Dio, Chrysostom, Orationes, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ β. 42:

(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ β. 42:)

τί δέ; εἶπεν ὁ Φίλιπποσ, ὦ παῖ, πάνυ γὰρ ἡδέωσ ἀκούω σου τὰ τοιαῦτα λέγοντοσ, οὐδὲ οἴκησιν ἀξιοῖσ κατεσκευάσθαι τὸν βασιλέα πρὸσ ἡδονὴν κεκοσμημένην χρυσῷ καὶ ἠλέκτρῳ καὶ ἐλέφαντι τοῖσ πολυτίμοισ; οὐδαμῶσ, εἶπεν, ὦ πάτερ, πολὺ δὲ μᾶλλον σκύλοισ τε καὶ ὅπλοισ πολεμίων ἀνδρῶν· καὶ τά γε ἱερὰ τοιούτοισ κόσμοισ ἱλάσκεσθαι καθάπερ ὁ Ἕκτωρ ἠξίου, προκαλούμενοσ τὸν ἄριστον τῶν Ἀχαιῶν· ὅτι κρατήσασ τὸ μὲν σῶμα ἀποδώσει τοῖσ συμμάχοισ, τὰ δὲ ὅπλα, ἔφη, σκυλεύσω, καὶ κρεμόω ποτὶ νηὸν Ἀπόλλωνοσ ἑκάτοιο.

SEARCH

MENU NAVIGATION