Dio, Chrysostom, Orationes, ΤΑΡΣΙΚΟΣ ΠΡΩΤΟΣ. 76:

(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΑΡΣΙΚΟΣ ΠΡΩΤΟΣ. 76:)

καὶ μὴν οὐχ οὕτω δεινόν ἐστιν, εἰ ἄνθρωποι μεταξὺ προβάτων φωνὴν λάβοιεν οὐδ’ εἰ βοῶν,οὐδ’ ἂν χρεμετίζωσιν οὐδ’ ἂν ὑλακτῶσιν, ὥσπερ τὴν Ἑκάβην οἱ ποιηταὶ λέγουσιν ἐπὶ πᾶσι τοῖσ δεινοῖσ τελευταῖον ποιῆσαι τὰσ Ἐρινύασ χαροπὰν κύνα· χάλκεον δέ οἱ γνάθων ἐκ πολιᾶν φθεγγομένασ ὑπάκουε μὲν Ἴδα Τένεδόσ τε περιρρύτα Θρηίκιοί τε φιλήνεμοι γύαι.

SEARCH

MENU NAVIGATION