Ancient Greek-English Dictionary Language

συστρατεύω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: συστρατεύω συστρατεύσομαι

Structure: συ (Prefix) + στρατεύ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to make a campaign or serve together, to join or share in an expedition, with

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συστρατεύω συστρατεύεις συστρατεύει
Dual συστρατεύετον συστρατεύετον
Plural συστρατεύομεν συστρατεύετε συστρατεύουσιν*
SubjunctiveSingular συστρατεύω συστρατεύῃς συστρατεύῃ
Dual συστρατεύητον συστρατεύητον
Plural συστρατεύωμεν συστρατεύητε συστρατεύωσιν*
OptativeSingular συστρατεύοιμι συστρατεύοις συστρατεύοι
Dual συστρατεύοιτον συστρατευοίτην
Plural συστρατεύοιμεν συστρατεύοιτε συστρατεύοιεν
ImperativeSingular συστράτευε συστρατευέτω
Dual συστρατεύετον συστρατευέτων
Plural συστρατεύετε συστρατευόντων, συστρατευέτωσαν
Infinitive συστρατεύειν
Participle MasculineFeminineNeuter
συστρατευων συστρατευοντος συστρατευουσα συστρατευουσης συστρατευον συστρατευοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συστρατεύομαι συστρατεύει, συστρατεύῃ συστρατεύεται
Dual συστρατεύεσθον συστρατεύεσθον
Plural συστρατευόμεθα συστρατεύεσθε συστρατεύονται
SubjunctiveSingular συστρατεύωμαι συστρατεύῃ συστρατεύηται
Dual συστρατεύησθον συστρατεύησθον
Plural συστρατευώμεθα συστρατεύησθε συστρατεύωνται
OptativeSingular συστρατευοίμην συστρατεύοιο συστρατεύοιτο
Dual συστρατεύοισθον συστρατευοίσθην
Plural συστρατευοίμεθα συστρατεύοισθε συστρατεύοιντο
ImperativeSingular συστρατεύου συστρατευέσθω
Dual συστρατεύεσθον συστρατευέσθων
Plural συστρατεύεσθε συστρατευέσθων, συστρατευέσθωσαν
Infinitive συστρατεύεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συστρατευομενος συστρατευομενου συστρατευομενη συστρατευομενης συστρατευομενον συστρατευομενου

Future tense

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ὁπότε γοῦν ἐπὶ μέγαν βασιλέα ἤλαυνον οἱ ἅμα Κύρῳ τῷ Δαρείου Ἕλληνεσ, οἷσ καὶ Ξενοφῶν συνεστράτευεν, λέγει Ξενοφῶν, ὅτε τὰ πεδία τὰ Ἀραβίων ἐξήνυον, ἀγέλασ προφαίνεσθαι τῶν ὄνων τῶν ἀγρίων, καὶ ὑπὸ ἑνὸσ μὲν ἱππέωσ μήποτε ἁλῶναι ὄνον ἄγριον, διισταμένουσ δὲ ἄλλουσ ἐπ̓ ἄλλοισ ἐλαύνειν, τοὺσ δὲ πολλοῖσ ἀντίσχοντασ τελευτῶντασ ἤδη ἀπαγορεύειν ὑπὸ καμάτου· (Arrian, Cynegeticus, chapter 24 2:1)
  • ὁ δὲ Σπιθριδάτησ, ὡσ ἀποστὰσ τοῦ Φαρναβάζου τὸ πρῶτον ἦλθε πρὸσ τὸν Ἀγησίλαον , ἀεὶ συναπεδήμει καί συνεστράτευεν αὐτῷ, κάλλιστον υἱὸν μὲν ἔχων, Μεγαβάτην, οὗ παιδὸσ ὄντοσ ἤρα σφοδρῶσ Ἀγησίλαοσ, καλὴν δὲ καί θυγατέρα παρθένον ἐν ἡλικίᾳ γάμου, ταύτην ἔπεισε γῆμαι τὸν Κότυν ὁ Ἀγησίλαοσ· (Plutarch, Agesilaus, chapter 11 2:1)
  • ὁ δὲ εὐημερῶν παρὰ τοῖσ Ἀχαιοῖσ καὶ βουλόμενοσ εἰσ τὴν Λακωνικὴν ἐμβαλεῖν ἐκάλει τὸν Ἄρατον ἐξ Ἀθηνῶν, ὁ δὲ ἔγραφε μὲν αὐτῷ τὴν στρατείαν ἀπαγορεύων καὶ τῷ Κλεομένει θράσοσ ἔχοντι καὶ παραβόλωσ αὐξανομένῳ συμπλέκεσθαι τοὺσ Ἀχαιοὺσ μὴ βουλόμενοσ, ὡρμημένου δὲ πάντωσ ὑπήκουσε καὶ παρὼν συνεστράτευεν. (Plutarch, Aratus, chapter 35 4:1)
  • ἐπεὶ δὲ Δίων τῷ λόγῳ τὰ σαθρὰ τῆσ τυραννίδοσ ἐπεξιὼν ἐδίδασκεν, ὡσ οὐ στρατιώτασ, ἀλλὰ μᾶλλον ἡγεμόνασ αὐτοὺσ κομίζοι Συρακουσίων καὶ τῶν ἄλλων Σικελιωτῶν πάλαι πρὸσ ἀπόστασιν ἑτοίμων ὑπαρχόντων, μετὰ δὲ τὸν Δίωνα διαλεχθέντοσ αὐτοῖσ Ἀλκιμένουσ, ὃσ πρῶτοσ ὢν Ἀχαιῶν δόξῃ καὶ γένει συνεστράτευεν, ἐπείσθησαν. (Plutarch, Dion, chapter 23 2:1)
  • ἀλλ’ ἐκ τῶν πατρικίων ἐθέλονταί τινεσ κατεγράφησαν ἅμα τοῖσ πελάταισ, καὶ αὐτοῖσ ἐξιοῦσιν ὀλίγον τι ἀπὸ τοῦ δήμου μέροσ συνεστράτευεν. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 7, chapter 19 3:3)

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION