ἆρ’ εἰ μὴ δικαίωσ πολίτησ, οὐ πολίτησ, ὡσ ταὐτὸ δυναμένου τοῦ τ’ ἀδίκου καὶ τοῦ ψευδοῦσ. ἐπεὶ δ’ ὁρῶμεν καὶ ἄρχοντάσ τινασ ἀδίκωσ, οὓσ ἄρχειν μὲν φήσομεν ἀλλ’ οὐ δικαίωσ, ὁ δὲ πολίτησ ἀρχῇ τινὶ διωρισμένοσ ἐστίν ὁ γὰρ κοινωνῶν τῆσ τοιᾶσδε ἀρχῆσ πολίτησ ἐστίν, ὡσ ἔφαμεν, δῆλον ὅτι πολίτασ μὲν εἶναι φατέον καὶ τούτουσ·
