυόντων δὲ, κἂν ᾖ λιτά, τῆσ πενίασ ἥδιον τὴν τιμὴν ἢ παρὰ τῶν πλουσιωτάτων δεξιοῦται.

σὺ τοίνυν ἴσθι σαυτὸν δι’ ὀργῆσ ὄντα τῷ θεῷ·

κατεφρόνησασ γὰρ καὶ κατημέλησασ ὧν ἐπέστειλε. πῶσ οὖν οἰεί τὴν θυσίαν ἂν αὐτὸν προσβλέπειν ἐξ ὧν κατέκρινεν ἀπολέσθαι γινομένην; πλὴν εἰ μὴ νομίζεισ ὅμοιον ὄλεθρον τὸ θύεσθαι ταῦτα τῷ θεῷ. προσδόκα τοίνυν τὴν βασιλείαν ἀφαιρεθησόμενοσ καὶ τὴν ἐξουσίαν, ἀφ’ ἧσ ὁρμώμενοσ τοῦ παρασχόντοσ σοι θεοῦ ταύτην ἠμέλησασ. " Σαοῦλοσ δὲ ἀδικεῖν ὡμολόγει καὶ τὴν ἁμαρτίαν οὐκ ἠρνεῖτο·

παραβῆναι γὰρ τὰσ ἐντολὰσ τοῦ προφήτου· κατὰ μέντοι γε δέοσ καὶ τὸν ἀπὸ τῶν στρατιωτῶν φόβον μὴ κωλῦσαι διαρπάζοντασ αὐτοὺσ τὴν λείαν μηδ’ ἐπισχεῖν. ἀλλὰ συγγίνωσκε καὶ πρᾷοσ ἴσθι· φυλάξεσθαι γὰρ εἰσ τοὐπιὸν ἁμαρτεῖν, παρεκάλει δὲ τὸν προφήτην ὑποστρέψαντα θυσίασ χαριστηρίουσ ἐπιτελέσαι τῷ θεῷ· ὁ δὲ, οὐ γὰρ ἑώρα τὸν θεὸν διαλλαττόμενον, ἀπῄει πρὸσ ἑαυτόν. Σαοῦλοσ δὲ κατασχεῖν βουλόμενοσ τὸν Σαμουῆλον ἐλλαμβάνεται τῆσ διπλοί̈δοσ καὶ βιαίασ τῆσ ὁλκῆσ διὰ τὸ μεθ’ ὁρμῆσ ἀπιέναι τὸν Σαμουῆλον γενομένησ διασχίζει τὸ ἱμάτιον.

τοῦ δὲ προφήτου τὴν βασιλείαν οὕτωσ [αὐτοῦ] διασχισθῆναι φήσαντοσ καὶ λήψεσθαι ταύτην ἀγαθὸν καὶ δίκαιον, ἐμμένειν γὰρ τὸν θεὸν τοῖσ περὶ αὐτοῦ κεκριμένοισ ὡσ τοῦ μεταβάλλεσθαι καὶ στρέφειν τὴν γνώμην ἀνθρωπίνου πάθουσ ὄντοσ οὐχὶ θείασ ἰσχύοσ, ὁ Σαοῦλοσ ἀσεβῆσαι μὲν ἔλεγεν, ἀγένητα δὲ ποιῆσαι τὰ πεπραγμένα μὴ δύνασθαι·

τιμῆσαί γε μὴν αὐτὸν παρεκάλει τοῦ πλήθουσ ὁρῶντοσ σὺν αὐτῷ παραγενόμενον τὸν θεὸν προσκυνῆσαι.

δίδωσι δὲ τοῦτο Σαμουῆλοσ αὐτῷ καὶ συνελθὼν προσκυνεῖ τῷ θεῷ. ἄγεται δὲ καὶ ὁ τῶν Ἀμαληκιτῶν βασιλεὺσ Ἄγαγοσ πρὸσ αὐτόν·

καὶ πυνθανομένου, πῶσ εἰή πικρὸσ ὁ θάνατοσ, εἶπεν "ὡσ σὺ πολλὰσ μητέρασ Ἑβραίων ἐπὶ τέκνοισ ὀδύρεσθαι καὶ πένθοσ ἄγειν ἐποίησασ, οὕτωσ ὀδυνήσεισ ἐπὶ σαυτῷ διαφθαρέντι τὴν μητέρα. " καὶ κελεύει παραχρῆμα αὐτὸν ἐν Γαλγάλοισ ἀποθανεῖν. καὶ αὐτὸσ δὲ εἰσ Ἅρμαθον πόλιν ἀπαλλάσσεται. Σαοῦλοσ δὲ ὁ βασιλεὺσ αἰσθόμενοσ ὧν πειραθείη κακῶν ἐχθρὸν αὑτῷ τὸν θεὸν κατασκευάσασ, εἰσ τὸ βασίλειον ἀναβαίνει Γαβᾶ, σημαίνει βουνὸν ἑρμηνευόμενον τὸ ὄνομα, καὶ μετ’ ἐκείνην οὐκέτι τὴν ἡμέραν εἰσ ὄψιν ἔρχεται τῷ προφήτῃ.

Σαμουήλῳ δὲ λυπουμένῳ περὶ αὐτοῦ παύσασθαι μὲν τῆσ φροντίδοσ ἐκέλευσεν ὁ θεόσ, λαβόντι δὲ τὸ ἅγιον ἔλαιον εἰσ Βηθλέμην ἀπελθεῖν πόλιν πρὸσ Ιἐσσαῖον παῖδα Ὠβήδου καὶ χρῖσαι τῶν υἱῶν αὐτοῦ ὃν ἂν αὐτὸσ ἐπιδείξῃ βασιλέα γενησόμενον.

ὁ δὲ εὐλαβεῖσθαι φήσασ, μὴ τοῦτο μαθὼν Σαοῦλοσ ἀνέλῃ λοχήσασ αὐτὸν ἢ καὶ φανερῶσ, ὑποθεμένου τοῦ θεοῦ καὶ δόντοσ ἀσφαλείασ ὁδὸν ἧκεν εἰσ τὴν προειρημένην πόλιν. καὶ πάντεσ αὐτὸν ἠσπάζοντό τε καὶ τὴν αἰτίαν τῆσ ἀφίξεωσ ἀνηρώτων, ἔλεγε δὲ ἥκειν ἵνα θύσῃ τῷ θεῷ.

ποιήσασ οὖν τὴν θυσίαν καλεῖ τὸν Ιἐσσαῖον μετὰ τῶν τέκνων ἐπὶ τὰ ἱερὰ καὶ θεασάμενοσ αὐτοῦ τὸν πρεσβύτατον υἱὸν εὐμεγέθη καὶ καλὸν εἴκασεν ἐκ τῆσ εὐμορφίασ τοῦτον εἶναι τὸν μέλλοντα βασιλεύειν. διαμαρτάνει δὲ τῆσ τοῦ θεοῦ προνοίασ·

ἐπερωτήσαντι γὰρ αὐτὸν, εἰ χρίσει τῷ ἐλαίῳ τὸν νεανίσκον, ὃν αὐτόσ τε θαυμάζει καὶ τῆσ βασιλείασ ἄξιον ἔκρινεν, οὐ τὰ αὐτὰ βλέπειν ἀνθρώπουσ εἶπε καὶ θεόν· ἀλλὰ σὺ μὲν εἰσ τὸ κάλλοσ ἀπιδὼν τοῦ νεανίσκου καὶ δὴ τοῦτον ἡγῇ ἄξιον τοῦ βασιλεύειν εἶναι, ἐγὼ δ’ οὐ σωμάτων εὐμορφίασ ἔπαθλον ποιοῦμαι τὴν βασιλείαν ἀλλὰ ψυχῶν ἀρετῆσ καὶ ζητῶ ὅστισ ταύτησ ἐστὶ τελέωσ εὐπρεπὴσ, εὐσεβείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνδρείᾳ καὶ πειθοῖ ἐξ ὧν τὸ τῆσ ψυχῆσ συνίσταται κάλλοσ κατακεκοσμημένοσ.

" ταῦτα φράσαντοσ τοῦ θεοῦ πάντασ ἐκέλευσεν αὐτῷ τὸν Ιἐσσαῖον τοὺσ υἱοὺσ ἐπιδεῖξαι Σαμουῆλοσ·

ὁ δὲ πέντε ἄλλουσ ἐποίησεν ἐλθεῖν, ὧν ὁ μὲν πρεσβύτεροσ Ταλίαβοσ, ὁ δεύτεροσ Ἀμινάδαβοσ, Σάμαλοσ ὁ τρίτοσ, ὁ τέταρτοσ Ναθαναῆλοσ, καὶ Ῥάηλοσ ὁ πέμπτοσ ἐκαλεῖτο, ὁ δὲ ἕκτοσ Ἄσαμοσ. ἰδὼν δὲ καὶ τούτουσ ὁ προφήτησ μηδὲν χείρουσ τοῦ πρεσβυτέρου ταῖσ μορφαῖσ ἐπηρώτησε τὸν θεὸν, τίνα τούτων αἱρεῖται βασιλέα.

εἰπόντοσ δ’ οὐδένα πυνθάνεται τοῦ Ιἐσσαίου, μὴ πρὸσ τούτοισ αὐτῷ καὶ ἄλλοι παῖδέσ εἰσι. φήσαντοσ δὲ εἶναι Δαβίδην τοὔνομα, ποιμαίνειν δὲ καὶ τῆσ τῶν βοσκημάτων φυλακῆσ ἐπιμελεῖσθαι κελεύει καλεῖν αὐτὸν ἐν τάχει·

κατακλιθῆναι γὰρ εἰσ εὐωχίαν οὐκ εἶναι δυνατὸν αὐτοῖσ ἐκείνου μὴ παρόντοσ. ὡσ δ’ ἧκεν ὁ Δαβίδησ μεταπεμφθεὶσ ὑπὸ τοῦ πατρὸσ, παῖσ ξανθὸσ μὲν τὴν χρόαν γοργὸσ δὲ τὰσ ὄψεισ καὶ καλὸσ ἄλλωσ "οὗτόσ ἐστιν, εἰπὼν ἡσυχῇ πρὸσ αὑτὸν Σαμουῆλοσ, ὁ βασιλεύειν ἀρέσασ τῷ θεῷ" κατακλίνεται μὲν αὐτόσ, κατακλίνει δ’ ὑφ’ αὑτὸν τὸν νεανίσκον καὶ τὸν Ιἐσσαῖον μετὰ καὶ τῶν παίδων.

ἔπειτα λαβὼν ὁρῶντοσ τοῦ Δαβίδου τὸ ἔλαιον ἀλείφει τ’ αὐτὸν καὶ πρὸσ τὸ οὖσ ἠρέμα λαλεῖ καὶ σημαίνει τοῦθ’, ὅτι βασιλεύειν αὐτὸν ὁ θεὸσ ᾕρηται, παρῄνει δ’ εἶναι δίκαιον καὶ κατήκοον αὐτοῦ τῶν προσταγμάτων·

οὕτωσ γὰρ αὐτῷ παραμενεῖν τὴν βασιλείαν εἰσ πολὺν χρόνον καὶ τὸν οἶκον λαμπρὸν καὶ περιβόητον γενήσεσθαι, καταστρέψεσθαι δὲ καὶ Παλαιστίνουσ, καὶ οἷσ ἂν ἔθνεσι πολεμῇ νικῶντα καὶ περιόντα τῇ μάχῃ κλέοσ ἀοίδιμον ζῶντά τε ἕξειν καὶ τοῖσ μετ’ αὐτὸν ἀπολείψειν. Καὶ Σαμουῆλοσ μὲν ἀπαλλάσσεται ταῦτα παραινέσασ, πρὸσ δὲ τὸν Δαβίδην μεταβαίνει τὸ θεῖον καταλιπὸν Σαοῦλον.

καὶ ὁ μὲν προφητεύειν ἤρξατο τοῦ θείου πνεύματοσ εἰσ αὐτὸν μετοικισαμένου, τὸν Σαοῦλον δὲ περιήρχετο πάθη τινὰ καὶ δαιμόνια πνιγμοὺσ αὐτῷ καὶ στραγγάλασ ἐπιφέροντα, ὡσ τοὺσ ἰατροὺσ ἄλλην μὲν αὐτῷ θεραπείαν μὴ ἐπινοεῖν, εἰ δέ τίσ ἐστιν ἐξᾴδειν δυνάμενοσ καὶ ψάλλειν ἐπὶ κινύρᾳ τοῦτον ἐκέλευσαν ζητήσαντασ, ὁπόταν αὐτῷ προσίῃ τὰ δαιμόνια καὶ ταράττῃ, ποιεῖν ὑπὲρ κεφαλῆσ στάντα ψάλλειν τε καὶ τοὺσ ὕμνουσ ἐπιλέγειν. ὁ δὲ οὐκ ἠμέλησεν, ἀλλὰ ζητεῖσθαι προσέταξε τοιοῦτον ἄνθρωπον·

φήσαντοσ δέ τινοσ αὐτῷ τῶν παρόντων ἐν Βηθλεέμῃ πόλει τεθεᾶσθαι Ιἐσσαίου μὲν υἱὸν, ἔτι [δὲ] παῖδα τὴν ἡλικίαν, εὐπρεπῆ δὲ καὶ καλὸν τά τε ἄλλα σπουδῆσ ἄξιον καὶ δὴ καὶ ψάλλειν εἰδότα καὶ ᾄδειν ὕμνουσ καὶ πολεμιστὴν ἄκρον, πέμψασ πρὸσ τὸν Ιἐσσαῖον ἐκέλευσεν ἀποστέλλειν αὐτῷ τὸν Δαβίδην τῶν ποιμνίων ἀποσπάσαντα· βούλεσθαι γὰρ αὐτὸν ἰδεῖν περὶ τῆσ εὐμορφίασ καὶ τῆσ ἀνδρείασ ἀκούσασ τοῦ νεανίσκου. ὁ δὲ Ιἐσσαῖοσ πέμπει τὸν υἱὸν καὶ ξένια δοὺσ κομίσαι τῷ Σαούλῳ.

ἐλθόντι δὲ ἥσθη καὶ ποιήσασ ὁπλοφόρον διὰ πάσησ ἦγε τιμῆσ· ἐξῄδετο γὰρ ὑπ’ αὐτοῦ καὶ πρὸσ τὴν ἀπὸ τῶν δαιμονίων ταραχήν, ὁπότε αὐτῷ ταῦτα προσέλθοι, μόνοσ ἰατρὸσ ἦν λέγων τε τοὺσ ὕμνουσ καὶ ψάλλων ἐν τῇ κινύρᾳ καὶ ποιῶν ἑαυτοῦ γίνεσθαι τὸν Σαοῦλον. πέμπει τοίνυν πρὸσ τὸν πατέρα τοῦ παιδὸσ Ιἐσσαῖον ἐᾶσαι παρ’ αὐτῷ τὸν Δαβίδην κελεύων·

ἥδεσθαι γὰρ αὐτῷ βλεπομένῳ καὶ παρόντι· τὸν δ’ οὐκ ἀντειπεῖν τῷ Σαούλῳ, συγχωρῆσαι δὲ κατέχειν. Χρόνοισ δ’ ὕστερον οὐ πολλοῖσ οἱ Παλαιστῖνοι πάλιν συνελθόντεσ καὶ δύναμιν ἀθροίσαντεσ μεγάλην ἐπίασι τοῖσ Ἰσραηλίταισ καὶ μεταξὺ Σωκοῦσ καὶ Ἀζηκοῦσ καταλαμβανόμενοι στρατοπεδεύονται.

ἀντεπεξάγει δ’ αὐτοῖσ τὴν στρατιὰν καὶ Σαοῦλοσ καὶ ἐπί τινοσ ὄρουσ στρατοπεδευσάμενοσ ἀναγκάζει τοὺσ Παλαιστίνουσ τὸ μὲν πρῶτον στρατόπεδον καταλιπεῖν, ὁμοίωσ δ’ ἐπί τινοσ ὄρουσ ἀντικρὺ τοῦ καταληφθέντοσ ὑπὸ τοῦ Σαούλου στρατοπεδεύσασθαι. διίστη δ’ ἀπ’ ἀλλήλων τὰ στρατόπεδα μέσοσ αὐλὼν τῶν ὀρῶν ἐφ’ ὧν ἦν.

καταβὰσ οὖν τισ τῶν ἐκ τοῦ Παλαιστίνων στρατοπέδου Γολιάθησ ὄνομα· πόλεωσ δὲ Γίττησ ἀνὴρ παμμεγεθέστατοσ· ἦν γὰρ πηχῶν τεσσάρων καὶ σπιθαμῆσ ὅπλα τῇ φύσει τοῦ σώματοσ ἀναλογοῦντα περικείμενοσ· θώρακα μὲν γὰρ ἐνεδέδυτο σταθμὸν ἄγοντα πέντε χιλιάδασ σίκλων, κόρυθα δὲ καὶ κνημῖδασ χαλκέασ ὁποίασ εἰκὸσ ἦν ἀνδρὸσ οὕτω παραδόξου τὸ μέγεθοσ σκεπάσαι μέρη, δόρυ δὲ ἦν οὐ κοῦφον βάσταγμα δεξιᾶσ, ἀλλ’ ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτὸ αἴρων ἔφερεν, εἶχε δὲ καὶ λόγχην ἑξακοσίων σίκλων, εἵποντο δὲ πολλοὶ βαστάζοντεσ τὰ ὅπλα· στὰσ τοίνυν ὁ Γολίαθοσ οὗτοσ μεταξὺ τῶν παρατάξεων βοήν τε ἀφίησι μεγάλην καὶ πρὸσ τὸν Σαοῦλον καὶ τοὺσ Ἑβραίουσ λέγει·

"μάχησ μὲν ὑμᾶσ καὶ κινδύνων ἀπαλλάττω· τίσ γὰρ ἀνάγκη τὴν στρατιὰν ἡμῶν συμπεσοῦσαν κακοπαθεῖν; δότε δ’ ὅστισ ἐμοὶ μαχεῖται τῶν ὑμετέρων, καὶ βραβευθήσεται τὰ τοῦ πολέμου ἑνὶ τῷ νενικηκότι·

δουλεύσουσι γὰρ ἐκεῖνοι τοῖσ ἑτέροισ, ὧν ἂν ὁ νικήσασ γένηται· πολὺ δὲ κρεῖττον εἶναι καὶ σωφρονέστατον ἑνὸσ κινδύνῳ λαβεῖν ὃ βούλεσθε ἢ τῷ ἁπάντων. " ταῦτ’ εἰπὼν ἀνεχώρησεν εἰσ τὸ τῶν οἰκείων στρατόπεδον.

τῇ δ’ ἐχομένῃ πάλιν ἐλθὼν τοὺσ αὐτοὺσ ἐποιήσατο λόγουσ, καὶ μέχρι τεσσαράκοντα ἡμερῶν οὐ διέλειπε προκαλούμενοσ ἐπὶ τοῖσ προειρημένοισ τοὺσ πολεμίουσ, ὡσ καταπλαγῆναι αὐτόν τε τὸν Σαοῦλον καὶ τὴν στρατιάν. καὶ παρετάσσοντο μὲν ὡσ εἰσ μάχην, οὐκ ἤρχοντο δὲ εἰσ χεῖρασ. Τοῦ δὲ πολέμου συνεστηκότοσ τοῖσ Ἑβραίοισ καὶ τοῖσ Παλαιστίνοισ Σαοῦλοσ ἀπέλυσε τὸν Δαβίδην πρὸσ τὸν πατέρα Ιἐσσαῖον ἀρκούμενοσ αὐτοῦ τοῖσ τρισὶν υἱοῖσ, οὓσ ἐπὶ συμμαχίαν καὶ τοὺσ κινδύνουσ ἔπεμψεν.

ὁ δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἐπὶ τὰ ποίμνια πάλιν καὶ τὰσ νομὰσ τῶν βοσκημάτων παραγίνεται, μετ’ οὐ πολὺ δὲ ἔρχεται εἰσ τὸ στρατόπεδον τῶν Ἑβραίων πεμφθεὶσ ὑπὸ τοῦ πατρὸσ κομίσαι τε τοῖσ ἀδελφοῖσ ἐφόδια καὶ γνῶναι τί πράττουσι.

τοῦ δὲ Γολιάθου πάλιν ἐλθόντοσ καὶ προκαλουμένου καὶ ὀνειδίζοντοσ, ὅτι μηδείσ ἐστιν ἀνδρεῖοσ ἐν αὐτοῖσ, ὃσ εἰσ μάχην αὐτῷ τολμᾷ καταβῆναι, μεταξὺ τοῖσ ἀδελφοῖσ ὁμιλῶν Δαβίδησ περὶ ὧν ἐπέστειλεν ὁ πατὴρ ἀκούσασ βλασφημοῦντοσ τὴν στρατιὰν καὶ κακίζοντοσ τοῦ Παλαιστίνου ἠγανάκτησε καὶ πρὸσ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ εἶπεν ἑτοίμωσ ἔχειν μονομαχῆσαι τῷ πολεμίῳ.

