πρόσχωσις
Third declension Noun; Feminine
Transliteration:
Principal Part:
πρόσχωσις
πρόσχωσεως
Structure:
προσχωσι
(Stem)
+
ς
(Ending)
Sense
- a bank or mound raised against
Declension
Third declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ὡσ δὲ τῷ τε βαθυτέρῳ ἤδη ἐπέλαζον καὶ ἅμα τῇ πόλει αὐτῇ ἐγγὺσ ἐγίγνοντο, ἀπό τε τῶν τειχῶν ὑψηλῶν ὄντων βαλλόμενοι ἐκακοπάθουν, ἅτε καὶ ἐπ̓ ἐργασίᾳ μᾶλλόν τι ἢ ὡσ ἐσ μάχην ἀκριβῶσ ἐσταλμένοι, καὶ ταῖσ τριήρεσιν ἄλλῃ καὶ ἄλλῃ τοῦ χώματοσ ἐπιπλέοντεσ οἱ Τύριοι, ἅτε δὴ θαλασσοκρατοῦντεσ ἔτι, ἄπορον πολλαχῇ τὴν πρόσχωσιν τοῖσ Μακεδόσιν ἐποίουν. (Arrian, Anabasis, book 2, chapter 18 5:1)
- καὶ ὁ μὲν ἐξευρὼν τοῦ Ἀχελῴου τὴν πρόσχωσιν ἐνταῦθα ᾤκησε, καὶ γυναῖκα ἔσχε Καλλιρόην τοῦ Ἀχελῴου θυγατέρα λόγῳ τῷ Ἀκαρνάνων, καί οἱ παῖδεσ Ἀκαρνάν τε καὶ Ἀμφότεροσ ἐγένοντο· (Pausanias, Description of Greece, , chapter 24 12:1)
- ὅμωσ οὖν ἔτι μένει δυσείσπλοα διά τε τὴν λαβρότητα καὶ τὴν πρόσχωσιν καὶ τὴν ταπεινότητα τῆσ χώρασ, ὥστε μὴ καθορᾶσθαι μηδ’ ἐγγὺσ ἐν ταῖσ δυσαερίαισ. (Strabo, Geography, book 4, chapter 1 16:5)
- πόλεισ δ’ ἐπὶ θαλάττῃ μὲν τῶν Λατίνων εἰσὶ τά τε Ὤστια, πόλισ ἀλίμενοσ διὰ τὴν πρόσχωσιν ἣν ὁ Τίβερισ παρασκευάζει πληρούμενοσ ἐκ πολλῶν ποταμῶν· (Strabo, Geography, book 5, chapter 3 10:4)
Synonyms
-
a bank or mound raised against
- χῶσις (a heaping up ; a raising of a mound or bank )