Dionysius of Halicarnassus, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 2

(디오니시오스, Δε Τηυξψδιδισ ιδιοματιβυσ ̔επιστυλα αδ Αμμαευμ̓, chapter 2)

μέλλων δὲ τῶν κατὰ μέροσ ἅπτεσθαι λόγων, ὀλίγα περὶ ἐμαυτοῦ τε καὶ τοῦ γένουσ τῆσ πραγματείασ βούλομαι προειπεῖν· οὐ σοῦ μὰ Δία καὶ τῶν σοὶ παραπλησίων ἕνεκα, τῶν ἀπὸ παντὸσ τοῦ βελτίστου κρινόντων τὰ πράγματα καὶ μηδὲν ἡγουμένων χρῆμα τιμιώτερον τῆσ ἀληθείασ· ἀλλὰ τῶν ἄλλων, ὅσοισ πολὺ τὸ φιλαίτιον ἔνεστιν εἴ τε κατὰ τὸν ζῆλον τῶν ἀρχαίων γινόμενον εἴτε κατὰ τὴν ὑπεροψίαν τῶν ἐπὶ τῆσ αὐτῆσ ἡλικίασ εἴ τε κατ’ ἀμφότερα ταῦτα τὰ πάθη κοινὰ τῆσ ἀνθρωπίνησ ὄντα φύσεωσ. ὑποπτεύω γὰρ ἔσεσθαί τινασ τῶν ἀναγνωσομένων τὴν γραφὴν τοὺσ ἐπιτιμήσοντασ ἡμῖν, ὅτι τολμῶμεν ἀποφαίνειν Θουκυδίδην τὸν ἁπάντων κράτιστον τῶν ἱστοριογράφων καὶ κατὰ τὴν προαίρεσίν ποτε τῶν λόγων ἁμαρτάνοντα καὶ κατὰ τὴν δύναμιν ἐξασθενοῦντα, καὶ διὰ τοῦθ’ οὗτοσ ἡμᾶσ ὁ λογισμὸσ εἰσῆλθεν, ὅτι παράδοξα καινοτομεῖν πράγματα πρῶτοι καὶ μόνοι δόξομεν, εἴ τι τῶν ὑπὸ Θουκυδίδου γραφέντων συκοφαντεῖν ἐπιβαλοίμεθα, οὐ ταῖσ κοιναῖσ μόνον ἐναντιούμενοι δόξαισ, ἃσ ἅπαντεσ ἐκ τοῦ μακροῦ χρόνου παραλαβόντεσ ἀναφαιρέτουσ ἔχουσιν, ἀλλὰ καὶ ταῖσ ἰδίαισ τῶν ἐπιφανεστάτων φιλοσόφων τε καὶ ῥητόρων μαρτυρίαισ ἀπιστοῦντεσ, οἳ κανόνα τῆσ ἱστορικῆσ πραγματείασ ἐκεῖνον ὑποτίθενται τὸν ἄνδρα καὶ τῆσ περὶ τοὺσ πολιτικοὺσ λόγουσ δεινότητοσ ὁρ́ον· ὧν οὔτε προαιρέσεισ ἰσχυρὰσ. ταύτασ δὴ τὰσ ἐπιτιμήσεισ ἀπολύσασθαι βουλόμενοσ ἐχούσασ τι θεατρικὸν καὶ τῶν πολλῶν ἀγωγόν, περὶ μὲν ἐμαυτοῦ τοσοῦτον ἀρκεσθήσομαι μόνον εἰπών, ὅτι τὸ φιλόνεικον τοῦτο καὶ δύσερι καὶ προσυλακτοῦν εἰκῇ πᾶσιν ἐν παντὶ πεφυλαγμένοσ τῷ βίῳ μέχρι τοῦ παρόντοσ καὶ οὐδεμίαν ἐκδεδωκὼσ γραφήν, ἐν ᾗ κατηγορῶ τινοσ, ἔξω μιᾶσ πραγματείασ, ἣν συνεταξάμην ὑπὲρ τῆσ πολιτικῆσ φιλοσοφίασ πρὸσ τοὺσ κατατρέχοντασ αὐτῆσ ἀδίκωσ, οὐκ ἂν ἐπεχείρησα νῦν πρῶτον εἰσ τὸν ἐπιφανέστατον τῶν συγγραφέων τὴν οὔτ’ ἐλευθέροισ ἤθεσι πρέπουσαν οὔτ’ ἐμαυτῷ συνήθη κακοήθειαν ἐναποδείκνυσθαι. περὶ δὲ τοῦ γένουσ τῆσ γραφῆσ πλείονα μὲν εἶχον λέγειν, ἀρκεσθήσομαι δὲ ὀλίγοισ.

εἰ δὲ ἀληθεῖσ καὶ προσήκοντασ ἐμαυτῷ προῄρημαι λόγουσ, σύ τε κρινεῖσ καὶ τῶν ἄλλων φιλολόγων ἕκαστοσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION