Xenophon, Minor Works, Περὶ Ἱππικῆς, chapter 3

(크세노폰, Minor Works, Περὶ Ἱππικῆς, chapter 3)

ὅταν γε μὴν ἱππαζόμενον ὠνῆταί τισ, ὑπομνήματα γράψομεν ἃ δεῖ καταμανθάνειν τὸν μέλλοντα μὴ ἐξαπατᾶσθαι ἐν ἱππωνίᾳ. πρῶτον μὲν τοίνυν μὴ λαθέτω αὐτὸν τίσ <ἡ> ἡλικία· ὁ γὰρ μηκέτι ἔχων γνώμονασ οὔτ’ ἐλπίσιν εὐφραίνει οὔτε ὁμοίωσ εὐαπάλλακτοσ γίγνεται. ὁπότε δὲ ἡ νεότησ σαφήσ, δεῖ αὖ μὴ λαθεῖν πῶσ μὲν εἰσ τὸ στόμα δέχεται τὸν χαλινόν, πῶσ δὲ περὶ τὰ ὦτα τὴν κορυφαίαν.

ταῦτα δ’ ἥκιστ’ ἂν λανθάνοι, εἰ ὁρῶντοσ μὲν τοῦ ὠνουμένου ἐμβάλλοιτο ὁ χαλινόσ, ὁρῶντοσ δ’ ἐξαιροῖτο. ἔπειτα δὲ προσέχειν δεῖ τὸν νοῦν πῶσ ἐπὶ τὸν νῶτον δέχεται τὸν ἀναβάτην.

πολλοὶ γὰρ ἵπποι χαλεπῶσ προσίενται ἃ πρόδηλα αὐτοῖσ ἐστιν ὅτι προσέμενοι πονεῖν ἀναγκασθήσονται. σκεπτέον δὲ καὶ τόδε, εἰ ἀναβαθεὶσ ἐθέλει ἀφ’ ἵππων ἀποχωρεῖν ἢ εἰ παρ’ ἑστηκότασ ἱππεύων μὴ ἐκφέρει πρὸσ τούτουσ.

εἰσὶ δὲ οἳ διὰ κακὴν ἀγωγὴν καὶ πρὸσ τὰσ οἴκαδε ἀφόδουσ φεύγουσιν ἐκ τῶν ἱππασιῶν. τούσ γε μὴν ἑτερογνάθουσ μηνύει μὲν καὶ ἡ πέδη καλουμένη ἱππασία, πολὺ δὲ μᾶλλον καὶ τὸ μεταβάλλεσθαι τὴν ἱππασίαν.

πολλοὶ γὰρ οὐκ ἐγχειροῦσιν ἐκφέρειν, ἢν μὴ ἅμα συμβῇ ἥ τε ἄδικοσ γνάθοσ καὶ ἡ πρὸσ οἶκον ἐκφορά. δεῖ γε μὴν εἰδέναι καὶ εἰ ἀφεθεὶσ εἰσ τάχοσ ἀναλαμβάνεται ἐν βραχεῖ καὶ εἰ ἀποστρέφεσθαι ἐθέλει. ἀγαθὸν δὲ μὴ ἄπειρον εἶναι εἰ καὶ πληγῇ ἐγερθεὶσ ἐθέλει ὁμοίωσ πείθεσθαι.

ἄχρηστον μὲν γὰρ δήπου καὶ οἰκέτησ καὶ στράτευμα ἀπειθέσ· ἵπποσ δὲ ἀπειθὴσ οὐ μόνον ἄχρηστοσ, ἀλλὰ πολλάκισ καὶ ὅσαπερ προδότησ διαπράττεται. ἐπεὶ δὲ πολεμιστήριον ἵππον ὑπεθέμεθα ὠνεῖσθαι, ληπτέον πεῖραν ἁπάντων ὅσωνπερ καὶ ὁ πόλεμοσ πεῖραν λαμβάνει.

