δ’ ἴσωσ καὶ Νικίᾳ τῷ Ἀθηναίων στρατηγῷ κράτιστον οὕτωσ ἀπαλλαγῆναι τῆσ δεισιδαιμονίασ ὡσ Μίδασ ἢ Ἀριστόδημοσ ἢ φοβηθέντι τὴν σκιὰν ἐκλιπούσησ τῆσ σελήνησ καθῆσθαι περιτειχιζόμενον ὑπὸ τῶν πολεμίων, εἶθ’ ὁμοῦ τέτταρσι μυριάσιν ἀνθρώπων φονευθέντων τε καὶ ζώντων ἁλόντων ὑποχείριον γενέσθαι καὶ δυσκλεῶσ ἀποθανεῖν. οὐ γὰρ γῆσ,·
