Plutarch, Quaestiones Convivales, book 6, Διὰ τίν’ αἰτίαν ἀχύροισ καὶ ἱματίοισ τὴν χιόνα διαφυλάττουσι. 2:

"μάλιστα μὲν αὐτοῖσ τοῖσ παιδικοῖσ, εἰ δὲ μή, περὶ αὐτῶν ἐπιθυμοῦσι διαλέγεσθαι· "τοῦτο πέπονθα περὶ τῆσ χιόνοσ. "ἐπεὶ γὰρ οὐ πάρεστιν οὐδ’ ἔχομεν, ἐπιθυμοίην ἂν μαθεῖν τίσ αἰτία, δι’ ἣν ὑπὸ τῶν θερμοτάτων φυλάσσεται. "καὶ γὰρ ἀχύροισ σπαργανοῦντεσ αὐτὴν καὶ περιστέλλοντεσ ἱματίοισ ἀγνάπτοισ ἐπὶ πολὺν χρόνον ἄπταιστον διατηροῦσι. "θαυμαστὸν οὖν, εἰ συνεκτικὰ τὰ θερμότατα τῶν ψυχροτάτων ἐστί.