Plutarch, Λύσανδρος, chapter 2 3:

(플루타르코스, Λύσανδρος, chapter 2 3:)

θεραπευτικὸσ δὲ τῶν δυνατῶν μᾶλλον ἢ κατὰ Σπαρτιάτην φύσει δοκεῖ γενέσθαι, καὶ βάροσ ἐξουσίασ διὰ χρείαν ἐνεγκεῖν εὔκολοσ· ὃ πολιτικῆσ δεινότητοσ οὐ μικρὸν ἔνιοι πολοῦνται μέροσ. Ἀριστοτέλησ δὲ τὰσ μεγάλασ φύσεισ ἀποφαίνων μελαγχολικάσ, ὡσ τὴν Σωκράτουσ καὶ Πλάτωνοσ καὶ Ἡρακλέουσ, ἱστορεῖ καὶ Λύσανδρον οὐκ εὐθύσ, ἀλλὰ πρεσβύτερον ὄντα τῇ μελαγχολίᾳ περιπεσεῖν.

SEARCH

MENU NAVIGATION