πρὸσ τοῦθ’ ὁ πρεσβύτατοσ τῶν ἀδελφῶν Ιἄναβοσ ἐπέπληξεν αὐτῷ τολμηρότερον παρ’ ἡλικίαν καὶ ἀμαθῆ τοῦ προσήκοντοσ εἰπών, ἐκέλευσέ τε πρὸσ τὰ ποίμνια καὶ τὸν πατέρα βαδίζειν.

καταιδεσθεὶσ δὲ τὸν ἀδελφὸν ὑπεχώρησε καὶ πρόσ τινασ τῶν στρατιωτῶν ἀπελάλησεν, ὅτι θέλοι μάχεσθαι τῷ προκαλουμένῳ. δηλωσάντων δ’ εὐθὺσ τῷ Σαούλῳ τὴν τοῦ νεανίσκου προαίρεσιν μεταπέμπεται αὐτὸν ὁ βασιλεύσ, καὶ πυθομένου τί βούλεται λέγειν "μὴ ταπεινὸν ἔστω τὸ φρόνημα μηδ’ εὐλαβὲσ, ὦ βασιλεῦ·

καθαιρήσω γὰρ ἐγὼ τὴν ἀλαζονείαν τοῦ πολεμίου χωρήσασ αὐτῷ διὰ μάχησ καὶ τὸν ὑψηλὸν καὶ μέγαν ὑπ’ ἐμαυτῷ βαλών. γένοιτο μὲν ἂν αὐτὸσ οὕτωσ καταγέλαστοσ, ἔνδοξον δὲ τὸ σὸν στράτευμα, εἰ μηδ’ ὑπ’ ἀνδρὸσ πολεμεῖν ἤδη δυναμένου καὶ πιστευομένου παράταξιν καὶ μάχασ, ἀλλ’ ὑπὸ παιδὸσ ἔτι δοκοῦντοσ καὶ ταύτην ἔχοντοσ τὴν ἡλικίαν ἀποθάνοι.

Τοῦ δὲ Σαούλου τὸ μὲν τολμηρὸν αὐτοῦ καὶ τὴν εὐψυχίαν θαυμάζοντοσ, οὐ θαρροῦντοσ δὲ ἐπ’ αὐτῷ διὰ τὴν ἡλικίαν, ἀλλ’ ἀσθενέστερον εἶναι διὰ ταύτην πρὸσ εἰδότα πολεμεῖν μάχεσθαι λέγοντοσ, "ταῦτ’, εἶπε Δαβίδησ, ἐπαγγέλλομαι τῷ θεῷ θαρρῶν ὄντι μετ’ ἐμοῦ·

πεπείραμαι γὰρ αὐτοῦ τῆσ βοηθείασ. λέοντα γὰρ ἐπελθόντα μού ποτε τοῖσ ποιμνίοισ καὶ ἁρπάσαντα ἄρνα διώξασ καταλαμβάνω καὶ τὸν μὲν ἄρνα τοῦ στόματοσ ἐξαρπάζω τοῦ θηρὸσ, αὐτὸν δ’ ὁρμήσαντα ἐπ’ ἐμὲ τῆσ οὐρᾶσ βαστάσασ καὶ προσρήξασ τῇ γῇ διαφθείρω.

ταὐτὸ δὲ καὶ ἄρκον ἀμυνόμενοσ διατίθεμαι.

νομιζέσθω δὴ καὶ ὁ πολέμιοσ ἐκείνων εἶναι τῶν θηρίων ὀνειδίζων ἐκ πολλοῦ τὴν στρατιὰν καὶ βλασφημῶν ἡμῶν τὸν θεὸν, ὃσ αὐτὸν ὑποχείριον ἐμοὶ θήσει. Τῇ προθυμίᾳ τοιγαροῦν καὶ τῇ τόλμῃ τοῦ παιδὸσ ὅμοιον γενέσθαι τέλοσ παρὰ τοῦ θεοῦ Σαοῦλοσ εὐξάμενοσ "ἄπιθι, φησί πρὸσ τὴν μάχην.

" καὶ περιθεὶσ αὐτῷ τὸν αὑτοῦ θώρακα καὶ περιζώσασ τὸ ξίφοσ καὶ περικεφαλαίαν ἁρμόσασ ἐξέπεμψεν. ὁ δὲ Δαβίδησ βαρυνόμενοσ ὑπὸ τῶν ὅπλων, οὐκ ἐγεγύμναστο γὰρ οὐδ’ ἐμεμαθήκει φέρειν ὅπλα, "ταῦτα μέν, εἶπεν, ὦ βασιλεῦ, σὸσ ἔστω κόσμοσ τοῦ βαστάζειν δυναμένου, συγχώρησον δὲ ὡσ δούλῳ σου καὶ ὡσ ἐγὼ βούλομαι μαχεσθῆναι.

" τίθησιν οὖν τὰ ὅπλα καὶ τὴν βακτηρίαν ἀράμενοσ καὶ πέντε λίθουσ ἐκ τοῦ χειμάρρου βαλὼν εἰσ τὴν πήραν τὴν ποιμενικὴν καὶ σφενδόνην ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ φέρων ἐπὶ τὸν Γολίαθον ἐπορεύετο. καταφρονεῖ δὲ οὕτωσ ἰδὼν αὐτὸν ὁ πολέμιοσ ἐρχόμενον καὶ προσέσκωψεν, ὡσ οὐχ οἱᾶ πρὸσ ἄνθρωπον ὅπλα νενόμισται ταῦτ’ ἔχων μέλλοι μάχεσθαι, οἷσ δὲ κύνασ ἀπελαύνομεν καὶ φυλασσόμεθα.

μὴ αὐτὸν ἀντὶ ἀνθρώπου κύνα εἶναι δοκεῖ; ὁ δ’ οὐχὶ τοιοῦτον ἀλλὰ καὶ χείρω κυνὸσ αὐτὸν νομίζειν ἀπεκρίνατο. κινεῖ δὲ πρὸσ ὀργὴν τὸν Γολίαθον, καὶ ἀρὰσ αὐτῷ τίθεται ἐκ τῆσ προσηγορίασ τοῦ θεοῦ καὶ δώσειν ἠπείλησε τὰσ σάρκασ αὐτοῦ τοῖσ ἐπιγείοισ καὶ τοῖσ μεταρσίοισ διασπάσασθαι· ἀμείβεται δ’ αὐτὸν ὁ Δαβίδησ·

"σὺ μὲν ἐπέρχῃ μοι ἐν ῥομφαίᾳ καὶ δόρατι καὶ θώρακι, ἐγὼ δὲ χωρῶν ἐπὶ σὲ τὸν θεὸν ὥπλισμαι, ὃσ σέ τε καὶ πᾶσαν ὑμῶν στρατιὰν χερσὶ ταῖσ ἡμετέραισ διολέσει. καρατομήσω μὲν γάρ σε σήμερον καὶ τὸ ἄλλο σῶμα τοῖσ ὁμοφύλοισ κυσὶ παραβαλῶ, μαθήσονται δὲ πάντεσ, ὅτι προέστηκεν Ἑβραίων τὸ θεῖον καὶ ὅπλα ἡμῖν καὶ ἰσχὺσ τοῦτ’ ἔστι κηδόμενον, ἡ δ’ ἄλλη παρασκευὴ καὶ δύναμισ ἀνωφελὴσ θεοῦ μὴ παρόντοσ. ὁ δὲ Παλαιστῖνοσ ὑπὸ βάρουσ τῶν ὅπλων εἰσ ὠκύτητα καὶ δρόμον ἐμποδιζόμενοσ βάδην ἐπὶ τὸν Δαβίδην παραγίνεται καταφρονῶν καὶ πεποιθὼσ γυμνὸν ὁμοῦ καὶ παῖδα ἔτι τὴν ἡλικίαν ἀπόνωσ ἀναιρήσειν.

Ἀπαντᾷ δὲ ὁ νεανίσκοσ μετὰ συμμάχου μὴ βλεπομένου τῷ πολεμίῳ·

θεὸσ δ’ ἦν οὗτοσ. καὶ ἀνελόμενοσ ἐκ τῆσ πήρασ ὧν εἰσ αὐτὴν κατέθηκεν ἐκ τοῦ χειμάρρου λίθων ἕνα καὶ ἁρμόσασ τῇ σφενδόνῃ βάλλει ἐπὶ τὸν Γολίαθον εἰσ τὸ μέτωπον· καὶ διῆλθεν ἑώσ τοῦ ἐγκεφάλου τὸ βληθέν, ὡσ εὐθὺσ καρωθέντα πεσεῖν τὸν Γολίαθον ἐπὶ τὴν ὄψιν. δραμὼν δ’ ἐφίσταται τῷ πολεμίῳ κειμένῳ καὶ τῇ ῥομφαίᾳ τῇ ἐκείνου μάχαιραν οὐκ ἔχων αὐτὸσ ἀποτέμνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.

πεσὼν δ’ ὁ Γολίαθοσ ἧττα καὶ φυγὴ γίνεται Παλαιστίνοισ·

τὸν γὰρ δοκιμώτατον ἰδόντεσ ἐρριμμένον καὶ περὶ τῶν ὅλων δείσαντεσ οὐκέτι μένειν διέγνωσαν, ἀλλ’ αἰσχρᾷ καὶ ἀκόσμῳ φυγῇ παραδόντεσ ἑαυτοὺσ ἐξαρπάζειν τῶν κινδύνων ἐπειρῶντο. Σαοῦλοσ δὲ καὶ πᾶσ ὁ τῶν Ἑβραίων στρατὸσ ἀλαλάξαντεσ ἐκπηδῶσιν εἰσ αὐτοὺσ καὶ πολλοὺσ ἀποσφάττοντεσ διώκουσιν ἄχρι τῶν Γίττησ ὁρίων καὶ τῶν πυλῶν τῶν Ἀσκάλωνοσ. καὶ θνήσκουσι μὲν τῶν Παλαιστίνων εἰσ τρισμυρίουσ, δὶσ δὲ τοσοῦτοι τραυματίαι γίνονται.

Σαοῦλοσ δὲ ὑποστρέψασ εἰσ τὸ στρατόπεδον αὐτῶν διαρπάζει τὸ χαράκωμα καὶ ἐνέπρησε· τὴν κεφαλὴν δὲ Γολιάθου Δαβίδησ εἰσ τὴν ἰδίαν σκηνὴν ἐκόμισε καὶ τὴν ῥομφαίαν ἀνέθηκε τῷ θεῷ. Φθόνον δὲ καὶ μῖσοσ τοῦ Σαούλου πρὸσ αὐτὸν αἱ γυναῖκεσ ἐρεθίζουσιν·

ὑπαντῶσαι γὰρ τῇ στρατιᾷ νικηφόρῳ μετὰ κυμβάλων καὶ τυμπάνων καὶ παντοίασ χαρᾶσ ᾖδον αἱ μὲν γυναῖκεσ, [ὡσ] πολλὰσ Σαοῦλοσ ἀπώλεσε Παλαιστίνων χιλιάδασ, αἱ παρθένοι δὲ, ὡσ μυριάδασ Δαυίδησ ἀφανίσειε. τούτων δὲ ἀκούων ὁ βασιλεύσ, ὡσ τὸ μὲν ἔλαττον τῆσ μαρτυρίασ αὐτὸσ λάβοι, τὸ δὲ τῶν μυριάδων πλῆθοσ ἀνατεθείη τῷ νεανίσκῳ, καὶ λογισάμενοσ μηδὲν οὕτω μετὰ λαμπρὰν εὐφημίαν ἢ τὴν βασιλείαν ὑστερεῖν αὐτῷ φοβεῖσθαι καὶ ὑποπτεύειν ἤρξατο τὸν Δαυίδην.

καὶ τῆσ μὲν πρώτησ τάξεωσ, ἐπεὶ τῷ δέει πλησίον αὐτοῦ καὶ λίαν ἐγγὺσ ἐδόκει, ἐποίησε γὰρ αὐτὸν ὁπλοφόρον, μεταστήσασ ἀποδείκνυσι χιλίαρχον δοὺσ αὐτῷ χώραν ἀμείνονα μὲν ἀσφαλεστέραν δὲ ὡσ ἐνόμιζεν αὑτῷ·

ἐβούλετο γὰρ εἰσ τοὺσ πολεμίουσ αὐτὸν ἐκπέμπειν καὶ τὰσ μάχασ ὡσ ἐν τοῖσ κινδύνοισ τεθνηξόμενον. Δαυίδησ δὲ πανταχοῦ τὸν θεὸν ἐπαγόμενοσ ὅποι ποτ’ ἀφίκοιτο κατώρθου καὶ διευπραγῶν ἐδείκνυτο, ὡσ δι’ ὑπερβολὴν τῆσ ἀνδρείασ τόν τε λαὸν αὐτοῦ καὶ τὴν Σαούλου θυγατέρα παρθένον ἔτι οὖσαν λαβεῖν ἔρωτα καὶ τοῦ πάθουσ ὑπερκρατοῦντοσ γενέσθαι φανερὰν καὶ διαβληθῆναι πρὸσ τὸν πατέρα.

ὁ δ’ ὡσ ἀφορμῇ χρησάμενοσ τῆσ ἐπὶ Δαυίδην ἐπιβουλῆσ ἡδέωσ ἤκουσε καὶ δώσειν προθύμωσ αὐτῷ τὴν παρθένον πρὸσ τοὺσ τὸν ἔρωτα μηνύσαντασ αὐτῆσ ἔφη γενησόμενον ἀπωλείασ καὶ κινδύνων αἴτιον αὐτῷ ληψομένῳ·

"κατεγγυῶ γὰρ, εἶπεν, αὐτῷ τὸν τῆσ θυγατρόσ μου γάμον, ἂν ἑξακοσίασ μοι κομίσῃ κεφαλὰσ τῶν πολεμίων. ὁ δὲ καὶ γέρωσ οὕτω λαμπροῦ προτεθέντοσ καὶ βουλόμενοσ ἐπ’ ἔργῳ παραβόλῳ καὶ ἀπίστῳ λαβεῖν κλέοσ ὁρμήσει μὲν ἐπὶ τὴν πρᾶξιν, διαφθαρήσεται δὲ ὑπὸ τῶν Παλαιστίνων καὶ χωρήσει μοι τὰ κατ’ αὐτὸν εὐπρεπῶσ·

ἀπαλλαγήσομαι γὰρ αὐτοῦ δι’ ἄλλων αὐτὸν ἀλλ’ οὐχὶ δι’ ἐμαυτοῦ κτείνασ. " διάπειραν δὴ τῆσ τοῦ Δαυίδου διανοίασ κελεύει τοὺσ οἰκέτασ λαμβάνειν, πῶσ ἔχει πρὸσ τὸ γῆμαι τὴν κόρην.

οἱ δ’ ἤρξαντο διαλέγεσθαι πρὸσ αὐτόν, ὅτι στέργει μὲν αὐτὸν ὁ βασιλεὺσ Σαοῦλοσ καὶ ὁ λαὸσ ἅπασ, βούλεται δ’ αὐτῷ κηδεῦσαι τὴν θυγατέρα. ὁ δὲ "μικρὸν ἄρ’ ὑμῖν, εἶπε, δοκεῖ γαμβρὸν γενέσθαι βασιλέωσ·

ἐμοὶ δ’ οὐχὶ τοιοῦτον φαίνεται καὶ μάλιστα ὄντι ταπεινῷ καὶ δόξησ καὶ τιμῆσ ἀμοίρῳ. " Σαοῦλοσ δὲ ἀγγειλάντων αὐτῷ τῶν οἰκετῶν τὰσ τοῦ Δαυίδου ἀποκρίσεισ "οὐ χρημάτων, ἔφη, δεῖσθαί με φράζετε αὐτῷ οὐδὲ ἔδνων, ἀπεμπολᾶν γὰρ ἔστιν οὕτωσ τὴν θυγατέρα μᾶλλον ἢ συνοικίζειν, γαμβροῦ δὲ ἀνδρείαν ἔχοντοσ καὶ τὴν ἄλλην ἀρετὴν ἅπασαν, ἣν ὁρᾶν ὑπάρχουσαν αὐτῷ. βούλεσθαι δή με παρ’ αὐτοῦ λαβεῖν ἀντὶ τοῦ γάμου τῆσ θυγατρὸσ οὐ χρυσὸν οὐδ’ ἄργυρον οὐδ’ ὅπωσ ταῦτα ἐκ τῶν τοῦ πατρὸσ οἰκιῶν κομίσῃ, Παλαιστίνων δὲ τιμωρίαν καὶ κεφαλὰσ αὐτῶν ἑξακοσίασ.

αὐτῷ τε γὰρ ἐμοὶ τούτων οὐδὲν ἂν οὔτε ποθεινότερον οὔτε λαμπρότερον οὔτε προτιμότερον δῶρον γένοιτο, τῇ τε παιδί μου πολὺ τῶν νενομισμένων ἔδνων ζηλωτότερον τὸ συνοικεῖν ἀνδρὶ τοιούτῳ καὶ μαρτυρουμένῳ τὴν τῶν πολεμίων ἧτταν.

Κομισθέντων δὲ τούτων πρὸσ τὸν Δαυίδην τῶν λόγων ἡσθεὶσ τὸν Σαοῦλον ἐσπουδακέναι νομίζων αὐτοῦ περὶ τὴν συγγένειαν, οὐδὲ βουλεύσασθαι περιμείνασ οὐδ’ εἰ δυνατὸν ἢ δύσκολόν ἐστι τὸ προκείμενον ἔργον τῷ λογισμῷ περινοήσασ ὡρ́μησεν εὐθὺσ μετὰ τῆσ ἑταιρίασ ἐπὶ τοὺσ πολεμίουσ καὶ τὴν ὑπὲρ τοῦ γάμου κατηγγελμένην πρᾶξιν καί, θεὸσ γὰρ ἦν ὁ πάντα ποιῶν εὐμαρῆ καὶ δυνατὰ τῷ Δαυί̈δῃ, κτείνασ πολλοὺσ καὶ κεφαλὰσ ἑξακοσίων ἀποτεμὼν ἧκε πρὸσ τὸν βασιλέα διὰ τῆσ τούτων ἐπιδείξεωσ τὸν ἀντὶ τούτων γάμον ἀπαιτῶν.

Σαοῦλοσ δὲ οὐκ ἔχων ἀναφυγεῖν ἐκ τῶν ὑπεσχημένων, αἰσχρὸν γὰρ ὑπελάμβανεν ἢ ψεύσασθαι δοκεῖν ἢ δι’ ἐπιβουλὴν ἵν’ ὡσ ἀδυνάτοισ ἐπιχειρῶν ὁ Δαυίδησ ἀποθάνῃ τὸν γάμον ἐπηγγέλθαι, δίδωσιν αὐτῷ τὴν θυγατέρα Μελχὰν ὀνόματι.

Ἔμελλε δὲ οὐκ ἐπὶ πολὺ τοῖσ γεγενημένοισ ἐμμένειν Σαοῦλοσ ἄρα·

ὁρῶν γὰρ τὸν Δαυίδην παρὰ τῷ θεῷ καὶ παρὰ τοῖσ ὄχλοισ εὐδοκιμοῦντα κατέδεισε, καὶ τὸν φόβον οὐκ ἔχων ἀποκρύψασθαι περὶ μεγάλων ὄντα βασιλείασ τε καὶ ζωῆσ, ὧν καὶ θατέρου στερηθῆναι συμφορὰ δεινή, κτείνειν τὸν Δαυίδην διεγνώκει καὶ προστάσσει τὴν ἀναίρεσιν αὐτοῦ Ιὠνάθῃ τῷ παιδὶ καὶ τοῖσ πιστοτάτοισ τῶν οἰκετῶν. ὁ δὲ τὸν πατέρα τῆσ ἐπὶ τῷ Δαυίδῃ μεταβολῆσ θαυμάσασ οὐκ ἐπὶ μετρίοισ ἀπὸ τῆσ πολλῆσ εὐνοίασ ἀλλ’ ἐπὶ θανάτῳ γενομένησ, καὶ τὸν νεανίσκον ἀγαπῶν καὶ τὴν ἀρετὴν αὐτοῦ καταιδούμενοσ λέγει πρὸσ αὐτὸν τὸ τοῦ πατρὸσ ἀπόρρητον καὶ τὴν προαίρεσιν.

συμβουλεύει μέντοι φυλάσσεσθαι γενόμενον ἐκποδὼν τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν·

αὐτὸσ γὰρ ἀσπάσεσθαι τὸν πατέρα καὶ καιροῦ παραφανέντοσ αὐτῷ διαλεχθήσεσθαι περὶ αὐτοῦ καὶ τὴν αἰτίαν μαθήσεσθαι καὶ ταύτην ἐκφαυλίσειν, ὡσ οὐ δεῖν ἐπ’ αὐτῇ κτείνειν τοσαῦτα μὲν ἀγαθὰ τὸ πλῆθοσ ἐργασάμενον εὐεργέτην δ’ αὐτοῦ γεγενημένον, δι’ ἃ καὶ συγγνώμην ἂν ἐπὶ τοῖσ μεγίστοισ ἁμαρτήμασιν εἰκότωσ εὑρ́ατο. δηλώσω δέ σοι τὴν τοῦ πατρὸσ γνώμην.

" Δαυίδησ δὲ πεισθεὶσ συμβουλίᾳ χρηστῇ ὑπεξίσταται τῆσ τοῦ βασιλέωσ ὄψεωσ. Τῇ δ’ ἐπιούσῃ πρὸσ τὸν Σαοῦλον Ιὠνάθησ ἐλθὼν ὡσ ἱλαρόν τε καὶ χαίροντα κατέλαβεν ἤρξατο λόγουσ αὐτῷ περὶ τοῦ Δαυίδου προσφέρειν·

"τί καταγνοὺσ αὐτοῦ μικρὸν ἢ μεῖζον ἀδίκημα, πάτερ, προσέταξασ ἀνελεῖν ἄνδρα μέγα μὲν αὐτῷ πρὸσ σωτηρίαν ὄφελοσ γεγενημένον, μεῖζον δὲ πρὸσ τὴν Παλαιστίνων τιμωρίαν, ὕβρεωσ δὲ καὶ χλεύησ ἀπαλλάξαντα τὸν Ἑβραίων λαὸν ἣν ἐπὶ τεσσαράκοντα ἡμέρασ ὑπέμεινε μόνοσ τολμῶν ὑποστῆναι τὴν τοῦ πολεμίου πρόκλησιν, καὶ μετὰ ταῦτα κομίσαντα μὲν ὅσασ ἐπετάχθη κεφαλὰσ τῶν ἐχθρῶν, λαβόντα δ’ ἐπὶ τούτῳ γέρασ τὴν ἐμὴν ἀδελφὴν πρὸσ γάμον, ὡσ ἂν ἀλγεινὸσ αὐτοῦ γένοιθ’ ἡμῖν ὁ θάνατοσ οὐ διὰ τὴν ἀρετὴν μόνον, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν συγγένειαν· συναδικεῖται γὰρ αὐτοῦ τῷ θανάτῳ καὶ ἡ σὴ θυγάτηρ χηρείαν πρὶν ἢ τῆσ συμβιώσεωσ εἰσ ὄνησιν ἐλθεῖν μέλλουσα πειράζειν.

ταῦτα λογισάμενοσ μεταβαλοῦ πρὸσ τὸ ἡμερώτερον καὶ μηδὲν ποιήσῃσ κακὸν ἄνδρα πρῶτον μὲν εὐεργεσίαν εὐεργετήσαντα μεγάλην τὴν σὴν σωτηρίαν, ὅτε σοι τοῦ πονηροῦ πνεύματοσ καὶ τῶν δαιμονίων ἐγκαθεζομένων τὰ μὲν ἐξέβαλεν, εἰρήνην δὲ ἀπ’ αὐτῶν τῇ ψυχῇ σου παρέσχεν, δεύτερον δὲ τὴν ἀπὸ τῶν πολεμίων ἐκδικίαν·

αἰσχρὸν γὰρ τούτων ἐπιλελῆσθαι.

" τούτοισ παρηγορεῖται τοῖσ λόγοισ Σαοῦλοσ καὶ μηδὲν ἀδικήσειν τὸν Δαυίδην ὄμνυσι τῷ παιδί· κρείττων γὰρ ὀργῆσ καὶ φόβου δίκαιοσ λόγοσ. Ιὠνάθησ δὲ μεταπεμψάμενοσ τὸν Δαυίδην σημαίνει τε αὐτῷ χρηστὰ καὶ σωτήρια τὰ παρὰ τοῦ πατρὸσ ἄγει τε πρὸσ αὐτόν, καὶ παρέμεινε τῷ βασιλεῖ Δαυίδησ ὥσπερ ἔμπροσθεν. Κατὰ δὲ τοῦτον τὸν καιρὸν τῶν Παλαιστίνων στρατευσαμένων πάλιν ἐπὶ τοὺσ Ἑβραίουσ πέμπει μετὰ στρατιᾶσ τὸν Δαυίδην πολεμήσοντα τοῖσ Παλαιστίνοισ, καὶ συμβαλὼν πολλοὺσ αὐτῶν ἀπέκτεινε καὶ νικήσασ ἐπάνεισι πρὸσ τὸν βασιλέα.

προσδέχεται δ’ αὐτὸν ὁ Σαοῦλοσ οὐχ ὡσ ἤλπισεν ἀπὸ τοῦ κατορθώματοσ, ἀλλ’ ὑπὸ τῆσ εὐπραγίασ αὐτοῦ λυπηθεὶσ ὡσ ἐπισφαλέστεροσ αὐτὸσ ἐκ τῶν ἐκείνου πράξεων γενόμενοσ. ἐπεὶ δὲ πάλιν αὐτὸν προσελθὸν τὸ δαιμόνιον ἐθορύβει πνεῦμα καὶ συνετάραττε, καλέσασ εἰσ τὸ δωμάτιον ἐν ᾧ κατέκειτο κατέχων τὸ δόρυ προσέταξε τῷ ψαλμῷ καὶ τοῖσ ὕμνοισ ἐξᾴδειν αὐτόν.

ἐκείνου δὲ τὰ κελευσθέντα ποιοῦντοσ διατεινάμενοσ ἀκοντίζει τὸ δόρυ· καὶ τὸ μὲν προϊδόμενοσ ὁ Δαυίδησ ἐξέκλινε, φεύγει δὲ εἰσ τὸν οἶκον τὸν αὑτοῦ καὶ δι’ ὅλησ ἔμεινεν ἡμέρασ αὐτόθι. Νυκτὸσ δὲ πέμψασ ὁ βασιλεὺσ ἐκέλευσεν αὐτὸν ἄχρι τῆσ ἑώ φυλάττεσθαι μὴ καὶ λάθῃ παντελῶσ ἀφανὴσ γενόμενοσ, ἵνα παραγενόμενοσ εἰσ τὸ δικαστήριον καὶ κρίσει παραδοὺσ ἀποκτείνῃ.

Μελχὰ δὲ ἡ γυνὴ Δαυίδου θυγάτηρ δὲ τοῦ βασιλέωσ τὴν τοῦ πατρὸσ μαθοῦσα διάνοιαν τῷ ἀνδρὶ παρίσταται δειλὰσ ἔχουσα τὰσ περὶ αὐτοῦ ἐλπίδασ καὶ περὶ τῆσ ἰδίασ ψυχῆσ ἀγωνιῶσα· οὐδὲ γὰρ αὑτὴν ζῆν ὑπομενεῖν ἐκείνου στερηθεῖσαν. καί "μή σε, φησίν, ὁ ἥλιοσ ἐνταυθοῖ καταλάβῃ·

οὐ γὰρ ἔτ’ ὄψεταί σε. φεῦγε δ’ ἑώσ τοῦτό σοι δύναται παρασχεῖν ἡ παροῦσα νύξ· καὶ ποιήσει δέ σοι ταύτην ὁ θεὸσ μακροτέραν· ἴσθι γὰρ σαυτὸν ἂν εὑρεθῇσ ὑπὸ τοῦ πατρὸσ ἀπολούμενον. " καὶ καθιμήσασα διὰ θυρίδοσ αὐτὸν ἐξέσωσεν· ἔπειτα σκευάσασα τὴν κλίνην ὡσ ἐπὶ νοσοῦντι καὶ ὑποθεῖσα τοῖσ ἐπιβολαίοισ ἧπαρ αἰγόσ, ἅμ’ ἡμέρᾳ τοῦ πατρὸσ ὡσ αὐτὴν πέμψαντοσ ἐπὶ τὸν Δαυίδην ὠχλῆσθαι διὰ τῆσ νυκτὸσ εἶπε τοῖσ παροῦσιν ἐπιδείξασα τὴν κλίνην κατακεκαλυμμένην καὶ τῷ πηδήματι τοῦ ἥπατοσ σαλεύοντι τὴν ἐπιβολὴν πιστωσαμένη τὸ κατακείμενον τὸν Δαυίδην ἀσθμαίνειν.

ἀπαγγειλάντων δὲ τῶν πεμφθέντων, ὅτι γένοιτο διὰ τῆσ νυκτὸσ ἀσθενέστεροσ, ἐκέλευσεν οὕτωσ ἔχοντα κομισθῆναι·

βούλεσθαι γὰρ αὐτὸν ἀνελεῖν. ἐλθόντεσ δὲ καὶ ἀνακαλύψαντεσ τὴν κλίνην καὶ τὸ σόφισμα τῆσ γυναικὸσ εὑρόντεσ ἀπήγγειλαν τῷ βασιλεῖ. μεμφομένου δὲ τοῦ πατρὸσ αὐτήν, ὅτι σώσειε μὲν τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ κατασοφίσαιτο δ’ αὐτόν, ἀπολογίαν σκήπτεται πιθανήν·

ἀπειλήσαντα γὰρ αὐτὴν ἀποκτείνειν ἔφησε τυχεῖν ἐκ τοῦ δέουσ τῆσ πρὸσ τὸ σωθῆναι συνεργίασ· ὑπὲρ ἧσ συγγνῶναι καλῶσ ἔχειν αὐτῇ κατ’ ἀνάγκην ἀλλὰ μὴ κατὰ προαίρεσιν γενομένησ· "οὐ γὰρ οὕτωσ, ἔλεγεν, οἶμαι τὸν ἐχθρὸν ἐζήτεισ ἀποθανεῖν, ὡσ ἐμὲ σώζεσθαι. " καὶ συγγινώσκει δὲ τῇ κόρῃ Σαοῦλοσ. ὁ δὲ Δαυίδησ ἐκφυγὼν τὸν κίνδυνον ἧκε πρὸσ τὸν προφήτην Σαμουῆλον εἰσ Ἀραμαθὰ καὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ τὴν τοῦ βασιλέωσ ἐδήλωσε καὶ ὡσ παρὰ μικρὸν ὑπ’ αὐτοῦ τῷ δόρατι βληθεὶσ ἀποθάνοι, μήτ’ ἐν τοῖσ πρὸσ αὐτὸν κακὸσ γενόμενοσ μήτ’ ἐν τοῖσ πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ ἀγῶσιν ἄνανδροσ, ἀλλ’ ἐν ἅπασι μετὰ [τοῦ] θυμοῦ καὶ ἐπιτυχήσ.

τοῦτο δ’ ἦν αἴτιον Σαούλῳ τῆσ πρὸσ Δαυίδην ἀπεχθείασ. Μαθὼν δ’ ὁ προφήτησ τὴν τοῦ βασιλέωσ ἀδικίαν καταλείπει μὲν τὴν πόλιν Ἀραμαθάν, ἀγαγὼν δὲ τὸν Δαυίδην ἐπί τινα τόπον Γαλβουὰθ ὄνομα ἐκεῖ διέτριβε σὺν αὐτῷ.

ὡσ δ’ ἀπηγγέλη τῷ Σαούλῳ παρὰ τῷ προφήτῃ τυγχάνων ὁ Δαυίδησ πέμψασ ὁπλίτασ πρὸσ αὑτὸν ἄγειν προσέταξε συλλαμβάνοντασ. οἱ δ’ ἐλθόντεσ πρὸσ τὸν Σαμουῆλον καὶ καταλαβόντεσ προφητῶν ἐκκλησίαν τοῦ θείου μεταλαμβάνουσι πνεύματοσ καὶ προφητεύειν ἤρξαντο·

Σαοῦλοσ δ’ ἀκούσασ ἄλλουσ ἔπεμψεν ἐπὶ τὸν Δαυίδην· κἀκείνων ταὐτὸ τοῖσ πρώτοισ παθόντων πάλιν ἀπέστειλεν ἑτέρουσ· προφητευόντων δὲ καὶ τῶν τρίτων τελευταῖον ὀργισθεὶσ αὐτὸσ ἐξώρμησεν. ἐπεὶ δ’ ἐγγὺσ ἦν ἤδη, Σαμουῆλοσ πρὶν ἰδεῖν αὐτὸν προφητεύειν ἐποίησεν.

ἐλθὼν δὲ πρὸσ αὐτὸν Σαοῦλοσ ὑπὸ τοῦ πολλοῦ πνεύματοσ ἐλαυνόμενοσ ἔκφρων γίνεται καὶ τὴν ἐσθῆτα περιδύσασ ἑαυτὸν καταπεσὼν ἔκειτο δι’ ὅλησ ἡμέρασ τε καὶ νυκτὸσ Σαμουήλου τε καὶ Δαυίδου βλεπόντων. Ιὠνάθησ δὲ ὁ Σαούλου παῖσ ἀφικομένου πρὸσ αὐτὸν ἐκεῖθεν Δαυίδου καὶ περὶ τῆσ τοῦ πατρὸσ ἀποδυρομένου ἐπιβουλῆσ καὶ λέγοντοσ, ὡσ οὐδὲν ἀδικήσασ οὔτ’ ἐξαμαρτὼν σπουδάζοιτο ὑπὸ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ φονευθῆναι, μήθ’ ἑαυτῷ τοῦθ’ ὑπονοοῦντι πιστεύειν παρεκάλει μήτε τοῖσ διαβάλλουσιν, εἴ τινεσ ἄρα εἰσὶν οἱ τοῦτο πράττοντεσ, ἀλλ’ αὐτῷ προσέχειν καὶ θαρρεῖν·

μηδὲν γὰρ τοιοῦτον ἐπ’ αὐτῷ φρονεῖν τὸν πατέρα· φράσαι γὰρ ἂν αὐτῷ περὶ τούτου καὶ σύμβουλον παραλαβεῖν τῇ κοινῇ γνώμῃ καὶ τἆλλα πράττοντα. ὁ δὲ Δαυίδησ ὤμνυεν ἦ μὴν οὕτωσ ἔχειν, καὶ πιστεύοντ’ ἠξίου προνοεῖν αὐτοῦ μᾶλλον ἢ καταφρονοῦντ’ ἐπ’ ἀληθέσι τοῖσ λόγοισ τότε ἀληθὲσ ὑπολαβεῖν, ὅταν ἢ θεάσηται [πεφονευμένον αὐτὸν] ἢ πύθηται·

μηδὲν λέγειν δ’ αὐτῷ τὸν πατέρα περὶ τούτων ἔφασκεν εἰδότα τὴν πρὸσ αὐτὸν φιλίαν καὶ διάθεσιν. Λυπηθεὶσ δ’ ἐφ’ ὅτῳ πιστωσάμενοσ τὴν τοῦ Σαούλου προαίρεσιν Ιὠνάθησ οὐκ ἔπεισεν ἐπηρώτα, τίνοσ ἐξ αὐτοῦ βούλεται τυχεῖν.

ὁ δέ "οἶδα γάρ, ἔφη, πάντα σε χαρίζεσθαί μοι καὶ παρέχειν ἐθέλοντα· νουμηνία μὲν εἰσ τὴν ἐπιοῦσάν ἐστιν, ἔθοσ δ’ ἔχω δειπνεῖν σὺν τῷ βασιλεῖ καθήμενοσ· εἰ δή σοι δοκεῖ πορευθεὶσ ἔξω τῆσ πόλεωσ ἐν τῷ πεδίῳ λανθάνων διαμενῶ, σὺ δ’ ἐπιζητήσαντοσ αὐτοῦ λέγε πορευθῆναί με εἰσ τὴν πατρίδα Βηθλέεμ’ ἑορτήν μου τῆσ φυλῆσ ἀγούσησ προστιθεὶσ ὅτι σύ μοι συγκεχώρηκασ.

κἂν μὲν οἱο͂ν εἰκὸσ καὶ σύνηθέσ ἐστι λέγειν ἐπὶ φίλοισ ἀποδημοῦσιν "ἐπ’ ἀγαθῷ βεβάδικεν" εἴπῃ, ἴσθι μηδὲν ὕπουλον παρ’ αὐτοῦ εἶναι μηδ’ ἐχθρόν· ἂν δ’ ὡσ ἄλλωσ ἀποκρίνηται τοῦτ’ ἔσται τεκμήριον τῶν κατ’ ἐμοῦ βεβουλευμένων. μηνύσεισ δέ μοι τὴν διάνοιαν τὴν τοῦ πατρὸσ οἴκτῳ τε νέμων τοῦτο καὶ φιλίᾳ, δι’ ἣν πίστεισ τε παρ’ ἐμοῦ λαβεῖν ἠξίωκασ αὐτόσ τε ἐμοὶ δοῦναι δεσπότησ ὤν.

εἰ δ’ εὑρίσκεισ τι ἐν ἐμοὶ πονηρόν, αὐτὸσ ἄνελε καὶ φθάσον τὸν πατέρα. Πρὸσ δὲ τὸ τελευταῖον δυσχεράνασ τῶν λόγων Ιὠνάθησ ποιήσειν ταῦτ’ ἐπηγγείλατο κἄν τι σκυθρωπὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπέχθειαν ἐμφανίζον ἀποκρίνηται μηνύσειν.

ἵνα δ’ αὐτῷ θαρρῇ μᾶλλον, ἐξαγαγὼν αὐτὸν εἰσ ὕπαιθρον καὶ καθαρὸν ἀέρα οὐδὲν παρήσειν ὑπὲρ τῆσ Δαυίδου σωτηρίασ ὤμνυε· "τὸν γὰρ θεόν, εἶπε, τοῦτον ὃν πολὺν ὁρᾷσ καὶ πανταχοῦ κεχυμένον, καὶ πρὶν ἑρμηνεῦσαί με τοῖσ λόγοισ τὴν διάνοιαν ἤδη μου ταύτην εἰδότα, μάρτυρα ποιοῦμαι τῶν πρὸσ σὲ συνθηκῶν, ὡσ οὐκ ἀνήσω τὸν πατέρα πολλάκισ αὐτοῦ τῆσ προαιρέσεωσ διάπειραν λαμβάνων, πρὶν ἢ καταμαθεῖν ἥτισ ἐστὶ καὶ παρὰ τοῖσ ἀπορρήτοισ αὐτοῦ τῆσ ψυχῆσ γενέσθαι.

καταμαθὼν δ’ οὐκ ἀποκρύψομαι, καταμηνύσω δὲ πρὸσ σὲ καὶ πρᾷον ὄντα καὶ δυσμενῶσ διακείμενον.

οἶδε δὲ οὗτοσ ὁ θεόσ, πῶσ αὐτὸν εἶναι μετὰ σοῦ διὰ παντὸσ εὔχομαι· ἔστι μὲν γὰρ νῦν καὶ οὐκ ἀπολείψει σε, ποιήσει δέ σε τῶν ἐχθρῶν ἄντε ὁ πατὴρ ὁ ἐμὸσ ᾖ ἄντ’ ἐγὼ κρείττονα. σὺ μόνον μνημόνευε τούτων, κἂν ἀποθανεῖν μοι γένηται τὰ τέκνα μου σῶζε, καὶ τὴν ὑπὲρ τῶν παρόντων μοι ἀμοιβὴν εἰσ ἐκεῖνα κατάθου.

" ταῦτ’ ἐπομόσασ ἀπολύει τὸν Δαυίδην εἴσ τινα τόπον ἀπελθεῖν τοῦ πεδίου φράσασ, ἐν ᾧ γυμναζόμενοσ διατελεῖ· γνοὺσ γὰρ τὰ παρὰ τοῦ πατρὸσ ἥξειν πρὸσ αὐτὸν ἔφησεν ἐκεῖ μόνον ἐπαγόμενοσ παῖδα. καὶ τρία ἀκόντια δὲ βαλὼν ἐπὶ τὸν σκοπὸν κομίσαι τῷ παιδὶ προστάσσω τὰ ἀκόντια·

κεῖσθαι γὰρ ἔμπροσθεν αὐτοῦ. "καὶ ἂν ταῦτα, φησίν, ἀκούσῃσ γίνωσκε μηδὲν εἶναι φαῦλον παρὰ τοῦ πατρόσ· ἂν δὲ τὰ ἐναντία τούτων ἀκούσῃσ μου λέγοντοσ, καὶ τὰ ἐναντία παρὰ τοῦ βασιλέωσ προσδόκα. τῆσ μέντοι γε ἀσφαλείασ τεύξῃ παρ’ ἐμοῦ καὶ οὐδὲν μὴ πάθῃσ ἄτοπον·

ὅπωσ δὲ μνησθῇσ τούτων παρὰ τὸν τῆσ εὐπραγίασ καιρὸν σκόπει καὶ τοῖσ υἱοῖσ μου γενοῦ χρήσιμοσ. " Δαυίδησ μὲν οὖν ταύτασ λαβὼν παρὰ Ιὠνάθου τὰσ πίστεισ εἰσ τὸ συγκείμενον ἀπηλλάγη χωρίον. Τῇ δ’ ἐχομένῃ, νεομηνία δ’ ἦν, ἁγνεύσασ ὡσ ἔθοσ εἶχεν ὁ βασιλεὺσ ἧκεν ἐπὶ τὸ δεῖπνον, καὶ παρακαθεσθέντων αὐτῷ τοῦ μὲν παιδὸσ Ιὠνάθου ἐκ δεξιῶν Ἀβενήρου δὲ τοῦ ἀρχιστρατήγου ἐκ τῶν ἑτέρων, ἰδὼν τὴν τοῦ Δαβίδου καθέδραν κενὴν ἡσύχασεν ὑπονοήσασ οὐ καθαρεύσαντα αὐτὸν ἀπὸ συνουσίασ ὑστερεῖν.

