- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

κυνηγέω?

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration: kynēgeō

Principal Part: κυνηγέω

Structure: κυνηγέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to hunt, chase

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κυνήγω κυνήγεις κυνήγει
Dual κυνήγειτον κυνήγειτον
Plural κυνήγουμεν κυνήγειτε κυνήγουσι(ν)
SubjunctiveSingular κυνήγω κυνήγῃς κυνήγῃ
Dual κυνήγητον κυνήγητον
Plural κυνήγωμεν κυνήγητε κυνήγωσι(ν)
OptativeSingular κυνήγοιμι κυνήγοις κυνήγοι
Dual κυνήγοιτον κυνηγοίτην
Plural κυνήγοιμεν κυνήγοιτε κυνήγοιεν
ImperativeSingular κυνῆγει κυνηγεῖτω
Dual κυνήγειτον κυνηγεῖτων
Plural κυνήγειτε κυνηγοῦντων, κυνηγεῖτωσαν
Infinitive κυνήγειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κυνηγων κυνηγουντος κυνηγουσα κυνηγουσης κυνηγουν κυνηγουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κυνήγουμαι κυνήγει, κυνήγῃ κυνήγειται
Dual κυνήγεισθον κυνήγεισθον
Plural κυνηγοῦμεθα κυνήγεισθε κυνήγουνται
SubjunctiveSingular κυνήγωμαι κυνήγῃ κυνήγηται
Dual κυνήγησθον κυνήγησθον
Plural κυνηγώμεθα κυνήγησθε κυνήγωνται
OptativeSingular κυνηγοίμην κυνήγοιο κυνήγοιτο
Dual κυνήγοισθον κυνηγοίσθην
Plural κυνηγοίμεθα κυνήγοισθε κυνήγοιντο
ImperativeSingular κυνήγου κυνηγεῖσθω
Dual κυνήγεισθον κυνηγεῖσθων
Plural κυνήγεισθε κυνηγεῖσθων, κυνηγεῖσθωσαν
Infinitive κυνήγεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κυνηγουμενος κυνηγουμενου κυνηγουμενη κυνηγουμενης κυνηγουμενον κυνηγουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • Ηὐξήθησαν δὲ οἱ νεανίσκοι, καὶ ἦν Ἡσαῦ ἄνθρωπος εἰδὼς κυνηγεῖν, ἄγροικος, Ἰακὼβ δὲ ἄνθρωπος ἄπλαστος, οἰκῶν οἰκίαν. (Septuagint, Liber Genesis 25:27)
  • κυνηγεῖ οὖν ὁ καλὸς Σωκράτης ἐρωτοδιδάσκαλον ἔχων τὴν Μιλησίαν, ἀλλ οὐκ αὐτὸς θηρεύεται, ὡς ὁ Πλάτων ἔφη, λινοστατούμενος ὑπὸ Ἀλκιβιάδου. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 61 3:2)
  • καὶ κατεῖχεν ἤδη πολὺς ὑλαγμὸς τὸ χωρίον, ὥστε τὸν πέραν φύλακα κραυγῇ μεγάλῃ πυνθάνεσθαι τοῦ κυνηγοῦ, πρός τίνα τραχέως οὕτως ὁ κύων ὑλακτεῖ, καὶ μή τι γίνεται καινότερον. (Plutarch, Aratus, chapter 8 2:1)
  • καὶ νεῶν μὲν εἰκοσιπέντε βασιλικῶν ἐκυρίευσεν, ἵππους δὲ πεντακοσίους καὶ Σύρους τετρακοσίους ἀπέδοτο τόν τε Ἀκροκόρινθον ἐφύλαττον οἱ Ἀχαιοὶ τετρακοσίοις ὁπλίταις καὶ πεντήκοντα κυσὶ καὶ κυνηγοῖς ἴσοις ἐν τῷ φρουρίῳ τρεφομένοις. (Plutarch, Aratus, chapter 24 1:2)
  • διὸ περὶ τὴν Αἴτνην ἐν Σικελίᾳ φασὶ μηδένα κυνηγεῖν: (Plutarch, Quaestiones Naturales, chapter 23 3:1)

Synonyms

  1. to hunt

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION