Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

μονομαχέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: μονομαχέω

Structure: μονομαχέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to fight in single combat, having fought single-handed

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μονομάχω μονομάχεις μονομάχει
Dual μονομάχειτον μονομάχειτον
Plural μονομάχουμεν μονομάχειτε μονομάχουσιν*
SubjunctiveSingular μονομάχω μονομάχῃς μονομάχῃ
Dual μονομάχητον μονομάχητον
Plural μονομάχωμεν μονομάχητε μονομάχωσιν*
OptativeSingular μονομάχοιμι μονομάχοις μονομάχοι
Dual μονομάχοιτον μονομαχοίτην
Plural μονομάχοιμεν μονομάχοιτε μονομάχοιεν
ImperativeSingular μονομᾶχει μονομαχεῖτω
Dual μονομάχειτον μονομαχεῖτων
Plural μονομάχειτε μονομαχοῦντων, μονομαχεῖτωσαν
Infinitive μονομάχειν
Participle MasculineFeminineNeuter
μονομαχων μονομαχουντος μονομαχουσα μονομαχουσης μονομαχουν μονομαχουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular μονομάχουμαι μονομάχει, μονομάχῃ μονομάχειται
Dual μονομάχεισθον μονομάχεισθον
Plural μονομαχοῦμεθα μονομάχεισθε μονομάχουνται
SubjunctiveSingular μονομάχωμαι μονομάχῃ μονομάχηται
Dual μονομάχησθον μονομάχησθον
Plural μονομαχώμεθα μονομάχησθε μονομάχωνται
OptativeSingular μονομαχοίμην μονομάχοιο μονομάχοιτο
Dual μονομάχοισθον μονομαχοίσθην
Plural μονομαχοίμεθα μονομάχοισθε μονομάχοιντο
ImperativeSingular μονομάχου μονομαχεῖσθω
Dual μονομάχεισθον μονομαχεῖσθων
Plural μονομάχεισθε μονομαχεῖσθων, μονομαχεῖσθωσαν
Infinitive μονομάχεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
μονομαχουμενος μονομαχουμενου μονομαχουμενη μονομαχουμενης μονομαχουμενον μονομαχουμενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐμονομᾶχουν ἐμονομᾶχεις ἐμονομᾶχειν*
Dual ἐμονομάχειτον ἐμονομαχεῖτην
Plural ἐμονομάχουμεν ἐμονομάχειτε ἐμονομᾶχουν
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐμονομαχοῦμην ἐμονομάχου ἐμονομάχειτο
Dual ἐμονομάχεισθον ἐμονομαχεῖσθην
Plural ἐμονομαχοῦμεθα ἐμονομάχεισθε ἐμονομάχουντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • Ἀθηναίων δὲ σκεπτομένων κατὰ ζῆλον τὸν πρὸσ Κορινθίουσ καταστήσασθαι θέαν μονομάχων, προελθὼν εἰσ αὐτούσ, Μὴ πρότερον ταῦτα, ὦ Ἀθηναῖοι, ψηφίσησθε, ἂν μὴ τοῦ Ἐλέου τὸν βωμὸν καθέλητε. (Lucian, (no name) 57:1)
  • Παρὰ πολύ, ὦ θαυμασιώτατε βασιλέων, ἐπιπονώτερα καὶ βιαιότερα τῶν Ἀδειμάντου, παῤ ὅσον ἐκεῖνοσ μὲν ἐτρύφα διτάλαντα χρύσεα ἐκπώματα προτεινόμενοσ τοῖσ συμπόταισ, σὺ δὲ καὶ ἐτιτρώσκου μονομαχῶν καὶ ἐδεδίεισ καὶ ἐφρόντιζεσ νύκτωρ καὶ μεθ̓ ἡμέραν· (Lucian, 66:5)
  • ἥκομεν γὰρ δὴ πρὸσ τὸ Δίπυλον, καὶ ὁ βέλτιστοσ οὑτοσὶ Σάμιπποσ ἀμφὶ Βαβυλῶνα μονομαχῶν, καὶ σύ, ὦ Τιμόλαε, ἀριστῶν μὲν ἐν Συρίᾳ, δειπνῶν δὲ ἐν Ἰταλίᾳ καὶ τοῖσ ἐμοὶ ἐπιβάλλουσι σταδίοισ κατεχρήσασθε καλῶσ ποιοῦντεσ· (Lucian, 78:3)
  • ὡσ ἔγωγε πολὺ ἥδιον ἂν μοι δοκῶ μονομαχῶν ἡττηθεὶσ ἀποτμηθῆναι τὴν δεξιάν, ὅπερ ἥττησ Σκυθικῆσ ἐπιτίμιόν ἐστιν, ἢ χείρων ἄλλου κατὰ φιλίαν κεκρίσθαι, καὶ ταῦτα Ἕλληνοσ, Σκύθησ αὐτὸσ ὤν. (Lucian, Toxaris vel amicitia, (no name) 10:4)
  • "οἷσ ἐπηκολούθει μονομάχων ζεύγη διακόσια τεσσαράκοντα. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 19 3:42)

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION