Dio, Chrysostom, Orationes, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ δ. 105:

(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ δ. 105:)

εἰε͂ν· ὁ μὲν δὴ φιλοχρήματοσ δαίμων χρυσοῦ καὶ ἀργύρου καὶ γῆσ καὶ βοσκημάτων καὶ συνοικιῶν καὶ πάσησ κτήσεωσ ἐραστήσ. ἆρα οὐκ ἂν σκυθρωπόσ τε καὶ συννεφὴσ ἰδεῖν ἐν σχήματι ταπεινῷ καὶ ἀγεννεῖ πλάττοιτο ὑπὸ δημιουργοῦ μὴ φαύλου τὴν τέχνην;