Dio, Chrysostom, Orationes, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 42:

(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 42:)

δοκεῖ δέ μοι μηδὲ προθέσθαι ταῦτα τὴν ἀρχήν, ἅτε οὐ γενόμενα, προϊούσησ δὲ τῆσ ποιήσεωσ, ἐπεὶ ἑώρα τοὺσ ἀνθρώπουσ ῥᾳδίωσ πάντα πειθομένουσ, καταφρονήσασ αὐτῶν καὶ ἅμα χαριζόμενοστοῖσ Ἕλλησι καὶ τοῖσ Ἀτρείδαισ πάντα συγχέαι καὶ μεταστῆσαι τὰ πράγματα εἰσ τοὐναντίον. λέγει δὲ ἀρχόμενοσ, μῆνιν ἀείδε, θεά, Πηληιάδεω Ἀχιλῆοσ οὐλομένην, ἣ μυρί’ Ἀχαιοῖσ ἄλγἐ ἔθηκε, πολλὰσ δ’ ἰφθίμουσ ψυχὰσ ἀί̈δι προϊάψεν ἡρώων·

SEARCH

MENU NAVIGATION