Dio, Chrysostom, Orationes, ΡΟΔΙΑΚΟΣ. 128:

(디오, 크리소토모스, 연설, ΡΟΔΙΑΚΟΣ. 128:)

καὶ μηδεὶσ ἐκεῖνο ὑπολάβῃ· τί οὖν; ἡμεῖσ τοὺσ ἀνδριάντασ ἀφανίζομεν ἢ ῥιπτοῦμεν; ἀλλ’ ἀτιμάζετε ἐκείνουσ ὧν εἰσι καὶ ἀφαιρεῖσθε τοὺσ ἔχοντασ, ὅπερ καὶ τότε δεινὸν ἔδοξε τῷ θεῷ· ἐπεὶ τοῦ χαλκοῦ οὐκ εἰκὸσ ἦν φροντίσαι αὐτόν. μὴ τοίνυν τοῦ Θασίου μὲν ἡγεῖσθε ὑβρισθέντοσ οὕτωσ ἀγανακτῆσαι τὸ δαιμόνιον, τῶν δὲ παρ’ ὑμῖν τετιμημένων μηδένα θεοφιλῆ εἶναι μηδὲ ἡρ́ωα.

SEARCH

MENU NAVIGATION