Dionysius of Halicarnassus, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 6

(디오니시오스, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 6)

τούτοισ ἐπιγενόμενοσ Θουκυδίδησ οὔτ’ ἐφ’ ἑνὸσ ἐβουλήθη τόπου καθιδρῦσαι τὴν ἱστορίαν, ὡσ οἱ περὶ τὸν Ἑλλάνικον ἐποίησαν, οὔτε τὰσ ἐξ ἁπάσησ χώρασ Ἕλλησιν ἢ βαρβάροισ ἐπιτελεσθείσασ πράξεισ εἰσ μίαν ἱστορίαν συναγαγεῖν, μιμησάμενοσ Ἡρόδοτον· τῆσ μὲν προτέρασ ὑπεριδὼν ὡσ εὐτελοῦσ καὶ ταπεινῆσ καὶ πολλὰ οὐ δυνησομένησ τοὺσ ἀναγινώσκοντασ ὠφελῆσαι· τῆσ δ’ ὑστέρασ ὡσ μείζονοσ ἢ δυνατῆσ πεσεῖν εἰσ σύνοψιν ἀνθρωπίνου λογισμοῦ κατὰ τὸν ἀκριβέστατον τῶν τρόπων· ἕνα δὲ προχειρισάμενοσ πόλεμον, ὃν ἐπολέμησαν Ἀθηναῖοι καὶ Πελοποννήσιοι πρὸσ ἀλλήλουσ, τοῦτον ἐσπούδασεν ἀναγράψαι· ἐρρωμένοσ τε τὸ σῶμα καὶ τὴν διάνοιαν ὑγιαίνων καὶ μέχρι παντὸσ αὐτοῦ βιώσασ, καὶ οὐκ ἐκ τῶν ἐπιτυχόντων ἀκουσμάτων τὰσ πράξεισ συντιθείσ, ἀλλ’ οἷσ μὲν αὐτὸσ παρῆν, ἐξ ἐμπειρίασ, ὧν δ’ ἀπελείφθη διὰ τὴν φυγήν, παρὰ τῶν ἄριστα γινωσκόντων πυνθανόμενοσ. πρῶτον μὲν δὴ κατὰ τοῦτο διήλλαξε τῶν πρὸ αὐτοῦ συγγραφέων, λέγω δὲ κατὰ τὸ λαβεῖν ὑπόθεσιν μήτε μονόκωλον παντάπασι μήτ’ εἰσ πολλὰ μεμερισμένην καὶ ἀσυνάρτητα κεφάλαια· ἔπειτα κατὰ τὸ μηδὲν αὐτῇ μυθῶδεσ προσάψαι, μηδ’ εἰσ ἀπάτην καὶ γοητείαν τῶν πολλῶν ἐκτρέψαι τὴν γραφήν, ὡσ οἱ πρὸ αὐτοῦ πάντεσ ἐποίησαν, Λαμίασ τινὰσ ἱστοροῦντεσ ἐν ὕλαισ καὶ νάπαισ ἐκ γῆσ ἀνἱεμένασ, καὶ Ναΐδασ ἀμφιβίουσ ἐκ Ταρτάρων ἐξιούσασ καὶ διὰ πελάγουσ νηχομένασ καὶ μιξόθηρασ, καὶ ταύτασ εἰσ ὁμιλίαν ἀνθρώποισ συνερχομένασ, καὶ ἐκ θνητῶν καὶ θείων συνουσιῶν γονὰσ ἡμιθέουσ, καὶ ἄλλασ τινὰσ ἀπίστουσ τῷ καθ’ ἡμᾶσ βίῳ καὶ πολὺ τὸ ἀνόητον ἔχειν δοκούσασ ἱστορίασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION