Dio, Chrysostom, Orationes, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ δ. 143:

(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ δ. 143:)

εἰ δέ τῳ οὐ φίλον πτηνὸν αὐτὸν διανοεῖσθαι καὶ ποιεῖν, ὁ δὲ ἀφομοιούτω αὐτὸν τῇ τοῦ Ἰξίονοσ χαλεπῇ καὶ βιαίῳ φορᾷ τε καὶἀνάγκῃ, τροχοῦ τινοσ ῥύμῃ κύκλῳ κινουμένου τε καὶ φερομένου. οὐ γὰρ ἀπεοικὸσ οὐδὲ μακρὰν δὴ τῶν σοφῶν τε καὶ κομψῶν εἰκασμάτων εἰή ἂν ὁ τροχὸσ δόξῃ παραβαλλόμενοσ, τῇ τε κινήσει καὶ μεταβολῇ πάνυ ῥᾳδίωσ περιθέων, ἐν δὲ τῇ περιφορᾷ παντοῖα σχήματα τὴν ψυχὴν ἀναγκάζων λαμβάνειν μᾶλλον ἢ ὁ τῶν κεραμέων τὰ ἐπ’ αὐτῷ πλαττόμενα.

SEARCH

MENU NAVIGATION