Xenophon, Anabasis, Κύρου Ἀναβάσεωσ Γ, chapter 2 11:

τοῦτο δὲ λέγοντοσ αὐτοῦ πτάρνυταί τισ· ἀκούσαντεσ δ’ οἱ στρατιῶται πάντεσ μιᾷ ὁρμῇ προσεκύνησαν τὸν θεόν, καὶ ὁ Ξενοφῶν εἶπε· δοκεῖ μοι, ὦ ἄνδρεσ, ἐπεὶ περὶ σωτηρίασ ἡμῶν λεγόντων οἰωνὸσ τοῦ Διὸσ τοῦ σωτῆροσ ἐφάνη, εὔξασθαι τῷ θεῷ τούτῳ θύσειν σωτήρια ὅπου ἂν πρῶτον εἰσ φιλίαν χώραν ἀφικώμεθα, συνεπεύξασθαι δὲ καὶ τοῖσ ἄλλοισ θεοῖσ θύσειν κατὰ δύναμιν. καὶ ὅτῳ δοκεῖ ταῦτ’, ἔφη, ἀνατεινάτω τὴν χεῖρα. καὶ ἀνέτειναν ἅπαντεσ. ἐκ τούτου ηὔξαντο καὶ ἐπαιάνισαν. ἐπεὶ δὲ τὰ τῶν θεῶν καλῶσ εἶχεν, ἤρχετο πάλιν ὧδε.