Xenophon, Minor Works, Περὶ Ἱππικῆς, chapter 11

(크세노폰, Minor Works, Περὶ Ἱππικῆς, chapter 11)

ἢν δέ τισ ἄρα βουληθῇ καὶ πομπικῷ καὶ μετεώρῳ καὶ λαμπρῷ ἵππῳ χρήσασθαι, οὐ μάλα μὲν τὰ τοιαῦτα ἐκ παντὸσ ἵππου γίγνεται, ἀλλὰ δεῖ ὑπάρξαι αὐτῷ καὶ τὴν ψυχὴν μεγαλόφρονα καὶ τὸ σῶμα εὔρωστον. οὐ μέντοι ὅ γε οἰόνταί τινεσ τὸν τὰ σκέλη ὑγρὰ ἔχοντα καὶ τὸ σῶμα αἴρειν δυνήσεσθαι, οὕτωσ ἔχει·

ἀλλὰ μᾶλλον ὃσ ἂν τὴν ὀσφῦν ὑγράν τε καὶ βραχεῖαν καὶ ἰσχυρὰν ἔχῃ καὶ οὐ τὴν κατ’ οὐρὰν λέγομεν, ἀλλ’ ἣ πέφυκε μεταξὺ τῶν πλευρῶν καὶ τῶν ἰσχίων κατὰ τὸν κενεῶνα, οὗτοσ δυνήσεται πόρρω ὑποτιθέναι τὰ ὀπίσθια σκέλη ὑπὸ τὰ ἐμπρόσθια. ἢν οὖν τισ ὑποτιθέντοσ αὐτοῦ ἀνακρούῃ τῷ χαλινῷ, ὀκλάζει μὲν τὰ ὀπίσθια ἐν τοῖσ ἀστραγάλοισ, αἴρει δὲ τὸ πρόσθεν σῶμα, ὥστε τοῖσ ἐξ ἐναντίασ φαίνεσθαι τὴν γαστέρα καὶ τὰ αἰδοῖα.

δεῖ δὲ καὶ ὅταν ταῦτα ποιῇ διδόναι αὐτῷ τὸν χαλινόν, ὅπωσ τὰ κάλλιστα ἵππου ἑκόντα ποιῆσαι δοκῇ τοῖσ ὁρῶσιν. εἰσὶ μέντοι οἳ καὶ ταῦτα διδάσκουσιν οἱ μὲν ῥάβδῳ ὑπὸ τοὺσ ἀστραγάλουσ κρούοντεσ, οἱ δὲ καὶ βακτηρίᾳ παρατρέχοντά τινα κελεύοντεσ ὑπὸ τὰσ μηριαίασ παίειν.

ἡμεῖσ γε μέντοι τὸ κράτιστον τῶν διδασκαλίων νομίζομεν, ὥσπερ ἀεὶ λέγομεν, ἢν ἐν παντὶ παρέπηται τὸ ἐν ᾧ ἂν ποιήσῃ τῷ ἀναβάτῃ κατὰ γνώμην τυγχάνειν ῥᾳστώνησ παρ’ αὐτοῦ.

ἃ μὲν γὰρ ὁ ἵπποσ ἀναγκαζόμενοσ ποιεῖ, ὥσπερ καὶ Σίμων λέγει, οὔτ’ ἐπίσταται οὔτε καλά ἐστιν οὐδὲν μᾶλλον ἢ εἴ τισ ὀρχηστὴν μαστιγῶν καὶ κεντρίζων <ῥυθμίζοι>·

πολὺ γὰρ ἂν πλείω ἀσχημονοίη ἢ καλὰ ποιοίη ὁ τοιαῦτα πάσχων καὶ ἵπποσ καὶ ἄνθρωποσ. ἀλλὰ δεῖ ἀπὸ σημείων ἑκόντα πάντα τὰ κάλλιστα καὶ λαμπρότατα ἐπιδείκνυσθαι. ἢν δὲ καί, ὅταν μὲν ἱππάζηται μέχρι, πολλοῦ ἱδρῶτοσ ἐλαύνηται, ὅταν δὲ καλῶσ μετεωρίζῃ ἑαυτόν, ταχύ τε καταβαίνηται καὶ ἀποχαλινῶται, εὖ χρὴ εἰδέναι ὅτι ἑκὼν εἶσιν εἰσ τὸ μετεωρίζειν ἑαυτόν·

ἐπὶ τῶν τοιούτων δὴ ἱππαζόμενοι ἵππων καὶ θεοὶ καὶ ἡρ́ωεσ γράφονται, καὶ ἄνδρεσ οἱ καλῶσ χρώμενοι αὐτοῖσ μεγαλοπρεπεῖσ φαίνονται.

οὕτω δὲ καὶ ἔστιν ὁ μετεωρίζων ἑαυτὸν ἵπποσ σφόδρα ἢ καλὸν ἢ δεινὸν ἢ ἀγαστὸν ἢ θαυμαστόν, ὡσ πάντων τῶν ὁρώντων καὶ νέων καὶ γεραιτέρων τὰ ὄμματα κατέχειν.

οὐδεὶσ γοῦν οὔτε ἀπολείπει αὐτὸν οὔτε ἀπαγορεύει θεώμενοσ, ἔστ’ ἄν περ ἐπιδεικνύηται τὴν λαμπρότητα. ἤν γε μήν ποτε συμβῇ τινι τῶν τοιοῦτον ἵππον κεκτημένων ἢ φυλαρχῆσαι ἢ ἱππαρχῆσαι, οὐ δεῖ αὐτὸν τοῦτο σπουδάζειν, ὅπωσ αὐτὸσ μόνοσ λαμπρὸσ ἔσται, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ὅπωσ ὅλον τὸ ἑπόμενον ἀξιοθέατον φανεῖται.

ἢν μὲν οὖν ἡγῆται ὡσ μάλιστα ἐπαινοῦσι τοὺσ τοιούτουσ ἵππουσ, ὃσ ἂν ἀνωτάτω αἰρόμενοσ καὶ πυκνότατα τὸ σῶμα βραχύτατον προβαίνῃ, δῆλον ὅτι καὶ βάδην ἕποιντ’ ἂν οἱ ἄλλοι ἵπποι αὐτῷ.

ἐκ δὲ ταύτησ τῆσ ὄψεωσ τί ἂν καὶ λαμπρὸν γένοιτ’ ἄν; ἢν δὲ ἐξεγείρασ τὸν ἵππον ἡγῇ μήτε τῷ ἄγαν ταχεῖ μήτε τῷ ἄγαν βραδεῖ, ὡσ δ’ εὐθυμότατοι ἵπποι καὶ γοργότατοι καὶ πονεῖν εὐσχημονέστατοι γίγνονται, ‐ ἐὰν ἡγῇ αὐτοῖσ οὕτωσ, ἁθρόοσ μὲν <ἂν> ὁ κτύποσ, ἁθρόον δὲ τὸ φρύαγμα καὶ τὸ φύσημα τῶν ἵππων συμπαρέποιτο, ὥστε οὐ μόνον αὐτὸσ ἀλλὰ καὶ πάντεσ οἱ συμπαρεπόμενοι ἀξιοθέατοι ἂν φαίνοιντο.

ἤν γε μήν τισ καλῶσ μὲν ἱππωνήσῃ, τρέφῃ δὲ ὡσ πόνουσ δύνασθαι ὑποφέρειν, ὀρθῶσ δὲ χρῆται καὶ ἐν τοῖσ πρὸσ πόλεμον μελετήμασι καὶ ἐν ταῖσ πρὸσ ἐπίδειξιν ἱππασίαισ καὶ ἐν τοῖσ πολεμικοῖσ ἀγωνίσμασι, τί ἔτι ἐμποδὼν τούτῳ μὴ οὐχὶ πλείονόσ τε ἀξίουσ ἵππουσ ποιεῖν ἢ οἱούσ ἂν παραλαμβάνῃ, καὶ εὐδοκίμουσ μὲν ἵππουσ ἔχειν, εὐδοκιμεῖν δὲ αὐτὸν ἐν τῇ ἱππικῇ, ἢν μή τι δαιμόνιον κωλύῃ;

SEARCH

MENU NAVIGATION