Plutarch, Λύσανδρος, chapter 11

(플루타르코스, Λύσανδρος, chapter 11)

ὁ μὲν οὖν Ἀλκιβιάδησ ὑποπτεύσασ τι καὶ προδοσίασ ἐν αὐτοῖσ ἀπηλλάττετο. πέμπτῃ δὲ ἡμέρᾳ τῶν Ἀθηναίων ποιησαμένων τὸν ἐπίπλουν καὶ πάλιν ἀπερχομένων, ὥσπερ εἰώθεσαν, ὀλιγώρωσ πάνυ καὶ καταφρονητικῶσ, ὁ Λύσανδροσ ἐκπέμπων τὰσ κατασκόπουσ ναῦσ ἐκέλευσε τοὺσ τριηράρχουσ, ὅταν ἴδωσι τοὺσ Ἀθηναίουσ ἐκβεβηκότασ, ἐλαύνειν ἀποστρέψαντασ ὀπίσω τάχει παντί, καὶ γενομένουσ κατὰ μέσον τὸν πόρον ἀσπίδα χαλκῆν ἐπάρασθαι πρῴραθεν ἐπίπλου σύμβολον. αὐτὸσ δὲ τοὺσ κυβερνήτασ καὶ τριηράρχουσ ἐπιπλέων ἀνεκαλεῖτο καὶ παρώρμα συνέχειν ἕκαστον ἐν τάξει τὸ πλήρωμα καὶ τοὺσ ναύτασ καὶ τοὺσ ἐπιβάτασ, ὅταν δὲ σημανθῇ, μετὰ προθυμίασ καὶ ῥώμησ ἐλαύνειν ἐπὶ τοὺσ πολεμίουσ.

ὡσ δὲ ἥ τε ἀσπὶσ ἀπὸ τῶν νεῶν ἤρθη καὶ τῇ σάλπιγγι τὴν ἀναγωγὴν ἐσήμαινεν ἀπὸ τῆσ ναυαρχίδοσ, ἐπέπλεον μὲν αἱ νῆεσ, ἡμιλλῶντο δὲ οἱ πεζοὶ παρὰ τὸν αἰγιαλὸν ἐπὶ τὴν ἄκραν. τὸ δὲ μεταξὺ τῶν ἠπείρων διάστημα ταύτῃ πεντεκαίδεκα σταδίων ἐστί, καὶ ταχέωσ ὑπὸ σπουδῆσ καὶ προθυμίασ τῶν ἐλαυνόντων συνῄρητο.

Κόνων δὲ πρῶτοσ ὁ τῶν Ἀθηναίων στρατηγὸσ ἀπὸ τῆσ γῆσ ἰδὼν ἐπιπλέοντα τὸν στόλον ἐξαίφνησ ἀνεβόησεν ἐμβαίνειν, καὶ περιπαθῶν τῷ κακῷ τοὺσ μὲν ἐκάλει, τῶν δὲ ἐδεῖτο, τοὺσ δὲ ἠνάγκαζε πληροῦν τὰσ τριήρεισ. ἦν δὲ οὐδὲν ἔργον αὐτοῦ τῆσ σπουδῆσ ἐσκεδασμένων τῶν ἀνθρώπων.

ὡσ γὰρ ἐξέβησαν, εὐθύσ, ἅτε μηδὲν προσδοκῶντεσ, ἠγόραζον, ἐπλανῶντο περὶ τὴν χώραν, ἐκάθευδον ὑπὸ ταῖσ σκηναῖσ, ἠριστοποιοῦντο, πορρωτάτω τοῦ μέλλοντοσ ἀπειρίᾳ τῶν ἡγουμένων ὄντεσ. ἤδη δὲ κραυγῇ καὶ ῥοθίῳ προσφερομένων τῶν πολεμίων ὁ μὲν Κόνων ὀκτὼ ναυσὶν ὑπεξέπλευσε καὶ διαφυγὼν ἀπεπέρασεν εἰσ Κύπρον πρὸσ Εὐαγόραν, ταῖσ δὲ ἄλλαισ ἐπιπεσόντεσ οἱ Πελοποννήσιοι τὰσ μὲν κενὰσ παντάπασιν ᾕρουν, τὰσ δ’ ἔτι πληρουμένασ ἔκοπτον.

οἱ δὲ ἄνθρωποι πρόσ τε ταῖσ ναυσὶν ἀπέθνησκον ἄνοπλοι καὶ σποράδεσ ἐπιβοηθοῦντεσ, ἔν τε τῇ γῇ φεύγοντεσ ἀποβάντων τῶν πολεμίων ἐκτείνοντο. λαμβάνει δὲ ὁ Λύσανδροσ τρισχιλίουσ ἄνδρασ αἰχμαλώτουσ μετὰ τῶν στρατηγῶν, ἅπαν δὲ τὸ ναύσταθμον ἄνευ τῆσ Παράλου καὶ τῶν μετὰ Κόνωνοσ ἐκφυγουσῶν.

ἀναδησάμενοσ δὲ τὰσ ναῦσ καὶ διαπορθήσασ τὸ στρατόπεδον μετὰ αὐλοῦ καὶ παιάνων ἀνέπλευσεν εἰσ Λάμψακον, ἔργον ἐλαχίστῳ πόνῳ μέγιστον ἐξειργασμένοσ, καὶ συνῃρηκὼσ ὡρ́ᾳ μιᾷ χρόνου μήκιστον καὶ ποικιλώτατον πάθεσί τε καὶ τύχαισ ἀπιστότατον τῶν πρὸ αὐτοῦ πολέμων, ὃσ μυρίασ μορφὰσ ἀγώνων καὶ πραγμάτων μεταβολὰσ ἀμείψασ, καὶ στρατηγοὺσ ὅσουσ οὐδὲ οἱ σύμπαντεσ οἱ πρὸ αὐτοῦ τῆσ Ἑλλάδοσ ἀναλώσασ, ἑνὸσ ἀνδρὸσ εὐβουλία καὶ δεινότητι συνῄρητο· διὸ καὶ θεῖόν τινεσ ἡγήσαντο τοῦτο τὸ ἔργον.

SEARCH

MENU NAVIGATION