Sophocles, Oedipus Tyrannus, episode 1:

ὦ φίλτατον γυναικὸσ Ιὀκάστησ κάρα, τί μ’ ἐξεπέμψω δεῦρο τῶνδε δωμάτων; ἄκουε τἀνδρὸσ τοῦδε, καὶ σκόπει κλύων τὰ σέμν’ ἵν’ ἥκει τοῦ θεοῦ μαντεύματα. οὗτοσ δὲ τίσ ποτ’ ἐστὶ καὶ τί μοι λέγει; ἐκ τῆσ Κορίνθου, πατέρα τὸν σὸν ἀγγελῶν ὡσ οὐκέτ’ ὄντα Πόλυβον, ἀλλ’ ὀλωλότα. τί φῄσ, ξέν’; αὐτόσ μοι σὺ σημάντωρ γενοῦ. εἰ τοῦτο πρῶτον δεῖ μ’ ἀπαγγεῖλαι σαφῶσ, εὖ ἴσθ’ ἐκεῖνον θανάσιμον βεβηκότα. πότερα δόλοισιν ἢ νόσου ξυναλλαγῇ; σμικρὰ παλαιὰ σώματ’ εὐνάζει ῥοπή. νόσοισ ὁ τλήμων, ὡσ ἐοίκεν, ἔφθιτο. καὶ τῷ μακρῷ γε συμμετρούμενοσ χρόνῳ. φεῦ φεῦ, τί δῆτ’ ἄν, ὦ γύναι, σκοποῖτό τι τὴν Πυθόμαντιν ἑστίαν ἢ τοὺσ ἄνω κλάζοντασ ὄρνεισ, ὧν ὑφηγητῶν ἐγὼ κτενεῖν ἔμελλον πατέρα τὸν ἐμόν; ὁ δὲ θανὼν κεύθει κάτω δὴ γῆσ. ἐγὼ δ’ ὅδ’ ἐνθάδε ἄψαυστοσ ἔγχουσ· εἴ τι μὴ τὠμῷ πόθῳ κατέφθιθ’· οὕτω δ’ ἂν θανὼν εἰή ’ξ ἐμοῦ. τὰ δ’ οὖν παρόντα συλλαβὼν θεσπίσματα κεῖται παρ’ Αἵδῃ Πόλυβοσ ἄξι’ οὐδενόσ. οὔκουν ἐγώ σοι ταῦτα προύλεγον πάλαι; ηὔδασ· ἐγὼ δὲ τῷ φόβῳ παρηγόμην. μὴ νῦν ἔτ’ αὐτῶν μηδὲν ἐσ θυμὸν βάλῃσ. καὶ πῶσ τὸ μητρὸσ οὐκ ὀκνεῖν λέχοσ με δεῖ;