κεστός
Second declension Noun; Masculine
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
κεστός
κεστοῦ
Structure:
κεστ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Declension
Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ^ μὴ πρότερον ἀποδύσῃσ αὐτήν, ὦ Πάρι, πρὶν ἂν τὸν κεστὸν ἀπόθηται ‐ φαρμακὶσ γάρ ἐστιν ‐ μή σε καταγοητεύσῃ δι’ αὐτοῦ καίτοι γε ἐχρῆν μηδὲ οὕτω κεκαλλωπισμένην παρεῖναι μηδὲ τοσαῦτα ἐντετριμμένην χρώματα καθάπερ ὡσ ἀληθῶσ ἑταίραν τινά, ἀλλὰ γυμνὸν τὸ κάλλοσ ἐπιδεικνύειν. (Lucian, Dearum judicium, (no name) 10:3)
- κεστὸν ἔχω καἰ κέντρον ἄγω καὶ τόξον ἀείρω, κεστόν, ὅθεν φιλότητοσ ἐμῆσ ἐμὸν οἶστρον ἑλοῦσαι πολλάκισ ὠδίνουσι καὶ οὐ θνῄσκουσι γυναῖκεσ. (Colluthus, Rape of Helen, book 150)
- χειρὶ δὲ τῇ μὲν ἑτέρῃ σκῆπτρον ἔχει, τῇ ἑτέρῃ δὲ ἄτρακτον, καὶ ἐπὶ τῇ κεφαλῇ ἀκτῖνὰσ τε φορέει καὶ πύργον καὶ κεστὸν τῷ μούνην τὴν Οὐρανίην κοσμέουσιν. (Lucian, De Syria dea, (no name) 32:3)
- εἶτα μεταξὺ ἐπαινούμενοσ τῆσ Ἀφροδίτησ μὲν τὸν κεστὸν ἔκλεψε προσπτυξαμένησ αὐτὸν ἐπὶ τῇ νίκῃ, τοῦ Διὸσ δὲ γελῶντοσ ἔτι τὸ σκῆπτρον· (Lucian, Dialogi deorum, 5:4)