ὡσ δὲ καὶ τῇ δευτέρᾳ τῆσ νουμηνίασ οὐ παρῆν ἐπυνθάνετο παρὰ τοῦ παιδὸσ Ιὠνάθου, ὅτι καὶ τῇ παρελθούσῃ καὶ ταύτῃ τοῦ δείπνου καὶ τῆσ ἑστιάσεωσ ὁ τοῦ Ιἐσσαίου παῖσ ἀπολέλειπται.

ὁ δὲ πεπορεῦσθαι κατὰ τὰσ συνθήκασ ἔφησεν αὐτὸν εἰσ τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα τῆσ φυλῆσ ἑορτὴν ἀγούσησ ἐπιτρέψαντοσ αὐτοῦ· παρακαλέσαι μέντοι καὶ αὐτὸν ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν θυσίαν καὶ εἰ συγχωρηθείη φησὶν ἀπέρχεσθαι· τὴν γὰρ εὔνοιάν μου τὴν πρὸσ αὐτὸν ἐπίστασαι.

" τότε τὴν πρὸσ Δαυίδην τοῦ πατρὸσ Ιὠνάθησ ἐπέγνω δυσμένειαν καὶ τρανῶσ τὴν ὅλην αὐτοῦ βούλησιν εἶδεν· οὐ γὰρ κατέσχε Σαοῦλοσ τῆσ ὀργῆσ, ἀλλὰ βλασφημῶν ἐξ αὐτομόλων γεγενημένον καὶ πολέμιον ἀπεκάλει καὶ κοινωνὸν τοῦ Δαυίδου καὶ συνεργὸν ἔλεγεν καὶ μήτ’ αὐτὸν αἰδεῖσθαι μήτε τὴν μητέρα αὐτοῦ ταῦτα φρονοῦντα καὶ μηδὲ βουλόμενον πεισθῆναι τοῦθ’, ὅτι μέχρισ οὗ περίεστι Δαυίδησ ἐπισφαλῶσ αὐτοῖσ τὰ τῆσ βασιλείασ ἔχει. "μετάπεμψαι τοιγαροῦν αὐτόν, ἔφησεν, ἵνα δῷ δίκην. " ὑποτυχόντοσ δ’ Ιὠνάθου, "τί δ’ ἀδικοῦντα κολάσαι θέλεισ;

οὐκέτ’ εἰσ λόγουσ καὶ βλασφημίασ τὴν ὀργὴν ὁ Σαοῦλοσ ἐξήνεγκεν, ἀλλὰ ἁρπάσασ τὸ δόρυ ἀνεπήδησεν ἐπ’ αὐτὸν ἀποκτεῖναι θέλων. καὶ τὸ μὲν ἔργον οὐκ ἔδρασε διακωλυθεὶσ ὑπὸ τῶν φίλων, φανερὸσ δ’ ἐγένετο τῷ παιδὶ μισῶν τὸν Δαυίδην καὶ διαχρήσασθαι ποθῶν, ὡσ παρὰ μικρὸν δι’ ἐκεῖνον αὐτόχειρ καὶ τοῦ παιδὸσ γεγονέναι. Καὶ τότε μὲν ὁ τοῦ βασιλέωσ παῖσ ἐκπηδήσασ [ἀπὸ] τοῦ δείπνου καὶ μηδὲν ὑπὸ λύπησ προσενέγκασθαι δυνηθείσ, κλαίων αὑτὸν μὲν τοῦ παρὰ μικρὸν ἀπολέσθαι τοῦ κατακεκρίσθαι δ’ ἀποθανεῖν Δαυίδην διενυκτέρευσεν.

ἅμα δὲ ἡμέρᾳ πρὸ τῆσ πόλεωσ εἰσ τὸ πεδίον ὡσ γυμνασόμενοσ μὲν δηλώσων δὲ τῷ φίλῳ τὴν τοῦ πατρὸσ διάθεσιν, ὡσ συνέθετο, πρόεισι. ποιήσασ δὲ ὁ Ιὠνάθησ τὰ συγκείμενα τὸν μὲν ἑπόμενον ἀπολύει εἰσ τὴν πόλιν παῖδα, ἦν δ’ ἠρεμία τῷ Δαυίδῃ παρελθεῖν εἰσ ὄψιν αὐτῷ καὶ λόγουσ.

ἀναφανεὶσ δ’ οὗτοσ πίπτει πρὸ τῶν Ιὠνάθου ποδῶν καὶ προσκυνῶν σωτῆρα αὐτοῦ τῆσ ψυχῆσ ἀπεκάλει. ἀνίστησι δ’ ἀπὸ τῆσ γῆσ αὐτόν, καὶ περιπλακέντεσ ἀλλήλουσ μακρά τε ἠσπάζοντο καὶ δεδακρυμένα τήν τε ἡλικίαν ἀποθρηνοῦντεσ αὑτῶν καὶ τὴν ἐφθονημένην ἑταιρίαν καὶ τὸν μέλλοντα διαχωρισμόν, ὃσ οὐδὲν αὐτοῖσ ἐδόκει θανάτου διαφέρειν.

μόλισ δ’ ἐκ τῶν θρήνων ἀνανήψαντεσ καὶ μεμνῆσθαι τῶν ὁρ́κων ἀλλήλοισ παρακελευσάμενοι διελύθησαν. Δαυίδησ δὲ φεύγων τὸν βασιλέα καὶ τὸν ἐξ αὐτοῦ θάνατον εἰσ Ναβὰν παραγίνεται πόλιν πρὸσ Ἀβιμέλεχον τὸν ἀρχιερέα, ὃσ ἐπὶ τῷ μόνον ἥκοντα ἰδεῖν καὶ μήτε φίλον σὺν αὐτῷ μήτ’ οἰκέτην παρόντα ἐθαύμασε καὶ τὴν αἰτίαν τοῦ μηδένα εἶναι σὺν αὐτῷ μαθεῖν ἤθελεν.

ὁ δὲ πρᾶξιν ἀπόρρητον ἐπιταγῆναι παρὰ τοῦ βασιλέωσ ἔφησεν, εἰσ ἣν συνοδίασ αὐτῷ βουλομένῳ λαθεῖν οὐκ ἔδει·

τοὺσ μέντοι θεράποντασ εἰσ τόνδε μοι τὸν τόπον ἀπαντᾶν προσέταξα. " ἠξίου δὲ λαβεῖν ἐφόδια· φίλου γὰρ αὐτὸν ποιήσειν ἔργον παρασχόντα καὶ πρὸσ τὸ προκείμενον συλλαμβανομένου. τυχὼν δὲ τούτων ᾔτει καὶ ὅπλον τι μετὰ χεῖρασ ῥομφαίαν ἢ δοράτιον·

παρῆν δὲ καὶ Σαούλου δοῦλοσ γένει μὲν Σύροσ Δώηγοσ δὲ ὄνομα τὰσ τοῦ βασιλέωσ ἡμιόνουσ νέμων· ὁ δ’ ἀρχιερεὺσ ἔχειν μὲν αὐτὸσ οὐδέν τι εἶπε τοιοῦτον, εἶναι δὲ τὴν Γολιάθου ῥομφαίαν, ἣν ἀποκτείνασ τὸν Παλαιστῖνον αὐτὸσ ἀναθείη τῷ θεῷ. λαβὼν δὲ ταύτην ὁ Δαβίδησ ἔξω τῆσ τῶν Ἑβραίων χώρασ εἰσ Γίτταν διέφυγε τὴν Παλαιστίνων, ἧσ Ἄγχουσ ἐβασίλευεν.

ἐπιγνωσθεὶσ δὲ ὑπὸ τῶν τοῦ βασιλέωσ οἰκετῶν καὶ φανερὸσ αὐτῷ γενόμενοσ μηνυόντων ἐκείνων, ὅτι Δαυίδησ ὁ πολλὰσ ἀποκτείνασ Παλαιστίνων μυριάδασ εἰή, δείσασ μὴ πρὸσ αὐτοῦ θάνῃ καὶ τὸν κίνδυνον ὃν ἐξέφυγε παρὰ Σαούλου παρ’ ἐκείνου πειράσῃ προσποιεῖται μανίαν καὶ λύσσαν, ὡσ ἀφρὸν κατὰ τοῦ στόματοσ αὐτοῦ φερόμενον καὶ τὰ ἄλλα ὅσα συνίστησι μανίαν πίστιν παρὰ τῷ Γίττησ βασιλεῖ γενέσθαι τῆσ νόσου. καὶ τοῖσ οἰκέταισ ὁ βασιλεὺσ προσδυσχεράνασ ὡσ ἔκφρονα πρὸσ αὐτὸν ἀγάγοιεν ἄνθρωπον ἐκέλευσε τὸν Δαυίδην ὡσ τάχοσ ἐκβάλλειν.

Διασωθεὶσ δὲ οὗτοσ ἐκ τῆσ Γίττησ εἰσ τὴν Ιοὔδα παραγίνεται φυλὴν καὶ ἐν τῷ πρὸσ Ἀδολλάμῃ πόλει σπηλαίῳ διατρίβων πέμπει πρὸσ τοὺσ ἀδελφοὺσ δηλῶν αὐτοῖσ ἔνθα εἰή.

οἱ δὲ μετὰ πάσησ συγγενείασ ἧκον πρὸσ αὐτόν· καὶ τῶν ἄλλων δὲ ὅσοισ ἢ χρεία ἦν ἢ φόβοσ ἐκ Σαούλου τοῦ βασιλέωσ συνερρύησαν πρὸσ αὐτὸν καὶ ποιεῖν τὰ ἐκείνῳ δοκοῦντα ἑτοίμωσ ἔχειν ἔλεγον. ἐγένοντο δὲ οἱ πάντεσ ὡσεὶ τετρακόσιοι. θαρρήσασ δὲ ὡσ καὶ χειρὸσ αὐτῷ καὶ συνεργίασ ἤδη γεγενημένησ ἀπάρασ ἐκεῖθεν ἀφικνεῖται πρὸσ τὸν τῶν Μωαβιτῶν βασιλέα, καὶ τοὺσ γονεῖσ αὐτοῦ εἰσ τὴν ἑαυτοῦ χώραν προσδεξάμενον ἑώσ οὗ ἐπὶ τὸ καθ’ αὑτὸν τέλοσ ἔχειν παρεκάλει·

σαντοσ αὐτὸσ τοῦ προφήτου κελεύσαντοσ αὐτὸν τὴν μὲν ἐρημίαν ἐκλιπεῖν, πορευθέντα δ’ εἰσ τὴν κληρουχίαν τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ ἐν αὐτῇ διάγειν πείθεται καὶ παραγενόμενοσ εἰσ Σάριν πόλιν ἐν αὐτῇ κατέμενε.

Σαοῦλοσ δ’ ἀκούσασ ὅτι μετὰ πλήθουσ ὀφθείη ὁ Δαυίδησ οὐκ εἰσ τυχόντα θόρυβον καὶ ταραχὴν ἐνέπεσεν, ἀλλ’ εἰδὼσ τὸ φρόνημα τοῦ ἀνδρὸσ καὶ τὴν εὐτολμίαν οὐδὲν ἐξ αὐτοῦ μικρὸν ἀνακύψειν ἔργον ἐφ’ οὗ κλαύσεσθαι πάντωσ καὶ πονήσειν ὑπενόησε.

καὶ συγκαλέσασ τοὺσ φίλουσ καὶ τοὺσ ἡγεμόνασ καὶ τὴν φυλὴν ἐξ ἧσ αὐτὸσ ἦν πρὸσ αὑτὸν ἐπὶ τὸν βουνὸν οὗ τὸ βασίλειον εἶχε, καὶ καθίσασ ἐπ’ Ἀρούρησ, τόποσ ἦν τισ τιμῆσ, πολιτικῆσ περὶ αὐτὸν οὔσησ τάξεωσ σωματοφυλάκων λέγει πρὸσ αὐτούσ·

"ἄνδρεσ ὁμόφυλοι, μέμνησθε μὲν οἶδ’ ὅτι τῶν ἐμῶν εὐεργεσιῶν, ὅτι καὶ ἀγρῶν τινασ ἐποίησα δεσπότασ καὶ τιμῶν τῶν ἐν τῷ πλήθει καὶ τάξεων ἠξίωσα. πυνθάνομαι τοιγαροῦν, εἰ μείζονασ τούτων δωρεὰσ καὶ πλείονασ παρὰ τοῦ Ιἐσσαίου παιδὸσ προσδοκᾶτε·

οἶδα γὰρ ὅτι πάντεσ ἐκείνῳ προστέθεισθε τοὐμοῦ παιδὸσ Ιὠνάθου αὐτοῦ τε οὕτωσ φρονήσαντοσ καὶ ὑμᾶσ ταῦτα πείσαντοσ· οὐ γὰρ ἀγνοῶ τοὺσ ὁρ́κουσ καὶ τὰσ συνθήκασ τὰσ πρὸσ Δαυίδην αὐτῷ γεγενημένασ, οὐδ’ ὅτι σύμβουλοσ μὲν καὶ συνεργὸσ Ιὠνάθησ ἐστὶ τῶν κατ’ ἐμοῦ συντεταγμένων, μέλει δὲ ὑμῶν οὐδενὶ περὶ τούτων, ἀλλὰ τὸ ἀποβη σόμενον ἡσυχάζοντεσ σκοπεῖτε.

" σιωπήσαντοσ δὲ τοῦ βασιλέωσ ἄλλοσ μὲν οὐδεὶσ ἀπεκρίνατο τῶν παρόντων, Δώηγοσ δ’ ὁ Σύροσ ὁ τὰσ ἡμιόνουσ αὐτοῦ βόσκων εἶπεν, ὡσ ἴδοι τὸν Δαυίδην εἰσ Ναβὰν πόλιν πρὸσ Ἀβιμέλεχον ἐλθόντα τὸν ἀρχιερέα τά τε μέλλοντα παρ’ αὐτοῦ προφητεύσαντοσ μαθεῖν καὶ λαβόντα ἐφόδια καὶ τὴν ῥομφαίαν τοῦ Γολιάθου πρὸσ οὓσ ἐβούλετο μετὰ ἀσφαλείασ προπεμφθῆναι.

Μεταπεμψάμενοσ οὖν τὸν ἀρχιερέα καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τὴν γενεὰν Σαοῦλοσ "τί παθὼν ἐξ ἐμοῦ, εἶπε, δεινὸν καὶ ἄχαρι τὸν Ιἐσσαίου παῖδα προσεδέξω καὶ σιτίων μὲν αὐτῷ μετέδωκασ καὶ ὅπλων ὄντι τῆσ ἐμῆσ βασιλείασ ἐπιβούλῳ, τί δὲ δὴ περὶ τῶν μελλόντων ἐχρημάτιζεσ;

οὐ γὰρ δή σε φεύγων ἐμὲ καὶ μισῶν τὸν ἐμὸν οἶκον ἐλάνθανεν. " ὁ δ’ ἀρχιερεὺσ οὐκ ἐπ’ ἄρνησιν ἐτράπη τῶν γεγονότων, ἀλλὰ μετὰ παρρησίασ ταῦτα παρασχεῖν ὡμολόγει οὐχὶ Δαυίδῃ χαριζόμενοσ, ἀλλ’ αὐτῷ·

"πολέμιον γὰρ σὸν οὐκ εἰδέναι ἔφασκε, πιστὸν δὲ ἐν τοῖσ μάλιστα δοῦλον καὶ χιλίαρχον καὶ τὸ τούτων μεῖζον γαμβρόν τε ἤδη καὶ συγγενῆ. ταῦτα δ’ οὐκ ἐχθροῖσ παρέχειν τοὺσ ἀνθρώπουσ, ἀλλὰ τοῖσ εὐνοίᾳ καὶ τιμῇ τῇ πρὸσ αὐτοὺσ ἀρίστοισ.

προφητεῦσαι δὲ οὐ νῦν πρῶτον αὐτῷ, πολλάκισ δὲ καὶ ἄλλοτε τοῦτο πεποιηκέναι· φήσαντι δὲ ὑπὸ σοῦ πεμφθῆναι κατὰ πολλὴν σπουδὴν ἐπὶ πρᾶξιν τῷ μηδὲν παρασχεῖν ὧν ἐπεζήτει σοὶ μᾶλλον ἀντιλέγειν ἢ ἐκείνῳ περὶ αὐτῶν ἐλογιζόμην. διὸ μηδὲν πονηρὸν κατ’ ἐμοῦ φρονήσῃσ μηδὲ πρὸσ ἃ νῦν ἀκούεισ Δαυίδην ἐγχειρεῖν πρὸσ ταῦτα τὴν τότε μου δοκοῦσαν φιλανθρωπίαν ὑποπτεύσῃσ·

φίλῳ γὰρ καὶ γαμβρῷ σῷ καὶ χιλιάρχῳ παρέσχον, οὐ πολεμίῳ. Ταῦτα λέγων ὁ ἀρχιερεὺσ οὐκ ἔπεισε τὸν Σαοῦλον·

δεινὸσ γὰρ ὁ φόβοσ μηδ’ ἀληθεῖ πιστεύειν ἀπολογίᾳ· κελεύει δὲ τοῖσ ὁπλίταισ περιστᾶσιν αὐτὸν ἀποκτεῖναι. μὴ θαρρούντων δ’ ἐκείνων ἅψασθαι τοῦ ἀρχιερέωσ, ἀλλὰ τὸ θεῖον εὐλαβουμένων μᾶλλον ἢ τὸ παρακοῦσαι τοῦ βασιλέωσ, τῷ Σύρῳ Δωήγῳ προστάσσει τὸν φόνον. καὶ παραλαβὼν ὁμοίουσ αὑτῷ πονηροὺσ ἐκεῖνοσ ἀποκτείνει τὸν Ἀβιμέλεχον καὶ τὴν γενεὰν αὐτοῦ·

ἦσαν δὲ πάντεσ ὡσεὶ πέντε καὶ τριακόσιοι. πέμψασ δὲ Σαοῦλοσ καὶ εἰσ τὴν πόλιν τῶν ἱερέων Ναβὰν πάντασ τε αὐτοὺσ ἀπέκτεινεν οὐ γυναικῶν οὐ νηπίων οὐδ’ ἄλλησ ἡλικίασ φεισάμενοσ, αὐτὴν δὲ ἐνέπρησε. διασώζεται δὲ παῖσ [εἷσ] Ἀβιμελέχου Ἀβιάθαροσ ὄνομα.

ταῦτα μέντοι συνέβη, καθὼσ προεφήτευσεν ὁ θεὸσ τῷ ἀρχιερεῖ Ἠλὶ διὰ τὰσ τῶν υἱῶν αὐτοῦ δύο παρανομίασ εἰπὼν διαφθαρήσεσθαι τοὺσ ἐγγόνουσ. ὅτι μέχρισ οὗ μέν εἰσιν ἰδιῶταί τινεσ καὶ ταπεινοὶ τῷ μὴ δύνασθαι χρῆσθαι τῇ φύσει μηδὲ τολμᾶν ὅσα θέλουσιν ἐπιεικεῖσ εἰσι καὶ μέτριοι καὶ μόνον διώκουσι τὸ δίκαιον, καὶ πρὸσ αὐτῷ τὴν πᾶσαν εὔνοιάν [τε] καὶ σπουδὴν ἔχουσι τότε, καὶ περὶ τοῦ θείου πεπιστεύκασιν, ὅτι πᾶσι τοῖσ γινομένοισ ἐν τῷ βίῳ πάρεστι καὶ οὐ τὰ ἔργα μόνον ὁρᾷ τὰ πραττόμενα, ἀλλὰ καὶ τὰσ διανοίασ ἤδη σαφῶσ οἶδεν, ἀφ’ ὧν μέλλει ταῦτα ἔσεσθαι·

καὶ ὅτε μάλιστα δεῖ τῆσ εὐσεβείασ αὐτοῖσ καὶ τῆσ δικαιοσύνησ ἔγγιστα τοῦ φθονεῖσθαι γεγενημένοισ καὶ πᾶσι φανεροῖσ ἐφ’ οἷσ ἂν νοήσωσιν ἢ πράξωσι καθεστῶσι, τόθ’ ὡσ οὐκέτι βλέποντοσ αὐτοὺσ τοῦ θεοῦ ἢ διὰ τὴν ἐξουσίαν δεδιότοσ οὕτωσ ἐμπαροινοῦσι τοῖσ πράγμασιν.

ἃ δ’ ἂν ἢ φοβηθῶσιν ἀκούσαντεσ ἢ μισῶσι θελήσαντεσ ἢ στέρξωσιν ἀλόγωσ, ταῦτα κύρια καὶ βέβαια καὶ ἀληθῆ καὶ ἀνθρώποισ ἀρεστὰ καὶ τῷ θεῷ δοκοῦσι, τῶν δὲ μελλόντων λόγοσ αὐτοῖσ οὐδὲ εἷσ·

ἀλλὰ τιμῶσι μὲν [τοὺσ] πολλὰ ταλαιπωρήσαντασ, τιμήσαντεσ δὲ φθονοῦσι, καὶ παραγαγόντεσ εἰσ ἐπιφάνειαν οὐ ταύτησ ἀφαιροῦνται μόνον τοὺσ τετυχηκότασ, ἀλλὰ διὰ ταύτην καὶ τοῦ ζῆν ἐπὶ πονηραῖσ αἰτίαισ καὶ δι’ ὑπερβολὴν αὐτῶν ἀπιθάνοισ·

κολάζουσι δ’ οὐκ ἐπ’ ἔργοισ δίκησ ἀξίοισ, ἀλλ’ ἐπὶ διαβολαῖσ καὶ κατηγορίαισ ἀβασανίστοισ, οὐδ’ ὅσουσ ἔδει τοῦτο παθεῖν, ἀλλ’ ὅσουσ ἀποκτεῖναι δύνανται. τοῦτο Σαοῦλοσ ἡμῖν ὁ Κείσου παῖσ, ὁ πρῶτοσ μετὰ τὴν ἀριστοκρατίαν [καὶ] τὴν ἐπὶ τοῖσ κριταῖσ πολιτείαν Ἑβραίων βασιλεύσασ, φανερὸν πεποίηκε τριακοσίουσ ἀποκτείνασ ἱερέασ καὶ προφήτασ ἐκ τῆσ πρὸσ Ἀβιμέλεχον ὑποψίασ, ἐπικαταβαλὼν δὲ αὐτοῖσ καὶ τὴν πόλιν καὶ τὸν ἐν τρόπῳ τινὶ ναὸν σπουδάσασ ἱερέων καὶ προφητῶν ἔρημον καταστῆσαι τοσούτουσ μὲν ἀνελών, μεῖναι δ’ ἐάσασ οὐδὲ τὴν πατρίδα αὐτῶν πρὸσ τὸ καὶ μετ’ ἐκείνουσ ἄλλουσ γενέσθαι.

Ὁ δ’ Ἀβιάθαροσ ὁ τοῦ Ἀβιμελέχου παῖσ ὁ μόνοσ δυνηθεὶσ ἐκ τοῦ γένουσ τῶν ὑπὸ τοῦ Σαούλου φονευθέντων ἱερέων φυγὼν πρὸσ Δαυίδην τὴν τῶν οἰκείων αὐτοῦ συμφορὰν ἐδήλωσε καὶ τὴν τοῦ πατρὸσ ἀναίρεσιν.

ὁ δ’ οὐκ ἀγνοεῖν ἔφη ταῦτα περὶ αὐτοὺσ ἐσόμενα ἰδὼν τὸν Δώηγον·

ὑπονοῆσαι γὰρ διαβληθήσεσθαι πρὸσ αὐτοῦ τὸν ἀρχιερέα τῷ βασιλεῖ, καὶ τῆσ ἀτυχίασ ταύτησ αὐτοῖσ αὑτὸν ᾐτιᾶτο. μένειν δ’ αὐτόθι καὶ σὺν αὐτῷ διατρίβειν ὡσ οὐκ ἐν ἄλλῳ τόπῳ λησόμενον οὕτωσ ἠξίου. Κατὰ δὲ τοῦτον τὸν καιρὸν ἀκούσασ ὁ Δαυίδησ τοὺσ Παλαιστίνουσ ἐμβεβληκότασ εἰσ τὴν Κιλλανῶν χώραν καὶ ταύτην διαρπάζοντασ δίδωσιν ἑαυτὸν στρατεύειν ἐπ’ αὐτοὺσ τοῦ θεοῦ διὰ τοῦ προφήτου πυθόμενοσ εἰ ἐπιτρέπει νίκην.

τοῦ δὲ σημαίνειν φήσαντοσ ἐξώρμησεν ἐπὶ τοὺσ Παλαιστίνουσ μετὰ τῶν ἑταίρων καὶ φόνον τε αὐτῶν πολὺν ἐξέχεε καὶ λείαν ἤλασεν. καὶ παραμείνασ τοῖσ Κιλλανοῖσ ἑώσ οὗ τὰσ ἅλωσ καὶ τὸν καρπὸν συνεῖλον ἀδεῶσ Σαούλῳ τῷ βασιλεῖ μηνύεται παρ’ αὐτοῖσ ὤν·

τὸ γὰρ ἔργον καὶ τὸ κατόρθωμα οὐκ ἔμεινε παρ’ οἷσ ἐγένετο, φήμῃ δ’ ἐπίπαν εἴσ τε τὰσ τῶν ἄλλων ἀκοὰσ καὶ πρὸσ τὰσ τοῦ βασιλέωσ διεκομίσθη αὑτό τε συνιστάνον καὶ τὸν πεποιηκότα. χαίρει δὲ Σαοῦλοσ ἀκούσασ ἐν Κίλλα τὸν Δαυίδην, καί "θεὸσ ἤδη χερσὶ ταῖσ ἐμαῖσ ὑπέθετο αὐτόν, εἰπών, ἐπεὶ καὶ συνηνάγκασεν ἐλθεῖν εἰσ πόλιν τείχη καὶ πύλασ καὶ μοχλοὺσ ἔχουσαν" , τῷ λαῷ παντὶ προσέταξεν ἐπὶ τὴν Κίλλαν ἐξορμῆσαι καὶ πολιορκήσαντι καὶ ἑλόντι τὸν Δαυίδην ἀποκτεῖναι.

ταῦτα δὲ αἰσθόμενοσ ὁ Δαυίδησ καὶ μαθὼν παρὰ τοῦ θεοῦ, ὅτι μείναντα παρ’ αὐτοῖσ οἱ Κιλλῖται ἐκδώσουσι τῷ Σαούλῳ, παραλαβὼν τοὺσ τετρακοσίουσ ἀπῆρεν ἀπὸ τῆσ πόλεωσ εἰσ τὴν ἔρημον ἐπάνω τῆσ Ἐνγεδὼν λεγομένησ.

καὶ ὁ μὲν βασιλεὺσ ἀκούσασ αὐτὸν πεφευγότα παρὰ τῶν Κιλλιτῶν ἐπαύσατο τῆσ ἐπ’ αὐτὸν στρατείασ. Δαυίδησ δὲ ἐκεῖθεν ἄρασ εἴσ τινα τόπον Καινὴν καλουμένην τῆσ Ζιφήνησ παραγίνεται, εἰσ ὃν Ιὠνάθησ ὁ τοῦ Σαούλου παῖσ συμβαλὼν αὐτῷ καὶ κατασπασάμενοσ θαρρεῖν τε καὶ χρηστὰσ περὶ τῶν μελλόντων ἔχειν ἐλπίδασ παρεκάλει καὶ μὴ κάμνειν τοῖσ παροῦσι·

βασιλεύσειν γὰρ αὐτὸν καὶ πᾶσαν τὴν Ἑβραίων δύναμιν ἕξειν ὑφ’ ἑαυτῷ, φιλεῖν δὲ τὰ τοιαῦτα σὺν μεγάλοισ ἀπαντᾶν πόνοισ. πάλιν δ’ ὁρ́κουσ ποιησάμενοσ τῆσ εἰσ ἅπαντα τὸν βίον πρὸσ ἀλλήλουσ εὐνοίασ καὶ πίστεωσ καὶ τὸν θεὸν μάρτυρα καλέσασ, ὧν ἐπηράσατο αὑτῷ παραβάντι τὰ συγκείμενα καὶ μεταβαλλομένῳ πρὸσ τἀναντία, τὸν μὲν αὐτόθι καταλείπει μικρὰ τῶν φροντίδων καὶ τοῦ δέουσ ἐπικουφίσασ, αὐτὸσ δὲ πρὸσ αὑτὸν ἐπανέρχεται.

οἱ δὲ Ζιφηνοὶ χαριζόμενοι τῷ Σαούλῳ μηνύουσιν αὐτῷ παρ’ αὐτοῖσ διατρίβειν τὸν Δαυίδην καὶ παραδώσειν ἔφασαν ἐπ’ αὐτὸν ἐλθόντι·

καταληφθέντων γὰρ τῶν τῆσ Ζιφηνῆσ στενῶν οὐκ εἶναι φυγεῖν αὐτὸν πρὸσ ἄλλουσ. ὁ δὲ βασιλεὺσ ἐπῄνεσεν αὐτοὺσ χάριν ἔχειν ὁμολογήσασ τὸν ἐχθρὸν αὐτῷ μεμηνυκόσι, καὶ οὐκ εἰσ μακρὰν ἀμείψεσθαι τῆσ εὐνοίασ ὑποσχόμενοσ αὐτοὺσ ἔπεμψε τοὺσ ζητήσοντασ τὸν Δαυίδην καὶ τὴν ἐρημίαν ἐξερευνήσοντασ, αὐτὸσ δ’ ἀκολουθήσειν ἀπεκρίνατο.

καὶ οἱ μὲν ἐπὶ τὴν θήραν καὶ τὴν σύλληψιν τοῦ Δαυίδου προῆγον τὸν βασιλέα σπουδάζοντεσ μὴ μόνον αὐτῷ μηνῦσαι τὸν ἐχθρὸν [αὐτῷ τὴν εὔνοιαν], ἀλλὰ καὶ τῷ παρασχεῖν αὐτὸν εἰσ ἐξουσίαν φανερωτέραν καταστῆσαι·

διήμαρτον δὲ τῆσ ἀδίκου καὶ πονηρᾶσ ἐπιθυμίασ, οἳ μηδὲν κινδυνεύειν ἔμελλον ἐκ τοῦ μὴ ταῦτ’ ἐμφανίσαι τῷ Σαούλῳ, διὰ δὲ κολακείαν καὶ κέρδουσ προσδοκίαν παρὰ τοῦ βασιλέωσ ἄνδρα θεοφιλῆ καὶ παρὰ δίκην ζητούμενον ἐπὶ θανάτῳ καὶ λανθάνειν δυνάμενον διέβαλλον καὶ παραδώσειν ὑπέσχοντο· γνοὺσ γὰρ ὁ Δαυίδησ τὴν τῶν Ζιφηνῶν κακοήθειαν καὶ τὴν τοῦ βασιλέωσ ἔφοδον ἐκλείπει μὲν τὰ στενὰ τῆσ ἐκείνων χώρασ, φεύγει δὲ ἐπὶ τὴν μεγάλην πέτραν τὴν οὖσαν ἐν τῇ Σίμωνοσ ἐρήμῳ.

Ὥρμησεν δὲ ἐπ’ ἐκείνην διώκειν Σαοῦλοσ·

κατὰ γὰρ τὴν ὁδὸν ἀναχωρήσαντα ἐκ τῶν στενῶν μαθὼν τὸν Δαυίδην ἐπὶ τὸ ἕτερον μέροσ τῆσ πέτρασ ἀπῆρεν. ἀντιπεριέσπασαν δὲ τὸν Σαοῦλον ἀπὸ τῆσ διώξεωσ τοῦ Δαυίδου μέλλοντοσ ἤδη συλλαμβάνεσθαι Παλαιστῖνοι πάλιν ἐπὶ τὴν Ἑβραίων ἐστρατευκέναι χάραν ἀκουσθέντεσ· ἐπὶ γὰρ τούτουσ ἀνέστρεψε φύσει πολεμίουσ ὄντασ αὐτοὺσ ἀμύνασθαι κρίνασ ἀναγκαιότερον, ἢ τὸν ἴδιον σπουδάζοντα λαβεῖν ἐχθρὸν ὑπεριδεῖν τὴν γῆν κακωθεῖσαν. Καὶ Δαυίδησ μὲν οὕτωσ ἐκ παραλόγου τὸν κίνδυνον διαφυγὼν εἰσ τὰ στενὰ τῆσ Ἐνγεδηνῆσ ἀφικνεῖται·

Σαούλῳ δὲ ἐκβαλόντι τοὺσ Παλαιστίνουσ ἧκον ἀπαγγέλλοντέσ τινεσ τὸν Δαυίδην ἐν τοῖσ Ἐγγεδηνῆσ διατρίβειν ὁρ́οισ. λαβὼν δὲ τρισχιλίουσ ἐπιλέκτουσ ὁπλίτασ ἐπ’ αὐτὸν ἠπείγετο, καὶ γενόμενοσ οὐ πόρρω τῶν τόπων ὁρᾷ παρὰ τὴν ὁδὸν σπήλαιον βαθὺ καὶ κοῖλον εἰσ πολὺ καὶ μῆκοσ ἀνεῳγὸσ καὶ πλάτοσ, ἔνθα συνέβαινε τὸν Δαυίδην μετὰ τῶν τετρακοσίων κεκρύφθαι·

ἐπειγόμενοσ οὖν ὑπὸ τῶν κατὰ φύσιν εἴσεισιν εἰσ αὐτὸ μόνοσ θεαθεὶσ ὑπό τινοσ τῶν μετὰ Δαυίδου· καὶ φράσαντοσ τοῦ θεασαμένου πρὸσ τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ παρὰ τοῦ θεοῦ καιρὸν ἔχειν ἀμύνησ καὶ συμβουλεύοντοσ τοῦ Σαούλου ἀποτεμεῖν τὴν κεφαλὴν καὶ τῆσ πολλῆσ ἄλησ αὑτὸν ἀπαλλάξαι καὶ ταλαιπωρίασ, ἀναστὰσ ἀναίρει μὲν τὴν κροκύδα τοῦ ἱματίου μόνον οὗ Σαοῦλοσ ἀμπείχετο, μετανοήσασ δ’ εὐθύσ "οὐ δίκαιον, εἶπε, φονεύειν τὸν αὑτοῦ δεσπότην, οὐδὲ τὸν ὑπὸ τοῦ θεοῦ βασιλείασ ἀξιωθέντα·

καὶ γὰρ εἰ πονηρὸσ οὗτοσ εἰσ ἡμᾶσ, ἀλλ’ οὐκ ἐμὲ δεῖ τοιοῦτον εἶναι πρὸσ αὐτόν. " τοῦ δὲ Σαούλου τὸ σπήλαιον ἐκλιπόντοσ προελθὼν ὁ Δαυίδησ ἔκραγεν ἀκοῦσαι τὸν Σαοῦλον ἀξιῶν. ἐπιστραφέντοσ δὲ τοῦ βασιλέωσ προσκυνεῖ τε αὐτὸν πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον, ὡσ ἔθοσ, καί φησιν· "οὐ πονηροῖσ, ὦ βασιλεῦ, καὶ ψευδεῖσ πλάττουσι διαβολὰσ παρέχοντα δεῖ τὰσ ἀκοὰσ χαρίζεσθαι μὲν ἐκείνοισ τὸ πιστεύειν αὐτοῖσ, εἰσ δὲ τοὺσ φιλτάτουσ ὑπονοίασ ἔχειν, ἀλλὰ τοῖσ ἔργοισ σκοπεῖν τὴν ἁπάντων διάθεσιν.

διαβολὴ μὲν γὰρ ἀπατᾷ, σαφὴσ δ’ ἀπόδειξισ εὐνοίασ τὰ πραττόμενα·

καὶ λόγοσ μὲν ἐπ’ ἀμφότερα πέφυκεν ἀληθήσ τε καὶ ψευδήσ, τὰ δὲ ἔργα γυμνὴν ὑπ’ ὄψει τὴν διάνοιαν τίθησιν. ἴσθι τοίνυν ἐκ τούτων καλῶσ ἔχειν με πρὸσ σὲ καὶ τὸν σὸν οἶκον ἐμοὶ πιστεῦσαι δεῖ, καὶ μὴ τοῖσ κατηγοροῦσιν ἃ μήτε εἰσ νοῦν ἐβαλόμην μήτε δύναται γενέσθαι προσθέμενον μεταδιώκειν τὴν ἐμὴν ψυχὴν καὶ μηδὲν μήθ’ ἡμέρασ μήτε νυκτὸσ ἔχειν διὰ φροντίδοσ ἢ τὴν ἐμὴν ἀναίρεσιν, ἣν ἀδίκωσ μεταπορεύῃ·

πῶσ γὰρ οὐχὶ ψευδῆ περὶ ἐμοῦ δόξαν εἴληφασ ὡσ ἀποκτεῖναί σε θέλοντοσ;

ἢ πῶσ οὐκ ἀσεβεῖσ εἰσ τὸν θεὸν ἄνθρωπον τήμερον αὑτῷ τιμωρῆσαι δυνάμενον καὶ παρὰ σοῦ λαβεῖν δίκην καὶ μὴ θελήσαντα μηδὲ τῷ καιρῷ χρησάμενον, ὃν εἰ σοὶ κατ’ ἐμοῦ περιέπεσεν οὐκ ἂν αὐτὸσ παρῆκασ, διαχρήσασθαι ποθῶν καὶ νομίζων πολέμιον; ὅτε γάρ σου τὴν πτέρυγα τοῦ ἱματίου ἀπέτεμον, τότε σου καὶ τὴν κεφαλὴν ἠδυνάμην.

" ἐπιδείξασ δὲ τὸ ῥάκοσ ἰδεῖν πιστεύειν παρεῖχεν. "ἀλλ’ ἐγὼ μὲν ἀπεσχόμην δικαίασ ἀμύνησ, φησί, σὺ δὲ μῖσοσ ἄδικον οὐκ αἰδῇ κατ’ ἐμοῦ τρέφων. ὁ θεὸσ ταῦτα δικάσειε καὶ τὸν ἑκατέρου τρόπον ἡμῶν ἐλέγξειε. " Σαοῦλοσ δὲ ἐπὶ τῷ παραδόξῳ τῆσ σωτηρίασ θαυμάσασ καὶ τὴν τοῦ νεανίσκου μετριότητα καὶ φύσιν ἐκπλαγεὶσ ἀνῴμωξε·

τὸ δ’ αὐτὸ κἀκείνου ποιήσαντοσ αὐτὸν εἶναι δίκαιον στένειν ἀπεκρίνατο· "σὺ μὲν γάρ, φησίν, ἀγαθῶν αἴτιοσ ἐμοὶ γέγονασ, ἐγὼ δὲ σοὶ συμφορῶν. ἐπεδείξω δὲ σήμερον τὴν ἀρχαίων ἔχοντα σαυτὸν δικαιοσύνην, οἳ τοὺσ ἐχθροὺσ ἐν ἐρημίᾳ λαβόντεσ σώζειν παρήγγελλον. πέπεισμαι δὴ νῦν, ὅτι σοὶ τὴν βασιλείαν ὁ θεὸσ φυλάττει καὶ περιμένει σε τὸ πάντων τῶν Ἑβραίων κράτοσ.

δὸσ δέ μοι πίστεισ ἐνόρκουσ μή μου τὸ γένοσ ἐξαφανίσαι μηδ’ ἐμοὶ μνησικακοῦντα τοὺσ ἐμοὺσ ἐγγόνουσ ἀπολέσαι, τηρῆσαι δέ μοι καὶ σῶσαι τὸν οἶκον. " ὀμόσασ δὲ καθὼσ ἠξίωκε Δαυίδησ Σαοῦλον μὲν εἰσ τὴν ἰδίαν ἀπέλυσε βασιλείαν, αὐτὸσ δὲ μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ εἰσ τὴν Μασθηρῶν ἀνέβη στενήν. Ἀποθνήσκει δὲ κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν καὶ Σαμουῆλοσ ὁ προφήτησ, ἀνὴρ οὐ τῆσ τυχούσησ ἀπολαύων παρὰ τοῖσ Ἑβραίοισ τιμῆσ·

ἐνεφάνισε γὰρ τὴν ἀρετὴν αὐτοῦ καὶ τὴν τοῦ πλήθουσ πρὸσ αὐτὸν εὔνοιαν τὸ πένθοσ, ὃ ἐπὶ πολὺν χρόνον ὁ λαὸσ ἤγετο, καὶ ἡ περὶ τὴν ταφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν τῶν νομιζομένων ἀναπλήρωσιν φιλοτιμία τε καὶ σπουδή. θάπτουσι γὰρ αὐτὸν ἐν τῇ πατρίδι Ἀρμεθᾶ καὶ ἐπὶ πολλὰσ πάνυ ἡμέρασ ἔκλαυσαν, οὐ κοινὸν τοῦτο πάσχοντεσ ὡσ ἐπ’ ἀλλοτρίου τελευτῇ, ὡσ οἰκεῖον δ’ ἕκαστοσ ἴδιον ποθῶν.

ἐγένετο δ’ ἀνὴρ δίκαιοσ καὶ χρηστὸσ τὴν φύσιν καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα φίλοσ τῷ θεῷ.

ἦρξε δὲ καὶ προέστη τοῦ λαοῦ μετὰ τὴν Ἠλεὶ τοῦ ἀρχιερέωσ τελευτὴν μόνοσ μὲν ἔτη δώδεκα, μετὰ δὲ Σαούλου τοῦ βασιλέωσ δέκα πρὸσ τοῖσ ὀκτώ. καὶ τὰ μὲν περὶ Σαμουῆλον οὕτω πέρασ ἔσχεν. Ἦν δέ τισ τῶν Ζιφηνῶν ἐκ πόλεωσ Ἐμμᾶν πλούσιοσ καὶ πολυθρέμματοσ·

τρισχιλίων μὲν γὰρ αὐτῷ ποίμνη προβάτων ἐνέμετο, χιλίων δ’ αἰγῶν. ταῦτα Δαυίδησ ἀσινῆ τηρεῖν τε καὶ ἀβλαβῆ παρήγγελλε τοῖσ σὺν αὐτῷ καὶ μήτε ὑπὸ ἐπιθυμίασ μήτε ὑπὸ ἐνδείασ μήτε ὑπὸ τῆσ ἐρημίασ καὶ τοῦ δύνασθαι λανθάνειν καταβλάπτειν, τούτων δ’ ἁπάντων ἐπάνω τίθεσθαι τὸ μηδέν’ ἀδικεῖν καὶ τὸ τῶν ἀλλοτρίων ἅπτεσθαι δεινὸν ἡγεῖσθαι καὶ πρόσαντεσ τῷ θεῷ. ταῦτα δ’ ἐδίδασκεν αὐτοὺσ οἰόμενοσ ἀνθρώπῳ χαρίζεσθαι ἀγαθῷ καὶ ταύτησ τυγχάνειν ἀξίῳ τῆσ προνοίασ.

ἦν δὲ Νάβαλοσ, τοῦτο γὰρ εἶχεν ὄνομα, σκληρὸσ καὶ πονηρὸσ τοῖσ ἐπιτηδεύμασιν ἐκ κυνικῆσ ἀσκήσεωσ πεποιημένοσ τὸν βίον, γυναικὸσ δ’ ἀγαθῆσ καὶ σώφρονοσ καὶ τὸ εἶδοσ ὡραίασ λελαχώσ. πρὸσ οὖν τὸν Νάβαλον τοῦτον καθ’ ὃν ἔκειρε τὰ πρόβατα καιρὸν πέμψασ ὁ Δαυίδησ ἄνδρασ δέκα τῶν σὺν αὐτῷ διὰ τούτων αὐτὸν ἀσπάζεται καὶ συνεύχεται τοῦτο ποιεῖν ἐπ’ ἔτη πολλά·

παρασχεῖν δὲ ἐξ ὧν δυνατόσ ἐστιν αὐτῷ παρεκάλει μαθόντα παρὰ τῶν ποιμένων, ὅτι μηδὲν αὐτοὺσ ἠδίκησαν, ἀλλὰ φύλακεσ αὐτῶν τε καὶ τῶν ποιμνίων γεγόνασι πολὺν ἐν τῇ ἐρήμῳ διατρίβοντεσ ἤδη χρόνον· μετανοήσει δ’ οὐδὲν Δαυίδῃ παρασχόμενοσ. ταῦτα δὲ τῶν πεμφθέντων διακονησάντων πρὸσ τὸν Νάβαλον ἀπανθρώπωσ σφόδρα καὶ σκληρῶσ ἀπήντησεν·

ἐρωτήσασ γὰρ αὐτούσ, τίσ ἐστι Δαυίδησ, ὡσ τὸν υἱὸν ἤκουσεν Ιἐσσαίου, "νῦν ἄρα, εἶπε, μέγα φρονοῦσιν ἐφ’ αὑτοῖσ οἱ δρα πέται καὶ σεμνύνονται τοὺσ δεσπότασ καταλιπόντεσ. " ὀργίζεται δ’ αὐτῶν φρασάντων ὁ Δαυίδησ καὶ τετρακοσίουσ μὲν ὡπλισμένουσ αὐτῷ κελεύσασ ἕπεσθαι, διακοσίουσ δὲ φύλακασ τῶν σκευῶν καταλιπών, ἤδη γὰρ εἶχεν ἑξακοσίουσ, ἐπὶ τὸν Νάβαλον ἐβάδιζεν ὀμόσασ ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὴν κτῆσιν ὅλην ἀφανίσειν·

οὐ γὰρ ἄχθεσθαι μόνον ὅτι γέγονεν ἀχάριστοσ ἐπ’ αὐτοὺσ μηδὲν ἐπιδοὺσ πολλῇ φιλανθρωπίᾳ πρὸσ αὐτὸν χρησαμένοισ, ἀλλ’ ὅτι καὶ προσεβλασφήμησε καὶ κακῶσ εἶπε μηδὲν ὑπ’ αὐτῶν λελυπημένοσ. Δούλου δέ τινοσ τῶν τὰ ποίμνια φυλασσόντων τὰ τοῦ Ναβάλου πρὸσ τὴν δέσποιναν μὲν ἑαυτοῦ γυναῖκα δ’ ἐκείνου κατειπόντοσ, ὅτι πέμψασ ὁ Δαυίδησ αὐτῆσ πρὸσ τὸν ἄνδρα μηδενὸσ τύχοι τῶν μετρίων, ἀλλὰ καὶ προσυβρισθείη βλασφημίαισ δειναῖσ πάσῃ περὶ αὐτοὺσ προνοίᾳ καὶ φυλακῇ τῶν ποιμνίων χρησάμενοσ, γέγονε δὲ τοῦτο ἐπὶ κακῷ τῷ τοῦ δεσπότου καὶ ταῦτ’ ἐκείνου φήσαντοσ Ἀβιγαία, προσηγορεύετο γὰρ οὕτωσ, ἐπισάξασα τοὺσ ὄνουσ καὶ πληρώσασα παντοίων ξενίων καὶ μηδὲν εἰποῦσα τἀνδρί, ὑπὸ γὰρ μέθησ ἀναίσθητοσ ἦν, ἐπορεύετο πρὸσ Δαυίδην·

καταβαινούσῃ δὲ τὰ στενὰ τοῦ ὄρουσ ἀπήντησε Δαυίδησ μετὰ τῶν τετρακοσίων ἐπὶ Νάβαλον ἐρχόμενοσ.

θεασαμένη δ’ αὐτὸν ἡ γυνὴ κατεπήδησε καὶ πεσοῦσα ἐπὶ πρόσωπον προσεκύνησε καὶ τῶν μὲν Ναβάλου λόγων ἐδεῖτο μὴ μνημονεύειν [οὐ γὰρ ἀγνοεῖν] αὐτὸν ὅμοιον ὄντα τῷ ὀνόματι, Νάβαλοσ γὰρ κατὰ τὴν Ἑβραίων γλῶτταν ἀφροσύνην δηλοῖ, αὐτὴ δ’ ἀπελογεῖτο μὴ θεάσασθαι τοὺσ πεμφθέντασ ὑπ’ αὐτοῦ·

"διὸ συγγίνωσκέ μοι, φησί, καὶ τῷ θεῷ χάριν ἔχε κωλύοντί σε μιανθῆναι ἀνθρωπίνῳ αἵματι·

μένοντα γάρ σε καθαρὸν ἐκεῖνοσ αὐτὸσ ἐκδικήσει παρὰ τῶν πονηρῶν· ἃ γὰρ ἐκδέχεται κακὰ Νάβαλον ταῦτα καὶ ταῖσ τῶν ἐχθρῶν σου κεφαλαῖσ ἐμπέσοι. γενοῦ δὲ εὐμενήσ μοι κρίνασ ἀξίαν τοῦ παρ’ ἐμοῦ ταῦτα δέξασθαι, καὶ τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργὴν τὴν ἐπὶ τὸν ἄνδρα μου καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰσ τὴν ἐμὴν τιμὴν ἄφεσ·

πρέπει γὰρ ἡμέρῳ σοι καὶ φιλανθρώπῳ τυγχάνειν, καὶ ταῦτα μέλλοντι βασιλεύειν. " ὁ δὲ τὰ δῶρα δεξάμενοσ "ἀλλά σε, φησίν, ὦ γύναι, θεὸσ εὐμενὴσ ἤγαγε πρὸσ ἡμᾶσ τήμερον·

οὐ γὰρ ἂν τὴν ἐπερχομένην ἡμέραν εἶδεσ, ἐμοῦ τὸν οἶκον τὸν Ναβάλου διὰ τῆσδε τῆσ νυκτὸσ ὀμόσαντοσ ἀπολέσαι καὶ μηδένα ὑμῶν ἀπολείψειν ἀπὸ ἀνδρὸσ [ἑώσ τετραπόδου] πονηροῦ καὶ ἀχαρίστου πρὸσ ἐμὲ καὶ τοὺσ ἐμοὺσ ἑταίρουσ γενομένου. νῦν δὲ φθάσασα προέλαβεσ καταμειλίξασθαί μου τὸν θυμὸν κηδομένου σου θεοῦ. ἀλλὰ Νάβαλοσ μὲν κἂν ἀφεθῇ διὰ σὲ νῦν τῆσ τιμωρίασ οὐ φεύξεται τὴν δίκην, ἀλλ’ ὁ τρόποσ αὐτὸν ἀπολεῖ λαβὼν αἰτίαν ἄλλην. Ταῦτ’ εἰπὼν ἀπολύει τὴν γυναῖκα·

ἡ δ’ εἰσ τὸν οἶκον ἐλθοῦσα καὶ καταλαβοῦσα τὸν ἄνδρα μετὰ πολλῶν εὐωχούμενον καὶ κεκαρωμένον ἤδη τότε μὲν οὐδὲν τῶν γεγενημένων διεσάφει, τῇ δὲ ἐπιούσῃ νήφοντι ἅπαντα δηλώσασα παρεθῆναι καὶ πᾶν αὐτῷ νεκρωθῆναι τὸ σῶμα ὑπὸ τῶν λόγων καὶ τῆσ ἐπ’ αὐτοῖσ λύπησ ἐποίησε· καὶ δέκα οὐ πλείουσ ἐπιζήσασ ἡμέρασ τὸν βίον κατέστρεψεν ὁ Νάβαλοσ. ἀκούσασ δ’ αὐτοῦ τὴν τελευτὴν ὁ Δαυίδησ ἐκδικηθῆναι μὲν αὑτὸν ὑπὸ τοῦ θεοῦ καλῶσ ἔλεγεν·

ἀποθανεῖν γὰρ Νάβαλον ὑπὸ τῆσ ἰδίασ πονηρίασ καὶ δοῦναι δίκην αὐτῷ καθαρὰν ἔχοντι τὴν δεξιάν· ἔγνω δὲ καὶ τότε τοὺσ πονηροὺσ ἐλαυνομένουσ ὑπὸ τοῦ θεοῦ μηδενὸσ τῶν ἐν ἀνθρώποισ ὑπερορῶντοσ, διδόντοσ δὲ τοῖσ μὲν ἀγαθοῖσ τὰ ὅμοια, τοῖσ δὲ πονηροῖσ ὀξεῖαν ἐπιφέροντοσ τὴν ποινήν. πέμψασ δ’ αὐτοῦ πρὸσ τὴν γυναῖκα συνοικήσουσαν καὶ γαμηθησομένην ἐκάλει πρὸσ αὑτόν·

ἡ δὲ ἀναξία μὲν εἶναι καὶ ποδῶν ἅψασθαι τῶν ἐκείνου πρὸσ τοὺσ παρόντασ ἔλεγεν, ὅμωσ δὲ μετὰ πάσησ τῆσ θεραπείασ ἧκε. καὶ συνῴκησε μὲν αὐτῷ ταύτην λαβοῦσα τὴν τιμὴν καὶ διὰ τὸ τὸν τρόπον σώφρονα εἶναι καὶ δίκαιον, τυχοῦσα δ’ αὐτῆσ καὶ διὰ τὸ κάλλοσ. εἶχε δὲ Δαυίδησ γυναῖκα πρότερον, ἣν ἐξ Ἀβισάρου πόλεωσ ἔγημε·

Μελχὰν δὲ τὴν Σαούλου τοῦ βασιλέωσ θυγατέρα τὴν γενομένην τοῦ Δαυίδου γυναῖκα ὁ πατὴρ τῷ Φελτίῳ υἱῷ Λίσου συνέζευξεν ἐκ πόλεωσ ὄντι Γεθλᾶσ. Μετὰ ταῦτά τινεσ ἐλθόντεσ τῶν Ζιφηνῶν ἀπήγγειλαν τῷ Σαούλῳ, ὡσ εἰή πάλιν ὁ Δαυίδησ ἐν τῇ χώρᾳ αὐτῶν καὶ δύνανται συλλαβεῖν αὐτὸν βουλομένῳ συνεργῆσαι.

ὁ δὲ μετὰ τρισχιλίων ὁπλιτῶν ἐβάδιζεν ἐπ’ αὐτὸν καὶ νυκτὸσ ἐπελθούσησ ἐστρατοπέδευσεν ἐπί τινι τόπῳ Σίκελλα λεγομένῳ. Δαυίδησ δὲ ἀκούσασ τὸν Σαοῦλον ἐπ’ αὐτὸν ἥκοντα πέμψασ κατασκόπουσ ἐκέλευσε δηλοῦν αὐτῷ, ποῦ τῆσ χώρασ Σαοῦλοσ ἤδη προεληλύθοι.

τῶν δ’ ἐν Σίκελλα φρασάντων διανυκτερεύειν διαλαθὼν τοὺσ ἰδίουσ εἰσ τὸ τοῦ Σαούλου στρατόπεδον παραγίνεται ἐπαγόμενοσ τὸν ἐκ τῆσ ἀδελφῆσ αὐτοῦ Σαρουίασ Ἀβισαῖον καὶ Ἀβιμέλεχον τὸν Χετταῖον. τοῦ δὲ Σαούλου κοιμωμένου καὶ περὶ αὐτὸν ἐν κύκλῳ τῶν ὁπλιτῶν καὶ τοῦ στρατηγοῦ Ἀβενήρου κειμένων, ὁ Δαυίδησ εἰσελθὼν εἰσ τὸ στρατόπεδον τὸ τοῦ βασιλέωσ οὔτ’ αὐτὸσ ἀναιρεῖ τὸν Σαοῦλον ἐπιγνοὺσ αὐτοῦ τὴν κοίτην ἐκ τοῦ δόρατοσ, τοῦτο γὰρ αὐτῷ παρεπεπήγει, οὔτε τὸν Ἀβισαῖον βουλόμενον φονεῦσαι καὶ πρὸσ τοῦτο ὡρμηκότα εἰάσεν, ἀλλὰ τὸν ὑπὸ τοῦ θεοῦ κεχειροτονημένον βασιλέα φήσασ εἶναι δεινὸν ἀποκτεῖναι κἂν ᾖ πονηρόσ, ἥξειν γὰρ αὐτῷ παρὰ τοῦ δόντοσ τὴν ἀρχὴν σὺν χρόνῳ τὴν δίκην, ἐπέσχε τῆσ ὁρμῆσ.

σύμβολον δὲ τοῦ κτεῖναι δυνηθεὶσ ἀποσχέσθαι λαβὼν αὐτοῦ τὸ δόρυ καὶ τὸν φακὸν τοῦ ὕδατοσ, ὃσ ἦν παρ’ αὐτῷ κείμενοσ τῷ Σαούλῳ, μηδενὸσ αἰσθομένου τῶν ἐν τῷ στρατοπέδῳ πάντων δὲ κατακοιμωμένων ἐξῆλθεν, ἀδεῶσ πάντ’ ἐργασάμενοσ, ὅσα καὶ τοῦ καιροῦ δόντοσ αὐτῷ καὶ τῆσ τόλμησ διέθηκε τοὺσ τοῦ βασιλέωσ.

διαβὰσ δὲ τὸν χείμαρρον καὶ ἐπὶ τὴν κορυφὴν ἀνελθὼν τοῦ ὄρουσ, ὅθεν ἔμελλεν ἐξάκουστοσ εἶναι, ἐμβοήσασ τοῖσ στρατιώταισ τοῦ Σαούλου καὶ τῷ στρατηγῷ Ἀβενήρῳ διανίστησιν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ὕπνου τοῦτόν τε ἐφώνει καὶ τὸν λαόν.

ἐπακούσαντοσ δὲ τοῦ στρατηγοῦ καὶ τίσ ὁ καλέσασ αὐτόν ἐστιν ἐρομένου Δαυίδησ εἶπεν· "ἐγώ, παῖσ μὲν Ιἐσσαίου, φυγὰσ δὲ ὑμέτεροσ.

ἀλλὰ τί δήποτε μέγασ τε ὢν καὶ τὴν πρώτην ἔχων παρὰ τῷ βασιλεῖ τιμὴν οὕτωσ ἀμελῶσ τὸ τοῦ δεσπότου φυλάσσεισ σῶμα, καὶ ὕπνοσ ἡδίων ἐστί σοι τῆσ τούτου σωτηρίασ καὶ προνοίασ; θανάτου γὰρ ἄξια ταῦτα καὶ τιμωρίασ, οἵ γε μικρὸν ἔμπροσθεν εἰσελθόντασ τινὰσ ὑμῶν εἰσ τὸ στρατόπεδον οὐκ ἐνοήσατε. ζήτησον οὖν τὸ δόρυ τοῦ βασιλέωσ καὶ τὸν φακὸν τοῦ ὕδατοσ καὶ μαθήσῃ, πηλίκον ὑμᾶσ ἔλαθε κακὸν ἐντὸσ γενόμενον. ὅτι λαβὼν αὐτὸν ἔκδοτον ὑπὸ τοῦ ὕπνου καὶ τῆσ τῶν φυλασσόντων ἀμελείασ οὐκ ἀπέκτεινεν, ἀλλ’ ἐφείσατο δικαίωσ ἂν αὐτὸν ἀνελών, χάριν ἔχειν αὐτῷ τῆσ σωτηρίασ ἔλεγε καὶ παρεκάλει θαρροῦντα καὶ μηδὲν ἔτι πείσεσθαι δεινὸν ἐξ αὐτοῦ φοβούμενον ἀναχωρεῖν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα·

πεπεῖσθαι γάρ, ὅτι μηδ’ αὐτὸν οὕτωσ ἀγαπήσειεν, ὡσ ὑπ’ ἐκείνου στέργεται·

ὃσ τὸν μὲν φυλάττειν αὐτὸν δυνάμενον καὶ πολλὰ δείγματα τῆσ εὐνοίασ παρεσχημένον ἐλαύνοι καὶ τοσοῦτον ἐν φυγῇ χρόνον καὶ ταῖσ περὶ τὴν ψυχὴν ἀγωνίαισ ἠνάγκασε ζῆσαι φίλων καὶ συγγενῶν ἔρημον· αὐτὸσ δ’ οὐ παύεται ὑπ’ αὐτοῦ σωζόμενοσ, [οὐδὲ τὴν ψυχὴν] φανερῶσ ἀπολλυμένην λαμβάνων. ὁ δὲ Δαυίδησ πέμψαντα ἀπολαβεῖν ἐκέλευσε τὸ δόρυ καὶ τὸν φακὸν τοῦ ὕδατοσ ἐπειπών, [ὡσ] ὁ θεὸσ ἑκατέρῳ τῆσ ἰδίασ φύσεωσ καὶ τῶν κατ’ αὐτὴν πεπραγμένων ἔσται δικαστήσ, ὃσ ὅτι καὶ κατὰ τὴν παροῦσαν ἡμέραν ἀποκτεῖναί σε δυνηθεὶσ ἀπεσχόμην οἶδε.

Καὶ Σαοῦλοσ μὲν δεύτερον διαφυγὼν τὰσ Δαυίδου χεῖρασ εἰσ τὰ βασίλεια καὶ τὴν οἰκείαν ἀπηλλάσσετο, φοβηθεὶσ δὲ Δαυίδησ, μὴ μένων αὐτόθι συλληφθῇ ὑπὸ τοῦ Σαούλου, συμφέρειν ἔκρινεν εἰσ τὴν Παλαιστίνην ἀναβὰσ διατρίβειν ἐν αὐτῇ, καὶ μετὰ τῶν ἑξακοσίων, οἳ περὶ αὐτὸν ἦσαν παραγίνεται πρὸσ Ἀγχοῦν τὸν Γίττησ βασιλέα·

μία δ’ ἦν αὕτη τῶν πέντε πόλεων. δεξαμένου δ’ αὐτὸν τοῦ βασιλέωσ σὺν τοῖσ ἀνδράσι καὶ δόντοσ οἰκητήριον ἔχων ἅμα καὶ τὰσ δύο γυναῖκασ Ἀχιμὰν καὶ Ἀβιγαίαν διῆγεν ἐν τῇ Γίττῃ.

Σαούλῳ δὲ ταῦτ’ ἀκούσαντι λόγοσ οὐκέτ’ ἦν πέμπειν ἐπ’ αὐτὸν ἢ βαδίζειν· δὶσ γὰρ ἤδη κινδυνεῦσαι παρὰ μικρὸν ἐπ’ ἐκείνῳ γενόμενον συλλαβεῖν αὐτὸν σπουδάσαντα. Δαυίδῃ δ’ οὐκ ἔδοξεν ἐν τῇ πόλει τῶν Γιττῶν μένειν, ἀλλ’ ἐδεήθη τοῦ βασιλέωσ αὐτῶν, ἵν’ ἐπειδὴ φιλανθρώπωσ αὐτὸν ὑπεδέξατο καὶ τοῦτο χαρίσηται, τόπον τινὰ τῆσ χώρασ δοὺσ αὐτῷ πρὸσ κατοίκησιν·

αἰδεῖσθαι γὰρ διατρίβων ἐν τῷ πόλει βαρὺσ αὐτῷ καὶ φορτικὸσ εἶναι. δίδωσι δὲ Ἀγχοῦσ αὐτῷ κώμην τινὰ Σέκελλαν καλουμένην, ἣν βασιλεύσασ ὁ Δαυίδησ ἀγαπῶν ἴδιον κτῆμα ἐτίμησεν εἶναι καὶ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ.

ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἐν ἄλλοισ δηλώσομεν· ὁ δὲ χρόνοσ, ὃν κατῴκησε Δαυίδησ ἐν Σεκέλλα τῆσ Παλαιστίνησ, ἐγένετο μῆνεσ τέσσαρεσ πρὸσ ταῖσ εἴκοσιν ἡμέραισ. ἐπερχόμενοσ δὲ λάθρα τοῖσ πλησιοχώροισ τῶν Παλαιστίνων Σερρίταισ καὶ Ἀμαληκίταισ διήρπαζεν αὐτῶν τὴν χώραν καὶ λείαν πολλὴν κτηνῶν καὶ καμήλων λαμβάνων ὑπέστρεφεν·

ἀνθρώπων γὰρ ἀπείχετο δεδιὼσ μὴ καταμηνύσωσιν αὐτὸν πρὸσ Ἀγχοῦν τὸν βασιλέα, τὸ μέντοι γε τῆσ λείασ μέροσ αὐτῷ δωρεὰν ἔπεμπε. τοῦ δὲ βασιλέωσ πυθομένου, τίσιν ἐπιθέμενοσ τὴν λείαν ἀπήλασε;

τοῖσ πρὸσ τὸν νότον τῶν Ιοὐδαίων τετραμμένοισ καὶ ἐν τῇ πεδιάδι κατοικοῦσιν εἰπὼν πείθει τὸν Ἀγχοῦν φρονῆσαι οὕτωσ· [ἤλπισε γὰρ οὗτοσ,] ὅτι Δαυίδησ ἐμίσησε τὸ ἴδιον ἔθνοσ, καὶ δοῦλον ἕξειν παρ’ ὃν ζῇ χρόνον ἐν τοῖσ αὐτοῦ καταμένοντα. Κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν καιρὸν τῶν Παλαιστίνων ἐπὶ τοὺσ Ἰσραηλίτασ στρατεύειν διεγνωκότων καὶ περιπεμψάντων πρὸσ τοὺσ συμμάχουσ ἅπαντασ, ἵνα παρῶσιν αὐτοῖσ εἰσ τὸν πόλεμον εἰσ Ῥεγάν, ἔνθεν ἔμελλον ἀθροισθέντεσ ἐξορμᾶν ἐπὶ τοὺσ Ἑβραίουσ, ὁ τῶν Γιττῶν βασιλεὺσ Ἀγχοῦσ συμμαχῆσαι τὸν Δαυίδην αὐτῷ μετὰ τῶν ἰδίων ὁπλιτῶν ἐκέλευσε.

τοῦ δὲ προθύμωσ ὑποσχομένου καὶ φήσαντοσ παραστῆναι καιρόν, ἐν ᾧ τὴν ἀμοιβὴν αὐτῷ τῆσ εὐεργεσίασ καὶ τῆσ ξενίασ ἀποδώσει, ποιήσειν αὐτὸν καὶ φύλακα τοῦ σώματοσ μετὰ τὴν νίκην καὶ τοὺσ ἀγῶνασ τοὺσ πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ κατὰ νοῦν χωρήσαντασ αὐτοῖσ ἐπηγγείλατο, τῆσ τιμῆσ καὶ πίστεωσ ὑποσχέσει τὸ πρόθυμον αὐτοῦ μᾶλλον αὔξων.

Ἔτυχε δὲ Σαοῦλοσ ὁ τῶν Ἑβραίων βασιλεὺσ τοὺσ μάντεισ καὶ τοὺσ ἐγγαστριμύθουσ καὶ πᾶσαν τὴν τοιαύτην τέχνην ἐκ τῆσ χώρασ ἐκβεβληκὼσ ἔξω τῶν προφητῶν.

ἀκούσασ δὲ τοὺσ Παλαιστίνουσ ἤδη παρόντασ καὶ ἔγγιστα Σούνησ πόλεωσ ἐν τῷ πεδίῳ ἐστρατοπεδευκότασ ἐξώρμησεν ἐπ’ αὐτοὺσ μετὰ τῆσ δυνάμεωσ. καὶ παραγενόμενοσ πρὸσ ὄρει τινὶ Γελβουὲ καλουμένῳ βάλλεται στρατόπεδον ἀντικρὺ τῶν πολεμίων.

ταράττει δ’ αὐτὸν οὐχ ὡσ ἔτυχεν ἡ τῶν ἐχθρῶν δύναμισ πολλή τε οὖσα καὶ τῆσ οἰκείασ κρείττων ὑπονοουμένη, καὶ τὸν θεὸν διὰ τῶν προφητῶν ἐρωτᾷ περὶ τῆσ μάχησ καὶ τοῦ περὶ ταύτην ἐσομένου τέλουσ προειπεῖν. οὐκ ἀποκρινομένου δὲ τοῦ θεοῦ ἔτι μᾶλλον ὁ Σαοῦλοσ κατέδεισε καὶ τὴν ψυχὴν ἀνέπεσε, τὸ κακὸν οἱο͂ν εἰκὸσ οὐ παρόντοσ αὐτῷ κατὰ χεῖρα τοῦ θείου προορώμενοσ.

ζητηθῆναι δ’ αὑτῷ κελεύει γύναιόν τι τῶν ἐγγαστριμύθων καὶ τῶν τεθνηκότων ψυχὰσ ἐκκαλουμένων ὡσ οὕτωσ γνωσομένῳ, ποῖ χωρεῖν αὐτῷ μέλλει τὰ πράγματα· τὸ γὰρ τῶν ἐγγαστριμύθων γένοσ ἀνάγον τὰσ τῶν νεκρῶν ψυχὰσ δι’ αὐτῶν προλέγει τοῖσ δεομένοισ τὰ ἀποβησόμενα.

μηνυθέντοσ δ’ αὐτῷ παρά τινοσ τῶν οἰκετῶν εἶναί τι γύναιον τοιοῦτον ἐν πόλει Δώρῳ, λαθὼν πάντασ τοὺσ ἐν τῷ στρατοπέδῳ καὶ μετεκδὺσ τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα δύο παραλαβὼν οἰκέτασ, οὓσ ᾔδει πιστοτάτουσ ἄνδρασ, ἧκεν εἰσ τὴν Δῶρον πρὸσ τὴν γυναῖκα καὶ παρεκάλει μαντεύεσθαι καὶ ἀνάγειν αὐτῷ ψυχὴν οὗπερ ἂν αὐτὸσ εἴπῃ. τῆσ δὲ γυναικὸσ ἀπομαχομένησ καὶ λεγούσησ οὐ καταφρονήσειν τοῦ βασιλέωσ, ὃσ τοῦτο τὸ γένοσ τῶν μάντεων ἐξήλασεν, οὐδ’ αὐτὸν δὲ ποιεῖν καλῶσ ἀδικηθέντα μηδὲν ὑπ’ αὐτῆσ, ἐνεδρεύοντα δὲ εἰσ τὰ κεκωλυμένα λαβεῖν αὐτὴν ἵνα δῷ δίκην, ὤμοσε μηδένα γνώσεσθαι μηδὲ παρ’ ἄλλον ἄγειν αὐτῆσ τὴν μαντείαν, ἔσεσθαι δ’ ἀκίνδυνον.

ὡσ δὲ τοῖσ ὁρ́κοισ αὐτὴν ἔπεισε μὴ δεδιέναι, κελεύει τὴν Σαμουήλου ψυχὴν ἀναγαγεῖν αὐτῷ.

ἡ δ’ ἀγνοοῦσα τὸν Σαμουῆλον ὅστισ ἦν καλεῖ τοῦτον ἐξ ᾅδου· φανέντοσ δ’ αὐτοῦ θεασάμενον τὸ γύναιον ἄνδρα σεμνὸν καὶ θεοπρεπῆ ταράττεται, καὶ πρὸσ τὴν ὄψιν ἐκπλαγέν, "οὐ σύ, φησίν, ὁ βασιλεὺσ εἶ Σαοῦλοσ; ἐδήλωσε γὰρ αὐτὸν Σαμουῆλοσ. ἐπινεύσαντοσ δ’ ἐκείνου καὶ τὴν ταραχὴν αὐτῆσ ἐρομένου πόθεν γένοιτο, βλέπειν εἶπεν ἀνελθόντα τῷ θεῷ τινα τὴν μορφὴν ὅμοιον.

τοῦ δὲ τὴν εἰκόνα φράζειν [εἰπόντοσ] καὶ τὸ σχῆμα τοῦ θεαθέντοσ καὶ τὴν ἡλικίαν [κελεύσαντοσ] γέροντα μὲν ἤδη καὶ ἔνδοξον ἐσήμαινεν, ἱερατικὴν δὲ περικείμενον διπλοί̈δα. ἐγνώρισεν ἐκ τούτων ὁ βασιλεὺσ τὸν Σαμουῆλον ὄντα καὶ πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν ἠσπάζετο καὶ προσεκύνησε·

τῆσ δὲ Σαμουήλου ψυχῆσ πυθομένησ, διὰ τί κινήσειεν αὐτὴν καὶ ἀναχθῆναι ποιήσειεν ἀνάγκην, ἀπωδύρετο τοὺσ πολεμίουσ ἐπικεῖσθαι βαρεῖσ αὐτῷ, αὐτὸν δὲ ἀμηχανεῖν τοῖσ παροῦσιν ἐγκαταλελειμμένον ὑπὸ τοῦ θεοῦ καὶ μηδὲ προρρήσεωσ τυγχάνοντα μήτε διὰ προφητῶν μήτε δι’ ὀνειράτων καὶ διὰ τοῦτο ἐπὶ σὲ τὸν ἐμοῦ προνοησόμενον κατέφυγον. Σαμουῆλοσ δὲ τέλοσ αὐτὸν ἔχοντα ἤδη τῆσ μεταβολῆσ ὁρῶν "περισσὸν μέν, εἶπεν, ἔτι καὶ παρ’ ἐμοῦ βούλεσθαι μαθεῖν τοῦ θεοῦ καταλελοιπότοσ αὐτόν·

ἀπολέσαι τοῦ θεοῦ παρακούσαντα ἐν τῷ πρὸσ Ἀμαληκίτασ πολέμῳ καὶ τὰσ ἐντολὰσ αὐτοῦ μὴ φυλάξαντα, καθὼσ προεφήτευσά σοι καὶ ζῶν.

ἴσθι τοίνυν καὶ τὸν λαὸν ὑποχείριον τοῖσ ἐχθροῖσ γενησόμενον καὶ σαυτὸν μετὰ τῶν τέκνων αὔριον πεσόντα ἐπὶ τῆσ μάχησ μετ’ ἐμοῦ γενησόμενον. Ταῦτ’ ἀκούσασ Σαοῦλοσ ἄφωνοσ ὑπὸ λύπησ ἐγένετο καὶ κατενεχθεὶσ εἰσ τοὔδαφοσ, εἴτε διὰ τὴν προσπεσοῦσαν ἐκ τῶν δεδηλωμένων ὀδύνην, εἴτε διὰ τὴν ἔνδειαν, οὐ γὰρ προσενήνεκτο τροφὴν τῇ παρελθούσῃ ἡμέρᾳ τε καὶ νυκτί, ῥᾳδίωσ ἔκειτο νέκυσ ὥσ τισ.

μόλισ δὲ ἑαυτοῦ γενόμενον συνηνάγκασεν ἡ γυνὴ γεύσασθαι ταύτην αἰτουμένη παρ’ αὐτοῦ τὴν χάριν ἀντὶ τῆσ παραβόλου μαντείασ, ἣν οὐκ ἐξὸν αὐτῇ ποιήσασθαι διὰ τὸν ἐξ αὐτοῦ φόβον ἀγνοουμένου τίσ ἦν, ὅμωσ ὑπέστη καὶ παρέσχεν.

ἀνθ’ ὧν παρεκάλει τράπεζάν τε αὐτῷ παραθεῖναι καὶ τροφήν, ὡσ ἂν τὴν ἰσχὺν συλλεξάμενοσ εἰσ τὸ τῶν οἰκείων ἀποσωθῇ στρατόπεδον· ἀντέχοντα δὲ καὶ τελέωσ ἀπεστραμμένον ὑπὸ ἀθυμίασ ἐβιάσατο καὶ συνέπεισεν. ἔχουσα δὲ μόσχον ἕνα συνήθη καὶ τῆσ κατ’ οἶκον ἐπιμελείασ καὶ τροφῆσ ἀξιούμενον ὑπ’ αὐτῆσ, ὡσ γυνὴ χερνῆτισ καὶ τούτῳ μόνῳ προσαναπαυομένη τῷ κτήματι, κατασφάξασα τοῦτον καὶ τὰ κρέα παρασκευάσασα τοῖσ οἰκέταισ αὐτοῦ καὶ αὐτῷ παρατίθησι.

καὶ Σαοῦλοσ μὲν διὰ τῆσ νυκτὸσ ἦλθεν εἰσ τὸ στρατόπεδον. ἀλλὰ συνεπάθησέ τε καὶ παρεμυθήσατο καὶ πρὸσ ἃ διέκειτο λίαν ἀηδῶσ προετρέψατο, καὶ τὸ μόνον αὐτῇ παρὸν ὡσ ἐν πενίᾳ τοῦτο παρέσχεν ἐκτενῶσ καὶ φιλοφρόνωσ, οὔθ’ ὑπὲρ εὐεργεσίασ ἀμειβομένη τινὸσ γεγενημένησ οὔτε χάριν μέλλουσαν θηρωμένη, τελευτήσοντα γὰρ [αὐτὸν] ἠπίστατο, φύσει τῶν ἀνθρώπων ἢ πρὸσ τοὺσ ἀγαθόν τι παρεσχημένουσ φιλοτιμουμένων, ἢ παρ’ ὧν ἂν δύνωνται λαβεῖν ὄφελοσ τούτουσ προθεραπευόντων.

καλὸν οὖν ἐστι μιμεῖσθαι τὴν γυναῖκα καὶ ποιεῖν εὖ πάντασ τοὺσ ἐν χρείᾳ γενομένουσ καὶ μηδὲν ὑπολαμβάνειν ἄμεινον μηδὲ μᾶλλόν τι προσήκειν τῷ τῶν ἀνθρώπων γένει τούτου μηδ’ ἐφ’ ᾧ τὸν θεὸν εὐμενῆ καὶ χορηγὸν τῶν ἀγαθῶν ἕξομεν.

καὶ τὰ μὲν περὶ τῆσ γυναικὸσ ἐν τοσούτοισ ἀρκεῖ δεδηλῶσθαι· τὸν δὲ πόλεσι καὶ δήμοισ καὶ ἔθνεσι συμφέροντα λόγον καὶ προσήκοντα τοῖσ ἀγαθοῖσ, ὑφ’ οὗ προαχθήσονται πάντεσ ἀρετὴν διώξειν καὶ ζηλοῦν δόξαν καὶ μνήμην αἰώνιον παρασχεῖν δυνησόμενον, ποιήσομαι, πολλὴν καὶ βασιλεῦσιν ἐθνῶν καὶ ἄρχουσι πόλεων ἐπιθυμίαν καὶ σπουδὴν τῶν καλῶν ἐνθήσοντα, καὶ πρόσ τε κινδύνουσ καὶ τὸν ὑπὲρ τῶν πατρίδων θάνατον προτρεψόμενον, καὶ πάντων καταφρονεῖν διδάξοντα τῶν δεινῶν.

ἔχω δ’ αἰτίαν τοῦ λόγου τούτου Σαοῦλον τὸν τῶν Ἑβραίων βασιλέα·

οὗτοσ γὰρ καίπερ εἰδὼσ τὰ συμβησόμενα καὶ τὸν ἐπικείμενον θάνατον τοῦ προφήτου προειρηκότοσ οὐκ ἔγνω φυγεῖν αὐτὸν οὐδὲ φιλοψυχήσασ προδοῦναι μὲν τοὺσ οἰκείουσ τοῖσ πολεμίοισ καθυβρίσαι δὲ τὸ τῆσ βασιλείασ ἀξίωμα, ἀλλὰ παραδοὺσ αὑτὸν πανοικὶ μετὰ τῶν τέκνων τοῖσ κινδύνοισ καλὸν ἡγήσατο εἶναι πεσεῖν μετὰ τούτων ὑπὲρ τῶν βασιλευομένων μαχόμενοσ, καὶ τοὺσ παῖδασ ἀποθανεῖν μᾶλλον ἀγαθοὺσ ὄντασ, ἢ καταλιπεῖν ἐπ’ ἀδήλῳ τῷ ποδαποὶ γενήσονται τὸν τρόπον· διάδοχον γὰρ καὶ γένοσ τὸν ἔπαινον καὶ τὴν ἀγήρω μνήμην ἕξειν.

οὗτοσ οὖν δίκαιοσ καὶ ἀνδρεῖοσ καὶ σώφρων ἔμοι γε δοκεῖ μόνοσ καὶ εἴ τισ γέγονε τοιοῦτοσ ἢ γενήσεται τὴν μαρτυρίαν ἐπ’ ἀρετῇ καρποῦσθαι παρὰ πάντων ἄξιοσ·

τοὺσ γὰρ μετ’ ἐλπίδων ἐπὶ πόλεμον ἐξελθόντασ ὡσ καὶ κρατήσοντασ καὶ σῶσ ἐπιστρέψοντασ, ἐπειδάν τι διαπράξωνται λαμπρόν, οὔ μοι δοκοῦσι καλῶσ ποιεῖν ἀνδρείουσ ἀποκαλοῦντεσ, ὅσοι περὶ τῶν τοιούτων ἐν ταῖσ ἱστορίαισ καὶ τοῖσ ἄλλοισ συγγράμμασιν εἰρήκασιν· ἀλλὰ δίκαιοι μέν εἰσι κἀκεῖνοι τυγχάνειν ἀποδοχῆσ, εὔψυχοι δὲ καὶ μεγαλότολμοι καὶ τῶν δεινῶν καταφρονηταὶ μόνοι δικαίωσ ἂν λέγοιντο πάντεσ οἱ Σαοῦλον μιμησάμενοι.

τὸ μὲν γὰρ οὐκ εἰδότασ τί μέλλει συμβήσεσθαι κατὰ τὸν πόλεμον αὐτοῖσ μὴ μαλακισθῆναι περὶ αὐτόν, ἀλλ’ ἀδήλῳ τῷ μέλλοντι παραδόντασ αὑτοὺσ ἐπ’ αὐτοῦ σαλεύειν οὔπω γενναῖον, κἂν ἔργα πολλὰ διαπραξάμενοι τύχωσι· τὸ δὲ μηδὲν ἐν τῇ διανοίᾳ χρηστὸν προσδοκῶντασ, ἀλλὰ προειδότασ ὡσ δεῖ θανεῖν καὶ τοῦτο παθεῖν μαχομένουσ εἶτα μὴ φοβηθῆναι μηδὲ καταπλαγῆναι τὸ δεινόν, ἀλλ’ ἐπ’ αὐτὸ χωρῆσαι προγινωσκόμενον, τοῦτ’ ἀνδρείου ἀληθῶσ τεκμήριον ἐγὼ κρίνω.

