ὀξεῖα
First declension Noun; Feminine
Transliteration:
Principal Part:
ὀξεῖα
ὀξείᾱς
Structure:
ὀξει
(Stem)
+
α
(Ending)
Sense
- oxia (the acute accent, indicating high or rising pitch)
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- γὰρ δὴ συμβαίνει μερίζεσθαι τὸ Παμφύλιον ἀπὸ τῆσ Λυκιακῆσ θαλάττησ, καὶ ὁ κλύδων ἅτε ἀπὸ πολλῶν ῥευμάτων περὶ τῷ ἀκρωτηρίῳ σχιζόμενοσ ‐ ἀπόξυροι δέ εἰσι πέτραι καὶ ὀξεῖαι παραθηγόμεναι τῷ κλύσματι ‐ καὶ φοβερωτάτην ποιεῖ τὴν κυματωγὴν καὶ τὸν ἦχον μέγαν, καὶ τὸ κῦμα πολλάκισ αὐτῷ ἰσομέγεθεσ τῷ σκοπέλῳ. (Lucian, 16:1)
- νοσεύματα δὲ αὐτοῖσιν ἐπιδημεῖ τάδε‧ πλευρίτιδέσ τε πολλαὶ αἵ τε ὀξεῖαι νομιζόμεναι νοῦσοι. (Hippocrates, Hippocrates Collected Works I, , iv.4)
- Ἔνθα δ’ ἐπεὶ τὰ ἕκαστα νόῳ πεμπάσσατο κούρη, δή ῥά μιν ὀξεῖαι κραδίην ἐλέλιξαν ἀνῖαι νωλεμέσ· (Apollodorus, Argonautica, book 4 7:1)
- εὐμετάβολοι δὲ καὶ ἁψίκοροι πρὸσ τὰσ ἐπιθυμίασ, καὶ σφόδρα μὲν ἐπιθυμοῦσι ταχέωσ δὲ παύονται ὀξεῖαι γὰρ αἱ βουλήσεισ καὶ οὐ μεγάλαι, ὥσπερ αἱ τῶν καμνόντων δίψαι καὶ πεῖναι, καὶ θυμικοὶ καὶ ὀξύθυμοι καὶ οἱοῖ ἀκολουθεῖν τῇ ὀργῇ. (Aristotle, Rhetoric, Book 2, chapter 12 4:1)
- τῶν δ’ ἀφ’ ὕψουσ κάτω ῥιπτουμένων ὀξεῖαι καὶ καρτεραὶ συνεργούντων τοῖσ βλήμασι καὶ τῶν ἰδίων βαρῶν. (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 10, chapter 16 9:2)