Dio, Chrysostom, Orationes, πρὸσ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΣ. 88:

(디오, 크리소토모스, 연설, πρὸσ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΣ. 88:)

τὰ γὰρ ζῷα ἐν τῇ συνουσίᾳ τῇ πρὸσ τὸν Ὀρφέα τὰ μὲνἄλλα ἥδεσθαι μόνον καὶ ἐκπεπλῆχθαι, μιμεῖσθαι δὲ μηδὲν ἐπιχειρεῖν· τῶν κυνῶν δὲ ἐνίουσ, οἱᾶ δὴ γένοσ ἀναιδὲσ καὶ περίεργον ἐπιθέσθαι τῇ μουσικῇ, καὶ μελετᾶν τότ’ εὐθὺσ ἀπιόντασ καθ’ αὑτοὺσ καὶ τὰ εἴδη μεταβαλόντασ εἰσ ἀνθρώπουσ διαφυλάττειν τὴν ἐπιμέλειαν. εἶναι δὲ τοῦτο αὐτὸ τὸ γένοσ τῶν κιθαρῳδῶν· διὸ μὴδύνασθαι παντάπασιν ἐκβῆναι τὴν αὑτῶν φύσιν, ἀλλὰ μικρὸν μέν τι διασῴζειν τῆσ Ὀρφέωσ διδασκαλίασ, τὸ πολὺ δ’ αὐτοῖσ ἐμμένειν κύνειον τοῦ μέλουσ. ταῦτα μὲν ἐκεῖνοσ ἔπαιζεν ὁ Φρύξ.

SEARCH

MENU NAVIGATION