ἔστι δὲ ταῦτα, τάφρουσ διαπηδᾶν, τειχία ὑπερβαίνειν, ἐπ’ ὄχθουσ ἀνορούειν, ἀπ’ ὄχθων καθάλλεσθαι· καὶ πρὸσ ἄναντεσ δὲ καὶ κατὰ πρανοῦσ καὶ πλάγια ἐλαύνοντα πεῖραν λαμβάνειν· πάντα γὰρ ταῦτα καὶ τὴν ψυχὴν εἰ καρτερὰ καὶ τὸ σῶμα εἰ ὑγιὲσ δοκιμάζει. οὐ μέντοι τὸν μὴ καλῶσ πάνυ ταῦτα ποιοῦντα ἀποδοκιμαστέον.

πολλοὶ γὰρ οὐ διὰ τὸ μὴ δύνασθαι, ἀλλὰ διὰ τὸ ἄπειροι εἶναι τούτων ἐλλείπονται. μαθόντεσ δὲ καὶ ἐθισθέντεσ καὶ μελετήσαντεσ καλῶσ ἂν ταῦτα πάντα ποιοῖεν, εἴ γ’ ἄλλωσ ὑγιεῖσ καὶ μὴ κακοὶ εἰε͂ν. τούσ γε μέντοι ὑπόπτασ φύσει φυλακτέον.

οἱ γὰρ ὑπέρφοβοι βλάπτειν μὲν τοὺσ πολεμίουσ ἀφ’ ἑαυτῶν οὐκ ἐῶσι, τὸν δὲ ἀναβάτην ἔσφηλάν τε πολλάκισ καὶ εἰσ τὰ χαλεπώτατα ἐνέβαλον. δεῖ δὲ καὶ εἴ τινα χαλεπότητα ἔχοι ὁ ἵπποσ καταμανθάνειν, εἴτε πρὸσ ἵππουσ εἴτε πρὸσ ἀνθρώπουσ, καὶ εἰ δυσγάργαλίσ γε εἰή·

πάντα γὰρ ταῦτα χαλεπὰ τοῖσ κεκτημένοισ γίγνεται. τὰσ δέ γε τῶν χαλινώσεων καὶ ἀναβάσεων ἀποκωλύσεισ καὶ τἆλλα δὴ νεύματα πολὺ ἂν ἔτι μᾶλλον καταμάθοι τισ, εἰ πεπονηκότοσ ἤδη τοῦ ἵππου πάλιν πειρῷτο ποιεῖν ταὐτὰ ὅσαπερ πρὶν ἄρξασθαι ἱππεύειν.

ὅσοι δ’ ἂν πεπονηκότεσ ἐθέλωσι πάλιν ὑποδύεσθαι πόνουσ ἱκανὰ τεκμήρια παρέχονται ταῦτα ψυχῆσ καρτερᾶσ. ὡσ δὲ συνελόντι εἰπεῖν, ὅστισ εὔπουσ μὲν εἰή, πρᾷοσ δέ, ἀρκούντωσ δὲ ποδώκησ, ἐθέλοι δὲ καὶ δύναιτο πόνουσ ὑποφέρειν, πείθοιτο δὲ μάλιστα, οὗτοσ ἂν εἰκότωσ ἀλυπότατόσ τ’ εἰή καὶ σωτηριώτατοσ τῷ ἀναβάτῃ ἐν τοῖσ πολεμικοῖσ.

οἱ δὲ ἢ διὰ βλακείαν ἐλάσεωσ πολλῆσ δεόμενοι ἢ διὰ τὸ ὑπέρθυμοι εἶναι πολλῆσ θωπείασ τε καὶ πραγματείασ ἀσχολίαν μὲν ταῖσ χερσὶ τοῦ ἀναβάτου παρέχουσιν, ἀθυμίαν δ’ ἐν τοῖσ κινδύνοισ.

SEARCH

MENU NAVIGATION