Σαοῦλοσ τοίνυν τοῦτο ἐποίησεν ἐπιδείξασ ὅτι πάντασ μὲν προσήκει τῆσ μετὰ τὸν θάνατον εὐφημίασ γλιχομένουσ ταῦτα ποιεῖν, ἐξ ὧν ἂν αὑτοῖσ ταύτην καταλείποιεν, μάλιστα δὲ τοὺσ βασιλέασ, ὡσ οὐκ ἐξὸν αὐτοῖσ διὰ τὸ μέγεθοσ τῆσ ἀρχῆσ οὐ μόνον οὐ κακοῖσ εἶναι περὶ τοὺσ ἀρχομένουσ, ἀλλ’ οὐδὲ μετρίωσ χρηστοῖσ.

ἔτι τούτων πλείω περὶ Σαούλου καὶ τῆσ εὐψυχίασ λέγειν ἠδυνάμην ὕλην ἡμῖν χορηγησάσησ τῆσ ὑποθέσεωσ, ἀλλ’ ἵνα μὴ φανῶμεν ἀπειροκάλωσ αὐτοῦ χρῆσθαι τοῖσ ἐπαίνοισ, ἐπάνειμι πάλιν ἀφ’ ὧν εἰσ τούτουσ ἐξέβην.

Κατεστρατοπεδευκότων γὰρ τῶν Παλαιστίνων, ὡσ προεῖπον, καὶ κατὰ ἔθνη καὶ βασιλείασ καὶ σατραπείασ ἐξαριθμούντων τὴν δύναμιν, τελευταῖοσ βασιλεὺσ παρῆλθεν Ἀγχοῦσ μετὰ τῆσ ἰδίασ στρατιᾶσ καὶ Δαυίδησ μετὰ τῶν ἑξακοσίων ὁπλιτῶν εἵπετο.

θεασάμενοι δὲ αὐτὸν οἱ στρατηγοὶ τῶν Παλαιστίνων, πόθεν εἰήσαν ἥκοντεσ οἱ Ἑβραῖοι καὶ τίνων καλεσάντων ἠρώτων τὸν βασιλέα.

ὁ δὲ Δαυίδην ἔλεγεν εἶναι τὸν φυγόντα Σαοῦλον τὸν ἑαυτοῦ δεσπότην καὶ πρὸσ αὐτὸν ἐλθόντα δέξασθαι, καὶ νῦν τῆσ χάριτοσ ἀμοιβὴν ἐκτεῖσαι βουλόμενον καὶ τιμωρήσασθαι τὸν Σαοῦλον συμμαχεῖν αὐτοῖσ. ἐμέμφθη δὲ ὑπὸ τῶν στρατηγῶν ἄνδρα παρειληφὼσ ἐπὶ συμμαχίᾳ πολέμιον καὶ ἀποπέμπειν συνεβούλευον, μὴ καὶ λάθῃ μέγα δι’ αὐτὸν κακὸν τοὺσ φίλουσ ἐργασάμενοσ·

καὶ γὰρ οὕτω παρέξειν καταλλαγῆναι πρὸσ τὸν δεσπότην κακώσαντα τὴν ἡμετέραν δύναμιν. ὃ δὴ καὶ προορώμενον εἰσ τὸν τόπον ὃν ἔδωκεν αὐτῷ κατοικεῖν ἐκέλευον ἀποπέμπειν σὺν τοῖσ ἑξακοσίοισ ὁπλίταισ·

τοῦτον γὰρ εἶναι τὸν Δαυίδην, ὃν ᾄδουσιν αἱ παρθένοι πολλὰσ μυριάδασ Παλαιστίνων ἀπολέσαντα. ταῦτ’ ἀκούσασ ὁ τῶν Γιττῶν βασιλεὺσ καὶ καλῶσ εἰρῆσθαι λογισάμενοσ καλέσασ τὸν Δαυίδην "ἐγὼ μέν, εἶπε, μαρτυρῶ σοι πολλὴν περὶ ἐμὲ σπουδὴν καὶ εὔνοιαν καὶ διὰ τοῦτό σε σύμμαχον ἐπηγόμην· οὐ δοκεῖ δὲ ταὐτὸ τοῖσ στρατηγοῖσ.

ἀλλ’ ἄπιθι μεθ’ ἡμέραν εἰσ ὃν ἔδωκά σοι τόπον μηδὲν ὑπονοῶν ἄτοπον, κἀκεῖ φύλασσέ μοι τὴν χώραν, μή τινεσ εἰσ αὐτὴν τῶν πολεμίων ἐμβάλωσιν. ἔστι δὲ καὶ τοῦτο συμμαχίασ μέροσ.

" καὶ Δαυίδησ μέν, ὡσ ἐκέλευσεν ὁ τῶν Γιττῶν βασιλεύσ, ἧκεν εἰσ Σίκελλαν. καθ’ ὃν δὲ καιρὸν ἐξ αὐτῆσ συμμαχήσων τοῖσ Παλαιστίνοισ ἀπῆλθε τὸ τῶν Ἀμαληκιτῶν ἔθνοσ ἐπελθὸν αἱρεῖ τὴν Σίκελλαν κατὰ κράτοσ, καὶ ἐμπρήσαντεσ καὶ πολλὴν λείαν ἄλλην ἔκ τ’ αὐτῆσ ἐκείνησ καὶ τῆσ ἄλλησ τῶν Παλαιστίνων χώρασ λαβόντεσ ἀνεχώρησαν. Ἐκπεπορθημένην δὲ τὴν Σίκελλαν καταλαβὼν ὁ Δαυίδησ καὶ διηρπαγμένα πάντα καὶ τὰσ γυναῖκασ [τὰσ] ἑαυτοῦ, δύο γὰρ ἦσαν, καὶ τὰσ γυναῖκασ τῶν ἑταίρων σὺν τοῖσ τέκνοισ ᾐχμαλωτισμένασ, περιρρήγνυται εὐθὺσ τὴν ἐσθῆτα.

κλαίων δὲ καὶ ὀδυρόμενοσ μετὰ τῶν φίλων ἐπὶ τοσοῦτον παρείθη τοῖσ κακοῖσ, ὥστε αὐτὸν ἐπιλιπεῖν ἤδη καὶ τὰ δάκρυα, κινδυνεῦσαι δὲ καὶ βληθεὶσ ὑπὸ τῶν ἑταίρων ἀλγούντων ἐπὶ ταῖσ αἰχμαλωσίαισ τῶν γυναικῶν καὶ τῶν τέκνων ἀποθανεῖν·

αὐτὸν γὰρ τῶν γεγονότων ᾐτιῶντο. ἀνασχὼν δ’ ἐκ τῆσ λύπησ καὶ τὴν διάνοιαν πρὸσ τὸν θεὸν ἀναστήσασ παρεκάλεσε τὸν ἀρχιερέα Ἀβιάθαρον ἐνδύσασθαι τὴν ἱερατικὴν στολὴν καὶ ἐπερωτῆσαι τὸν θεὸν καὶ προφητεῦσαι, εἰ διώξαντι τοὺσ Ἀμαληκίτασ δίδωσι καταλαβεῖν καὶ σῶσαι μὲν τὰσ γυναῖκασ καὶ τὰ τέκνα, τιμωρήσασθαι δὲ τοὺσ ἐχθρούσ.

τοῦ δ’ ἀρχιερέωσ διώκειν κελεύσαντοσ ἐκπηδήσασ μετὰ τῶν ἑξακοσίων ὁπλιτῶν εἵπετο τοῖσ πολεμίοισ·

παραγενόμενοσ δ’ ἐπί τινα χειμάρρουν Βάσελον λεγόμενον καὶ πλανωμένῳ τινὶ περιπεσὼν Αἰγυπτίῳ μὲν τὸ γένοσ ὑπ’ ἐνδείασ δὲ καὶ λιμοῦ παρειμένῳ, τρισὶ γὰρ ἡμέραισ ἐν τῇ ἐρημίᾳ πλανώμενοσ ἄσιτοσ διεκαρτέρησε, πρῶτον αὐτὸν ποτῷ καὶ τροφῇ παραστησάμενοσ καὶ ἀναλαβὼν ἐπύθετο, τίσ τε εἰή καὶ πόθεν. ὁ δὲ γένοσ μὲν ἐσήμαινεν Αἰγύπτιοσ ὤν, καταλειφθῆναι δὲ ὑπὸ τοῦ δεσπότου κατ’ ἀρρωστίαν ἕπεσθαι μὴ δυνάμενον·

ἐδήλου δ’ αὑτὸν τῶν καταπρησάντων καὶ διηρπακότων ἄλλα τε τῆσ Ιοὐδαίασ καὶ τὴν Σίκελλαν εἶναι. χρησάμενοσ οὖν ὁ Δαυίδησ τούτῳ ἐπὶ τοὺσ Ἀμαληκίτασ ὁδηγῷ καὶ καταλαβὼν [αὐτοὺσ] ἐπὶ γῆσ ἐρριμμένουσ, καὶ τοὺσ μὲν ἀριστῶντασ, τοὺσ δὲ καὶ μεθύοντασ ἤδη καὶ λελυμένουσ ὑπὸ τοῦ οἴνου καὶ τῶν λαφύρων καὶ τῆσ λείασ ἀπολαύοντασ, ἐπιπεσὼν αἰφνιδίωσ πολὺν αὐτῶν φόνον εἰργάσατο·

γυμνοὶ γὰρ ὄντεσ καὶ μηδὲν προσδοκῶντεσ τοιοῦτον, ἀλλὰ πρὸσ τὸ πιεῖν καὶ εὐωχεῖσθαι τετραμμένοι πάντεσ ἦσαν εὐκατέργαστοι. καὶ οἱ μὲν αὐτῶν ἔτι τῶν τραπεζῶν παρακειμένων ἐπικαταλαμβανόμενοι παρ’ αὐταῖσ ἀνῃροῦντο καὶ παρέσυρεν αὐτοῖσ τὰ σιτία καὶ τὴν τροφὴν τὸ αἷμα, τοὺσ δὲ δεξιουμένουσ ἀλλήλουσ ταῖσ προπόσεσι διέφθειρεν, ἐνίουσ δὲ καὶ πρὸσ ὕπνον ὑπὸ τοῦ ἀκράτου κατενηνεγμένουσ.

ὁπόσοι δ’ ἔφθασαν περιθέμενοι τὰσ πανοπλίασ ἐξ ἐναντίασ τ’ αὐτῷ στῆναι, τούτουσ οὐδὲν ἧττον εὐχερῶσ τῶν γυμνῶν κατακειμένων ἀπέσφαττον. διέμειναν δὲ οἱ σὺν τῷ Δαυίδῃ καὶ αὐτοὶ ἀναιροῦντεσ ἀπὸ πρώτησ ὡρ́ασ ἑώσ ἑσπέρασ, ὡσ μὴ περιλειφθῆναι τῶν Ἀμαληκιτῶν πλείονασ ἢ τετρακοσίουσ·

καὶ οὗτοι δὲ δρομάσι καμήλοισ ἐπιβάντεσ διέφυγον. ἀνέσωσε δὲ τἆλλα πάντα ἃ διήρπασαν αὐτῶν οἱ πολέμιοι καὶ τάσ τε αὐτοῦ γυναῖκασ καὶ τὰσ τῶν ἑταίρων. ὡσ δὲ ἀναστρέφοντεσ ἧκον ἐπὶ τὸν τόπον, ἔνθα διακοσίουσ μὴ δυναμένουσ αὐτοῖσ ἕπεσθαι καταλελοίπεσαν ἐπὶ τῶν σκευῶν, οἱ μὲν τετρακόσιοι τῆσ μὲν ἄλλησ ὠφελείασ τε καὶ λείασ οὐκ ἠξίουν αὐτοῖσ ἀπομερίζειν·

οὐ συνακολουθήσαντασ γὰρ ἀλλὰ μαλακισθέντασ περὶ τὴν δίωξιν ἀγαπήσειν ἀνασεσωσμένασ τὰσ γυναῖκασ ἀπολαμβάνοντασ ἔλεγον· Δαυίδησ δὲ πονηρὰν καὶ ἄδικον αὐτῶν ταύτην ἀπέφηνε τὴν γνώμην·

εἶναι γὰρ ἀξίουσ, τοῦ θεοῦ παρασχόντοσ αὐτοῖσ ἀμύνασθαι μὲν τοὺσ πολεμίουσ, κομίσασθαι δὲ πάντα τὰ αὑτῶν, πᾶσιν ἐξ ἴσου τοῖσ συστρατευσαμένοισ μερίζεσθαι τὴν ὠφέλειαν, καὶ ταῦτ’ ἐπὶ φυλακῇ τῶν σκευῶν μεμενηκότων. καὶ ἐξ ἐκείνου νόμοσ οὗτοσ ἐκράτησε παρ’ αὐτοῖσ, ἵνα ταὐτὰ τοῖσ μαχομένοισ λαμβάνωσιν οἱ τὰ σκεύη φυλάσσοντεσ.

γενόμενοσ δ’ ἐν Σικέλλα Δαυίδησ διέπεμψε πᾶσι τοῖσ ἐν τῇ Ιοὔδα φυλῇ συνήθεσι καὶ φίλοισ ἀπομοίρασ τῶν λαφύρων. καὶ τὰ μὲν περὶ τὴν Σικέλλων πόρθησιν καὶ Ἀμαληκιτῶν ἀναίρεσιν οὕτωσ ἐγένετο. Τῶν δὲ Παλαιστίνων συμβαλόντων καὶ καρτερᾶσ μάχησ γενομένησ νικῶσιν οἱ Παλαιστῖνοι καὶ πολλοὺσ ἀναιροῦσι τῶν ἐναντίων, Σαοῦλοσ δὲ ὁ τῶν Ἰσραηλιτῶν βασιλεὺσ καὶ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ γενναίωσ ἀγωνιζόμενοι καὶ πάσῃ προθυμίᾳ χρώμενοι, ὡσ ἐν μόνῳ τῷ καλῶσ ἀποθανεῖν καὶ παραβόλωσ διακινδυνεῦσαι τοῖσ πολεμίοισ τῆσ ὅλησ αὐτοῖσ δόξησ ἀποκειμένησ, οὐδὲν γὰρ τούτου περισσότερον εἶχον, ἐπιστρέφουσι πᾶσαν εἰσ αὑτοὺσ τὴν τῶν ἐχθρῶν φάλαγγα καὶ περικυκλωθέντεσ ἀποθνήσκουσι πολλοὺσ τῶν Παλαιστίνων καταβαλόντεσ.

ἦσαν δὲ οἱ παῖδεσ Ιὠνάθησ καὶ Ἀμινάδαβοσ καὶ Μέλχισοσ.

τούτων πεσόντων τρέπεται τὸ τῶν Ἑβραίων πλῆθοσ καὶ ἀκοσμία καὶ σύγχυσισ γίνεται καὶ φόνοσ ἐπικειμένων τῶν πολεμίων. Σαοῦλοσ δὲ φεύγει τὸ καρτερὸν ἔχων περὶ αὑτόν, καὶ τῶν Παλαιστίνων ἐπιπεμψάντων ἀκοντιστὰσ καὶ τοξότασ πάντασ μὲν ἀποβάλλει πλὴν ὀλίγων, αὐτὸσ δὲ λαμπρῶσ ἀγωνισάμενοσ καὶ πολλὰ τραύματα λαβών, ὡσ μηκέτι διακαρτερεῖν μηδ’ ἀντέχειν ταῖσ πληγαῖσ, ἀποκτεῖναι μὲν αὑτὸν ἠσθένει, κελεύει δὲ τὸν ὁπλοφόρον σπασάμενον τὴν ῥομφαίαν ταύτην αὐτοῦ διελάσαι, πρὶν ζῶντα συλλαβεῖν αὐτὸν τοὺσ πολεμίουσ.

μὴ τολμῶντοσ δὲ τοῦ ὁπλοφόρου κτεῖναι τὸν δεσπότην, αὐτὸσ τὴν ἰδίαν σπασάμενοσ καὶ στήσασ ἐπὶ τὴν ἀκμὴν ῥίπτει κατ’ αὐτῆσ ἑαυτόν·

ἀδυνατῶν δὲ μήθ’ ἵστασθαι μήτ’ ἐπερείσασ διαβαλεῖν αὑτοῦ τὸν σίδηρον ἐπιστρέφεται, καὶ νεανίσκου τινὸσ ἑστῶτοσ πυθόμενοσ τίσ εἰή καὶ μαθὼν ὡσ Ἀμαληκίτησ ἐστὶ παρεκάλεσεν ἐπερείσαντα τὴν ῥομφαίαν διὰ τὸ μὴ ταῖσ χερσὶν αὐτὸν δύνασθαι παρασχεῖν αὐτῷ τελευτὴν ὁποίαν αὐτὸσ βούλεται. ποιήσασ δὲ τοῦτο καὶ περιελόμενοσ τὸν περὶ τὸν βραχίονα αὐτοῦ χρυσὸν καὶ τὸν βασιλικὸν στέφανον ἐκποδὼν ἐγένετο.

θεασάμενοσ δ’ ὁ ὁπλοφόροσ Σαοῦλον ἀνῃρημένον ἀπέκτεινεν ἑαυτόν· διεσώθη δ’ οὐδεὶσ τῶν σωματοφυλάκων τοῦ βασιλέωσ, ἀλλὰ πάντεσ ἔπεσον περὶ τὸ καλούμενον Γελβουὲ ὄροσ. ἀκούσαντεσ δὲ τῶν Ἑβραίων οἱ τὴν κοιλάδα πέραν τοῦ Ιὀρδάνου κατοικοῦντεσ καὶ οἱ ἐν τῷ πεδίῳ τὰσ πόλεισ ἔχοντεσ, ὅτι Σαοῦλοσ πέπτωκε καὶ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ, καὶ τὸ σὺν αὐτῷ πλῆθοσ ἀπόλωλε, καταλιπόντεσ τὰσ ἑαυτῶν πόλεισ εἰσ ὀχυρωτάτασ ἔφυγον.

οἱ δὲ Παλαιστῖνοι τὰσ καταλελειμμένασ ἐρήμουσ εὑρόντεσ κατῴκησαν. Τῇ δ’ ἐπιούσῃ σκυλεύοντεσ οἱ Παλαιστῖνοι τοὺσ τῶν πολεμίων νεκροὺσ ἐπιτυγχάνουσι τοῖσ Σαούλου καὶ τῶν παίδων αὐτοῦ σώμασι καὶ σκυλεύσαντεσ ἀποτέμνουσιν αὐτῶν τὰσ κεφαλάσ, καὶ κατὰ πᾶσαν περιήγγειλαν τὴν χώραν πέμψαντεσ, ὅτι πεπτώκασιν οἱ πολέμιοι·

καὶ τὰσ μὲν πανοπλίασ αὐτῶν ἀνέθηκαν εἰσ τὸ Ἀστάρτειον ἱερόν, τὰ δὲ σώματα ἀνεσταύρωσαν πρὸσ τὰ τείχη τῆσ Βηθσὰν πόλεωσ, ἣ νῦν Σκυθόπολισ καλεῖται. καὶ προσελθόντεσ τῷ τείχει τῶν πολεμίων καὶ καθελόντεσ τὸ σῶμα Σαούλου καὶ τὰ τῶν παίδων αὐτοῦ κομίζουσιν εἰσ Ιἄβησαν μηδὲ τῶν πολεμίων αὐτοὺσ κωλῦσαι τολμησάντων διὰ τὴν ἀνδρείαν.

οἱ δὲ Ιἀβησηνοὶ πανδημεὶ κλαύσαντεσ θάπτουσι τὰ σώματα ἐν τῷ καλλίστῳ τῆσ χώρασ τόπῳ Ἀρούρησ λεγομένῳ, καὶ πένθοσ ἐφ’ ἡμέρασ ἑπτὰ σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοισ ἐπ’ αὐτοῖσ ἦγον κοπτόμενοι καὶ θρηνοῦντεσ τὸν βασιλέα καὶ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ μήτε τροφῆσ μήτε ποτοῦ γευσάμενοι.

Τοῦτο Σαοῦλοσ τὸ τέλοσ ἔσχε προφητεύσαντοσ Σαμουήλου διὰ τὸ παρακοῦσαι τοῦ θεοῦ τῶν ἐπ’ Ἀμαληκίταισ ἐντολῶν, καὶ ὅτι τὴν Ἀβιμελέχου τοῦ ἀρχιερέωσ γενεὰν καὶ Ἀβιμέλεχον αὐτὸν καὶ τὴν τῶν ἀρχιερέων πόλιν ἀνεῖλεν.

ἐβασίλευσε δὲ Σαμουήλου ζῶντοσ ἔτη ὀκτὼ πρὸσ τοῖσ δέκα, τελευτήσαντοσ δὲ δύο καὶ εἴκοσι. καὶ Σαοῦλοσ μὲν οὕτω κατέστρεψε τὸν βίον.

SEARCH

MENU NAVIGATION